บทที่ 43 การสังหารในชั่วพริบตา

โครม!

แรงลมพัดกระหน่ำจนทั้งสองคนที่หลบไปอยู่ไกลๆ ต้องหลับตาปี๋ ท่ามกลางฝุ่นควันที่ม้วนตลบ เฉินหลินปรากฏตัวเหนือศีรษะของลิงดำในชั่วพริบตา ดาบในมือฟาดฟันลงมาอย่างรุนแรง!

ทักษะที่เดิมทีใช้เพื่อเอาชีวิตรอด บัดนี้เขากลับใช้มันเพื่อเคลื่อนที่เข้าประชิดตัว

ดาบอันน่าสะพรึงกลัวราวกับแสงสีเงินวาบ ฟาดฟันลงบนท้ายทอยของลิงดำ

อย่างไรก็ตาม เมื่อมันขยายขนาดขึ้น ไม่เพียงแต่พละกำลังเท่านั้นที่เพิ่มขึ้น ผิวหนังของมันก็แข็งแกร่งขึ้นด้วย คล้ายกับพรสวรรค์การขยายขนาดของเฮยหมิง

มีเพียงรอยแผลลึกครึ่งเมตรเท่านั้นที่ปรากฏ ซึ่งไม่ถือว่าเป็นบาดแผลสาหัสสำหรับสัตว์กลายพันธุ์ขนาดมหึมาตัวนี้

โฮก!

ลิงดำหันกลับมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายอันใหญ่โตของมันหมุนควับ สองมือตบลงมาอย่างบ้าคลั่งใส่แมลงน่ารังเกียจบนพื้น

แต่เฉินหลินก็หลบหลีกได้ทั้งหมดอย่างคล่องแคล่ว เขาเคลื่อนที่มาอยู่ตรงหน้ามัน ดาบในมือฟันซ้ำลงไปที่จุดเดิมหลายครั้ง

โฮก! ลิงดำยกเท้าขึ้นทันที กระทืบลงมาอย่างรุนแรง

โครม!

แผ่นดินสั่นสะเทือนในทันที ฝุ่นควันพุ่งกระจายไปทั่วทุกทิศทาง ร่างของเฉินหลินพุ่งออกมาจากจุดนั้นแล้ว ปรากฏตัวอีกครั้งที่ระยะสิบกว่าเมตร สายตาของเขาจับจ้องอย่างเคร่งขรึม

น้ำหนัก 13 ตัน ความคมกริบ บวกกับพละกำลัง 138 แต้ม ก็ยังทำให้ลิงดำบาดเจ็บสาหัสได้ยาก

หากต้องการฆ่ามันให้ตาย แม้จะชักดาบสวรรค์ออกมาร่วมด้วยก็คงต้องใช้เวลาครึ่งค่อนวัน

ดูเหมือนว่าช่วงพลังในการต่อสู้ของเขาจะถึงขีดจำกัดแล้ว หากสูงไปกว่านี้ก็คงมีแต่จะถูกรังแกเท่านั้น

คิดได้ดังนั้น เฉินหลินจึงไม่รีรออีกต่อไป เขาตัดสินใจเปิดไพ่ตายเพื่อจบเกมนี้ พวกเขายังมีภารกิจรออยู่

อื้อ!

ดาบวิเศษที่อยู่ระหว่างความเป็นจริงและจินตนาการ ลอยอยู่เหนือมือของเขา ยาวกว่าหนึ่งเมตร ใบดาบโปร่งแสงสลักลวดลายสีขาวนับไม่ถ้วนที่ไม่อาจเข้าใจได้ ทั้งลึกลับและน่าพิศวง

เฉินหลินรู้สึกถึงพลังจิตที่ถูกใช้จนหมดในพริบตา ทำให้สมองของเขาหนักอึ้ง

การเปิดตัวครั้งแรก ลองดูซิว่าเจ้ามีพลังแค่ไหน!

เขาค่อยๆ ยกมือขึ้น

ทันใดนั้น ขนของลิงดำก็ลุกชัน มันรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่แล่นผ่านสมอง ราวกับถูกบางสิ่งที่มองไม่เห็นคุกคาม

เป็นฝีมือของมดตัวนี้สินะ!

ดวงตาของลิงดำเบิกกว้าง มันพุ่งเข้าใส่อย่างรุนแรง หวังจะเคี้ยวกลืนเขาลงท้อง

อย่างไรก็ตาม มือของเฉินหลินก็ฟาดฟันลงมาแล้ว

ดาบวิเศษพุ่งผ่านร่างของลิงดำในชั่วพริบตา!

โดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ ร่างมหึมาของมันล้มครืนลงตรงหน้าเฉินหลิน

โครม!

ลมพายุพัดกระจายฝุ่นควันออกไปทันที ใบไม้รอบข้างส่งเสียงสวบสาบ

ภายใต้ดาบวิเศษ แม้ร่างกายของมันจะยังมีชีวิตอยู่ก็ไร้ประโยชน์ จิตวิญญาณของมันแตกสลายตายไปแล้ว

สัตว์กลายพันธุ์ส่วนใหญ่มีพลังจิตที่อ่อนแอ อีกทั้งไม่มีวิธีป้องกัน บวกกับพลังจิตของเฉินหลินที่สูงถึง 194 แต้ม

สังหารได้ในพริบตา ง่ายดายเหลือเกิน

เฉินหลินเก็บดาบกลับ จากนั้นกวาดตามองไปรอบๆ อย่างแปลกใจ โล่เสวียนกับโล่หนิงอยู่ไหนกัน

เขาสั่งให้หุ่นยนต์หมายเลข 21 เปลี่ยนเป็นแสงสว่างเส้นตรงส่องกวาดไปรอบๆ ในที่สุดก็พบว่าทั้งสองกำลังวิ่งมาจากระยะหลายร้อยเมตร

โชคดีที่พลังอำมหิตของลิงดำบ้าคลั่งทำให้สัตว์กลายพันธุ์ในบริเวณใกล้เคียงไม่กล้าเข้ามาใกล้ อีกทั้งการต่อสู้ก็จบลงอย่างรวดเร็ว

มิฉะนั้น การหลบไปไกลขนาดนั้น อาจเป็นอันตรายได้

สัตว์กลายพันธุ์ที่อยู่ในบริเวณนี้ล้วนมีระดับ 25 ขึ้นไป บางทีอาจใช้เวลาเพียงครึ่งนาทีก็สามารถสังหารทั้งสองคนได้

ณ ที่ไกลๆ บนท้องฟ้า เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธที่บินมาสนับสนุนค่อยๆ หันหัวบินจากไป

ทั้งศูนย์บัญชาการเงียบกริบ ทุกคนจ้องมองหน้าจออย่างงงงัน แทบไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

หยางเสี้ยวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกออกว่านี่น่าจะเป็นการโจมตีทางจิต

ทักษะประเภทนี้หาได้ยากยิ่ง วิธีป้องกันที่มีประสิทธิภาพก็มีไม่มาก พอดีกับที่สามารถเอาชนะสัตว์กลายพันธุ์ที่มีจิตใจอ่อนแอได้ จึงสามารถสังหารได้ในพริบตา

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจจริงๆ คือพลังการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวของเฉินหลินเอง ที่สามารถข้ามระดับไปถึง 18 ระดับ ต่อสู้กับลิงดำบ้าคลั่งได้โดยไม่เป็นอันตราย!

สำคัญกว่านั้น นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่การระเบิดพลังแต่อย่างใด แต่เป็นเพียงสภาวะปกติของเขาเท่านั้น!

นี่คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด!

พวกที่สามารถข้ามระดับไปเอาชนะศัตรูได้โดยตรงนั้น ไม่มีข้อยกเว้นเลยที่ต้องพึ่งพาการระเบิดพลังหรือท่าไม้ตาย ไม่ใช่สภาวะที่คงอยู่ถาวร

แม้ทั้งสองอย่างจะสามารถทำให้มีช่วงพลังในการต่อสู้ที่กว้างมากได้ แต่ความแตกต่างกลับมหาศาล