บทที่ 335 ราชาปีศาจกินหัวใจ

ซูเยว่มองไปรอบๆ ในใจไม่มีความปรารถนาที่จะปล้นชิงแม้แต่น้อย

แต่ชื่อพรสวรรค์และการกำหนดค่าของพวกประเทศซากุระเหล่านี้ กลับมีเอกลักษณ์เฉพาะของประเทศพวกเขาอย่างชัดเจน

แม้กลุ่มคนเหล่านี้ไม่รู้ว่าซูเยว่กำลังจะทำอะไร

แต่พวกเขารู้ดีว่า ตอนนี้เป็นการต่อสู้จนตัวตายไม่มีทางถอย

แทนที่จะนั่งรอความตาย ไม่สู้ลองพยายามสุดกำลัง บางทีอาจจะมีโอกาสรอดชีวิต!

"หมาป่าเดียวดาย! แกอย่าทะนงตัวนัก! พวกเรานักรบจากชนชาติปรมาณูใหญ่ ถ้ารวมใจเป็นหนึ่งเดียว เข้าไปพร้อมกัน ตาตาไค..."

ชายคนหนึ่งที่สวมผ้าพันศีรษะสีขาวเขียนว่า "ซากุระต้องชนะ" ตะโกนพร้อมยกแขนชูขึ้น ทำท่าที่เขาคิดว่าดูสง่างามที่สุดในชีวิต

แต่ดวงตาทั้งสองของเขากลับเบิกกว้าง สีหน้าเปลี่ยนเป็นว่างเปล่าและแข็งทื่อ ร่างทั้งร่างทรุดลงนั่งคุกเข่ากับพื้น

เห็นได้ชัดว่ามีลูกธนูยิงทะลุตรงกลางผ้าพันศีรษะของเขา

ทำให้ด้านหลังของศีรษะมีรูขนาดเท่าชามใบใหญ่ แม้แต่เสียงร้องโหยหวนก็ไม่ทันได้เปล่ง

ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือความเร็วในการเคลื่อนไหวของซูเยว่

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ นอกจากชิราอิชิ โชที่พอจะจับเส้นทางการเคลื่อนที่ได้บ้าง

ที่เหลือไม่มีใครรู้เลยด้วยซ้ำว่าลูกธนูนี้ยิงมาจากทิศทางไหน

"คาเมะดะคุง! สติหน่อย!"

เสียงตะโกนยังไม่ทันขาดคำ ร่างของคาเมะดะคุงก็อ่อนปวกเปียกล้มลงไป สิ้นลมหายใจไปแล้ว

"เป็นไปไม่ได้! คาเมะดะคุงเป็นถึงนักรบอันดับสวรรค์ ทำไมโดนยิงธนูเพียงดอกเดียวก็ตายได้?"

"ไม่ใช่! พวกเราดูเร็ว! ไม่ใช่แค่คาเมะดะคุง ด้านหลังยังมีอีกสองคนที่..."

ทุกคนตกใจมองไปตามทิศทางของลูกธนู ความหวาดกลัวในใจยิ่งเพิ่มขึ้น

ที่แท้ธนูดอกนั้นหลังจากแทงทะลุร่างของคาเมะดะคุงแล้ว ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น

แต่ยังพุ่งไปข้างหน้าราวกับเสียบลูกอมเชื่อม

ธนูเพียงดอกเดียวแทงทะลุถึงสามคน ฆ่าทั้งแม่ลูกที่มีพลังไม่ธรรมดาที่ยืนอยู่ด้านหลังคาเมะดะคุงด้วย

ส่วนคนอื่นๆ ตอนนี้นอกจากปากที่ยังขยับได้ ส่วนอื่นไม่กล้าขยับเลย

ราวกับกำลังเล่นเกม "1, 2, 3 แข็ง"

แม้แต่เท้าที่กำลังจะก้าวออกไปก็หยุดชะงักทันที เหมือนถูกตรึงไว้กับที่

พวกเขากลัวว่าจะเป็นเป้าตายก่อน และคนต่อไปจะเป็นพวกเขา

แต่ความจริงพิสูจน์แล้ว

เมื่อลงมือแล้ว ซูเยว่ย่อมไม่รอให้พวกเขาโต้กลับ สำหรับมือระดับสูงอย่างซูเยว่ แม้ศัตรูจะมีมากกว่าหลายเท่า ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาแน่นอน!

ซูเยว่ก้าวเดินอย่างสงบไปข้างหน้า สายตาที่นิ่งสงบจับจ้องที่ชิราอิชิ โช

ธนูแขนเทพในมือของเขาราวกับมีชีวิต ยิงลูกธนูอันตรายออกไปไม่หยุด

ทุกดอกธนูทำลายศัตรูหนึ่งคน

ในขณะนี้ เป็นครั้งแรกที่ซูเยว่ได้สัมผัสความรู้สึกชื่นมื่นเหมือนในละครต่อต้านญี่ปุ่นที่วีรบุรุษสังหารผู้รุกรานอย่างห้าวหาญ

ในดวงตาของชิราอิชิ โชเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตกตะลึงต่อสิ่งที่ไม่รู้

เขาได้เห็นเพื่อนร่วมทางล้มลงทีละคนๆ ภายใต้พลังอันแข็งแกร่งของซูเยว่

เมื่อรู้ว่าไม่มีทางถอย สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างซับซ้อน เขาตะโกนด้วยความเคียดแค้น:

"หมาป่าเดียวดาย! แกมนุษย์ต่ำต้อยชั้นเลว! ข้าจะฆ่าแก! ชนชาติปรมาณูใหญ่จงเจริญ!"

เสียงยังไม่ทันขาดคำ ร่างกายของชิราอิชิ โชก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างน่าตกใจ

ผิวของเขาเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มในทันที ในปากงอกเขี้ยวแหลมคมสองคู่ บนศีรษะผุดเขาใหญ่สองอัน

ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้น ด้านหลังของเขากางออกเป็นปีกเนื้อคล้ายค้างคาว ดูราวกับปีศาจประหลาดที่เดินออกมาจากตำราโบราณ

ในมือปรากฏถุงมือหนามแหลมคู่หนึ่ง พุ่งเข้าใส่ซูเยว่

[การมาของเทพแห่งความตาย]: ทักษะเฉพาะของราชาปีศาจกินหัวใจ หลังจากเปิดใช้งาน สามารถมองเห็นจุดอ่อนของฝ่ายตรงข้าม สร้างความเสียหายต่อจุดอ่อนเพิ่มขึ้น 100% หากฆ่าศัตรูในสภาพนี้ จะได้รับการฟื้นฟูค่าพลังชีวิตและพลังจิตจำนวนหนึ่ง

[นกไฟอมตะ (ชิราอิชิ โช), LV27, อาชีพ: ราชาปีศาจกินหัวใจ, ตำแหน่ง: สามจอมพลังนิวเคลียร์]

[พรสวรรค์หลัก: กลืนกิน (ระดับSS): กินเนื้อหัวใจหรือเลือดจากหัวใจของคนตาย มีโอกาสได้รับการเพิ่มพลังถาวร รวมถึงคุณสมบัติ ทักษะ และแม้แต่การเสริมพรสวรรค์ (พรสวรรค์พิเศษ ไม่สามารถปล้นได้)]

[พรสวรรค์รอง: ฟื้นฟูร่างกาย (ระดับSS), พลังระดับสูงสุด (ระดับS), ร่างกายระดับสูงสุด (ระดับS), หัวใจนักรบ (ระดับA), หัวใจนักเวทย์ (ระดับA), หัวใจนักพรต (ระดับA)...]

[คุณสมบัติพื้นฐาน: พลัง: 329+186, จิตวิญญาณ: 167+208, ร่างกาย: 381+232, ความว่องไว: 251+177]

[ทักษะ: มือกระหายวิญญาณ, การโจมตีเงา, ภาพลวงแบ่งร่าง, การมาของราชาปีศาจ...]

[อุปกรณ์: ...]

ในอันดับพลังรบแห่งประเทศซากุระ ชิราอิชิ โชครองอันดับสามอย่างมั่นคง

และอาชีพลับของเขา—ราชาปีศาจกินหัวใจ เป็นตัวละครระยะประชิดแบบคลาสสิก

พรสวรรค์กลืนกินระดับSS ที่เขาตื่นมอบให้เขามีศักยภาพการเติบโตไร้ขีดจำกัด นับเป็นพรสวรรค์ระดับSSที่ยอดเยี่ยมที่สุด

ในช่วงเวลาเพียงสองเดือนกว่าหลังวันสิ้นโลก เขาสะสมพลังอันน่าทึ่งด้วยการกินซากศพของชาวประเทศซากุระ

นึกย้อนไปชาติก่อน ซูเยว่เคยใช้ความพยายามอย่างสุดกำลัง แต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะชิราอิชิ โชได้แม้แต่น้อย

แต่ว่าตอนนี้ เวลาเปลี่ยนไปแล้ว!

ซูเยว่หันมายิ้มเล็กน้อย แล้วหายไปจากสายตาของชิราอิชิ โชในทันที...

(จบบท)