ตอนที่ 634 กลยุทธ์กองทัพมด! (ฟรี)

ตอนที่ 634 กลยุทธ์กองทัพมด!

ตูม!

วานรปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวกำลังอาละวาด มันถือหอกอุกกาบาตเฮยเสวียนที่เต็มไปด้วยออร่าอันน่าเกรงขาม โจมตีอย่างต่อเนื่อง

ทุกครั้งที่หอกถูกแทงออกไป ก็จะมีพลังที่น่ากลัวระเบิดออกมา เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

นี่คือวานรปีศาจรัตติกาลของไป๋จื่ออัน

เมื่อการต่อสู้ครั้งนี้ปะทุขึ้น ไป๋จื่ออันก็เรียกวานรปีศาจรัตติกาลออก

และยิ่งไปกว่านั้น ไป๋จื่ออันยังเรียกหอกอุกกาบาตเฮยเสวียนที่เข้ากับมันออกมาด้วย

และเมื่อได้พลังจากหอกอุกกาบาตเฮยเสวียนด้วยแล้ว วานรปีศาจรัตติกาลจึงสามารถปลดปล่อยพลังที่แท้จริงออกมาได้ เหมือนกับนายพลทหารที่ชนะศึก มันกำลังแสดงพลังของมันออกมา

ส่วนผู้ใช้สัตว์วิญญาณที่อยากจะช่วงชิงสมบัติ ตอนนี้พวกเขากำลังปวดหัว

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเคยทดสอบไป๋จื่ออันตอนที่อยู่ในมิติลับชั้นที่เก้ามาแล้วก็จริง พวกเขารู้พลังของไป๋จื่ออันมาบ้าง

แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่าตอนที่การต่อสู้ปะทุขึ้นจริงๆ ไป๋จื่ออันจะน่ากลัวขนาดนี้

วานรปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวที่ถือหอกวิเศษดูเหมือนกับจะสามารถทำลายโลกได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

ถ้าหากมันโจมตีพวกเขา พวกเขาก็น่าจะถูกฆ่าตาย

และก็ด้วยเหตุนี้เอง การโจมตีของผู้ใช้สัตว์วิญญาณจึงชะงักไปชั่วครู่

แต่ไม่นานพวกเขาก็คิดอะไรขึ้นมาได้ พวกเขาปรับกลยุทธ์ใหม่ ให้ผู้ใช้สัตว์วิญญาณที่อ่อนแอกว่าอย่างระดับเพชรและระดับอเมทิสต์ลงมือแทน

“คิดจะใช้กลยุทธ์กองทัพมดอีกแล้วเหรอ? น่าเบื่อจริงๆ ของแบบนั้นไม่ได้ผลหรอก”

แค่เพียงมองแวบเดียว ไป๋จื่ออันก็เดาความคิดของพวกเขาได้ เขายิ้มเยาะในใจ

วิธีการใช้กลยุทธ์กองทัพมดอาจจะได้ผลสำหรับผู้ใช้สัตว์วิญญาณทั่วไป

แต่สำหรับไป๋จื่ออัน โดยเฉพาะวานรปีศาจรัตติกาลด้วยแล้ว จำนวนไม่มีผลอะไรทั้งนั้น

เพราะสถานการณ์ของวานรปีศาจรัตติกาลนั้นพิเศษมาก

เพราะประสบการณ์สุดพิเศษในช่วงปีแรกๆ วานรปีศาจรัตติกาลจึงได้รวมพรสวรรค์สิบสองอย่างเข้าไว้ด้วยกัน กลายเป็นสัตว์วิญญาณที่มีพรสวรรค์มากที่สุดในบรรดาสัตว์วิญญาณของไป๋จื่ออัน

เรื่องนี้ทำให้ความสามารถของวานรปีศาจรัตติกาลนั้นครอบคลุมมาก

ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการโจมตี ป้องกัน เคลื่อนไหว รักษา วานรปีศาจรัตติกาลมีครบทุกอย่าง

แบบนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ประโยชน์จากกลยุทธ์กองทัพมด ทำให้วานรปีศาจรัตติกาลเหนื่อยจนพ่ายแพ้ไปเอง

ความสำเร็จมากมายหลายอย่างของวานรปีศาจรัตติกาลในอดีตก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์เรื่องนี้ได้

แต่ไป๋จื่ออันไม่ได้เปิดเผยเรื่องนี้ แต่เขาเลือกที่จะร่วมมือกับกลยุทธ์กองทัพมดของอีกฝ่ายแทน

เพราะไป๋จื่ออันอยากจะใช้เรื่องนี้ถ่วงเวลา

การถ่วงเวลาก็เป็นหนึ่งในจุดประสงค์ของไป๋จื่ออัน

หากดูจากจำนวนศัตรูและสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว

มีผู้ใช้สัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งบางคนกำลังแอบสังเกตการณ์สถานการณ์ในสนามรบ

สำหรับไป๋จื่ออันแล้ว นี่ต่างหากที่เป็นปัญหาจริงๆ

เพราะผู้แข็งแกร่งที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดไม่ใช่เพียงแค่ผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับราชาเท่านั้น แต่ยังมีผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับมหากาพย์

สิ่งที่ไป๋จื่ออันกังวลกลายเป็นจริง เหตุการณ์แปลกประหลาดในมิติลับหอกระเรียนอำพันในครั้งนี้ดึงดูดผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับมหากาพย์เข้ามาจริงๆ

ไป๋จื่ออันได้ยืนยันเรื่องนี้จาก [เนตรหยั่งรู้]

จากที่ [เนตรหยั่งรู้] บอก มีผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับมหากาพย์ขั้นต้นทั้งหมดสามคนที่กำลังสังเกตการณ์สถานการณ์ตอนนี้

พูดตามตรงว่าด้วยพลังที่ไป๋จื่ออันมีตอนนี้ เขายังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับมหากาพย์

แต่ถ้าหากเป็นไปได้ ไป๋จื่ออันก็ไม่อยากเปิดเผยพลังที่แท้จริงของเขาต่อหน้าคนอื่นๆ

เขาเป็นคนที่ชอบทำตัวลึกลับ!

สำหรับไป๋จื่ออันที่ระมัดระวังตัวแล้ว นี่กลายเป็นนิสัยของเขาไปซะแล้ว

ตั้งแต่ที่เงาแห่งคุนวิวัฒนาการเป็นคุนรัตติกาล ก้าวสู่ระดับราชาอย่างเป็นทางการ และกลายเป็นผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับราชาขั้นต้น

พลังต่อสู้ที่แท้จริงของคุนรัตติกาลก็เพิ่มขึ้นมาก ไม่ด้อยไปกว่าสัตว์วิญญาณระดับมหากาพย์จริงๆ

แบบนี้ไป๋จื่ออันที่เคยแกล้งทำเป็นว่ามีพลังต่อสู้ระดับอเมทิสต์ก็สามารถแสดงพลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งขึ้นมาได้

แต่พลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งขึ้นที่ว่านี้หมายถึงพลังต่อสู้ระดับราชา

เพื่อที่จะป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องไม่คาดฝัน ต่อให้ไป๋จื่ออันจะมีพลังต่อสู้ระดับมหากาพย์จริงๆ เขาก็ไม่อยากจะใช้มันต่อหน้าคนอื่นๆ

แบบนี้การที่ไม่ต่อสู้กับผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับมหากาพย์สามคนที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดจึงถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

ไป๋จื่ออันคิดหาวิธีแก้ไข

นั่นก็คือระดับมหากาพย์ปะทะระดับมหากาพย์

ในเมื่อเขาไม่เหมาะที่จะใช้พลังที่แท้จริงของเขาต่อหน้าคนอื่นๆ งั้นก็ขอให้ผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับมหากาพย์ตัวจริงลงมือจัดการผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับมหากาพย์สามคนนั้นก็สิ้นเรื่อง

อธิการบดีโจวหยางซูเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ตำแหน่งของทางเข้าช่องมิติของมิติลับหอกระเรียนอำพันไม่ได้ไกลจากมหาวิทยาภูตเร้นลับมากนัก

หากเกิดเรื่องใหญ่แบบนี้ขึ้น อธิการบดีโจวหยางซูที่รู้ว่าไป๋จื่ออันออกไปข้างนอกเพื่อที่จะเข้าไปในมิติลับหอกระเรียนอำพัน

ด้วยนิสัยของอธิการบดีโจวหยางซูด้วยแล้ว เมื่อเขารู้ว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นที่นี่ เขาจะต้องมาที่นี่แน่

แบบนี้สิ่งที่ไป๋จื่ออันต้องทำก็คือการถ่วงเวลา

ถ่วงจนกว่าอธิการบดีโจวหยางซูจะมาถึง

ขอแค่อธิการบดีโจวหยางซูปรากฏตัวขึ้น ไป๋จื่ออันก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องผู้แข็งแกร่งระดับมหากาพย์

ด้วยเหตุนี้เอง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกลยุทธ์กองทัพมดของผู้ใช้สัตว์วิญญาณเหล่านี้ ไป๋จื่ออันจึงไม่ได้รู้สึกเบื่ออะไร ไป๋จื่ออันต่อสู้กับพวกเขาอย่างช้าๆ

เวลาได้ผ่านไปสักพัก

และในที่สุดผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับมหากาพย์บางคนก็ทนไม่ไหว พวกเขาเตรียมที่จะลงมือแล้ว