บทที่ 1 เกิดใหม่ก่อนวันสิ้นโลก!

"ชีวิตของฉัน! จะสิ้นสุดแค่นี้เลยหรือ?"

ซูเยว่สวมเสื้อคลุมยาวสีทองที่ขาดวิ่น ทั่วร่างอาบไปด้วยเลือด ร่างกายพยายามยันตัวอยู่บนไม้เท้าเวทมนตร์กระดูกหยกสีม่วง

ชายผู้นี้ เคยช่วยเหลือชาวจีนนับหมื่นนับพันหลายครั้ง และได้รับการยกย่องให้เป็นเทพแห่งเวทย์ที่อายุน้อยที่สุดแห่งจีน กลับถูกใส่ร้ายว่าเป็นคนทรยศต่อมนุษยชาติ

มองดูยอดฝีมือที่ล้อมมา ซูเยว่หายใจหอบ มือข้างหนึ่งปกป้องสาวงามที่อยู่ด้านหลัง ยืนตระหง่านอยู่ริมหน้าผา เบื้องหลังคือห้วงลึกหมื่นวา

สิบยอดฝีมือแห่งจีน โจมตีพร้อมกัน ล้อมปราบซูเยว่

แต่เขากลับฆ่าพวกนั้นได้สามคน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพลังอันน่าเกรงขามของเขา

ในชั่วขณะนั้น กลุ่มคนที่ล้อมโจมตีได้แต่ส่งเสียงโห่ร้องอยู่ภายนอก ไม่มีใครกล้าเดินก้าวแรกเข้ามา!

"เทพแห่งเวทย์! โชคชะตาของเจ้าหมดแล้ว! ไม่มีทางหนีแล้ว!"

"เทพแห่งเวทย์ แค่เจ้ามอบอุปกรณ์บนตัวออกมา ข้าจะปล่อยให้ศพเจ้าอยู่ครบชิ้น!"

"ซูเยว่ จีนมีคำกล่าวโบราณว่า รู้กาลเทศะคือผู้กล้า! รีบยอมแพ้เสีย!"

......

ซูเยว่รู้ตัวว่าโชคชะตาของเขาหมดแล้ว มองไปที่สาวงามข้างกาย เขาแย้มยิ้มแบบที่รู้สึกประทับใจตัวเอง

แต่รอยยิ้มนั้นกลับแข็งค้างทันที

ที่ท้องน้อย มีความเจ็บปวดรุนแรงแล่นขึ้นมา

ซูเยว่มองลงไปยังร่างของตนอย่างไม่อยากเชื่อ กริชที่เปล่งแสงสีม่วงเข้มเล่มหนึ่งแทงทะลุร่างของเขาจากด้านหลัง!

กริชดูดเลือดเล่มนี้ คือสิ่งที่ซูเยว่ใช้เงินมหาศาลสร้างขึ้นเพื่อป้องกันตัวให้หลินจูเฟยโดยเฉพาะ เมื่อไม่นานมานี้

ซูเยว่มองหลินจูเฟย ในดวงตาของเธอ เขาเห็นเพียงความรังเกียจและการดูถูก

หลินจูเฟยก้าวออกไปด้วยท่าทีเย้ายวน กระโดดไปหาชายคนหนึ่ง ชายคนนั้นรวบเธอเข้าสู่อ้อมกอดทันที

การแสดงความสนิทสนมเช่นนี้ ซูเยว่ไม่เคยได้รับเลย

ภายใต้ความโกรธอย่างสุดขีด ดวงตาของซูเยว่กลายเป็นสีแดงก่ำ

สุดท้าย มันกลับกลายเป็นเสียงหัวเราะเยาะตัวเองอย่างแสนเจ็บปวด

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

สิบปี!

ตัวเองคอยเลียเหมือนหมาเลียแผล เลียหลินจูเฟยมาสิบปี!

มองดูตอนนี้ สิ่งที่ทุ่มเทมาสิบปี ช่างน่าขำเสียเหลือเกิน!

และหัวใจของเธอ ก็เหมือนกับน้องชายของซูเยว่ ยิ่งเลียก็ยิ่งแข็ง

สิบปีที่ผ่านมา ซูเยว่พาหลินจูเฟยไปด้วย

ราวกับพาของถ่วงไป ทุ่มเททุกอย่าง

จึงดึงเธอที่มีพลังอ่อนแอ ให้มาถึงพลังระดับปัจจุบัน

แม้แต่คำพูดของหลินจูเฟย ซูเยว่ยังต้องหันหลังให้เพื่อนสมัยเด็ก กลายเป็นศัตรูกัน

ซูเยว่เคยคิดว่า แค่คอยอยู่เคียงข้างเธอตลอด ก็จะสามารถเข้าไปอยู่ในใจของนางฟ้าได้

แต่สิ่งที่ได้รับ กลับเป็นการแทงหลังจากหลินจูเฟย!

กริชนั้นของหลินจูเฟย ทำให้ซูเยว่ละทิ้งความเพ้อฝันทั้งหมด และได้เห็นความจริงของมนุษย์ในยุคสิ้นโลกนี้:

รู้สึกถึงพลังชีวิตที่ค่อย ๆ หมดไป ซูเยว่มารู้ความจริงช้าเกินไป

ฉันต้องแก้แค้น!

ใช่สิ ฉันมีแหวนเหนือระดับตำนาน!

ฉันจะไม่ล้มลงง่าย ๆ แบบนี้หรอก!

แต่วินาทีถัดมา เขาได้แต่มองอุปกรณ์และท่าโจมตีมากมายที่แทงทะลุร่างตัวเอง

ในวาระสุดท้าย เลือดกลืนกินสายตาของซูเยว่อย่างรวดเร็ว

แต่ใบหน้าเปี่ยมสุขของศัตรูเหล่านั้น ได้ประทับลึกลงในความทรงจำของซูเยว่แล้ว......

แหวนวงหนึ่งเปล่งแสงสีแดงเข้ม เวลาย้อนกลับไปสิบปีก่อน!

ดาวสีฟ้า(โลก), จีน, เมืองซิงเฉิง

"ฉันยังมีชีวิตอยู่?" ซูเยว่หน้าซีดขาว ทั่วร่างเปียกเหงื่อเย็น ราวกับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เป็นเพียงฝันร้าย

แหวนเหนือระดับตำนาน 【หัวใจฟีนิกซ์】 ที่เคยสวมอยู่บนนิ้ว กลายเป็นผงในทันที

แน่นอน ความตายกระตุ้นความสามารถแบบ พาสซีฟ 【การเวียนว่ายตายเกิด】 ย้อนกลับไปสิบปีก่อน!

ซูเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย หันไปมองรอบข้าง ความทรงจำที่ถูกฝังไว้สิบปี พรั่งพรูเข้ามาในใจทันที

การตกแต่งที่คุ้นเคยแต่แปลกตา ทุกอย่างชัดเจน นี่คือบ้านของเขาตอนที่วันสิ้นโลกมาถึง

การเปิดโทรศัพท์มือถือก็กลายเป็นความรู้สึกที่ไม่คุ้นชิน เพราะเขาไม่ได้ใช้มันมาสิบปีแล้ว

บนหน้าจอเขียนว่า:

【ปฏิทินดาวสีฟ้า 2050 ตุลาคม 6 11:00】

จริงด้วย ได้เกิดใหม่แล้ว!

กลับมาสิบปีก่อน?

พอดีเป็นวันที่วันสิ้นโลกมาถึง!

อีก 1 ชั่วโมง วันสิ้นโลกจะมาถึง จากวันนั้น โลกได้เปลี่ยนไป

ผู้คนเริ่มรู้สึกกลัวการถูกครอบงำโดยวันสิ้นโลก

แต่ผู้รอดชีวิตได้รับการตื่นรู้ และเริ่มกระแสการสำรวจยุคสิ้นโลก

นับจากนั้น กฎใหม่ก็ถือกำเนิดขึ้น

ในโลกนี้ ความอ่อนแอคือความผิด

นี่คือกฎ และควรเป็นเช่นนั้น!

ตอนนี้ ซูเยว่ต้องการแค่ฆ่าแฟนสาวนางฟ้าน้อยที่ดูดเลือดเขามาสิบปี!

กดโทรออก มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเยาะตัวเองบาง ๆ

หลินจูเฟย!

ผู้ได้รับการขนานนามว่านางฟ้าน้อยที่สวยที่สุดในห้าพันปี!

ชาติก่อน การแทงหลังก่อนตาย ทำให้ซูเยว่เข้าใจหลายสิ่งหลายอย่าง

การหายตัวไปอย่างกะทันหันของหลินจูเฟย?

การเรียกร้องอุปกรณ์ วัตถุดิบไม่มีที่สิ้นสุด?

แม้แต่การพาหลินจูเฟยกับชายคนนั้นไปเลเวลด้วยกัน?

หัวเขียวสดแจ๋ว!

คิดแล้วก็รู้สึกคับแค้นใจ!

ผ่านไปพักใหญ่ ปลายสายจึงส่งเสียงของหลินจูเฟยที่พยายามกลั้นอาการสั่นเทา

"ฮัลโหล! ซูเยว่ โทรมาแต่เช้า จะทำอะไร? อ๊า!"

ตอนนี้ หลินจูเฟยกำลังอยู่ใต้ร่างของชายอีกคน โยกตัวอย่างมีจังหวะ ร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อหอม ใบหน้าแดงก่ำ

ซูเยว่รู้ทันทีว่าหลินจูเฟยกำลังทำอะไรอยู่ เขากลั้นความโกรธไว้:

"เฟยเฟย! มาที่บ้านฉันเดี๋ยวนี้ ฉันมีของจะให้เธอ!"

"กระเป๋า? นาฬิกา? หรือเครื่องประดับ? รีบขนาดนั้นเลยเหรอ? ไอ้บ้านี่! ฉันไม่ไปหรอก! ฉันต้องไปฟิตเนสด้วย!"

หลินจูเฟยพยายามใช้คำว่า "ฟิตเนส" มาผัดผ่อน แต่น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความเย้ายวน

ทั้งน้ำเสียงและวิธีการพูด เป็นสิ่งที่ซูเยว่ไม่เคยได้ยินมาก่อน

"เฟยเฟย เธอไม่ได้อยากได้บ้านเก่าของฉันมาตลอดหรอกเหรอ?"

บ้านหลังนั้นเป็นมรดกที่แม่ของซูเยว่ทิ้งไว้ให้

นั่นเป็นบ้านเก่าในใจกลางเมือง มีบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์สนใจที่ดินตรงนั้น เคยมาเจรจากับซูเยว่ แต่ได้รับการปฏิเสธ

ไม่นานหลังจากนั้น นางฟ้าน้อยหลินจูเฟยก็ปรากฏในชีวิตของเขา

ดูเหมือนว่า ทุกอย่างเป็นแผนการวางไว้

"สำหรับฉัน บ้านให้ความรู้สึกปลอดภัยมากกว่าคุณ!" หลินจูเฟยมักพูดประโยคนี้อยู่เสมอ

แม้แต่ในยุคสิ้นโลก เธอก็มักดูถูกซูเยว่ บอกว่าไม่มีความรู้สึกปลอดภัย

"มาที่บ้านฉัน! พาเธอไปโอนบ้าน บ้านหลังนี้ฉันยกให้เธอ!"

"จริงเหรอ?" หลินจูเฟยดีใจเหลือเกิน แม้แต่เสียงยังสดใสขึ้น: "คุณรอนะ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย!"

"ถ้ากล้าหลอกฉัน ฉันจะเอาเรื่องของคุณไปลงเน็ต ฮึ..."

วางสายแล้ว หลินจูเฟยจึงปลดปล่อยอารมณ์ที่กดไว้นานออกมา

หลังเสร็จกิจ ยังไม่ลืมบีบหว่างขาของชายคนนั้นอีกที

"พี่คนหล่อ ไอ้โง่นั่นยอมยกบ้านให้ฉันแล้ว!" หลินจูเฟยขมวดคิ้วและพูดเสียงอ้อน

ชายคนนั้นจุดบุหรี่หลังเสร็จกิจ สูดลึกเข้าปอด

ค่อย ๆ พ่นวงควันใส่ตัวหลินจูเฟย เผยรอยยิ้มประหลาด:

"ดีมาก! จีนมีคำโบราณว่า: มือเปล่าจับหมาป่าขาว! ซูเยว่ ให้หน้าแล้วไม่รับ สุดท้ายก็ยอมยกบ้านให้ฉันอยู่ดี?"

"ยินดีด้วยนะคะ พี่คนหล่อ! เมื่อฉันได้บ้านมาแล้ว ฉันจะเลิกกับไอ้โง่นั่น ดีไหม?"

"ไม่ต้องรีบ เราค่อย ๆ ทรมานมัน ลองนึกถึงหน้าสิ้นหวังของมันสิ เซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายฉันตื่นเต้นไปหมด!"

"ได้ค่ะ พี่คนหล่อ! ฉันจะรีบไปรีบกลับ คืนนี้เจอกันที่เดิมนะ!" หลินจูเฟยทำความสะอาดสนามรบให้ชายคนนั้นอย่างใส่ใจ ก่อนจะออกจากโรงแรม

"ฮ่าฮ่า อีตัวดี!" ชายคนนั้นหัวเราะ สายตากลับเย็นชาอย่างยิ่ง

......

"ตามคำอธิบายของผู้เชี่ยวชาญด้านอุตุนิยมวิทยา ท้องฟ้าที่เปลี่ยนเป็นสีแดงตั้งแต่เช้านี้ เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ..."

"ตามที่ทราบกัน ในตำราโบราณของชาวมายา เคยมีการบันทึกถึงภาพเช่นนี้..."

"มีคอมเมนต์ถามว่าใช่วันสิ้นโลกหรือไม่ พี่ชาย ปี 2012 ก็ผ่านไปนานแล้ว..."

"ขอให้ผู้ชมเชื่อในผู้เชี่ยวชาญ ดูสถานการณ์อย่างมีเหตุผล อย่าเชื่อทฤษฎีสมคบคิด..."

เสียงโทรทัศน์ดังมาก ในช่องข่าว ผู้เชี่ยวชาญหลายคนที่ดูเหมือนคนแต่จิตใจสุนัข กำลังถกเถียงกันถึงปรากฏการณ์บนท้องฟ้า

ซูเยว่จุดบุหรี่ฮวาจือมวนหนึ่ง นั่งรออย่างเงียบ ๆ ให้หลินจูเฟยมาถึง......

(จบบท)