บทที่ 86 คุณสมบัติพิเศษใหม่

บรรยากาศที่ฐานทัพอู่ซานตึงเครียดอย่างมาก ทหารทุกนายยืนประจำการอย่างเคร่งครัด อาวุธหนักทั้งหมดอยู่ในสถานะพร้อมใช้งาน และปืนใหญ่พลังงานสูงก็กำลังชาร์จพลังงานอยู่

บางครั้งมีนักเรียนเดินออกมาจากเทือกเขา แต่สีหน้าของพวกเขาดูไม่ดีเลย เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ผลลัพธ์อะไร

"เราจะอยู่ที่นี่ต่อไปหรือ? สัตว์กลายพันธุ์รวมตัวกันมากขนาดนี้แล้ว พวกมันกำลังจะบุกจริงๆ!"

"ทางกองทัพอนุญาตให้เราออกไปได้แล้ว ตอนนี้เราไม่สามารถกำจัดสัตว์กลายพันธุ์ได้ อยู่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ บางคนก็ไปแล้ว"

"คงไม่มีทางเลือกอื่นสินะ ถ้าสัตว์กลายพันธุ์นับพันนับหมื่นบุกเข้ามา ใครจะต้านทานไหว?"

หวังเฟิงได้ยินเพื่อนร่วมทีมถอนหายใจไม่หยุด ราวกับพวกเขากำลังหาเหตุผลที่ยอมรับได้สำหรับการหนีที่กำลังจะเกิดขึ้น เขากำมือแน่น

"ครอบครัวของฉันอยู่ในเมืองอู่ ถึงแม้สัตว์กลายพันธุ์จะบุกก็ตาม แม้ว่าการอยู่ที่นี่จะต้องตายแน่ๆ แต่ฉันก็จะไม่ไปไหน!"

อีกสี่คนเงียบลงทันที เมืองอู่มีประชากรหลายสิบล้านคน แม้จะพยายามอพยพคนออกไปอย่างเต็มที่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังคงอยู่ที่นั่น และถ้าไม่สามารถหยุดยั้งสัตว์กลายพันธุ์ได้ ผลกระทบก็จะไม่จำกัดอยู่แค่เมืองเดียวแน่นอน

ตูม!! จู่ๆ ก็มีเครื่องบินลำเลียงสีเขียวลำหนึ่งแหวกเมฆลงมา แล้วค่อยๆ ลดระดับลงจอดที่ฐานทัพอู่ซาน

"นั่นคือ... การสนับสนุนจากฐานทัพอื่นหรือ?"

สี่คนมองหน้ากันไปมา ส่วนหวังเฟิงรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก

ในเวลานี้ ที่ข้างสนามบิน ผู้บัญชาการฐานทัพอู่ซานและเหล่านายทหารได้รออยู่ที่นี่แล้ว

เมื่อเห็นหยางเสี้ยวนำนักเรียนจำนวนมากเดินลงมา ผู้บัญชาการก็รีบเดินเข้าไปหา พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ท่านนายพลหยาง ในที่สุดคุณก็มาถึงเสียที!"

เห็นได้ชัดว่าเขารู้จักสถานะของหยางเสี้ยวในฐานะผู้แข็งแกร่งระดับ 9 รอบ

"คำสาปของผมยังไม่หายไป เฉาเพื่อนเก่า อย่าหวังว่าผมจะสามารถพลิกสถานการณ์ได้" หยางเสี้ยวพูดอย่างจนปัญญา

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าที่แข็งแกร่งของเฉาอวี่ก็กลับมาสวมหน้ากากแห่งความกังวลอีกครั้ง

"ฮ่าๆ สถานการณ์ตอนนี้แย่มาก"

"สัตว์กลายพันธุ์จำนวนมากกำลังรวมตัวกันในสี่พื้นที่ โดยมีสัตว์ยักษ์ที่กำลังจะทะลุระดับ 70 เป็นผู้บัญชาการ"

"มันต้องการโจมตีพร้อมกันจากหลายทิศทางหรือ?" หยางเสี้ยวขมวดคิ้ว

"ใช่แล้ว แบบนี้จะทำให้เรารับมือได้ยากขึ้น"

เฉาอวี่ถอนหายใจอีกครั้ง "ตอนนี้เราได้แต่รอฐานทัพลั่วเสียง พวกเขาส่งนักเรียนมาร้อยคนพร้อมอาจารย์อีกสิบคน"

"อ้อใช่ ผมเห็นว่าจำนวนสัตว์กลายพันธุ์ที่ฐานทัพเหิงซานยังเยอะอยู่เลยนะ แรงกดดันทางนั้นเบาขนาดนั้นเลยหรือ?" เขาถามอย่างสงสัย "อย่าปะรอยรั่วหนึ่งแล้วทำให้อีกรูหนึ่งแตกล่ะ"

หยางเสี้ยวยิ้ม "สัตว์กลายพันธุ์ระดับ 50 ขึ้นไปในเทือกเขาไป๋เหลียนถูกฆ่าหมดแล้ว"

"คุณลงมือหลายครั้งขนาดนั้นแล้วยังรอดอยู่เหรอ?" เฉาอวี่ทำหน้าตกใจ

"ไม่ใช่ผม" หยางเสี้ยวส่ายหน้า รู้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจผิด เขาหันไปชี้ไปทางเฉินหลินที่อยู่ด้านหลัง

"ทั้งหมดเป็นฝีมือของเขา"

เฉาอวี่มองไป แล้วก็รู้สึกประหลาดใจ "คุณแน่ใจนะ?"

เด็กหนุ่มคนนี้ดูเหมือนเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะ

หยางเสี้ยวพยักหน้า "เฉินหลิน นักศึกษาปีหนึ่ง สัตว์อสูรที่เขาเรียกออกมาทั้งสองตัวสามารถฆ่าสัตว์ยักษ์ได้!"

พอพูดจบ เฉาอวี่ก็ผลักเขาออกทันที แล้วรีบวิ่งไปหาเฉินหลินด้วยสีหน้าตื่นเต้น คว้ามือของเขาไว้ "น้องเฉินหลิน ในที่สุดก็ได้พบกับเธอเสียที!"

เฉินหลินงงไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร

"พูดถึง หลานชายของผม เฉาหยาง เคยพูดถึงเธอ เป็นเพื่อนร่วมห้องกันใช่ไหม?"

เฉินหลินพยักหน้า "ครับ"

"ดีๆ น้องเฉินหลิน มานี่ ของที่ท่านนายพลหยางให้เธออยู่ทางโน้น ผมจะพาไป!"

พูดจบเขาก็จับมือเฉินหลินพาออกไป

ทำให้หยางเสี้ยวรู้สึกจนใจ เขาหันไปพูดกับนักเรียนคนอื่นๆ "อย่าออกไปนอกฐานทัพ แยกย้ายได้"

สถานการณ์ที่อู่ซานแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง สัตว์กลายพันธุ์ได้รวมตัวกันแล้ว

ดังนั้นวิธีการต่อสู้ก็ต้องมีการเปลี่ยนแปลงด้วย สิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องรอให้ฐานทัพลั่วเสียงมาถึงก่อนจึงจะสามารถจัดการได้อย่างละเอียด

เฉาอวี่พาเฉินหลินไปที่แผนกส่งกำลังบำรุง ทหารหลายนายเข้าไปยกกล่องสีดำขนาดหลายเมตรออกมา

ด้านล่างมีอุปกรณ์ลอยตัวต้านแรงโน้มถ่วงถึงสิบกว่าชิ้น เพียงพอที่จะเห็นว่าน้ำหนักมันน่ากลัวแค่ไหน

"น้องเฉินหลิน นี่แหละ" เฉาอวี่ยิ้ม "คลังสินค้าตรงโน้นพอดีว่างอยู่ เธอเข้าไปดูได้ตามสบาย"

เฉินหลินพยักหน้า "ขอบคุณครับท่านผู้บัญชาการเฉา"

เขาใช้มือทั้งสองข้างยกกล่องสีดำขึ้นอย่างง่ายดาย

ทหารหลายนายที่เห็นเหตุการณ์รู้สึกอิจฉา นี่แหละคืออาชีพนักรบ พละกำลังมหาศาลจริงๆ

น่าเสียดายที่พวกเขาไม่ได้เปลี่ยนอาชีพ

เดี๋ยวก่อน เฮ้ย เขาเป็นนักเรียกอสูรนี่นา อะไรกัน??!

หลังจากเข้าไปในคลังสินค้า เฉินหลินก็เปิดกล่องสีดำออก ข้างในมีพื้นที่กว้างมาก บรรจุวัสดุโลหะและหินหายากหลากหลายชนิด

เขาหยิบผลึกชีวิตระดับ 7 ที่มีขนาดใหญ่กว่าหัวของเขาถึงห้าก้อนออกมาเก็บเข้าไปในแหวนมิติ

ที่นี่คับแคบเกินไป ถ้าปล่อยเฮยหมิงออกมา มันจะทำให้ที่นี่พังทลายทันที

เมื่อเรียกเงินผีเสื้อออกมา แล้วเปลี่ยนเป็นชุดเกราะปกคลุมร่างกาย เฉินหลินก็เริ่มหลอมรวมทันที

วัสดุโลหะและหินหายาก 10 ชนิดที่แตกต่างกัน รวมทั้งหมดกว่า 100 ชิ้น โดยมีหินดำทองและหินเหล็กหักซึ่งเป็นสิ่งที่เฉินหลินต้องการมากที่สุดเป็นส่วนใหญ่

โลหะและหินหายากที่มีคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้ไม่ใช่ของธรรมดาที่ขุดมาแล้วได้หลายร้อยตัน

ดังนั้น หนึ่งร้อยกว่าชิ้นถือว่ามากแล้ว

เพียงพอที่จะสร้างอุปกรณ์คุณภาพสูงสุดได้หลายสิบชิ้น มีมูลค่าเทียบเท่ากับไม้เท้าดาบเทียนเฉวียนหลายสิบอัน

อย่างน้อยก็ 7-8 หมื่นคะแนนสมทบ!

หลังจากผ่านไปสักพัก เฉินหลินก็หลอมรวมหินดำทองและหินเหล็กหักทั้งหมด 30 ชิ้น

น้ำหนักของชุดเกราะเพิ่มขึ้นทันทีเป็น 163 ตัน เพียงแค่เหยียบเบาๆ ก็ทำให้พื้นเหล็กใต้เท้าเปลี่ยนรูปร่าง ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!

ส่วนความแข็งก็เพิ่มขึ้นถึงระดับที่น่าทึ่ง คาดว่าสิ่งมีชีวิตต่างถิ่นที่ต่ำกว่าระดับ 50 คงไม่สามารถทำลายการป้องกันนี้ได้

และหลังจากหลอมรวมหินเหล็กหักทั้งหมด เขาก็ได้รับการเสริมพลังคุณสมบัติความคมถึงแปดระดับ!

รวมกับสองระดับก่อนหน้านี้ เป็นการเสริมพลังคุณสมบัติความคมทั้งหมดสิบระดับ พลังทำลายล้างจะน่ากลัวขนาดไหน ตอนนี้เฉินหลินก็ยังไม่รู้

แต่อย่างน้อยการฆ่าสิ่งมีชีวิตต่างถิ่นที่ต่ำกว่าระดับ 50 ด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว คงไม่มีปัญหาอะไร

เฉินหลินเริ่มหลอมรวมโลหะและหินหายากอื่นๆ ต่อ แต่โชคไม่ดีขึ้น ไม่ได้รับคุณสมบัติใหม่

เพียงแต่เพิ่มความแข็งของชุดเกราะ

จนกระทั่งผ่านไปยี่สิบกว่าชิ้น ในที่สุดก็ได้รับคุณสมบัติใหม่ที่เรียกว่า "ลาวา" อีกหนึ่งระดับ!

บนชุดเกราะสีเงิน เมื่อคุณสมบัติลาวาปรากฏขึ้น ก็มีลายเส้นสีแดงเข้มคล้ายรอยแตกละเอียดปรากฏขึ้น!

พลังความร้อนทำให้อุณหภูมิของอากาศโดยรอบเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

และเมื่อเงินผีเสื้อเร่งพลังเต็มที่ ลายเส้นสีแดงเข้มก็สว่างขึ้นทีละจุด ราวกับกำลังเดือดพล่าน พลังอำนาจยิ่งน่าตกใจมากขึ้น!

ไม่เลวเลย ไม่เลว!

เฉินหลินดีใจ จึงหลอมรวมต่อไป เหมือนกับการสุ่มไพ่ ทำให้คนหยุดไม่ได้

ในที่สุด เขาก็ได้รับคุณสมบัติลาวาอีกหนึ่งระดับ และคุณสมบัติที่เรียกว่า "ย่อขยายตามใจ"!

ดูเหมือนว่าผลลัพธ์จะคล้ายกับหอกรบของจี๋เฟยที่สามารถเปลี่ยนขนาดได้

เฉินหลินชักดาบรบออกมา ใช้จิตติดต่อกับเงินผีเสื้อ เตรียมพร้อมที่จะลองดู

ดาบที่เดิมยาวหนึ่งเมตร พลันยืดยาวออกเป็น 20 กว่าเมตรในทันที ทะลุผ่านกำแพงคลังสินค้าออกไปทันที!

ด้านนอก เฉาอวี่มองดาบยาวมหึมาที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างฉับพลัน ตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

ใบมีดสีเงินมีกระแสพลังสีเงินที่คมกริบและน่ากลัวพันอยู่รอบๆ มีลายเส้นสีแดงเข้มปรากฏอยู่ แผ่พลังความร้อนที่แผดเผาทุกสิ่งโดยรอบ!

เขาค่อยๆ ถอยหลังไปหลายสิบก้าวอย่างเงียบๆ

เฉินหลินรู้สึกเขินอายเล็กน้อย รีบให้เงินผีเสื้อหดกลับ แล้วถอดชุดเกราะสีเงินออกเดินออกไป

"ขอโทษครับท่านผู้บัญชาการเฉา ผมควบคุมไม่อยู่"

"ไอ้ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร" เฉาอวี่พูด "กลับกันเป็นผมที่เข้าไปใกล้เกินไป"

"อาจารย์และนักเรียนจากฐานทัพลั่วเสียงมาถึงแล้ว เราไปกันไหม?"

เฉินหลินพยักหน้า เขารู้สึกใจร้อนรนที่จะเข้าไปในเทือกเขาเพื่อหาสัตว์กลายพันธุ์มาฝึกฝนแล้ว

ครั้งนี้หลังจากหลอมรวมโลหะและหินหายากกว่าร้อยชิ้น พลังรบของเงินผีเสื้อก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณสมบัติความคม หลังจากถึงสิบระดับ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัด!

จบบท