ตอนที่ 445 : เธอไปเอาประกาศมาจากไหน?

ตอนที่ 445 : เธอไปเอาประกาศมาจากไหน?

"ฉันก็แค่มีปัญหาที่บ้านแล้วออกไปทำงานพาร์ตไทม์เป็นนักเต้นในไนต์คลับนิดหน่อย ทำไมจะต้องถูกตราหน้าว่าไร้ยางอาย? ใครๆ ก็มีช่วงที่ลำบากกันทั้งนั้นแหละ!"

จริงๆ แล้วเพื่อนร่วมห้องของไป๋อวิ๋นต่างก็รู้เรื่องสถานการณ์ทางบ้านของเธอดี

เพราะงั้น ถึงจะรู้ว่าไป๋อวิ๋นไปทำงานพาร์ตไทม์ในไนต์คลับ พวกเธอก็แกล้งทำเป็นไม่รู้และยังช่วยปิดบังให้ด้วยซ้ำ

เพราะฉะนั้น เมื่อเจอกับคำพูดใส่ร้ายของเทียนเว่ยเว่ย ไป๋อวิ๋นก็ไม่ลังเลที่จะสวนกลับ

เทียนเว่ยเว่ยยกคิ้วขึ้นแล้วยิ้มเหมือนตัวเองเป็นฝ่ายชนะ เธอมองไปที่ไป๋อวิ๋นและคนอื่นๆ ด้วยสายตาเหยียดหยาม "พูดอะไรเยอะแยะเต็มไปหมด? ต่อให้พูดยังไง มันก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าเธอจะถูกไล่ออกไม่ได้หรอกนะ เพราะฉันไปถามอาจารย์ที่ปรึกษามาแล้ว..."

"เธอไปถามอาจารย์ที่ปรึกษามา?"

เพื่อนร่วมห้องของไป๋อวิ๋นมองเทียนเว่ยเว่ยด้วยสายตาแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ โทษของไป๋อวิ๋นเพิ่งถูกประกาศที่บอร์ดประกาศของมหาลัย แล้วอาจารย์ที่ปรึกษาจะพูดเรื่องไล่ออกได้ยังไง?

"ใช่สิ ฉันไปถามอาจารย์เมื่อวานนี้ อาจารย์บอกว่าเธอจะถูกไล่ออก ถ้าไม่เชื่อก็ไปถามอาจารย์เองสิ!"

เทียนเว่ยเว่ยมองไป๋อวิ๋นอย่างเหยียดๆ "ไป๋อวิ๋น ฉันว่านะ เธอเก็บของแล้วออกไปซะเถอะ พวกเราไม่ต้อนรับคนไร้ยางอายที่นี่หรอก"

"เทียนเว่ยเว่ย ฉันว่าสองสามวันนี้เธอนี่คงจะบ้าเพราะอิจฉาจนสมองเบลอไปหมดแล้วสินะ ประกาศบทลงโทษของอวิ๋นเอ๋อร์เพิ่งออกเมื่อเช้านี้เอง มันยังติดอยู่ที่บอร์ดประกาศของมหาลัยอยู่เลย มีที่ไหนกันที่บอกว่าจะไล่ออก? ก็แค่ตักเตือนต่อหน้าภาควิชา!"

เพื่อนร่วมห้องของไป๋อวิ๋นกลอกตา ก่อนจะตะโกนใส่แล้วปิดประตูห้องเสียงดัง "ถ้าป่วยก็รีบไปรักษาซะ อย่ามาทำตัวบ้าๆ บอๆ อยู่ในห้องพวกเรา!"

"ใครบ้ากัน!"

เทียนเว่ยเว่ยจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด แม้จะผิดหวังแต่ก็ยังแสร้งทำเป็นอารมณ์ดี "ไล่ออกยังไงก็คือไล่ออกอยู่ดีนั่นแหละ เรื่องแบบนี้ปิดยังไงก็ไม่มิดหรอก แล้วจะปิดบังไปทำไมกัน?"

ยังไม่ทันที่เทียนเว่ยเว่ยจะพูดจบ เพื่อนร่วมห้องอีกคนที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาจากข้างนอกก็มองเธอด้วยสีหน้าลำบากใจ ก่อนจะพูดอย่างระมัดระวังว่า "เว่ยเว่ย ข้อมูลที่เธอได้จากอาจารย์ที่ปรึกษา อาจจะผิดก็ได้นะ เมื่อกี้พวกเราเดินผ่านบอร์ดประกาศของมหาลัยมาก็เห็นประกาศบทลงโทษของไป๋อวิ๋นติดอยู่แล้ว มันเป็นแค่หนังสือตักเตือนภายในมหาลัยเท่านั้นเอง ไม่มีคำว่าไล่ออกเลยสักคำเลย..."

"เป็นไปไม่ได้!"

เทียนเว่ยเว่ยรับความจริงนี้ไม่ได้ ถึงกับปฏิเสธทันที "เธอไปเอาประกาศมาจากไหน?"

เพื่อนร่วมห้องของเทียนเว่ยเว่ยเห็นว่าเธอดูเหมือนจะคลุ้มคลั่งเข้าไปทุกที ก็เลยอดไม่ได้ที่จะหยิบมือถือออกมา "ก็ประกาศที่ติดอยู่หน้าภาควิชานั่นแหละ ฉันยังถ่ายรูปเก็บไว้ด้วยเลย..."

แม้ว่าเทียนเว่ยเว่ยจะไม่อยากเชื่อเลย แต่พอเห็นข้อความในภาพนั้น เธอก็ต้องยอมรับอย่างไม่เต็มใจ

สำหรับประกาศบทลงโทษของมหาลัย ถ้าแจ้งผ่านการติดประกาศตามบอร์ดแบบนี้แล้วก็แสดงว่ามันเป็นเรื่องที่ถูกประกาศอย่างเป็นทางการไปแล้วและไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก!

แต่ในกลุ่มช่องทางการติดต่อกลับไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย มีแค่การเอาประกาศบทลงโทษที่ไม่มีผลอะไรจริงจังไปแปะเงียบๆ ไว้ที่บอร์ดหน้าภาควิชา แบบนี้มันก็แค่ฟ้าร้องเสียงดังแต่ฝนตกไม่ถึงหยดเดียว!

แล้วเรื่องทั้งหมดก็จะผ่านไปแบบนั้น!

เทียนเว่ยเว่ยผลักเพื่อนร่วมห้องออกแล้ววิ่งพรวดไปที่ห้องอาจารย์ที่ปรึกษาทันทีโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น "อาจารย์คะ!"

อาจารย์ตกใจเล็กน้อยกับการปรากฏตัวแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยของเธอ เดิมทีอยากจะต่อว่าเธอว่าไม่รู้จักมารยาท ไม่รู้หรือไงว่าจะมาหาอาจารย์ต้องเคาะประตูก่อน แต่พอเห็นว่าเธอวิ่งมาหอบแฮ่กๆ ก็เลยไม่ได้ว่าอะไรและถามกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ว่า "มีอะไรรึเปล่า?"

"อาจารย์คะ หนูอยากถามเรื่องบทลงโทษของไป๋อวิ๋นค่ะ ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าจะไล่เธอออกเหรอคะ? แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงกลายเป็นแค่การตักเตือนในภาควิชา?"

อาจารย์ที่ปรึกษาปรับแว่นบนสันจมูกเล็กน้อย "อ้อ เธอมาถามเรื่องนี้เองเหรอ ใช่ ตอนแรกทางมหาลัยก็มีมติจะไล่ออกจริงๆ แต่เมื่อกี้ทางเบื้องบนส่งคำสั่งมาใหม่ว่าเรื่องนี้ได้รับการตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว แม้พฤติกรรมของเธอจะส่งผลเสียต่อภาพลักษณ์ของมหาลัย แต่ก็มีเหตุผลส่วนตัวที่มารองรับและเข้าใจได้ ดังนั้นทางมหาลัยจึงเปลี่ยนบทลงโทษชั่วคราวเป็นแค่การตักเตือนเท่านั้นเพราะฉะนั้น เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อีกแล้วล่ะนะ"

พูดจบ อาจารย์ยังยิ้มอ่อนให้เทียนเว่ยเว่ยอีกด้วย

แต่เทียนเว่ยเว่ยกลับไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อย "อาจารย์คะ แบบนี้มันไม่เร็วเกินไปหน่อยเหรอคะ? ไป๋อวิ๋นทำให้ชื่อเสียงของมหาลัยเสียหายขนาดนี้ ทำไมถึงไม่ดำเนินการให้ถึงที่สุดล่ะคะ?"

ไป๋อวิ๋นไม่ใช่แค่มีพรสวรรค์ในการเต้น แต่ยังเป็นคนสุภาพ เรียบร้อย มีมารยาทกับคนรอบข้าง ทำให้อาจารย์มีความประทับใจในตัวเธอมาก แม้อาจารย์จะไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงต้องไปทำงานที่ไนต์คลับ แต่อาจารย์ก็ยังอยากปกป้องเธอจากใจจริง

ผลลัพธ์ที่ออกมาในตอนนี้ ก็เป็นสิ่งที่อาจารย์อย่างเธอยินดีและอยากจะเห็นที่สุด

แต่แล้วเทียนเว่ยเว่ยกลับมาสร้างเรื่องและพูดจาใส่อารมณ์ใส่แบบนี้ ทำให้อาจารย์รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที

"นี่เป็นการตัดสินใจของทางมหาลัย ถ้าเธอมีคำถามก็ไปถามทางเบื้องบนเองก็แล้วกัน มาพูดกับอาจารย์ก็ไม่มีประโยชน์อะไร แล้วอีกอย่างไป๋อวิ๋นก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอ ตอนนี้เพื่อนของเธอไม่เป็นอะไรแล้ว เธอเองก็ควรจะดีใจให้เพื่อนสิ ไม่ใช่ทำหน้าราวกับไม่พอใจแบบนี้?"

"อาจารย์คะ หนูไม่ได้ไม่พอใจนะคะ หนูไม่ได้หมายความแบบนั้น หนูแค่คิดว่าเธอทำเกินไปจริงๆ ถ้าไม่ลงโทษให้เด็ดขาด ครั้งหน้าจะมีนักศึกษาคนอื่นทำตามแบบเธออีก แล้วมหาลัยจะรักษากฎระเบียบไว้ได้ยังไงล่ะคะ? หนูเองก็เป็นส่วนหนึ่งของมหาลัย หนูก็แค่ใส่ใจในเรื่องแบบนี้เท่านั้นเอง"

"เรื่องพวกนี้เป็นหน้าที่ของผู้บริหารกับอธิการบดี ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ ถ้าเธอมีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้ สู้เอาเวลาไปฝึกซ้อมให้หนักจะดีกว่า เธอเองก็เป็นเด็กที่มีพรสวรรค์ ฉันหวังว่าเธอจะใช้ความสามารถของเธอในทางที่ถูก ไม่ใช่เอาไปทำเรื่องไร้สาระ"

อาจารย์ที่ปรึกษามองทะลุความคิดเล็กๆ ของเทียนเว่ยเว่ยมานานแล้ว

เธอจึงเตือนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด

แต่โชคร้ายที่ตอนนี้เทียนเว่ยเว่ยติดอยู่ในวังวนของความอิจฉาและเกลียดชังจนไม่ได้ฟังอะไรเลย เธอแค่นหัวเราะเย็นแล้วพูดว่า

"มันไม่ยุติธรรมเลย! หนูไม่ยอมรับค่ะ!"

หลังจากนั้น เทียนเว่ยเว่ยก็เดินออกจากห้องอาจารย์ที่ปรึกษาไปทันที!

อาจารย์มองตามแผ่นหลังของเธอที่เดินจากไปแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ จริงๆ แล้วเทียนเว่ยเว่ยก็เป็นเด็กที่ฉลาดมากคนหนึ่ง แต่บางครั้งกลับใช้ความคิดผิดที่ผิดทาง ถ้าเธอเอาความคิดเหล่านั้นไปใช้ในทางที่ถูกต้อง เธอก็จะเป็นต้นกล้าที่ยอดเยี่ยมได้เหมือนกัน น่าเสียดายจริงๆ...

หลังจากส่ายหัวเบาๆ ไปหนึ่งที อาจารย์ก็คิดว่าเทียนเว่ยเว่ยคงจะกลับไปที่หอพักแล้ว

แต่เธอไม่ได้คิดเลยว่า เทียนเว่ยเว่ยจะพุ่งตรงเข้าไปในห้องของคณบดีทันทีและบังเอิญว่าอธิการบดีก็อยู่ในห้องนั้นด้วย!

เธอบุกเข้าไปแล้วระบายความไม่พอใจต่อไป๋อวิ๋นออกมาทั้งหมด ตอนแรกอธิการบดีกับคณบดีเห็นว่าเธอเป็นเด็กหน้าตาดี พูดจาฉะฉานก็เลยยังเอ็นดูอยู่บ้าง อธิบายเรื่องราวต่างๆ ให้ด้วยน้ำเสียงดีๆ

แต่พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆ พวกเขาก็เริ่มหมดความอดทนลงเรื่อยๆ

สุดท้ายแล้ว เทียนเว่ยเว่ยนอกจากจะไม่ได้ผลลัพธ์อย่างที่ต้องการ แต่เธอยังถูกลงโทษเป็นการทำหนังสือตักเตือนอย่างเป็นทางการในกลุ่มอีกด้วย!