ตอนที่ 21

ตอนที่ 21

หากฉู่เจียงไม่ได้ขอให้เจ้ามือเปิดไพ่ให้ ปาร์คกุกฮีคงจะคิดว่าฉู่เจียงโกงแน่ๆ

และเป็นโชคของฉู่เจียงจริงๆ ที่ได้ 9 แต้มติดต่อกันสองครั้ง!

ปาร์คกุกฮีหลังจากที่แพ้ก็ลุกขึ้นและจากไปทันที

เขาเสียเงินไป 27 ล้านหยวน แม้ว่าเขาจะไม่สนใจเงินจำนวนแค่นี้ แต่สิ่งที่เสียไปจริงๆคือหน้าของเขา!

ฉินปินไม่มีแม้แต่เวลาจะเดินไปเยาะเย้ยเขาด้วยซ้ำ ปาร์คกุกฮีก็วิ่งหนีไปแล้ว

"ไม่มีแม้แต่ความกล้าหาญด้วยซ้ำ!"

ฉินปินหัวเราะและเยาะเย้ยในขณะที่วางชิปของเขา

เขาชนะ 27 ล้านหยวนในตาเดียวและฉินปินก็อยู่ในอารมณ์ดีและหยุดเล่น!

เขาโอน 6 ล้านหยวนให้ฉู่เจียงและหวังคงและเขาเองก็ชนะ 11 ล้านหยวน!

ฉู่เจียงก็ให้รางวัลหนึ่งล้านหยวนกับเจ้ามือ

ประเด็นสำคัญคือเงินนี้มาจากปาร์คกุกฮีและความรู้สึกนั้นยอดเยี่ยมมาก!

"พี่ฉิน ทำไมพี่ถึงโอนให้ผมหกล้าน มันไม่ควรเป็นห้าล้านเหรอ?"

ฉู่เจียงก็ตกตะลึงเช่นกันเมื่อเขาเห็นข้อความแจ้งเตือนของธนาคารที่บอกว่ามีเงินหกล้านถูกโอนเข้าบัญชีของเขาและถามออกมาขณะมองไปที่ฉินปิน

"ฉันดีใจที่ได้เงินของปาร์คกุกฮีมาไง!"

ฉินปินหัวเราะ "นายไม่คิดอย่างนั้นเหรอ?"

"ฮ่าๆ พี่ฉิน ถ้าอย่างนั้น ผมก็รับเงินนี้ไว้ก็แล้วกัน!"

ฉู่เจียงไม่สนใจรายได้ 6 ล้านนี้ เพราะว่าสำหรับเขามันจะดีกว่าถ้าได้ไปทำความรู้จักกับคนรวยรุ่นที่สองสัก 2-3 คนและรับรางวัลเล็กๆ น้อยๆ แบบสบายๆ

แต่เนื่องจากเงินนี้มาจากปาร์คกุกฮีนั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ฉินปินไม่ได้เล่นต่อและฉู่เจียงกับหวังคงก็ไม่ได้ติดการพนันมากนัก ทั้งสามคนเดินออกมาจากคาสิโนและสั่งชุดน้ำชายามบ่ายที่แพงที่สุดของพวกเขามานั่งดื่มในสวน

พวกเขาดื่มชาและพูดคุยกันจนกระทั่งรู้ตัวอีกทีก็มืดแล้ว

ในตอนกลางคืนวิลล่าเทียนฉุ่ยก็คึกคักมากขึ้น

การแข่งขันมวยใต้ดินในวันนี้เป็นการแข่งขันระหว่างแชมป์มวยใต้ดินเฉินเฉินแห่งเมืองเซี่ยงไฮ้และแชมป์มวยใต้ดินตู้หมินไถนักมวยจากต่างประเทศ

“น้องฉู่ เฉินเฉินคนนี้สุดยอดมาก! เขาชนะติดต่อกัน 18 ครั้ง ถ้าเขาชนะการแข่งขันนี้อีกครั้ง เขาจะทำลายสถิติของสังเวียนมวยใต้ดินในเมืองเซี่ยงไฮ้ได้เลย!”

ฉู่เจียงและคนอื่นๆ ได้เข้ามาสู่สังเวียนมวยแล้ว เมื่อมองไปรอบ ๆ ที่นั่งก็เต็มไปหมดแล้ว

หวังคงรู้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่เจียงเห็นสิ่งนี้ ดังนั้นเขาจึงแนะนำฉู่เจียงทันที

“งั้นเขาก็สุดยอดมากเลยสินะ!”

ฉู่เจียงก็รู้สึกว่าอีกฝ่ายนั้นสุดยอดเช่นกัน ชนะติดต่อกัน 18 ครั้ง สถิตินี้สุดยอดจริงๆ!

“อย่างไรก็ตาม คู่ต่อสู้ของเฉินเฉินคือแชมป์มวยใต้ดินตู้หมินไถจากต่างประเทศ เขาเป็นคนไร้ความปรานี ฉันได้ยินมาว่าเขาเคยเป็นทหารรับจ้างมาก่อนและได้ทำลายล้างประเทศเล็กๆ หลายแห่งในแอฟริกา เขาเป็นคนโหดร้ายมาก!”

ฉินปินขมวดคิ้วและกังวล “การแข่งขันมวยใต้ดินวันนี้ ไม่คำว่าชนะหรือแพ้ มีแต่ความเป็นความตายเท่านั้น”

“หืม?”

ฉู่เจียงตกใจเมื่อได้ยิน ฉินปินพูดแบบนี้

“ไม่มีคำว่าชนะหรือแพ้ มีแต่ความเป็นความตายเท่านั้น”

“ใช่!”

ฉินปินพยักหน้า “นายรู้ไหมว่าพวกเขาจะได้รับเงินรางวัลเท่าไรหากพวกเขาชนะการแข่งขันครั้งนี้”

“หนึ่งล้าน?”

ฉู่เจียงไม่เคยเกี่ยวข้องกับมวยใต้ดินมาก่อน แต่เขาเคยเรียนรู้เกี่ยวกับการแข่งขันอย่างเป็นทางการอยู่บ้าง

เขาไม่กล้าเดาน้อยกว่านี้ แต่เห็นได้ชัดว่า ฉู่เจียงยังคงเดาน้อยเกินไป

“น้องฉู่ นายต้องเดามากกว่านั้น!”

“สิบล้าน?”

ฉู่เจียงขมวดคิ้วคิดว่าอย่างมากก็คงประมาณ 10 ล้าน!

"50 ล้าน!"

มุมปากของฉินปินยกขึ้นเล็กน้อยและเขายิ้มอย่างอ่อนโยนและพูดว่า "เงินรางวัล 50 ล้าน!"

"มากขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ฉันเพิ่งเห็นว่าจำนวนเงินเดิมพันตอนนี้ก็เกิน 3000 ล้านไปแล้ว! ความแข็งแกร่งของคนสองคนนั้นใกล้เคียงกันมากและอัตราต่อรองก็เท่ากัน ด้วยอัตราต่อรองที่สูงแบบนี้ จึงเป็นเรื่องปกติที่จะไม่มีฝ่ายใดยอมปล่อยมือหรือยอมรับความพ่ายแพ้ หากพวกเขาต้องการออกไปจากที่นี่อย่างมีชีวิต มีทางเดียวเท่านั้นนั่นคือการต่อยกันจนตายไปข้างด้วยหมัดบนเวที!"

หลังจากที่ฉินปินพูดเช่นนี้ ฉู่เจียงก็เข้าใจได้ทันที

"นี่มันโหดร้ายเกินไปหน่อยไหม?"

"ผู้ที่อ่อนแอต้องเป็นเหยื่อของผู้ที่แข็งแกร่งกว่า นั่นแหละคือโลกความเป็นจริงและพวกเขาก็ได้ลงนามในสัญญาเป็นตายก่อนการแข่งขันแล้ว ในเกมระดับนี้ แม้ว่าพวกเขาจะตายบนเวที ครอบครัวของพวกเขาก็จะไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและเสื้อผ้าไปตลอดชีวิต!"

หวังคงยิ้มและอธิบายให้ฉู่เจียงฟัง “นอกจากนี้ นี่ก็เป็นทางเลือกของพวกเขาเอง ไม่มีใครบังคับให้พวกเขามาชกมวยใต้ดินด้วย!”

“ก็จริง...”

ฉู่เจียงพยักหน้า ไม่แสดงความคิดเห็นต่อสิ่งที่หวังคงพูด

เมื่อถึงเวลา 20.00 น. บรรยากาศในสังเวียนก็ถึงจุดสูงสุด!

ผู้คนจำนวนมากในสังเวียนตะโกนเรียกชื่อของเฉินเฉินเพราะท้ายที่สุดแล้ว อีกฝ่ายก็คือคนเซี่ยงไฮ้และผู้คนจำนวนมากที่อยู่ในนี้ก็คือเจ้าพ่อในเมืองเซี่ยงไฮ้

พวกเขาไม่ได้สนับสนุนเฉินเฉิน แต่เพราะชัยชนะติดต่อกัน 18 ครั้งของเฉินเฉินทำให้พวกเขาทำเงินได้มากมาย

เฉินเฉินแข็งแกร่งมากจริงๆ แม้ว่าเขาจะไม่สูงมากนัก แต่เขาก็มีกล้ามเป็นมัดๆ มีรอยแผลเป็นมากมายบนร่างกายส่วนบนที่เปิดเผยออกมา แต่นั่นก็หมายถึงสถิติที่น่าประทับใจของเขาด้วย

ฉู่เจียงนั่งที่ที่นั่งวีไอพีแถวหน้า เมื่อเฉินเฉินเดินผ่านเขาไป ฉู่เจียงก็พูดว่า "นายต้องชนะแนะ!"

เฉินเฉินหันกลับมามองฉู่เจียงแล้วยิ้ม

"ฮะ?"

ฉู่เจียงมองไปที่ลูกบอลโปร่งใสที่ลอยอยู่ตรงหน้าเขา ซึ่งก็คือลูกบอลที่เฉินเฉินทิ้งไว้เมื่อเขาเดินผ่านไปพอดี

[ติ้ง คุณได้รับทักษะศิลปะการต่อสู้กังฟู มวยปาจี๋เฉวียน!]

เมื่อฉู่เจียงได้ยินเสียงการแจ้งเตือนจากระบบ เขาก็ตกตะลึง จากนั้นเขาก็มีความสุขมากและคิดในใจทันที

"ฉันได้รับรางวัลทักษะอีกแล้ว! เป็นทักษะปาจี๋เฉวียน มันฟังดูเจ๋งมาก!"

ฉู่เจียงไม่ได้คิดอะไรอีกและดึงมันออกมาเรียนรู้ทันที

ในทันใดนั้น ในหัวของฉู่เจียงก็ปรากฏเนื้อหาเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้ของจีนมากมายและเขาก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เช่นกัน

ร่างกายของฉู่เจียงแต่เดิมนั้นก็แข็งแรงมากอยู่แล้ว แต่หลังจากเรียนรู้ทักษะศิลปะการต่อสู้ที่ไม่มีใครเทียบได้แล้ว เขาก็รู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงไปอย่างสมบูรณ์!

เมื่อเฉินเฉินก้าวขึ้นสู่เวทีตู้หมินไถแชมป์มวยจากต่างประเทศก็เดินขึ้นมาบนเวทีด้วย

คนส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่นั้นเป็นคนจีน ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะได้รับการเชียร์เท่าเฉินเฉิน

อย่างไรก็ตาม ปาร์คกุกฮีก็ยื่นเต้นส่งเสียเชียร์อยู่ข้างๆ เขาเหลือบมองฉู่เจียงอย่างดุเดือด จากนั้นก็ตะโกนเป็นภาษาจีนว่า "ตู้หมินไถ เอามันให้หนักๆ เลย ฆ่าไอหมูจีนตัวนั้นซะ!"

ปาร์คกุกฮีเป็นคนที่หยิ่งยโสมาก แต่ดูเหมือนว่าเขาจะลืมไปว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ประเทศจีน

สิ่งที่เขาเพิ่งพูดไปทำให้หลายคนที่นั่นไม่พอใจเขา

แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็เป็นถึงทายาทโดยตรงของตระกูลปาร์ค ซึ่งเป็นเจ้าของธุรกิจขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในประเทศของเขาและคนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้จริงๆ

เดิมที ฉู่เจียงไม่ต้องการยั่วยุปาร์คกุกฮีอีกต่อไป เพราะท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ยังไม่ได้แข็งแกร่งอะไร หากเขาไปยั่วยุกลุ่มเศรษฐีใหญ่อันดับสองของประเทศของอีกฝ่าย เขาก็คงจะลำบากไม่น้อย

แต่สิ่งที่ปาร์คกุกฮีพูดเมื่อกี้ทำให้ฉู่เจียงรู้สึกไม่พอใจมาก เขาจึงลุกขึ้นและเดินไปหาปาร์คกุกฮีทันที

แม้ว่าฉินปินและหวังคงจะไม่พอใจกับคำพูดของปาร์คกุกฮีเมื่อกี้เช่นกัน แต่พวกเขาก็มีความกังวลมากกว่าและไม่กล้าทำอะไรโดยหุนหันพลันแล่น

แต่ฉู่เจียงไม่ได้มีความกังวลมากเท่าพวกเขา!

ในดินแดนของประเทศจีน แม้แต่เทพเจ้าและปีศาจก็ถูกห้ามไม่ให้เข้ามา แล้วแกเป็นใคร ก็แค่คนต่างชาติตัวเล็กๆ ทำไมถึงกล้าที่จะเย่อหยิ่งขนาดนั้น

ถ้าคนจีนเกลียดคนญี่ปุ่นมันก็เป็นเพราะประวัติศาสตร์ แต่สำหรับพวกคนเกาหลีพวกเขานั้นเกลียดอีกฝ่ายจากใจจริง!

“น้องฉู่ อย่าหุนหันพลันแล่น!”

ฉินปินเห็นฉู่เจียงเดินตรงไปหาปาร์คกุกฮี เขาจึงรีบเดินตามไป

แต่คำพูดของเขานั้นสายเกินไปอย่างเห็นได้ชัด ฉู่เจียงเดินไปหาปาร์คกุกฮีและต่อยหน้าอีกฝ่ายโดยไม่พูดอะไรเลย!

หมัดของฉู่เจียงนั้นรวดเร็วและรุนแรงมากจนบอดี้การ์ดรอบๆ ปาร์คกุกฮีไม่มีโอกาสได้ตอบสนองเลย ปาร์คกุกฮีที่ถูกต่อยก็ล้มลงกับพื้นและฟันของเขาหลายซี่ก็หลุดออกมาด้วยหมัดนั้นเพียงหมัดเดียว!

เมื่อเห็นเช่นนี้ บอดี้การ์ดรอบๆ ปาร์คกุกฮีก็รีบรุดเข้าไปล้อมฉู่เจียง แต่วินาทีต่อมาฉู่เจียงก็เคลื่อนไหวและกระแทกบอดี้การ์ดของปาร์คกุกฮีทั้งหมดลงไปนอนกับพื้น!

"ที่นี่คือประเทศจีน ไม่ใช่สถานที่ที่ต่างชาติตัวน้อยอย่างแกจะมาวิ่งเล่นได้!"

ฉู่เจียงก้าวไปข้างหน้าและคว้าผมของปาร์คกุกฮี กดศีรษะของเขาลงและทุบเขาลงบนพื้นอย่างแรงสองครั้ง "คราวหน้าหากฉันได้ยินแกพูดไม่ให้เกียรติคนจีนอีก ฉันจะไม่แค่ทุบตีแกแน่!"

หลังจากพูดจบ ฉู่เจียงก็เตะที่ท้องของปาร์คกุกฮีอย่างแรง ทันใดนั้นร่างกายของปาร์คกุกฮีก็ขดตัวและเขาก็เริ่มส่งเสียงเหมือนผีโหยหวนออกมา

จู่ๆ ฉู่เจียงก็คลั่งและทุบตีปาร์คกุกฮีตรงๆ

ไม่มีใครคาดคิดว่า ฉู่เจียงจะมีพลังมากขนาดนี้ แต่เมื่อเห็นปาร์คกุกฮีถูกทุบตี ชาวจีนทุกคนก็ตื่นเต้น!

"โดนตีจนเละเลย มันสมควรโดนตีแล้วจริงๆ!"

"ให้ตายเถอะ มันน่าตื่นเต้นมาก! มันทำให้เลือดของฉันเดือดพล่านด้วยความตื่นเต้นจริงๆ!"

"ให้พวกคนเกาหลีเข้าใจซะบ้างเถอะ นายน้อยฉู่พูดถูกแล้ว เทพเจ้าและปีศาจก็ยังห้ามเข้ามาในจีน แกที่เป็นแค่คนต่างชาติกล้าดียังไงถึงได้หยิ่งยโสขนาดนั้น"

แต่เดิมนี่คือสังเวียนมวยใต้ดิน สถานที่ที่เต็มไปด้วยความรุนแรงนองเลือด!

ก่อนที่การแข่งขันหลักจะเริ่มขึ้นในสังเวียน ฉู่เจียงก็ทุบตีปาร์คกุกฮีจนเละเทะนอกสนาม!

ปาร์คกุกฮีไม่กล้าขัดขืนหลังจากถูกทุบตี ท้ายที่สุดแล้ว นี่ก็ไม่ใช่ประเทศของเขา แม้ว่าเขาต้องการแก้แค้นฉู่เจียง เขาก็ต้องมีความสามารถก่อน!

บอดี้การ์ดรอบๆ ตัวเขาเป็นหน่วยรบพิเศษที่เกษียณแล้วทั้งหมด ใครจะไปคิดว่าฉู่เจียงจะจัดการกับบอดี้การ์ดของเขาทั้งหมดได้โดยไม่มีปัญหาอะไรเลยแบบนี้

ปาร์คกุกฮีอดทนต่อความเจ็บปวดและหลบหนีจากที่นี่ทันที เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายวิ่งหนีไป คนที่อยู่รอบๆก็ปรบมือทันที

ฉินปินและหวังคงต่างก็ตะลึงกับทักษะของฉู่เจียง!

“บ้าเอ๊ย! น้องฉู่ ฉันไม่คิดว่านายจะเก่งเรื่องการต่อสู้ขนาดนี้”

“บอดี้การ์ดรอบๆ ปาร์คกุกฮีนั้นไม่ธรรมดาเลย! ว่ากันว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นหน่วยรบพิเศษที่เกษียณแล้วและพวกเขายังสามารถหยุดคนได้สิบคนด้วยตัวคนเดียว แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าพวกเขาไม่สามารถรับมือนายได้เกินหนึ่งกระบวนท่าเลย!??”

“บ้าจริง! น้องฉู่ หมัดที่นายเพิ่งชกไปนั้นรุนแรงมากจริงๆ!”

ฉินปินและหวังคงไม่คาดคิดเลยว่าฉู่เจียงจะทรงพลังขนาดนี้และพวกเขาก็ตะลึงไปเลย!

“การเอาชนะพวกต่างชาติตัวน้อยๆสองสามคนนั่นมันก็เรื่องง่ายๆไม่ใช่เหรอ”

ฉู่เจียงพูดดังขึ้นเล็กน้อย ซึ่งทำให้ตู้หมินไถที่ยืนอยู่บนเวทีอยู่แล้วก็ไม่พอใจอย่างมาก!

เมื่อฉู่เจียงโจมตีปาร์คกุกฮีเมื่อสักครู่ เขาก็มองไปที่ฉู่เจียงแล้ว

เมื่อได้ยินฉู่เจียงพูดว่าการเอาชนะคนต่างชาติสองสามคนไม่ใช่เรื่องยากอะไร เขาก็โกรธขึ้นมาทันที!

ตู้หมินไถเข้าใจภาษาจีนและเขาได้ยินการดูถูกในคำพูดของฉู่เจียง!

“เฮ้ แกกล้าขึ้นมาสู้กับฉันไหม!”

ตู้หมินไถชี้ไปที่ฉู่เจียงและประกาศท้าฉู่เจียงด้วยภาษาจีนที่งูๆปลาๆของเขา

เมื่อเขาได้ยินตู้หมินไถประกาศท้าเขา ฉู่เจียงก็ตกตะลึงไปชั่วขณะและขมวดคิ้ว “สู้กับนายเหรอ ฉันกลัวว่าฉันจะเอาชนะนายจนนายตายก่อนที่จะได้แข่งกับคู่ต่อสู้จริงๆของนาย!”

ตู้หมินไถเห็นแบบนั้น เขาก็แข็งแกร่งมากจริงๆ

“งั้นก็ลืมมันไปเถอะ! คนจีนทุกคนมันก็อ่อนแอเหมือนกันหมด ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่าแต่กลัวคนที่แข็งแกร่งกว่า!”

ตู้หมินไถสาปแช่งและพูดบางอย่างด้วยเสียงอันดัง เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจจะยั่วยุฉู่เจียง

“น้องฉู่อย่าไปสนใจมันเลยก็แค่ต่างชาติตัวน้อย อย่าไปหุนหันพลันแล่น!”

หวังคงก็กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉู่เจียงเช่นกัน เพราะท้ายที่สุดแล้วตู้หมินไถก็แตกต่างจากบอดี้การ์ดของปาร์คกุกฮีคนๆนี้โหดร้ายจริงๆ!

แต่ทันทีที่หวังคงพูดจบ ฉู่เจียงก็กระโดดขึ้นไปบนเวทีทันที!

ถ้าอีกฝ่ายต้องการความตาย ฉู่เจียงก็จะไม่ห้าม

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่ชอบพวกต่างชาติตัวน้อยพวกนี้อยู่แล้ว!

เฉินเฉินก็สับสนเช่นกัน เขาเดินไปหาฉู่เจียงและพูดว่า “อีกฝ่ายแข็งแกร่งมาก คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา ลืมมันไปเถอะ ผมจะสู้กับเขาเอง...”

พวกเขาทั้งหมดเป็นคนจีน ดังนั้นเฉินเฉินจึงเข้าข้าง ฉู่เจียงอยู่แล้ว

และตู้หมินไถนั้นก็ทรงพลังมากจริงๆ เฉินเฉินยังสามารถสัมผัสได้ถึงรัศมีการสังหารจากตัวของตู้หมินไถได้

เมื่อ ฉู่เจียงลงมือสอนปาร์คกุกฮีและคนอื่นๆ เมื่อสักครู่ เขากำลังตั้งสมาธิโดยหลับตาและไม่เห็น ฉู่เจียงลงมือ

แต่เขารู้สึกว่าแม้ว่าฉู่เจียงจะเก่งมาก แต่เขาก็จะไม่มีวันเป็นคู่ต่อสู้ของตู้หมินไถได้!

“นายลงไปก่อน”

ฉู่เจียงหัวเราะคิกคักมองเฉินเฉินแล้วพูดว่า “เนื่องจากเขาต้องการตาย ฉันจะหยุดเขาได้ยังไง!”

เฉินเฉินตกตะลึงเมื่อได้ยินสิ่งที่ ฉู่เจียงพูด

เขาคิดกับตัวเอง ทำไมคนรวยรุ่นที่สองคนนี้ถึงปฏิเสธที่จะฟังเขา คนรวยรุ่นที่สองเหล่านี้คิดจริงๆ หรือว่าพวกเขาจะสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ที่ไร้เทียมทานได้ทั้งโลกหากพวกเขาเรียนกังฟูแมวสามขามา?

แต่ในเวลานี้เฉินเฉินไม่สามารถพูดอะไรได้มาก เขาเหลือบมองฉู่เจียงและกระโดดลงจากเวที

แต่เขาก็ยืนอยู่ข้างๆ ไม่ได้ไปไหนหากตู้มินไถต้องการฆ่าฉู่เจียง เขาก็จะต้องหยุดอีกฝ่ายไว้ให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม!

แต่ในวินาทีต่อมา เฉินเฉินก็ต้องตกตะลึง!

ตู้หมินไถที่สูง 1.8 เมตร กลับถูกฉู่เจียงต่อย!

"มวยปาจี๋เฉวียน?!"

เฉินเฉินรู้ได้ในทันทีว่าหมัดของฉู่เจียงเมื่อกี้เป็นกังฟูอย่างแน่นอนและระดับของฉู่เจียงก็สูงมากเมื่อเทียบกับเขาที่เป็นมวยปาจี๋เฉวียนเช่นกัน!

"ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะกล้าขึ้นไปบนเวที...เราพลาดซะแล้ว!"

เฉินเฉินพึมพำอะไรบางอย่างในปาก เขาจ้องดูตู้หมินไถที่นอนอยู่บนพื้นหลังจากถูกต่อยและทั้งร่างก็รู้สึกร้อนผ่าว!

"อวัยวะภายในทั้งหมดแตกสลาย เขาเป็นปรมาจารย์จริงๆ เหรอ?!"

เฉินเฉินเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้จีนจากปู่ของเขามาตั้งแต่เด็กและเขาก็เก่งมวยปาจี๋เฉวียนเป็นพิเศษ!

ว่ากันว่าคนที่เชี่ยวชาญในระดับปรมาจารย์จะสามารถแยกภูเขาและหินด้วยหมัดเพียงหมัดเดียว เป็นพลังที่ไม่อาจจินตนาการได้!

ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงบทพูดจากภาพยนตร์ที่เขาเคยดู “ใครจะหยุดหมัดและพลังภายในยี่สิบปีของข้าได้”

เห็นได้ชัดว่าตู้หมินไถไม่สามารถหยุดมันได้!

ฉู่เจียงก็ไม่คาดคิดว่าพลังของมวยปาจี๋เฉวียนจะทรงพลังขนาดนี้ เขาแค่รวมพลังและต่อยออกไปและมันก็ส่งตู้หมินไถกระเด็นออกไปทันที!

ยิ่งไปกว่านั้น หมัดนี้ยังทำลายอวัยวะภายในของตู้หมินไถโดยตรง ทำให้ตู้หมินไถหมดสติและตายทันที

ทุกคนยังคงตั้งหน้าตั้งตารอการต่อสู้ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ใครจะไปคิดว่ามันจะใช้เวลาเพียงไม่ถึงวินาทีตั้งแต่ต้นจนจบ!

พวกเขาไม่เห็นด้วยซ้ำว่าฉู่เจียงทำอะไรลงไป!

อย่างไรก็ตาม ตู้หมินไถก็บินไปไกลแล้วกระแทกกับกำแพงเวทีอย่างแรง!

จากนั้น ตู้หมินไถผู้ดุร้ายก็นอนนิ่งอยู่บนเวที...

อึก!

แรงมาก!

เฉินเฉินอดไม่ได้ที่จะสูดอากาศเย็นๆเข้าปอด!

ส่วนคนอื่นๆ ต่างก็สับสน!

“นี่มันอะไรกันเนี่ย! มันไม่ถูกต้องใช่ไหม? มันจบแล้วเหรอ?”

“ไม่ใช่ว่าตู้หมินไถเคยเป็นทหารรับจ้างมาก่อนและดุร้ายมากเหรอ? ทำไม...เขาทนหมัดแค่หมัดเดียวยังไม่ได้?”

“บ้าเอ๊ย! เขาอ่อนแอขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“จริงเหรอ? เกิดอะไรขึ้นเมื่อกี้ ฉันมองไม่ชัดเลย!”

………

เกิดความวุ่นวายขึ้นทั่วสนามมวย

เฉินเฉินยืนด้วยความเคารพใต้เวทีและโค้งคำนับไปทางฉู่เจียง “รุ่นพี่!”

“หืม?”

“ผมไม่คาดคิดว่าคุณจะเป็นปรมาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้ของจีน ผมเพิ่งหยาบคายไป โปรดอภัยให้ผมด้วยรุ่นพี่!”

เฉินเฉินก้มหัวลง ในตอนนี้เขาเคารพฉู่เจียงมาก

แม้ว่าฉู่เจียงจะดูเด็กมาก แต่อีกฝ่ายก็เป็นปรมาจารย์ มันไม่ใช่เรื่องน่าละอายเลยที่เขาจะเรียกฉู่เจียงว่า “รุ่นพี่”!

พูดถึงเรื่องนี้ ฉู่เจียงเองก็ไม่ได้คาดคิดว่าหมัดของเขาจะทรงพลังขนาดนี้!

“คนคนนี้...”

“รุ่นพี่ ไม่ต้องกังวล เขาได้เซ็นใบรับรองเป็นตายแล้ว เป็นเกียรติของเขาด้วยซ้ำที่ได้ตายภายใต้มือของรุ่นพี่!”

เฉินเฉินมองไปที่ฉู่เจียงและอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความอิจฉา “หมัดของรุ่นพี่สามารถทุบภูเขาและหินให้แตกได้ เขาที่มีแค่ร่างกายธรรมดา ไม่ว่าเขาจะทรงพลังแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถต้านทานหมัดของรุ่นพี่ได้อย่างแน่นอน!”

อวัยวะภายในของอีกฝ่ายพังทลายหมดและไม่สามารถอยู่รอดได้อย่างแน่นอน!

เมื่อได้ยินสิ่งที่เฉินเฉินพูด ฉู่เจียงก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

เขาไม่คาดคิดจริงๆ ว่าเขาจะฆ่าตู้หมินไถได้ด้วยหมัดเดียว!

แม้ว่าจิตใจของฉู่เจียงจะแข็งแกร่งมาก แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อเห็นตู้หมินไถนอนนิ่งอยู่บนเวที

ในที่สุดฉู่เจียงก็สงบลงหลังจากกระโดดลงมาจากเวที

“เชี่ย! น้องฉู่ นายยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว! นั่นตู้หมินไถเลยนะ!”

“เขาไม่ได้ถูกฆ่าด้วยหมัดของนายใช่ไหม”

“นั่นราชาทหารรับจ้างไม่ใช่เหรอ”

ฉินปินและหวังคงมาล้อมรอบฉู่เจียงและคำพูดของพวกเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม!

ตู้หมินไถนอนลงกับพื้นและเสียชีวิตไปแล้ว แน่นอนว่าการแข่งขันมวยใต้ดินครั้งนี้ไม่สามารถแข่งขันต่อไปได้!

“รุ่นพี่ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือครับ!”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หากฉู่เจียงไม่ลงมือสังหารตู้หมินไถ เฉินเฉินรู้สึกว่าเขาอาจเป็นคนที่ตายบนเวทีในวันนี้ก็ได้!

เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความแข็งแกร่งของตู้หมินไถเมื่อสักครู่ หากเขาต่อสู้กับตู้หมินไถจริงๆ มีโอกาสถึง 80% ที่เขาจะถูกตู้หมินไถต่อยจนตาย!

แต่เขาไม่เคยคาดคิดว่าฉู่เจียงที่ดูเหมือนเป็นแค่คนรวยรุ่นที่สองกลับเป็นคนที่มีพลังในระดับปรมาจารย์!

เมื่อเฉินเฉินนึกถึงสิ่งที่เขาพูดเมื่อกี้ว่าฉู่เจียงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตู้หมินไถ เขาก็อยากตบตัวเองสักสองสามครั้ง!

ไม่ต้องพูดถึงตู้หมินไถเลย ถึงแม้ว่าตู้หมินไถสิบคนจะถูกมัดรวมกันก็ยังไม่เพียงพอที่จะต่อสู้กับคนระดับปรมาจารย์!

การเปลี่ยนแปลงกะทันหันทำให้ทุกคนที่อยู่ในสนามมวยตกตะลึง

ราชาทหารรับจ้างอยู่ที่ไหน

ชายที่ดุร้ายที่สุดอยู่ที่ไหน

เขาทนหมัดไม่ได้แม้แต่หมัดเดียวได้อย่างไร?

“เหี้* ก็แค่นี้เองหรอ! ฉันพนันให้เขาชนะสามล้าน! บ้าเอ๊ย! เอาเงินของฉันคืนมา!”

“เอาเงินมาคืน! เอาเงินมาคืน! เอาเงินมาคืนมา!”

ไม่มีใครในที่นี้สนใจชีวิตและความตายของตู้หมินไถเลย พวกเขาตะโกนเรียกร้องให้คืนเงินของตนกันเสียงดัง!

ถ้าเฉินเฉินต่อยตู้หมินไถจนตาย พวกเขาจะยอมรับการสูญเสียนี้

แต่ประเด็นสำคัญคือเป็นฉู่เจียงที่ทำ!

ฝูงชนโกรธแค้นและคนดูแลเวทีมวยใต้ดินก็ต้องออกมาชี้แจง “ทุกคน โปรดรอก่อนนะครับ เงินจะถูกคืนให้ทุกคนอย่างแน่นอน...”

เงินนี้ ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่อยากจะคืนก็ตาม แต่พวกเขาก็ทำไม่ได้!

ส่วนเรื่องก่อเรื่องให้ฉู่เจียง?

อย่าไร้สาระ พวกเขาไม่ได้โง่!

ตู้หมินไถไปยั่วยุฉู่เจียงเองและเขาก็ถูกตีจนตาย พวกเขาจะไปโทษคนอื่นได้ไง?

และเมื่อเทียบกับชาวต่างชาติตัวน้อยที่ตายไปแล้ว การก่อเรื่องกับฉู่เจียงที่เป็นเด็กหนุ่มผู้มั่งคั่งคนใหม่ในเมืองเซี่ยงไฮ้ นั่นไม่ได้ว่าโง่เหรอ?

ยิ่งไปกว่านั้น... ฉู่เจียงฆ่าคนไร้ความปราณีอย่างตู้หมินไถด้วยหมัดเดียว ถ้าพวกเขาต้องการก่อเรื่องกับฉู่เจียงพวกเขาต้องมีพละกำลังที่จะทำเช่นนั้นก่อน!

"น้องฉู่ฉันไม่คาดคิดว่านายจะซ่อนตัวลึกขนาดนี้! หมัดของนายเมื่อกี้ชื่ออะไร มันทรงพลังเกินไปหน่อยไหม?"

ฉินปินตื่นเต้นมาก เขาชอบความตื่นเต้นเสมอ เขาอยากเรียนมวยแบบนี้ที่สามารถชกคนที่แข็งแกร่งให้กระเด็นออกไปได้ด้วยหมัดเดียว!

"แปดการพังทลายขั้นสูงสุด!"

ฉู่เจียงหัวเราะ กำหมัดแน่นและต่อยออกไปตรงหน้าฉินปิน ความเร็วนั้นรวดเร็วมากจนระเบิดเสียงระเบิดออกมาได้!

“หมัดนี้ด้วยการฝึกฝนทักษะ 20 ปีมันจะสามารถแยกภูเขาและระเบิดก้อรหินให้แตกได้ ดังนั้นน้อยคนมากที่จะต้านทานมันได้”

มุมปากของฉู่เจียงยกขึ้นเล็กน้อยและดูตื่นเต้นมาก!

…………

*ตอนที่ 21 ต้นฉบับเขียนไว้ยาวมาก เลยจะขอแบ่งเป็น 4 ตอนย่อยนะครับส่วนความยาวของแต่ละตอนย่อยจะพอๆ กับตอนปกติ 1 ตอนครับ