ตอนที่ 360 : งั้นจากนี้นายก็มาทำงานกับฉัน

ตอนที่ 360 : งั้นจากนี้นายก็มาทำงานกับฉัน

แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าหัวหน้าจะพาพวกเขาไปทำอะไร แต่พวกเขาก็ไม่กล้าขัดคำสั่งจึงรีบตามหัวหน้าไปที่ออฟฟิศทันที

หลังจากการประชุมทางไกลจบลง ทางบริษัทก็ทำการตรวจสอบครั้งใหญ่กับพนักงานทั้งหมดและมีการสั่งพักงานพนักงานที่อยู่ในข่ายต้องสงสัยเป็นจำนวนมาก

ในส่วนของหยู่ตง หลังจากที่โรงงานจัดงานเลี้ยงอำลาให้เขาเสร็จ เขาก็รีบขึ้นเครื่องบินไปยังเซี่ยงไฮ้ทันที

ที่จริงแล้ว ฉู่เจียงลืมเรื่องของหยู่ตงไปแล้ว จนกระทั่งเฉินซิงเว่ยเตือนขึ้นมา เขาถึงเพิ่งจะนึกออก

ไหนๆ ก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ฉู่เจียงเลยตัดสินใจนัดพบหยู่ตงเป็นการส่วนตัว

หยู่ตงนั่งอยู่ตรงหน้าฉู่เจียงอย่างสุภาพ วางมือไว้บนเข่าทั้งสองข้าง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคฤหาสน์สุดหรู เขาก็ไม่กล้ามองไปรอบๆ เลย เอาแต่มองไปที่พื้นตรงหน้าอย่างถ่อมตัว ซึ่งทำให้ฉู่เจียงอดหัวเราะไม่ได้

"จบมหาวิทยาลัยมานานแค่ไหนแล้วล่ะ?"

"เพิ่งจบได้ปีเดียวครับ สาขาที่ผมเรียนคนเรียนกันเยอะมาก เลยหางานยากสุดๆ ผมเลยไม่มีทางเลือก นอกจากไปทำงานในโรงงาน"

"อย่างนี้นี่เอง... ฉันคิดว่านายดูฉลาดดีนะ แล้วก็มีแนวคิดเป็นของตัวเอง งั้นฉันจะให้นายไปอยู่กับคุณเฉิน คอยเป็นผู้ช่วยเธอไปก่อน ค่อยๆ เรียนรู้ไปทีละขั้น"

"ครับ!"

หยู่ตงรู้ตัวดีว่าตัวเองจบจากมหาวิทยาลัยอันดับไม่ดีนักและไม่มีประสบการณ์ทำงานอะไรที่โดดเด่นเป็นพิเศษ เขาจึงไม่ได้คาดหวังว่าฉู่เจียงจะมอบงานสำคัญให้ทำตั้งแต่แรก แค่ได้ติดตามเฉินซิงเว่ยก็นับว่าเป็นโอกาสที่ดีมากแล้ว

เฉินซิงเว่ยพยักหน้าให้หยู่ตง "งั้นจากนี้นายก็มาทำงานกับฉัน"

ฉู่เจียงหาผู้ช่วยมาให้เธออีกคน

ถ้าหยู่ตงสามารถพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นคนมีความสามารถ บางทีในอนาคตเขาอาจจะขึ้นมารับช่วงต่อจากเฉินซิงเว่ยได้เมื่อเธอเกษียณ

หลังจากจัดการปัญหาในโรงงานเสร็จ กระแสความนิยมของโทรศัพท์เสมือนจริงในอินเทอร์เน็ตก็ยังคงแรงต่อเนื่อง แม้แต่การพยายามกดกระแสก็ยังเอาไม่อยู่

และชีวิตของฉู่เจียงก็เริ่มได้รับผลกระทบไปด้วย

บรรดาผู้ผลิตโทรศัพท์ต่างพากันรุกล้ำเข้ามาทุกทาง พยายามหาทางร่วมมือกับเขา จนฉู่เจียงแทบไม่มีเวลาพักและถึงกับอยากหาที่ซ่อนตัวที่ไม่มีใครรู้จัก

เขากำลังคิดอยู่ว่าจะหนีไปพักที่ไหนดี แต่แล้วก็เกิดเรื่องขึ้นอีกครั้ง—

เด็กนักเรียนประถมกว่าสิบคนถูกลักพาตัว!

ฉู่เจียงไม่ได้ดูโทรศัพท์มือถือในตอนนั้น เขากำลังนวดตัวอยู่ที่บ้าน แต่จู่ๆ เขาก็ได้รับสายโทรศัพท์จากตำรวจ!

"คุณคือคุณฉู่เจียงใช่ไหมครับ?"

"อืม ใช่"

"สถานการณ์เป็นแบบนี้ครับ—ที่ถนนฉางเฟิงหมายเลข 32 เด็กนักเรียนประถมจำนวน 12 คนได้ถูกลักพาตัวไปหลังเลิกเรียน คนร้ายมีทั้งหมด 15 คน ตอนนี้พวกเขาจับตัวเด็กๆ ไว้ในอาคารที่ยังสร้างไม่เสร็จที่บ้านเลขที่ 32 ถนนฉางเฟิง และพวกเขาระบุชัดเจนว่าต้องการให้คุณไปที่นั่น ตอนนี้คุณสะดวกไหมครับ?"

สีหน้าฉู่เจียงพลันเคร่งเครียดทันทีหลังจากได้ยินเรื่องนี้ "ผมจะไปเดี๋ยวนี้ อีกประมาณ 40 นาทีผมจะถึงที่นั่น"

"โอเคครับ รบกวนรีบมานะครับ เพราะสถานการณ์ทางนี้กำลังตึงเครียดมาก"

"เข้าใจแล้ว"

ฉู่เจียงลุกพรวดขึ้นจากเตียงนวดและสั่งให้หมอนวดออกไป จากนั้นจึงรีบแต่งตัวและเดินออกไปทันที ขณะที่เขาเดินไปเขาก็เจอกับเฉินซิงเว่ย "นายน้อย..."

"ฉันรู้ว่าเธอจะพูดอะไร ฉันเพิ่งได้รับโทรศัพท์มา"

"ฉันเตรียมรถไว้ให้แล้วค่ะ"

"ไม่ต้อง ฉันขับไปเองจะเร็วกว่า"

...

พูดจบ ฉู่เจียงก็รีบวิ่งลงไปที่ชั้นล่างขึ้นรถ Lamborghini Veneno แล้วขับออกไปด้วยความเร็วสูง จากปกติที่ต้องใช้เวลา 40 นาที แต่เพราะเขาฝ่าไฟแดงและแซงตลอดทาง ทำให้ใช้เวลาเพียง 20 นาทีก็มาถึงจุดเกิดเหตุ!

เพราะมีประชาชนจำนวนมากมุงดูเหตุการณ์อยู่ ตำรวจจึงกั้นเขตพื้นที่ด้วยแถบกั้นขนาดใหญ่!

"ใช่คุณฉู่หรือเปล่า?"

"เขามาแล้ว!"

เมื่อเห็น Lamborghini Veneno ทุกคนต่างรู้ว่านี่คือรถของฉู่เจียง จึงพากันเปิดทางให้เขา

ทันทีที่เขาหยุดรถ เจ้าหน้าที่ตำรวจก็รีบเข้ามาหาเขา "คุณฉู่ คนร้ายบนตึกบอกว่า พวกเขาจะไม่สื่อสารกับใครจนกว่าคุณจะมาถึง!"

อาคารหมายเลข 32 ถนนฉางเฟิงเป็นอาคารที่ยังสร้างไม่เสร็จและถูกทิ้งร้างมานานหลายปี เนื่องจากปัญหาด้านกรรมสิทธิ์ทำให้โครงการก่อสร้างต้องหยุดชะงักไปตลอดกาล แม้ว่าพื้นที่รอบๆ จะกลายเป็นศูนย์กลางการค้าไปหมดแล้ว แต่มันยังคงตั้งตระหง่านเป็นตึกที่โดดเด่นผิดแปลกไปจากสภาพแวดล้อมทั่วไป ทำให้ที่นี่กลายเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สามารถตั้งรับได้ง่ายแต่โจมตีได้ยาก

ตอนนี้คนร้ายทั้งหมดอยู่บนชั้นดาดฟ้าของอาคาร!

พวกมันใช้กล้องส่องทางไกลจับตาดูสถานการณ์ด้านล่างอย่างใกล้ชิด!

เสียงร้องไห้ของเด็กหญิงและเด็กชายดังแว่วออกมาจากอาคารที่ยังสร้างไม่เสร็จ!

ฉู่เจียงเหลือบไปเห็นเปลพยาบาลที่วางอยู่ข้างๆ และพบว่าแพทย์นิติเวชหลายคนกำลังแบกเปลนั้นขึ้นรถพยาบาล

เขาถามขึ้นทันที "มีคนตาย?"

"ใช่ครับ..."

เจ้าหน้าที่ตำรวจที่นำทีมอยู่พูดด้วยน้ำเสียงอับอาย ดวงตาแดงก่ำ "เมื่อสักครู่ มีเจ้าหน้าที่สองนายของเราหุนหันพลันแล่น พยายามบุกขึ้นไปบนอาคารที่ยังสร้างไม่เสร็จ เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเลยถูกฆ่าตายและจากนั้นก็ถูกโยนลงมาจากด้านบน"

มีเด็กอยู่ข้างบนกว่าสิบคน คนร้ายฆ่าเด็กคนหนึ่งเพื่อเป็นการข่มขู่ พวกมันเป็นพวกที่หมดหวังและกล้าฆ่าคนจริงๆ เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่กล้าเสี่ยงทำอะไรอีกต่อไป ได้แต่เจรจากับพวกมันจากด้านล่าง

แต่เงื่อนไขที่พวกมันยื่นมานั้นแปลกประหลาดมาก พวกมันต้องการให้ฉู่เจียงมาที่นี่

ฉู่เจียงพอจะเข้าใจว่าทำไมพวกมันถึงต้องการพบเขา

เขาสูดลมหายใจลึกก่อนจะรับโทรโข่งจากตำรวจ แล้วตะโกนขึ้นไปยังอาคารที่ยังสร้างไม่เสร็จ "พวกแกต้องการเจอฉันใช่ไหม? ตอนนี้ฉันมาแล้ว มีอะไรก็พูดมา!"

ขณะพูด เขาก็ลอบสังเกตสถานการณ์บนอาคารด้วย

มีคนร้ายกว่าหนึ่งโหลบนดาดฟ้า และเกือบทุกคนจับตัวเด็กเป็นตัวประกัน ถ้าหากไม่มีเด็กอยู่ในมือพวกมัน เขาคงส่งไป่อู๋ชางและเฮยอู๋ชางขึ้นไปจัดการพวกมันได้ใน 30 วินาที แต่ปัญหาตอนนี้คือมีเด็กๆ ที่ถูกจับตัวอยู่ ดังนั้นสิ่งแรกที่ต้องทำคือเขาต้องรับประกันความปลอดภัยของพวกเด็กๆ

แต่เขาก็อยากรู้ว่าพวกมันต้องการอะไรกันแน่!

"แกคือฉู่เจียงใช่ไหม?"

"ใช่"

"ฉันต้องการให้แกเผยแพร่ข้อมูลทั้งหมดของโทรศัพท์มือถือเสมือนจริงลงบนอินเทอร์เน็ตภายในสามวัน ถ้าแกไม่ทำ พวกฉันจะฆ่าเด็กพวกนี้ทั้งหมด!"

เสียงของคนร้ายทำให้ทุกคนที่อยู่ด้านล่างแตกตื่น!

นี่มันเรื่องอะไรกัน?!

หลังจากเวลาผ่านไปตั้งนาน พวกมันแค่ต้องการข้อมูลของโทรศัพท์มือถือเสมือน?!

แต่ทำไมถึงต้องให้เผยแพร่ข้อมูลทั้งหมดลงอินเทอร์เน็ต?

ฉู่เจียงพยักหน้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยกโทรโข่งขึ้นตะโกน "ขอเวลาฉันคิดหน่อยได้ไหม? สามารถรับปากได้หรือเปล่าว่าจะไม่ทำร้ายเด็กๆ ภายในสามวันนี้?"