บทที่ 24 ร่างกายเกราะทองคำ

ท่ามกลางลำแสงสีดำสนิท ร่างของเฮยหมิงพลันเติบโตขึ้นสิบเมตรในพริบตา ด้วยพลังมหึมาทำให้มันสูงถึง 84 เมตร ความยาวลำตัวทะลุ 100 เมตร ดูน่าเกรงขามราวกับสัตว์ประหลาดยักษ์แห่งภัยพิบัติ!

[ยินดีด้วย สัตว์อสูรที่เจ้าเรียกมา เฮยหมิง ได้รับทักษะ: ว่องไว!]

[ยินดีด้วย พรสวรรค์การเติบใหญ่ของสัตว์อสูรที่เจ้าเรียกมา เฮยหมิง ได้รับการเลื่อนขั้น จาก C เป็น B!]

[ยินดีด้วย พรสวรรค์เปลวเพลิงของสัตว์อสูรที่เจ้าเรียกมา เฮยหมิง ได้รับการเลื่อนขั้น จาก C เป็น B!]

[ยินดีด้วย สัตว์อสูรที่เจ้าเรียกมา เฮยหมิง ได้รับพรสวรรค์ใหม่: ร่างกายเกราะทองคำ (ระดับ B)!]

[พลังโจมตี 141 → 201] [ร่างกาย 145 → 205] [ความว่องไว 144 → 204] [พลังเวท 140 → 200]

คุณสมบัติทั้งหมดเพิ่มขึ้น 60 แต้ม!

เฉินหลินรู้สึกดีใจ เขาเพียงแค่คิดในใจเบาๆ

[การเติบใหญ่ (ระดับ B): เพิ่มขนาดร่างกายเป็น 4 เท่า พลังโจมตี การป้องกัน และความเร็วเพิ่มขึ้น 400%!]

[เปลวเพลิง (ระดับ B): สร้างเปลวเพลิงของตัวเอง! (อุณหภูมิขึ้นอยู่กับพลังเวท) คุณสมบัติพิเศษ: สามารถหลอมรวมพลังสองชนิดใดๆ ภายในร่างกาย เปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงที่มีผลแตกต่างกัน]

[ร่างกายเกราะทองคำ (ระดับ B): ปกคลุมทั่วร่างด้วยพลังแห่งทองคำ (ความแข็งแกร่งขึ้นอยู่กับร่างกาย) ไม่มีอะไรสั่นคลอนได้!]

อีกครั้งที่ได้รับการเสริมพลังครั้งใหญ่ เฉินหลินถอนหายใจอย่างโล่งอก

ตามความรู้ที่ได้เรียนมาจากโรงเรียน แทบจะไม่มีสิ่งมีชีวิตที่มีพลังระดับที่สามในดันเจี้ยนการเลื่อนขั้นครั้งแรก เว้นแต่ว่าคุณจะเป็นอัจฉริยะที่ไร้คู่ต่อสู้เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่มีระดับเดียวกัน

เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า ตัวเองจะก้าวมาถึงระดับนี้โดยไม่รู้ตัว!

มันออกจะเกินความคาดหมายไปหน่อย!

เฉินหลินคิดว่า เฮยหมิงต้องวิวัฒนาการอีกสองครั้งถึงจะถึงขั้นที่ไร้คู่ต่อสู้ในระดับเดียวกัน!

ยิ่งไปกว่านั้น ลูกตายักษ์นั่นยังพอดีกับการสยบเฮยหมิง ถ้าไม่ใช่เพราะมัน แม้จะสู้ไม่ได้ก็ยังหนีได้ ไม่ถึงกับต้องตกอยู่ในสถานการณ์จนตรอก

สองเหตุผลนี้ บอกได้แค่ว่าโชคไม่ค่อยดีเท่าไหร่

แต่ตอนนี้ เฮยหมิงได้วิวัฒนาการแล้ว ก็ถึงคราวเคราะห์ของแกแล้วล่ะ!

ลำแสงสีดำที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าสลายเมฆหมอกค่อยๆ อ่อนกำลังลง จนกระทั่งหายไป

ท้องฟ้าเหมือนมีรอยแยกปรากฏขึ้น เผยให้เห็นบริเวณที่ปราศจากเมฆ แสงอาทิตย์ที่ไม่ได้ส่องลงมานานแสนนานก็ตกลงมา แม้ว่าจะยังถูกขัดขวางด้วยพลังอาฆาตอยู่ก็ตาม

ดวงตาของเฮยหมิงจ้องมองลูกตายักษ์ ทั่วร่างของมันดูสดใหม่ ขนหมาป่าสีดำและผิวหนังแข็งแกร่งชั้นนอกถูกปกคลุมด้วยรัศมีสีทองอ่อนๆ ดูน่าพิศวงและแข็งแกร่ง!

ม่านตาของลูกตายักษ์สั่นไหว ในช่วงเวลาที่พลังสีดำระเบิดออกมา มันถูกกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่อยากจะกลืนกินทุกสิ่งและเหนือกว่าทุกสิ่งนี้ทำให้ตกใจจนไม่กล้าขยับ!

แต่ทันใดนั้นก็เกิดความโกรธแค้นไม่สิ้นสุด มันก็สามารถกลืนกินและวิวัฒนาการได้เช่นกัน มันต่างหากที่จะเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด!

โฮก!

หนวดสีแดงเข้มขนาดใหญ่พุ่งออกมาพร้อมกัน แม้แต่กระแสอากาศก็ยังส่งเสียงดังสนั่น!

เห็นดังนั้น เฉินหลินรีบออกจากที่นั่นอย่างรวดเร็ว สัตว์ประหลาดยักษ์สองตัวนี้ต่อสู้กัน หากพลาดนิดเดียวก็อาจถูกลูกหลงตายได้

ปัง!

เฮยหมิงยืนนิ่งมั่นคงดั่งหินผา หนวดสีแดงเข้มสิบห้าเส้นฟาดลงบนร่างของมัน เพียงแค่ทำให้แสงสีทองสั่นไหวเบาๆ เท่านั้น!

โฮก!

เปลวเพลิงสีดำที่รวมพลังของความโลภ ความดุร้าย และการเติบใหญ่เข้าด้วยกันระเบิดออกในทันที หนวดสีแดงเข้มที่พันรอบร่างของเฮยหมิงถูกอุณหภูมิสูงอันน่าสะพรึงกลัวที่พองตัวขึ้นเผาจนต้องคลายออก บิดเร่าและกลิ้งไปมาในอากาศ

ตูม!

เปลวเพลิงสีดำค่อยๆ ก่อตัวเป็นเงาร่างของสัตว์ร้ายที่สูงถึงกว่า 400 เมตร ใหญ่โตกว่าเฮยหมิง ดูน่าสยดสยองและดุร้ายยิ่งกว่า!

ในพริบตา อุณหภูมิในรัศมีพันเมตรพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว หญ้าเหี่ยวเฉา พื้นดินแตกระแหง ใจกลางกลายเป็นทะเลเพลิงสีดำทันที!

ทุกครั้งที่มีพลังพรสวรรค์ผสานเข้ากับเปลวเพลิง พลังทำลายล้างไม่ได้เพิ่มขึ้นแค่ 1 บวก 1 อย่างง่ายๆ แต่เพิ่มขึ้นเป็นหลายเท่าตัว!

ในระยะไกล ซูหลินเสวียรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย "สัตว์อสูรที่เรียกมานี่น่ากลัวจริงๆ วิธีเพิ่มพลังอย่างไม่คาดฝันแบบนี้ก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน!"

เมื่อเห็นเฉินหลินวิ่งกลับมาด้วยความเหนื่อยหอบ เธอคิดในใจเล็กน้อย ทันใดนั้นกระแสความเย็นก็ปรากฏขึ้นโดยรอบ ความเย็นสดชื่นแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย รู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก

"ขอบคุณมากครับ ซูหลินเสวีย" เฉินหลินกล่าว

"ไม่เป็นไรค่ะ" ซูหลินเสวียยิ้มบางๆ

ทันใดนั้น เฉินหลินรู้สึกว่ามีบางอย่างจับขาของเขาไว้ เมื่อก้มลงมอง เขาเห็นโล่เสวียนที่คลานมาตามทางพร้อมกับเลือดที่ไหลนองมาตลอดทาง

เขาเงยหน้าขึ้นมา เลือดไหลออกจากช่องเจ็ดแห่ง ชูนิ้วโป้งขึ้นพูดว่า "พี่หลิน พี่เจ๋งมาก..."

ตอนนี้ในใจของโล่เสวียนมีความคิดเดียว เขาจะเกาะขาใหญ่นี้ไว้ให้มั่น ไม่มีใครห้ามได้!

"ทำไมนายถึงเป็นแบบนี้ล่ะ?" เฉินหลินรีบพยุงเขาขึ้นมา

โล่เสวียนรู้สึกซาบซึ้งใจ คิดว่าเฉินหลินคงยอมรับเขาแล้ว

ในที่สุด เขาก็มีพี่ใหญ่ที่เก่งกาจคอยคุ้มครองอาชีพแทงก์ที่ทำได้แค่รับการโจมตีอย่างเขาเสียที!

"ไม่เป็นไรครับพี่หลิน ผมมีพลังชีวิตเหลือเฟือ ไม่ตายหรอก!"

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เฉินหลินค่อยๆ ปล่อยมือออกอย่างเงียบๆ แล้วลุกขึ้นไปดูการต่อสู้ของสัตว์ประหลาดยักษ์สองตัวในระยะไกลพร้อมกับซูหลินเสวีย

โล่เสวียน: "......"

โฮก!

เฮยหมิงพุ่งเข้าหาลูกตายักษ์ พร้อมกับที่มันยกกรงเล็บขึ้น เงาร่างสัตว์ร้ายขนาดมหึมาที่ก่อตัวจากเปลวเพลิงสีดำก็ยกกรงเล็บขึ้นเช่นกัน แล้วฟาดลงในทันที!

โฮก!

ดวงตาของลูกตายักษ์พลันบอดไปหลายดวงในพริบตา มันส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด เลือดมากมายที่ไหลออกมาย้อมดวงตาที่เหลือให้เป็นสีแดง!

หนวดของมันฟาดไปมาอย่างบ้าคลั่ง เฆี่ยนตีลงบนร่างของเฮยหมิง แต่กลับไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ได้!

โฮก!

ภาพนี้ทำให้ลูกตายักษ์คำรามออกมาทันที พลังอาฆาตมากมายจากทั่วใจกลางเมืองพุ่งเข้ามา รวดเร็วแล้วหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของมัน!

ในพริบตา ร่างกายของมันพองขึ้นอย่างมาก หนวดสีแดงเข้มเริ่มงอกหนามแหลมคมนับไม่ถ้วน!

แต่เดิมนี่คือพลังสำคัญที่มันสะสมมานับปีเพื่อวิวัฒนาการไปสู่ขั้นชีวิตถัดไป บัดนี้จำต้องใช้มันก่อนเวลา!

คิดถึงตรงนี้ ดวงตาทั้งหมดของลูกตายักษ์ก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้น!

โฮก! (ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้)

หนวดสีแดงเข้มพุ่งเข้าหาเฮยหมิงจากทุกทิศทุกทาง ฝืนทนอุณหภูมิสูงของเปลวเพลิงสีดำที่กลืนกินชีวิต พันรัดและบีบรัดมัน!

แสงสีทองต้านทานหนามแหลมของหนวดอย่างสุดกำลัง ไม่ยอมให้แทงทะลุเข้ามา!

ทั้งสองฝ่ายโจมตีกันอย่างบ้าคลั่ง ต่อสู้กันจนแผ่นดินสั่นสะเทือนไม่หยุด เสียงคำรามดังก้องไปทั่วท้องฟ้า!

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงเต็ม อาคารมากมายพังทลายเป็นเศษซากไม่เหลือชิ้นดี บนซากปรักหักพังมีเพียงเฮยหมิงที่ยังยืนตระหง่านอยู่!

โฮก!!

เสียงคำรามอันทรงพลังสั่นสะเทือนอากาศ พลังอาฆาตสีแดงฉานที่ปกคลุมใจกลางเมืองมาโดยตลอดในที่สุดก็สลายหายไปจนหมดสิ้นพร้อมกับเสียงคำราม!

ดวงตามากมายของลูกตายักษ์ดับวูบลง มันตายแล้ว ร่างทั้งร่างถูกเปลวเพลิงสีดำค่อยๆ กลืนกินจนหมดสิ้น!

"ในที่สุดก็ฆ่ามันได้สำเร็จ..." โล่เสวียนผ่อนคลายใจที่เคยเครียดลง

เฉินหลินและซูหลินเสวียต่างก็ยิ้มออกมา พวกเขาฆ่าแม่อสูรแห่งภัยพิบัติได้ รวมถึงสัตว์อสูรอีกนับพัน คะแนนประเมินของพวกเขาต้องสูงมากแน่นอน!

ไม่นาน โล่เสวียนก็นึกขึ้นได้ สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

แม้ว่าเขาและซูหลินเสวียจะเพียงแค่ช่วยรับการโจมตีเพียงครั้งเดียว แต่ก็ยังได้รับส่วนแบ่งเล็กน้อย อีกทั้งก่อนหน้านี้ยังได้ฆ่าสัตว์อสูรไปมากมาย!

ในดันเจี้ยนการเลื่อนขั้นที่มีการแบ่งฝ่าย คะแนนประเมินจะถูกแบ่งตามสัดส่วนการมีส่วนร่วมอย่างยุติธรรม ไม่ใช่ว่าคุณฆ่าบอสได้แล้วคะแนนทั้งหมดจะเป็นของคุณ

ยิ่งไปกว่านั้น อาชีพสนับสนุนอย่างพวกโล่ก็มีวิธีการได้รับคะแนนประเมินที่แตกต่างออกไป

ดังนั้น เขาคาดการณ์คร่าวๆ ว่าคะแนนประเมินของตัวเองน่าจะไม่ต่ำ!

นึกถึงตอนก่อนเข้าดันเจี้ยนการเลื่อนขั้น พ่อและแม่ของเขากำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ให้ประมาท ตัวเขาแตกต่างจากพวกอัจฉริยะที่สามารถเลื่อนขั้นสองได้โดยตรงในวันนี้ มีช่องว่างที่ใหญ่มาก

หากพวกท่านรู้ว่าเขาได้รับคะแนนประเมินสูงในดันเจี้ยนการเลื่อนขั้นแบบแบ่งฝ่าย คงจะดีใจมาก โล่เสวียนรู้สึกตื่นเต้น

จบบท