เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 145 : ยังเร็วเกินไปที่จะพูด

ตอนที่ 145 : ยังเร็วเกินไปที่จะพูด

ตอนที่ 145 : ยังเร็วเกินไปที่จะพูด


ตอนที่ 145 : ยังเร็วเกินไปที่จะพูด

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อหากยืดหัวออกไปแล้วต้องตายอยู่ดี ดังนั้นก็ควรเลือกวิธีตายที่น่ารื่นรมย์กว่า!

อย่างน้อยก็ยังได้มีความสุขสักพักก่อนที่คุณจะตาย!

ด้วยความคิดนี้ในใจนายน้อยมี่จึงรีบจัดโต๊ะอาหารพร้อมไวน์ดีๆ สองสามขวดและดื่มกับฉู่เจียง!

การดื่มนั้นเพิ่มความกล้าได้!

หลังจากดื่มไวน์คุณภาพดีไปหลายแก้วนายน้อยมี่และเฮยเหลียนก็เหงื่อออกมากและดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ได้ตัวสั่นอีกต่อไป!

"คุณชายฉู่ บอกตามตรงว่าครั้งนี้พวกเราคงจะจบแล้วจริงๆ!"

นายน้อยมี่จิบไวน์แล้วพูดว่า “ผมรู้ดีกว่าคุณว่าหลี่ชู่หมี่เป็นคนแบบไหน วันนี้เราทำให้เขาขุ่นเคืองมากขนาดนี้ เราคงไม่สามารถอยู่รอดในเมืองเหอเฝย์ได้อีกต่อไป ดังนั้นเมื่อพวกเรากลับไปในวันนี้ ผมจะต้องอธิบายเรื่องนี้ให้พ่อของผมฟังอย่างชัดเจนและขอให้เขาพาทุกคนในตระกูลของผมหนีไปให้เร็วที่สุด ในกรณีเลวร้ายที่สุด พวกเขาจะต้องย้ายไปต่างประเทศทันที สำหรับผมตลอดทั้งชีวิตของผม ผมกิน ดื่มและสนุกสนานมาตลอดทุกวัน ผมสนุกมากพอแล้ว ถ้าผมจะต้องตาย ผมก็จะยอมตายและไม่เสียใจแล้ว!”

เฮยเหลียงพยักหน้า “ใช่แล้ว ฉันก็จะกลับตัวเป็นคนดีอีกครั้ง!”

“ยังเร็วเกินไปที่จะพูดแบบนี้!”

ฉู่เจียงยิ้มและพูดว่า “พวกนายรู้ได้ยังไงว่าจะเป็นพวกนายที่ต้องตาย ไม่ใช่เขา”

“เราจะไปมีความแข็งแกร่งขนาดนั้นได้ยังไง”

นายน้อยมี่ถอนหายใจ “บรรพบุรุษของตระกูลหลี่เป็นคนรวยและเหตุผลที่พวกเขาสามารถสืบทอดมรดกมาจนถึงทุกวันนี้ได้และยังมีอำนาจมากมายในปัจจุบันก็เป็นเพราะว่าตระกูลหลี่มีรากฐานที่ลึกซึ้ง ตระกูลของพวกเขาไม่เพียงแต่ร่ำรวยแต่ยังมีกระจายไปอยู่ทั่วทุกแห่งในเมืองเหอเฝย์ด้วย พวกเขาทั้งหมดยังไงก็มีสายเลือดที่ไหลเวียนอยู่ด้วยกัน ดังนั้นไม่ว่าตระกูลของพวกเขาจะต้องการทำอะไร ขอเพียงพวกเขาเรียกสมาชิกในตระกูลมาหารือกัน มันก็จะต้องสำเร็จอย่างแน่นอน! พลังของตระกูลของพวกเขามันน่ากลัวเกินไป!”

เฮยเหลียนพยักหน้า "ใช่แล้ว ไม่อย่างนั้นมันคงจะไม่มีเรื่องอย่างการยกเจ้าต้าปิงนั่นมาเป็นพ่อทูนหัวหรอก"

"นายน้อยฉู่ คราวนี้คุณทำให้เขาขุ่นเคือง คุณคงไม่สามารถเที่ยวเล่นในเมืองเหอเฝย์ได้อีกต่อไปอย่างแน่นอน ดังนั้นวันนี้คุณจะต้องเช่าเครื่องบินเช่าเหมาลำแล้วรีบบินหนีไปตอนกลางคืน...กลับไปที่เมืองเซี่ยงไฮ้ ออกไปจากจุดสนใจของเขาให้ได้มากที่สุด!"

นายมี่โน้มน้าวฉู่เจียง "ผมรู้ว่าคุณเป็นคนใหญ่คนโตเหมือนกับพี่คง แต่ตอนที่พี่คงอยู่ที่นี่ เขาก็ยังไม่กล้าที่จะยุ่งกับนายน้อยหลี่ในเมืองเหอเฝย์เลย..."

"สิ่งที่พวกนายเพิ่งพูดมานั้นค่อนข้างถูกต้อง แต่ก็มีบางอย่างที่ผิดด้วย!"

ฉู่เจียงดื่มเครื่องดื่มเล็กน้อยและยืนท่ามกลางสายลม "เมื่อเทียบฉันกับพี่คง มันไม่สามารถเอามาเทียบกันได้!"

...นี่เขาเมาแล้วเหรอ?

แม้ว่านายน้อยมี่และเฮยเหลียนจะเมา แต่พวกเขาก็ยังไม่กล้าคุยโม้แบบนี้เลย!

เขาเมาหรือเปล่า?

"พวกนายสองคนดื่มกันต่อไปเถอะ ฉันจะออกไปก่อน แล้วก็อย่าลืมมาดูเกมวันพรุ่งนี้ให้ตรงเวลาด้วยล่ะ ฉันจะเซอร์ไพรส์พวกนายอย่างแน่นอน!"

ฉู่เจียงเพิกเฉยต่อพวกเขา ตบไหล่พวกเขาแล้วเดินออกไปทันที!

"อะไรนะ มีคนต้องการท้าทายต้าปิงของนายหลี่เหรอ?"

"จริงเหรอ?"

“ใครกันที่ไม่กลัวตายแล้วอยากจะฆ่าตัวตาย ถ้างั้นไปกระโดดตึกเลยไม่ดีกว่าเหรอ!”

อีกด้านหนึ่ง ผู้ช่วยของนายน้อยหลี่ก็ได้แจ้งข่าวให้คนในแวดวงของพวกเขาทราบเกี่ยวกับการแข่งขันในวันพรุ่งนี้ด้วย!

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็มีคนมากมายในแวดวงของตระกูลหลี่!

ในแวดวงคนรวยรุ่นที่สองเกือบทั้งเมืองเหอเฝย์!

ไม่ว่าใครก็ตามที่มีทรัพย์สมบัติและอิทธิพลแม้จะเพียงเล็กน้อยพวกเขาต่างก็ต้องรู้จักต้าปิง!

พวกเขาทุกคนรู้ดีว่าความสำเร็จนั้นมีทางลัดอยู่ ซึ่งนั่นก็คือการยอมรับว่าม้าเป็นพ่อของพวกเขา!

ในสายตาของพวกเขา การท้าทายต้าปิงเท่ากับการมองหาความตาย!

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ใครเล่าจะกล้าท้าทายอำนาจของตระกูลหลี่?

“ฉันบอกได้เลยว่า ครั้งนี้มันไม่ใช่แค่การท้าทายธรรมดา แต่คนๆ นั้นเรียกต้าปิงว่า....”

“ว่าอะไร?”

“มันคือสองคำนั้น!”

“โอ้พระเจ้า!”

ข่าวนี้ยิ่งดังขึ้นไปเรื่อยๆ จนคนในแวดวงอดไม่ได้ที่จะคิดว่า “คนๆ นั้นเป็นใคร”

“ว่ากันว่าเขาเป็นคนเซี่ยงไฮ้ เขาคือคนที่โด่งดังมากในข่าวเมื่อสองวันก่อนและลงทุน 100,000 ล้านเพื่อสร้างเมืองแห่งภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ซั่วเฉิง!”

“รวยมาก...ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะหยิ่งยโสขนาดนั้น!”

“มังกรที่แข็งแกร่งยังไงก็ไม่สามารถท้าทางงูเจ้าถิ่นได้หรอก แม้ว่าคนๆนี้จะหยิ่งยโสจริงๆ แต่ความหยิ่งยโสของเขาก็อยู่ผิดที่อย่างเห็นได้ชัด!”

ทุกคนกำลังถกเถียงกันถึงเรื่องนี้

แต่คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยมองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับฉู่เจียงมากนัก

แม้ว่าเขาจะมีเงิน แต่ในโลกนี้ ไม่ใช่แค่เงินเท่านั้นที่สามารถนำไปสู่ความสำเร็จได้ แต่ยังมีความแข็งแกร่งและเส้นสายที่สำคัญกว่าด้วย!

ตระกูลหลี่อยู่ในเมืองเหอเฝย์มากี่ปีแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลของพวกเขานั้นซับซ้อนและหยั่งรากลึกไปในทุกมุมของเมือง!

ครั้งนี้ฉู่เจียงอาจถูกขับไล่ออกไปได้!

เรื่องนี้ใหญ่โตมากจนแม้แต่หวังคงและฉินปินที่อยู่ห่างออกไปในเมืองเซี่ยงไฮ้ก็ยังได้ยินข่าว!

พวกเขาทั้งสองโทรหาฉู่เจียงกันทีละคนเพื่อยืนยันข่าวนี้ทันที!

ฉู่เจียงยิ้มและพูดว่า "ใช่ พรุ่งนี้จะมีการแข่งขัน!"

"ฉู่เจียง นาย..."

ช่างเป็นคนก่อปัญหาได้ไม่หยุดจริงๆ!

อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้ก่อปัญหาไปแล้ว แต่เขาก็เป็นคนที่สุดยอดมากเช่นกันเพราะก่อนหน้านี้เขาก็เคยทำให้คนจำนวนมากขุ่นเคือง แต่คนเหล่านั้นก็หายไปหมดแล้วและมีแต่เขาเท่านั้นที่ยังกระโดดโลดเต้นอยู่ได้!

และการกระโดดโลดเต้นนั้นก็ดูยิ่งสนุกสนานมากขึ้นเรื่อยๆ!

ฉินปินและหวางคงก็ตื่นเต้นเช่นกัน!

“งั้นพรุ่งนี้เราจะไปดูด้วย!”

“ใช่ ฉันจะเช่าเครื่องบินเหมาลำไปเดี๋ยวนี้!”

“รอพวกเราก่อนนะ!”

ทั้งสองบินไปทันทีโดยไม่พูดอะไรเพื่อชมความตื่นเต้นนี้และมาถึงเมืองเหอเฝย์ในเช้าวันรุ่งขึ้น!

พวกเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะกินอาหารเช้า ดังนั้นพวกเขาจึงตรงไปที่วิลล่าในหลินเหอที่ฉู่เจียงอยู่ทันที!

หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้เห็นสุนัขเจ็ดหรือแปดตัวกำลังวิ่งเล่นบนสนามหญ้าสีเขียวและม้าตัวใหญ่ขนสีสดใสกำลังกินหญ้าอย่างสบายใจ!

“น้องฉู่ พวกเรามาถึงแล้ว!”

ทั้งสองเดินเข้าไปในวิลล่า “ดูเผินๆ ที่นี่เหมือนกับสวนสัตว์ไปเลย!”

“นายไปเริ่มมีงานอดิเรกเป็นการเลี้ยงสุนัขตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”

หวังคงเหลือบมองสุนัขแล้วพูดว่า “จริงๆ การเลี้ยงสุนัขสักฝูงก็ดูดีเหมือนกันนะ ที่บ้านฉันก็มีอยู่ตัวหนึ่งแต่มันดูเหงาไม่น้อยเลย ไว้กลับไปที่เซี่ยงไฮ้ ฉันขอส่งสุนัขของฉันมาเล่นกับพวกมันด้วยหน่อยก็แล้วกัน!”

“โอเค”

ถ้าฉันจำไม่ผิด สุนัขของหวังคงน่าจะเป็นสายพันธุ์อลาสกันที่ตัวใหญ่มาก แถมมันยังเป็นที่ชื่นชอบในโลกอินเทอร์เน็ตอีกด้วย

ฉู่เจียงชี้ไปที่ม้าสายพันธุ์แท้ที่อยู่ข้างๆ เขา “ม้าของฉันดูดีไหม”

“นี่คือม้าที่นายจะใช้แข่งวันนี้หรือเปล่า”

หวังคงมองดูม้าแล้วพูดว่า “น้องฉู่ ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่านายเลี้ยงม้าได้ดีขนาดนี้! นี่น่าจะเป็นม้าสายพันธุ์แท้เลยไม่ใช่เหรอ”

ม้าสายพันธุ์แท้เป็นสายพันธุ์ที่เพาะพันธุ์ขึ้นมาเพื่อการแข่งขันโดยเฉพาะ พวกมันมีหัวที่เล็ก คอยาว หลังที่แข็งแรงมาก ลำตัวบางและขาเรียวเล็ก แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือพวกมันมีกล้ามเนื้อที่ทรงพลัง พวกมันเป็นม้าที่วิ่งเร็วที่สุดในระยะทางสั้นๆจนถึงระยะกลาง!

ม้าเหล่านี้ทำผลงานที่น่าประทับใจมากในการแข่งขันหลายๆ รายการ!

ดังนั้นราคาของม้าพันธุ์แท้ที่ยอดเยี่ยมแบบนี้จึงสูงมาก!

ม้าบางตัวสามารถขายได้ในราคาหลายร้อยล้าน!

เมื่อดูจากรูปร่างและสีของม้าของฉู่เจียงแล้วก็จะรู้ได้เลยว่าม้าตัวนี้ราคาไม่ถูกอย่างแน่นอน!

"ตาดีนี่!"

ฉู่เจียงพยักหน้า เนื่องจากนี่คือม้าที่ระบบมอบให้เขา ในตอนแรกเขาคิดว่าเขาจำเป็นต้องทำความคุ้นเคยกับมันก่อน แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าม้าตัวนี้จะชอบเขามากตั้งแต่เจอกันครั้งแรก!

จบบทที่ ตอนที่ 145 : ยังเร็วเกินไปที่จะพูด

คัดลอกลิงก์แล้ว