บทที่ 140: ชู้รักเก่าของตงหวง (ฟรี)
บทที่ 140: ชู้รักเก่าของตงหวง (ฟรี)
บทที่ 140: ชู้รักเก่าของตงหวง
เหนือเมืองตงหวง ปราณระดับหลอมรวมสายหนึ่ง แผ่ปกคลุมกดดันทั่วทั้งเมือง
ตงหวงกำลังดื่มชากับเย่ฝาน เมื่อสัมผัสได้ถึงปราณที่คุ้นเคยนี้ ก็ขมวดคิ้วในทันที
เฉียนจินเสวี่ย ก่อเรื่องอะไรอีกแล้ว?
ตงหวงวูบหายตัว ปรากฏกายอยู่เหนือเมืองตงหวง
เย่ฝานก็สนใจขึ้นมา ตามตงหวงไปยังเหนือเมืองตงหวง
ตงหวงมองเฉียนจินเสวี่ยอย่างเย็นชา “เจ้ามาทำอะไร”
เฉียนจินเสวี่ยยิ้มแย้ม “นี่ก็แค่ได้ยินว่าท่านพบคู่ครองแล้ว ก็เลยมาดูว่าคู่ครองของท่านเป็นอย่างไรบ้าง”
มีเรื่องสนุกแล้ว!
เย่ฝานรีบแจ้งเย่เสี่ยวเซียว จากนั้นก็มองเฉียนจินเสวี่ยด้วยความสงสัย
ผู้หญิงคนนี้ ไม่ใช่ชู้รักเก่าของตงหวงหรอกหรือ
“เฉียนจินเสวี่ย ข้าหาคู่ครอง มันเกี่ยวอะไรกับเจ้า”
ตงหวงอดกลั้นความอยากลงมือไว้
รอยยิ้มของเฉียนจินเสวี่ยก็หายไป กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ตงหวง ข้าไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมท่านถึงยอมหาคนบ้านนอก ท่านไม่คิดจะร่วมมือกับข้าเลยหรือ? เขาอวี้หลงของข้าด้อยกว่าพวกบ้านนอกนั่นตรงไหน? ต้องบอกว่าสายตาของท่านแย่มาก”
สายตาของเฉียนจินเสวี่ยกวาดมองเมืองตงหวง หากสามารถครอบครองเมืองนี้ได้ ผลประโยชน์สำหรับเขาอวี้หลงคงไม่น้อย
แต่ในจักรวรรดิมังกรดำ การขอตราเจ้าเมืองใหม่นั้นยากเกินไป
มิฉะนั้น เฉียนจินเสวี่ยคงไม่ต้องคิดที่จะยึดครองเมืองตงหวง
“ตงหวง ในเมื่อท่านไม่เต็มใจที่จะเป็นพันธมิตรกับเขาอวี้หลง งั้นตราเจ้าเมืองตงหวง ท่านก็ส่งมอบมาแต่โดยดีเถอะ”
ในที่สุดเฉียนจินเสวี่ยก็เปิดเผยจุดประสงค์ของตน ตราเจ้าเมืองตงหวง
สีหน้าของตงหวงยิ่งดูแย่ลง เมืองตงหวงเป็นสิ่งที่บรรพบุรุษของตงหวงสืบทอดมา จะมอบให้คนนอกได้อย่างไร
แน่นอนว่าตระกูลเย่ไม่ใช่คนนอก!
“เฉียนจินเสวี่ย เจ้าอย่าได้เพ้อเจ้อไปเลย ตราเจ้าเมือง ข้าได้มอบให้ผู้อื่นไปแล้ว!”
“อะไรนะ ท่านมอบตราเจ้าเมืองให้คนอื่นแล้วหรือ?”
เฉียนจินเสวี่ยแสดงสีหน้าไม่เชื่อ จากนั้นก็เหมือนจะเดาอะไรบางอย่างออก “หรือว่าท่านมอบตราเจ้าเมืองให้กับคนบ้านนอกนั่น!”
“ใช่แล้ว แต่เสี่ยวเซียวไม่ใช่คนบ้านนอกอย่างที่เจ้าพูด เขาคือคู่ครองของตงหวงผู้นี้”
ตงหวงย่อมไม่อนุญาตให้ใครมาดูถูกเย่เสี่ยวเซียว
ในเวลานี้ ห้วงมิติก็ฉีกขาดอีกครั้ง เย่เสี่ยวเซียวได้รับข่าวจากเย่ฝานก็รีบมาถึง
เมื่อเห็นใบหน้าของเย่เสี่ยวเซียว แววอิจฉาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฉียนจินเสวี่ย
ผู้หญิงคนนี้ ก็แค่สวยกว่าตนเองนิดหน่อย เหตุใดจึงคู่ควรกับตงหวงถึงเพียงนี้ ถึงกับมอบตราเจ้าเมืองให้ไปแล้ว
สำหรับผู้ฝึกตนแล้ว การเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของตนเองนั้นไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร สุดท้ายก็เปลี่ยนแปลงได้แค่ร่างกายภายนอก
แก่นแท้ของจิตวิญญาณ ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
ดังนั้นแม้แต่ผู้ฝึกตน รูปลักษณ์ก็เป็นข้อได้เปรียบอย่างหนึ่ง
เมื่อตงหวงเห็นเย่เสี่ยวเซียว ก็รีบจับมือเย่เสี่ยวเซียว แสดงความมุ่งมั่นของตน
เฉียนจินเสวี่ยอิจฉาจนคลั่ง และรู้ดีว่าการพึ่งพาการแต่งงานเพื่อขอให้ตงหวงมอบตราเจ้าเมืองนั้น เป็นไปไม่ได้แน่นอน
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ตงหวง เจ้าก็อย่าได้โทษข้าเลย!”
“ตงหวง ท่านก็คงไม่อยากให้เกิดเรื่องกับเมืองตงหวงใช่ไหม!”
ว่าแล้ว เฉียนจินเสวี่ยก็ร่ายปราณในทันที โจมตีใส่เมืองตงหวง
เฉียนจินเสวี่ยมั่นใจว่าตงหวงไม่อยากให้เมืองตงหวงถูกทำลาย จึงคิดที่จะใช้เมืองตงหวงควบคุมตงหวง
การโจมตีของเฉียนจินเสวี่ย ตงหวงย่อมสามารถตอบโต้ได้
แต่ตงหวงกลับไม่ขยับเขยื้อน เพียงแต่มองเฉียนจินเสวี่ยด้วยสีหน้าเยาะเย้ย
เมื่อการโจมตีของเฉียนจินเสวี่ยกำลังจะถล่มใส่เมืองตงหวง แสงดาวก็ปกคลุมเมืองตงหวงในทันที
ค่าลกลจักรวาลดารา!
ตั้งแต่ตระกูลเย่เข้ามาดูแลเมืองตงหวง ก็ได้ปรับปรุงค่ายกลของเมืองตงหวงแล้ว
เมื่อมีเย่ฝานอยู่ ค่ายกลย่อมไม่ธรรมดา!
การโจมตีสลายไป เมืองตงหวงปลอดภัยดี
สีหน้าของเฉียนจินเสวี่ยดำคล้ำ แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะยอมแพ้
“ลงมือ!”
ผู้ฝึกตนระดับหลอมรวมของเขาอวี้หลงย่อมไม่ได้มีแค่เฉียนจินเสวี่ยคนเดียว ผู้ฝึกตนระดับหลอมรวมสองคน รีบพุ่งเข้าหาตงหวง
ส่วนเฉียนจินเสวี่ย ก็พุ่งเข้าหาเย่เสี่ยวเซียว
“ก็แค่เด็กบ้านนอกที่โชคดีเท่านั้น วันนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้ ว่าความสัมพันธ์บางอย่าง เจ้าไม่มีวันเอื้อมถึง”
ปราณระดับหลอมรวมขั้นกลาง ปะทุออกมาจากร่างของเฉียนจินเสวี่ย
อาวุธวิญญาณระดับเจ็ด พุ่งเข้าหาเย่เสี่ยวเซียวในทันที
เย่เสี่ยวเซียวแสดงสีหน้าสงบ หยิบอาวุธวิญญาณของตนออกมาอย่างเงียบๆ อาวุธวิญญาณระดับแปดที่เย่ฝานเพิ่งสร้าง อินทราแห่งจักรพรรดิ!
พลังแห่งราชวงศ์ไหลเข้าสู่อินทราแห่งจักรพรรดิ ออร่าของเย่เสี่ยวเซียวก็สูงส่งขึ้นในทันที ราวกับจักรพรรดินีผู้ปกครองเผ่าพันธุ์มนุษย์
ส่วนเฉียนจินเสวี่ยที่ปกติดูสง่างาม กลับดูเหมือนสาวใช้ต่อหน้าเย่เสี่ยวเซียว
“อินทราแห่งจักรพรรดิ จงสยบ!”
อินทราแห่งจักรพรรดิกระแทกลงอย่างรุนแรง ปราณและอาวุธป้องกันตัวของเฉียนจินเสวี่ย แตกสลายในทันที
อาวุธวิญญาณระดับแปด น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
ร่างของเฉียนจินเสวี่ยถอยหลังอย่างรวดเร็ว การโจมตีของเย่เสี่ยวเซียวครั้งนี้ เกือบจะฆ่านางได้ในทันที
“เจ้ามีอาวุธวิญญาณระดับแปดได้อย่างไร เจ้าเป็นคนของขุมอำนาจใดกันแน่”
จากข้อมูลของเฉียนจินเสวี่ย เย่เสี่ยวเซียวปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ไม่เหมือนศิษย์จากขุมอำนาจใหญ่ น่าจะเป็นผู้บำเพ็ญตนอิสระที่ได้รับโชคลาภมาบ้าง
แต่ตอนนี้อาวุธวิญญาณของผู้ฝึกตนอิสระผู้นี้ กลับดีกว่าของตนเอง ทำให้เฉียนจินเสวี่ยรู้สึกรับไม่ได้
ทำไมเด็กบ้านนอกคนนี้ถึงเป็นที่รักของตงหวง แถมยังมีโชคลาภเช่นนี้อีก
“ข้าไม่ยอม!”
เฉียนจินเสวี่ยพุ่งเข้าหาเย่เสี่ยวเซียวอีกครั้ง แต่ก็ถูกตีกลับมาอีก!
และในเวลานี้ เย่ฝานก็ปรากฏตัวขึ้นในที่สุด
ฉากตบตีหญิงสารเลว เย่ฝานชอบดูมาก
แต่เย่ฝานก็ต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าตระกูลเย่ ไม่ใช่ตระกูลบ้านนอกจริงๆ!
เหนือศีรษะของเย่ฝาน โลกแห่งความโกลาหลปรากฏขึ้น
มือคว้าดารา!
เย่ฝานตบฝ่ามือลงไป!
นอกไปพันลี้ เขาอวี้หลง ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยความหวาดกลัว
เหนือท้องฟ้า มือข้างหนึ่ง ค่อยๆ กดลงมา!
ตูม!
แผ่นดินแตกสลาย ค่ายกลป้องกันสำนักของเขาอวี้หลง ถูกฉีกกระชากในทันที
สุดท้าย เขาอวี้หลงทั้งลูก ก็กลายเป็นซากปรักหักพัง!
เฉียนจินเสวี่ยหน้าซีดเผือด จ้องมองเย่ฝานอย่างไม่เชื่อสายตา พึมพำ “เจ้า เจ้าทำลายเขาอวี้หลงของข้า!”
“อืม!”
เย่ฝานพยักหน้า ตนเองทำลายเขาอวี้หลงจริงๆ
ตบฝ่ามือเดียวทำลายเขาอวี้หลง ผู้ฝึกตนของเขาอวี้หลงต่างก็หน้าซีดเผือด มองเฉียนจินเสวี่ยด้วยสายตาที่เคลือบแคลงและโกรธเคือง
ไม่ได้บอกว่าคู่ครองของตงหวงมาจากตระกูลเล็กๆ หรอกหรือ?
ตระกูลเล็กๆ ที่สามารถทำลายเขาอวี้หลงด้วยฝ่ามือเดียวได้?
ครู่ต่อมา เฉียนจินเสวี่ยที่คล้ายคนบ้าก็เงยหน้าขึ้น
“เขาเสวี่ยหลงจะไม่ปล่อยพวกเจ้าไป”
“ข้าได้แจ้งเต้าเหรินเสวี่ยหลงแล้ว พวกเจ้าตายแน่ ตายหมดแน่”
อ้อ เขาเสวี่ยหลง ก็คือขุมอำนาจเบื้องหลังเขาอวี้หลงสินะ
“เขาเสวี่ยหลง มีผู้ฝึกตนระดับข้ามเคราะห์!”
ระดับข้ามเคราะห์!
เย่ฝานขมวดคิ้ว
เย่ฝานไม่ชอบเรื่องยุ่งยาก แต่ในเมื่อความยุ่งยากมาถึงแล้ว ก็ทำได้เพียงจัดการ
วัสดุจำนวนนับไม่ถ้วน บินออกมาจากถุงมิติของเย่ฝาน
ค่ายกลของเมืองตงหวงมีเพียงระดับเจ็ด ไม่เพียงพอที่จะรับมือกับผู้ฝึกตนระดับข้ามเคราะห์
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ทำได้เพียงวางค่ายกลระดับแปด!
กระบี่สังหารเซียน ไม่ได้ใช้ได้แค่เป็นแผนภาพค่ายกลสังหารเซียนเท่านั้น
เมื่อค่ายกลกระบี่สังหารเซียนฉบับสมบูรณ์ถูกวางออกมา มันคือสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด
วัสดุจำนวนนับไม่ถ้วน ถูกเย่ฝานจัดวางเป็นค่ายกล
ค่ายกลขนาดใหญ่ ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น
เมื่อเห็นการกระทำของเย่ฝาน เฉียนจินเสวี่ยก็ตระหนก
คนผู้นี้ จะสามารถสังหารผู้ฝึกตนระดับข้ามเคราะห์ได้จริงๆ หรือ!
(จบตอน)