บทที่ 281 ไม่ต้องการดีที่สุด แค่ถูกที่สุดก็พอ!
บทที่ 281 ไม่ต้องการดีที่สุด แค่ถูกที่สุดก็พอ!
หลี่เว่ยตงหน้าตาเหมือนไซบีเรียนฮัสกี้ที่ทำอะไรไม่ถูก เดินออกมาจากกระทรวงเกษตรด้วยความผิดหวัง
เหตุการณ์พิสูจน์แล้วว่า กับขนาดของโรงงานเครื่องจักรกลการเกษตรฝูคัง การสมัครผ่านช่องทางทางการตามระเบียบคงเป็นไปไม่ได้จริงๆ
เรื่องนี้อยู่ในความคาดหมายของหลี่เว่ยตงอยู่แล้ว เขาจึงได้วางแผนสำรองไว้แต่แรก
สำหรับบริษัทผลิตเครื่องจักรกลการเกษตรของจีน การไปร่วมงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโด เป็นเรื่องที่ยากมาก ต้องเป็นบริษัทระดับผู้นำในอุตสาหกรรมอย่างโรงงานรถแทรกเตอร์หมายเลขหนึ่งถึงจะมีคุณสมบัติพอ
แต่สำหรับหลี่เว่ยตง การไปร่วมงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดไม่ใช่เรื่องยากเลย
เพราะหนึ่งในผู้จัดงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโด ก็คือบริษัทเครื่องจักรกลการเกษตรที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น บริษัทคูโบต้า
งานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดแต่เดิมก็ตั้งขึ้นเพื่อจัดแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรของญี่ปุ่นอยู่แล้ว บริษัทคูโบต้าในฐานะผู้ผลิตเครื่องจักรกลการเกษตรที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น จึงเป็นผู้ได้รับประโยชน์มากที่สุดจากงานนี้ และยังเป็นผู้สนับสนุนหลักของงานอีกด้วย
ส่วนบริษัทนากาโนะที่เคยเจรจากับหลี่เว่ยตงก่อนหน้านี้ ก็เป็นบริษัทในเครือของบริษัทคูโบต้านั่นเอง
ธุรกิจหลักของบริษัทนากาโนะคือเครื่องจักรสำหรับการผลิตข้าวและเครื่องจักรปลูกพืชหัว ดังนั้นพวกเขาจึงต้องไปร่วมงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดอย่างแน่นอน
หลี่เว่ยตงวางแผนจะขอพื้นที่จัดแสดงเล็กๆ ผ่านทางบริษัทนากาโนะ
ในฐานะบริษัทในเครือของคูโบต้าซึ่งเป็นทั้งผู้จัดและผู้สนับสนุนหลัก บริษัทนากาโนะน่าจะมีความสามารถในเรื่องนี้
หลี่เว่ยตงจึงโทรหาคิโยมิซุ เคนจิโร
"คุณคิโยมิซุครับ ผมหลี่เว่ยตงนะครับ! ดีนะที่คุณยังไม่ได้ไปฮาวาย ไม่งั้นผมคงหาคุณไม่เจอแล้ว!" หลี่เว่ยตงเอ่ยทักทาย
"คุณหลี่นี่เอง ผมกำลังวางแผนว่าจะทำงานในมือให้เสร็จ แล้วจะขอลาพักร้อน จากนั้นจะพาครอบครัวไปพักผ่อนที่ฮาวาย!" คิโยมิซุ เคนจิโรตอบ
ก่อนออกจากโตเกียว หลี่เว่ยตงได้มอบตั๋วท่องเที่ยวฮาวายสี่ใบให้คิโยมิซุ เคนจิโร เพื่อให้เขาพาครอบครัวไปเที่ยวฮาวาย สำหรับคิโยมิซุ เคนจิโรแล้ว นี่เป็นของขวัญที่คุ้มค่ามาก
คนญี่ปุ่นมีลำดับชั้นในการเที่ยว โดยลำดับล่างสุดคือฮอกไกโด ตรงกลางคือโอกินาวา และบนสุดก็คือฮาวาย สื่อญี่ปุ่นสำรวจทุกปีว่าจุดหมายปลายทางท่องเที่ยวที่คนญี่ปุ่นชื่นชอบมากที่สุดคืออะไร ฮาวายมักครองอันดับหนึ่งมาตลอด
ดังนั้นตั๋วท่องเที่ยวฮาวายที่หลี่เว่ยตงมอบให้ จึงถูกใจคิโยมิซุ เคนจิโรมาก
คำกล่าวที่ว่า "กินข้าวคนอื่นแล้วพูดไม่เต็มปาก รับของคนอื่นแล้วก็ยกมือไม่สุด" เมื่อคิโยมิซุ เคนจิโรรับของขวัญจากหลี่เว่ยตงแล้ว ตอนนี้หลี่เว่ยตงมาขอให้คิโยมิซุ เคนจิโรช่วยเหลือเรื่องงาน ย่อมง่ายขึ้นมาก
หลี่เว่ยตงถามต่อ "คุณคิโยมิซุครับ บริษัทนากาโนะของคุณกำลังเตรียมเข้าร่วมงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดใช่ไหมครับ?"
"ใช่ครับ งานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดจัดขึ้นเพียงไม่กี่ปีครั้ง แต่ละครั้งล้วนเป็นจุดเน้นในการทำงานของเรา! เครื่องปลูกหัวหอมของเรามีตลาดในยุโรปที่ดีทีเดียว" คิโยมิซุ เคนจิโรตอบ
"ปลูกหัวหอมก็ต้องพัฒนาเครื่องจักรเฉพาะเลยเหรอ! สมแล้วที่เป็นการเกษตรแบบประณีต แต่คุ้มทุนเหรอเนี่ย!"
หลี่เว่ยตงอุทานในใจ แล้วกล่าวต่อว่า "คุณคิโยมิซุครับ ผมมีเรื่องหนึ่งอยากจะรบกวน เกี่ยวกับงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดน่ะครับ"
"เรื่องอะไรหรือครับ?" คิโยมิซุ เคนจิโรถาม
"พอดีผมมีบริษัทเครื่องจักรกลการเกษตรอยู่บริษัทหนึ่ง ผมจึงอยากจะไปร่วมงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดครั้งนี้ แต่ผมไม่สามารถหาพื้นที่จัดแสดงได้ จึงอยากขอให้บริษัทนากาโนะช่วยหาพื้นที่จัดแสดงให้ผมสักที่ครับ" หลี่เว่ยตงกล่าว
"คุณต้องการพื้นที่จัดแสดงขนาดเท่าไหร่ล่ะ?" คิโยมิซุ เคนจิโรหยุดชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อ "ถ้าพื้นที่จัดแสดงเล็ก ผมพอจะช่วยหาให้ได้ แต่ถ้าพื้นที่จัดแสดงใหญ่เกินไป ก็จะมีความยากลำบากครับ!"
"สามสิบตารางเมตรก็น่าจะพอแล้วล่ะครับ!" หลี่เว่ยตงคิดว่า มีพื้นที่ประมาณห้าคูณหกเมตรก็พอใช้แล้ว!
"อะไรนะ? สามสิบตารางเมตร?" คิโยมิซุ เคนจิโรถามเสียงประหลาดใจ
"มันใหญ่เกินไปเหรอครับ? ถ้าจำเป็นจริงๆ ยี่สิบห้าตารางเมตรก็ได้ครับ" หลี่เว่ยตงกล่าว
คิโยมิซุ เคนจิโรกลับหัวเราะเบาๆ "ไม่ใช่ว่าใหญ่เกินไป แต่มันเล็กเกินไปต่างหาก! คุณหลี่ครับ งานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดเป็นงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรกลางแจ้ง พื้นที่ของเราใหญ่มาก สามสิบตารางเมตรแม้แต่รถเกี่ยวข้าวโรตารี่เครื่องเดียวก็วางไม่พอ!"
รถเกี่ยวข้าวในประเทศจีนมักมีขนาดค่อนข้างเล็ก แต่ในฟาร์มต่างประเทศ รถเกี่ยวข้าวโรตารี่ขนาดเก้าคูณห้าเมตรยังถือว่าไม่ใหญ่ คิดดูว่าแค่จัดแสดงรถเกี่ยวข้าวโรตารี่เพียงคันเดียวก็ต้องใช้พื้นที่ห้าสิบตารางเมตร หลี่เว่ยตงขอแค่สามสิบตารางเมตร ก็จัดวางได้แค่รถแทรกเตอร์ขนาดใหญ่สักคันเท่านั้น
คิโยมิซุ เคนจิโรพูดต่อ "คุณหลี่ครับ ในงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดของเรา พื้นที่สามสิบตารางเมตรนั้นหาได้ยากจริงๆ แม้แต่ทางเดินยังใหญ่กว่านี้เลย เอาอย่างนี้ดีกว่า ผมจะหาพื้นที่จัดแสดงขนาดห้าสิบตารางเมตรให้คุณ นี่น่าจะเป็นพื้นที่จัดแสดงที่เล็กที่สุดที่ผมหาได้แล้วล่ะครับ!"
...
งานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดเป็นงานแสดงกลางแจ้ง ข้อดีของงานแสดงกลางแจ้งก็คือ พื้นที่ไม่ถูกจำกัด สามารถวางเครื่องจักรกลการเกษตรขนาดใหญ่ได้ การเพิ่มพื้นที่จัดแสดงอีกไม่กี่ที่ก็แค่ขยายพื้นที่งานออกไปอีกนิดหน่อยเท่านั้น
สำหรับบริษัทนากาโนะแล้ว การขอพื้นที่จัดแสดงขนาดห้าสิบตารางเมตรเป็นเพียงแค่การพูดสักประโยค งานแสดงกลางแจ้งจะสนใจอะไรกับพื้นที่ห้าสิบตารางเมตรเล็กๆ นี้! จริงๆ แล้วแต่แรกหลี่เว่ยตงก็สามารถขอพื้นที่จัดแสดงได้โดยตรงผ่านบริษัทนากาโนะ ซึ่งจะทั้งสะดวกและรวดเร็ว
แต่หลังจากคิดอย่างรอบคอบแล้ว หลี่เว่ยตงก็ตัดสินใจว่า จะลองสมัครผ่านช่องทางทางการตามระเบียบก่อน เมื่อช่องทางทางการใช้ไม่ได้ เขาค่อยไปขอพื้นที่จัดแสดงจากบริษัทนากาโนะ
ที่ทำเช่นนี้ก็เพื่อหลีกเลี่ยงข้ออ้างในอนาคต
หากในอีกสามสิบปีข้างหน้า บริษัทจีนมีความสามารถไปร่วมงานแสดงสินค้าในต่างประเทศ นั่นเป็นเรื่องดี หน่วยงานระดับบนจะให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่
แต่ในเวลานั้นเป็นเพียงปี 1991 นโยบายยังไม่เปิดกว้างขนาดนั้น หากบริษัทจีนแห่งหนึ่งไปร่วมงานแสดงสินค้าในต่างประเทศโดยไม่ได้รับอนุมัติจากระดับบน อาจถือเป็นการกระทำผิดก็ได้
ยิ่งไปกว่านั้น งานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดครั้งนี้ บริษัทจีนไปร่วมงานเป็นคณะ หลี่เว่ยตงแยกตัวออกมาจากคณะจัดแสดงของจีน อาจถูกมองว่าแยกตัวจากกลุ่มและกระทำการโดยพลการ
หากมีคนอิจฉาริษยา แอบทำเรื่องไม่ดีลับหลัง ใส่ร้ายป้ายสีหลี่เว่ยตง นั่นจะเป็นเรื่องยุ่งยากมาก
ดังนั้นหลี่เว่ยตงจึงถือหนังสือแนะนำไปที่กระทรวงเกษตร เพื่อสมัครเข้าร่วมงานแสดงสินค้าผ่านช่องทางทางการตามระเบียบ
หลี่เว่ยตงรู้ดีว่า บริษัทระดับตำบลของเขา เมื่ออยู่ต่อหน้ารัฐวิสาหกิจใหญ่มากมาย ไม่มีโอกาสเลย และนี่คือผลลัพธ์ที่เขาต้องการ
หากการสมัครผ่านช่องทางทางการล้มเหลว หลี่เว่ยตงก็จะใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวเข้าร่วมงานแสดงสินค้า ซึ่งจะดูสมเหตุสมผล แม้ว่าจะมีคนอยากจะสอบสวนในภายหลัง หลี่เว่ยตงก็มีข้ออ้างเพียงพอที่จะแก้ตัว
ตอนนั้นหลี่เว่ยตงก็แค่บอกว่า ผมได้สมัครผ่านช่องทางทางการแล้ว แต่พวกคุณไม่ต้อนรับผม ผมจึงต้องหาวิธีเข้าร่วมงานแสดงสินค้าเอง! พวกคุณทำให้ผมผิดหวัง แต่ผมไม่ได้ทำให้พวกคุณผิดหวังนะ!
...
แค่จัดการเรื่องพื้นที่จัดแสดงยังไม่พอ การจะเข้าร่วมงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโด ยังต้องมีผลิตภัณฑ์ไปจัดแสดงด้วย
รถสามล้อการเกษตรเอาไปโชว์ในงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดคงไม่เหมาะ
ลูกค้าที่มาดูงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรคงไม่ใช่คนจากประเทศยากจน ประเทศยากจนทำการเกษตรด้วยแรงงานคน ยังไม่ได้ใช้เครื่องจักรกลการเกษตร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการซื้อเครื่องจักรอย่างเครื่องปลูกหัวหอม ปลูกหัวหอมไม่กี่หัวยังไม่คุ้มทุนเลย
ดังนั้นลูกค้าในงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรอย่างน้อยต้องมาจากประเทศที่มีรายได้ปานกลาง และประเทศเหล่านี้โดยรวมแล้วไม่จำเป็นต้องใช้รถสามล้อการเกษตรแบบนี้แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ทางเสิ่นฉงจ๋ออยู่ซานชงยังไม่ได้ผลิตเครื่องยนต์รถสามล้อการเกษตรที่เหมาะสม จะให้หลี่เว่ยตงเอาผลิตภัณฑ์ที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ไปงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดได้อย่างไร! ผลิตภัณฑ์เครื่องจักรกลการเกษตรอื่นๆ ของโรงงานเครื่องจักรกลการเกษตรฝูคังไม่มีคุณสมบัติพอที่จะไปงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโด
ในสมัยนั้น เทคโนโลยีเครื่องจักรกลการเกษตรของจีนล้าหลังอยู่แล้ว แม้แต่โรงงานรถแทรกเตอร์หมายเลขหนึ่งที่สามารถผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ได้ ผลิตภัณฑ์ของพวกเขาเมื่อนำไปจัดแสดงในงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโดก็ยังถือว่าล้าหลัง หากเอาผลิตภัณฑ์ของโรงงานเครื่องจักรกลการเกษตรระดับอำเภอของหลี่เว่ยตงไปจัดแสดงในงานแสดงเครื่องจักรกลการเกษตรฮอกไกโด คงจะถูกหัวเราะเยาะจนฟันหลุด
ดังนั้นหลี่เว่ยตงจึงต้องหาทางออกอื่น
...
ที่โรงงานเครื่องจักรกลการเกษตรฝูคัง หลี่เว่ยตงกำลังเข็นเครื่องตัดหญ้าสำหรับครัวเรือนเข้าไปในแผนกเทคนิค
"ท่านผู้อำนวยการ ท่านเอาอะไรมา? ดูเหมือนรถเข็นเลย!" ตู้เจียไห่ถาม
"นี่คือเครื่องตัดหญ้า ผมฝากคนเอามาจากฮ่องกง เป็นของอเมริกัน!" หลี่เว่ยตงชี้ไปที่เครื่องตัดหญ้าตรงหน้า พร้อมกล่าวว่า "เฮ้ย ตู้ พาคนไปรื้อเครื่องตัดหญ้านี่ดูหน่อย ดูว่าเราจะทำเลียนแบบได้ไหม!"
ตู้เจียไห่พยักหน้า เรียกคนอีกไม่กี่คน หยิบเครื่องมือออกมา แล้วแยกชิ้นส่วนเครื่องตัดหญ้านี้ออกเป็นชิ้นๆ อย่างรวดเร็ว
หลี่เว่ยตงมองดูชิ้นส่วนที่กระจัดกระจายบนพื้น แล้วถามว่า "เป็นไง เราทำเลียนแบบได้ไหม?"
"เครื่องยนต์นี้ผลิตในอเมริกาใช่ไหม? ฝีมือการทำดีจริงๆ! เครื่องยนต์แบบนี้ ให้เวลาเราสิบปี เราอาจจะยังทำไม่ได้เลย" ตู้เจียไห่ตอบ
"ใครให้นายทำเครื่องยนต์ล่ะ ก็ใช้เครื่องยนต์ในประเทศแทนก็พอแล้ว!" หลี่เว่ยตงหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อว่า "เครื่องยนต์กระบอกสูบเดียวของจีนไม่กลัวว่าจะขับเคลื่อนเครื่องตัดหญ้าไม่ได้หรอกนะ!"
"ก็จริงนะ" ตู้เจียไห่พูดต่อ "แล้วโครงนี่ เบาจังเลย น่าจะเป็นอลูมิเนียมอัลลอยใช่ไหม? วัสดุอลูมิเนียมอัลลอยของเรายังทำไม่ได้ถึงระดับนี้"
"งั้นก็ใช้เหล็กเชื่อมโครงสิ กลัวขึ้นสนิมก็ทาสีให้หนาๆ หน่อย!" หลี่เว่ยตงกล่าว
"ใบมีดตัดหญ้านี่เราก็ทำไม่ได้นะ นี่เป็นโลหะผสมชนิดหนึ่ง โรงงานเหล็กของประเทศเราไม่มีความสามารถผลิตโลหะผสมแบบนี้ ต้องนำเข้าจากญี่ปุ่นเท่านั้น!"
ตู้เจียไห่หยิบใบเลื่อยขึ้นมา พูดต่อว่า "และถึงแม้จะมีโลหะผสมแบบนี้ เราก็อาจจะไม่สามารถผลิตใบเลื่อยแบบนี้ได้ ดูรูปร่างของฟันเลื่อยสิ มีการแต่งเป็นพิเศษ แล้วก็ที่ผิวด้านนอกนี่ยังมีการเคลือบด้วยวัสดุพิเศษอีกด้วย"
"ใช้ใบมีดในประเทศแทน!" หลี่เว่ยตงตอบอย่างไม่ลังเล
ตู้เจียไห่ส่ายหน้า "ท่านผู้อำนวยการ อย่างนี้ไม่ได้นะครับ ชิ้นส่วนอื่นๆ จะใช้วัสดุในประเทศแทนก็พอจะทำได้ แต่ถ้าใบมีดนี่ใช้วัสดุในประเทศแทน เครื่องตัดหญ้าที่ผลิตออกมาจะไม่ได้มาตรฐานผลิตภัณฑ์จริงๆ นะครับ
ใบมีดในประเทศของเรามีอายุการใช้งานแย่กว่าใบมีดนำเข้ามาก เครื่องตัดหญ้าแบบนี้ ใบมีดนำเข้าจะตัดหญ้าได้สองพันไร่ ส่วนใบมีดในประเทศเราตัดได้สักหกเจ็ดร้อยไร่ก็ถือว่าดีแล้ว ยังไม่ถึงหนึ่งในสามของเขาเลย!"
"แล้วราคาล่ะ ต่างกันเท่าไหร่?" หลี่เว่ยตงรีบถาม
"แน่นอนว่าราคาต่างกันก็มากกว่าสามเท่า!" ตู้เจียไห่ตอบ
"นั่นแหละที่ต้องการ!" หลี่เว่ยตงหัวเราะเบาๆ แล้วพูดต่อว่า "ขอแค่ราคาถูกก็พอ หลักการผลิตภัณฑ์ของเราคือ ไม่ต้องการดีที่สุด แค่ถูกที่สุดก็พอ!"