บทที่ 160 คนคุ้นเคยทั้งนั้น (ฟรี)

บทที่ 160 คนคุ้นเคยทั้งนั้น

บอสใหญ่ตัวสุดท้าย ก็ควรจะปรากฏตัวแล้วสินะ

ไม่เกินความคาดหมายของเย่ฝาน เซียนจินฉงปรากฏตัวในสนามรบด้วยสีหน้าสงบ แล้วจ้องมองเย่ฝาน

“เจ้าคือเจ้าเกาะหมื่นดาราหรือ? ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะทิ้งกระดองเต่านั้น แล้วออกมาตายเอง”

เซียนจินฉงมีสีหน้าสงบ แต่ในใจกลับกระวนกระวาย

เหตุใดตนจึงมองทะลุระดับพลังของผู้ฝึกตนจากโลกเบื้องล่างไม่ได้?

น่าจะมีสมบัติวิเศษที่สามารถปกปิดระดับพลังได้!

เซียนจินฉงปลอบใจตัวเองในใจเงียบๆ

ธงเจ๋อเทียนที่แลกมาจากจินหยวน อาวุธกึ่งเซียน ภายใต้การควบคุมของเซียนจินฉง เพลิงสวรรค์และลมสวรรค์อันไร้สิ้นสุดก็พุ่งเข้าใส่เย่ฝาน

เพลิงสวรรค์และลมสวรรค์เก้าชั้นฟ้า มีพลังทำลายล้างที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

เย่ฝานยิ้มที่มุมปาก ยื่นมือออกไป กำไปข้างหน้า

ไม่ว่าจะเป็นลมสวรรค์หรือเพลิงสวรรค์ ก็หายวับไปในทันที ราวกับว่ามันหายไปจากอากาศ

เซียนจินฉงตกใจ เหตุใดจึงสามารถสกัดกั้นการโจมตีของตนเองได้อย่างง่ายดายเช่นนี้?

“ข้าไม่เชื่อ!”

เซียนจินฉงโบกธงเจ๋อเทียนอย่างต่อเนื่อง ส่งการโจมตีไปยังเย่ฝานครั้งแล้วครั้งเล่า

แต่ในโลกเหยียนหวง เย่ฝานคือผู้ดำรงอยู่ที่ไร้เทียมทาน

ตราบใดที่พลังไม่เหนือกว่าโลกเหยียนหวงทั้งหมด ก็ไม่มีทางที่จะทำร้ายเย่ฝานในโลกเหยียนหวงได้

“เจ้าเป็นใครกันแน่ ผู้ฝึกตนระดับมหาญาณ เป็นไปไม่ได้ที่จะแข็งแกร่งเช่นนี้!”

เซียนจินฉงแทบจะล่มสลาย

เดิมทีคิดว่าตนเองเป็นบอสเลเวลเต็มมาฟาร์มในหมู่บ้านมือใหม่

แต่ตอนนี้เพิ่งมาถึงหมู่บ้านมือใหม่ก็ถูกสั่งสอนเสียแล้ว นี่มันเรื่องอะไรกัน?

แน่นอน หากเย่ฝานยังอยู่ในระดับมหาญาณ การเผชิญหน้ากับเซียนจินฉงก็จะมีความกดดันไม่น้อย

แต่ใครใช้ให้เย่ฝาน ไม่ใช่ผู้ฝึกตนระดับมหาญาณเล่า!

ปราณที่อยู่ในระดับเซียนมนุษย์ แผ่ออกมาจากร่างของเย่ฝาน

ทั่วทั้งสนามรบ ไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์หรือเผ่าพันธุ์ปีศาจ ราวกับถูกกดปุ่มหยุดชั่วคราว

โลกเหยียนหวงไม่ใช่โลกกลางหรอกหรือ? เหตุใดจึงสามารถปรากฏเซียนที่แท้จริงได้?

ต้องรู้ว่าแม้แต่เซียนจินฉง ก็ยังลดระดับพลังของตนเอง จึงจะสามารถมายังโลกเหยียนหวงได้

ในเวลานี้ มู่ถงและคนอื่นๆ ก็เข้าใจในที่สุด มองไปยังเย่ฝานด้วยสีหน้าตกตะลึง

“เจ้า เจ้าหลอมรวมจิตใจแห่งโลก กลายเป็นเจ้าแห่งโลกเหยียนหวงแล้วหรือ?”

คราวนี้ ไม่ใช่แค่คนของเผ่าพันธุ์ปีศาจ แม้แต่จีฟาและคนอื่นๆ ที่มองไปยังเย่ฝานก็มีแววตาที่เปลี่ยนไป

เย่ฝานหลอมรวมจิตใจแห่งโลก กลายเป็นเจ้าแห่งโลก นั่นหมายความว่าต่อไปพวกเขาจะต้องอาศัยร่มเงาของเย่ฝานใช่หรือไม่?

ในดวงตาของตระกูลหลี่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ การให้พวกเขายอมยกโลกเหยียนหวงให้ง่ายๆ เช่นนี้ พวกเขาจะไม่เต็มใจอย่างแน่นอน

และเมื่อเทียบกับอีกสองขุมอำนาจ ตระกูลหลี่เข้าใจแก่นแท้ของโลกเหยียนหวงอย่างลึกซึ้งกว่า

ฐานะของโลกเหยียนหวง ไม่ได้อ่อนแอกว่าโลกใหญ่เลย

ในช่วงหลายหมื่นปีที่ผ่านมา ตระกูลหลี่ของพวกเขาต้องการบ่มเพาะผู้ฝึกตนมหาเต๋าขั้นหนึ่ง เพื่อหลอมรวมจิตใจแห่งโลก

แต่จนถึงตอนนี้ พวกเขาก็ยังไม่สำเร็จ กลับกลายเป็นว่าเย่ฝานชิงลงมือก่อน

สิ่งนี้ทำให้ตระกูลหลี่จะยอมได้อย่างไร!

“ไม่ถูกต้อง ยังมีโอกาส ตระกูลเย่ไม่มีฐานะ ยังมีโอกาส!”

เจ้าตระกูลหลี่กลอกตา มีความคิดอื่นในใจ

เมื่อเย่ฝานเผยฐานะเจ้าแห่งโลกออกมา ทุกสิ่งก็ถูกกำหนดไว้แล้ว

ในโลกของเจ้าแห่งโลก ไม่ว่าจะมีผู้ฝึกตนมากเพียงใด ก็ไม่มีประโยชน์ใดๆ

สิ่งที่สามารถฆ่าเจ้าแห่งโลกได้ มีเพียงเจ้าแห่งโลกอีกคนเท่านั้น

หมัดที่เต็มไปด้วยพลังแห่งโลก กระแทกเข้าใส่ร่างของเซียนจินฉงอย่างแรง

เซียนจินฉงไม่คาดคิดเลยว่าตนเองที่เป็นถึงเซียนปฐพี จะต้องมาดับสูญในโลกเบื้องล่าง

ในไม่ช้า เหล่าปีศาจในโลกเหยียนหวงก็ถูกสังหารจนหมด

ส่วนผู้ฝึกตนบนเกาะหมื่นดารา กลับไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น!

“ราชวงศ์ต้าหยู่ ตามข้าบุก!”

“ศิษย์สำนักฉางเซิง ตามข้าออกรบ!”

“……”

คนในตระกูลเย่นำผู้ฝึกตนของสามขุมอำนาจใหญ่ เริ่มโจมตีตอบโต้โลกปีศาจสวรรค์

ภายใต้การโจมตีของสามขุมอำนาจใหญ่ โลกปีศาจสวรรค์ก็พ่ายแพ้ครั้งแล้วครั้งเล่า

วันที่โลกปะทะกันที่พวกเขาเคยรอคอยมานับหมื่นปี ตอนนี้กลับกลายเป็นคำสาปพิฆาตชีวิตของพวกเขา

และในขณะที่คนในตระกูลเย่โจมตีตอบโต้โลกปีศาจสวรรค์ ร่างของหลี่เสี่ยง เจ้าตระกูลหลี่ ก็ปรากฏตัวอย่างเงียบๆ นอกตระกูลเย่

“ท่านผู้นำตระกูลเย่ ท่านเป็นเพียงดาวรุ่ง ไม่มีสิทธิ์ครอบครองโลกเหยียนหวง ท้ายที่สุดหากไม่มีรากฐานที่พวกเราหลายขุมอำนาจวางไว้ ท่านจะสามารถเสวยผลสำเร็จได้อย่างไร?”

หลี่เสี่ยงมองเย่ฝานด้วยรอยยิ้ม แต่คำพูดที่แฝงไปด้วยการข่มขู่ กลับไม่ได้ปิดบังแม้แต่น้อย

เย่ฝานจิบชาเงียบๆ แล้วถามด้วยรอยยิ้ม “แล้วท่านคิดว่าใครมีสิทธิ์ควบคุมโลกเหยียนหวง?”

“แน่นอนว่าเป็นตระกูลหลี่ของข้า”

หลี่เสี่ยงไม่มีท่าทีอ่อนน้อมแม้แต่น้อย

จนกระทั่งเห็นรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปากของเย่ฝาน หลี่เสี่ยงจึงคิดได้ว่าเย่ฝานไม่ได้ตั้งใจที่จะมอบจิตใจแห่งโลกเหยียนหวงให้เลย

ทุกสิ่งเป็นเพียงความปรารถนาของเขาแต่เพียงฝ่ายเดียว

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลี่เสี่ยงก็โกรธจนหน้าแดงก่ำ

“เย่ฝาน ฐานะของตระกูลใหญ่เก่าแก่ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเศรษฐีใหม่เช่นพวกเจ้าจะเทียบได้”

กล่าวจบ หลี่เสี่ยงก็หยิบป้ายออกมาจากแหวนมิติโดยตรง แล้วบีบแตก

ในชั่วพริบตา ร่างเงาค่อยๆ ปรากฏขึ้น

ระดับพลังของร่างเงานั้น กลับถึงระดับเซียนมนุษย์

สีหน้าของเย่ฝานก็มืดครึ้มลงในทันที

ไม่คิดเลยว่าตระกูลหลี่นี้จัดการคนนอกไม่ได้ แต่กลับแข็งแกร่งมากในการจัดการคนในกันเอง

หากนำไพ่ตายเช่นนี้ออกมาตั้งแต่แรก โลกเหยียนหวงก็คงไม่ประสบภัยพิบัติมากมายเช่นนี้

บางทีในสายตาของตระกูลหลี่ ผลประโยชน์ของตระกูลหลี่เท่านั้นที่สำคัญที่สุด

ส่วนความเป็นความตายของขุมอำนาจอื่นๆ และโลกเหยียนหวง ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาเลย

“ผู้นำตระกูลหลี่หกร้อยสามสิบแปดรุ่น ขอต้อนรับท่านบรรพชน โปรดท่านบรรพชนลงมือสังหารคนผู้นี้ด้วยเถิด”

ตระกูลหลี่ทั้งชีวิตตามหาจิตใจแห่งโลก แต่กลับไม่รู้แม้แต่ว่าจิตใจแห่งโลกมีไว้ทำอะไร ช่างน่าเศร้าเสียจริง

เย่ฝานไม่ได้รีบร้อนลงมือ มองเงียบๆ ไปยังร่างแสงตรงหน้า

ร่างแสงนี้ ช่างคุ้นเคยเสียจริง

ในชั่วพริบตา เมื่อร่างแสงเห็นเย่ฝาน ก็ทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความเคารพในทันที

“ข้าราชการหลี่ซู ถวายบังคมท่านพระสวามีจวินหลง”

ในเวลานี้ เย่ฝานก็จำร่างแสงนี้ได้เช่นกัน

ขุนนางชั้นหนึ่งของจักรวรรดิมังกรดำ ตอนที่เย่เสี่ยวฝานกับองค์หญิงจวินหลงอภิเษกสมรส หลี่ซูผู้นี้ยังเคยมาคารวะด้วยสุราเลย!

ไม่คิดเลยว่าโชคชะตาจะน่าอัศจรรย์เช่นนี้ ภูมิหลังที่ตระกูลหลี่กล่าวอ้าง กลับเป็นจักรวรรดิมังกรดำ

และตอนนี้ เขากลับเป็นหนึ่งในผู้ที่มีสถานะและอำนาจสูงสุดในจักรวรรดิมังกรดำ

หลี่เสี่ยงที่อยู่ด้านข้างถึงกับงงงันไปหมด สมองหมุนตามไม่ทัน

ข้าเป็นใคร ข้าอยู่ที่ไหน?

เหตุใดบรรพชนของตน เมื่อเห็นเย่ฝานถึงกับคุกเข่า?

แม้ว่าเย่ฝานจะเป็นผู้ฝึกตนระดับเซียนมนุษย์ ก็ไม่น่าจะทำความเคารพถึงเพียงนี้

“ท่านบรรพชน ท่านคงจำผิดไปแล้ว นี่คือผู้นำตระกูลเย่ เย่ฝาน ไม่ใช่พระสวามีจวินหลงอะไรนั่น”

เย่ฝาน เย่เสี่ยวฝาน!

เมื่อได้ยินชื่อนี้ หลี่ซูก็ยิ่งมั่นใจว่าเย่ฝานคือพระสวามีจวินหลง

“ตบปาก!”

เพี๊ยะ!

หลี่เสี่ยงถูกตบกระเด็นออกไปโดยตรง

หลี่ซูแค้นในใจ โทษแต่หลี่เสี่ยงผู้นี้

มิเช่นนั้น วันนี้เขาคงได้ขึ้นเกี้ยวขององค์หญิงจวินหลงไปแล้ว

มีคนในราชสำนัก ย่อมได้ดีในการรับราชการ แม้ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรก็เช่นกัน

อำนาจของจักรวรรดิมังกรดำ อยู่ในมือของราชวงศ์ตลอดมา

(จบตอน)