ตอนที่ 615 ชื่อเสียงของไป๋จื่ออัน! (ฟรี)

ตอนที่ 615 ชื่อเสียงของไป๋จื่ออัน!

“หมายถึงราชาปีศาจน่ะเหรอ? สัตว์ประหลาดที่เอาชนะมู่เล่อ ผู้ใช้มังกรได้?”

“คนที่ทำลายมิติรังผึ้ง ทำให้ทางการของการแข่งขันระดับมหาลัยต้องเปลี่ยนกฎนั่นน่ะเหรอ?”

“ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้? หรือว่าเขาก็มาที่นี่เพื่อตามหาสมบัติลึกลับ?”

“ถ้าเป็นแบบนี้ พวกเราก็คงจะลำบากแล้ว!”

หลังจากที่เงียบไปซักพัก ทุกคนก็อดไม่ได้ที่จะถาม เหมือนกับว่าพวกเขาอยากจะรู้ตัวตนของราชาปีศาจที่เหลียนเฟยเหวินพูดถึง

แต่หากดูจากบทสนทนาของพวกเขาแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้ไม่รู้จักตัวตนและเรื่องราวของไป๋จื่ออัน

จริงๆ แล้วถ้าหากพวกเขาไม่รู้จักตัวตนของไป๋จื่ออัน มันก็คงจะแปลก

ยังไงซะคนที่เอาชนะมหาวิทยาลัยหลวงก็ได้ทำลายมิติรังผึ้งเก้าแห่งต่อหน้าทุกคนเมื่อไม่กี่วันก่อน

ในฐานะที่เป็นผู้เข้าแข่งขันแบบเดี่ยวในการแข่งขันระดับมหาลัย พวกเขาจะไม่รู้จักคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวคนนี้ได้ยังไง?

บางคนที่ค่อนข้างระมัดระวังตัวอาจจะตรวจสอบข้อมูลของไป๋จื่ออันไปแล้วก็ได้

แต่หากดูจากข้อมูลภายนอกแล้ว พวกเขาก็คงจะตรวจสอบอะไรไม่ได้ ยังไงซะวิธีการของมหาวิทยาภูตเร้นลับและเมืองจินหลิงก็น่าทึ่งมาก

แต่การที่ได้ยินว่าไป๋จื่ออันอาจจะมาที่มิติลับหอกระเรียนอำพัน ก็ยังทำให้ทุกคนในมหาวิทยาลัยหลวงรู้สึกกังวล

เพราะช่วงเวลานี้ ทุกอย่างเต็มไปด้วยความบังเอิญ เพิ่งจะมีนิมิตปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า มีข่าวเรื่องการกำเนิดของสมบัติ

ไม่คิดเลยว่าจะมีคนที่น่าสงสัยว่าจะเป็นไป๋จื่ออันปรากฏตัวขึ้นที่นั่น

เรื่องทั้งสองอย่างนี้ทำให้พวกเขาอดไม่ได้ที่จะคิด

ถ้าหากไป๋จื่ออันก็มาที่นี่เพื่อสมบัติลึกลับ มันคงจะไม่ดีแน่

พวกเขาไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นคู่ต่อสู้ของไป๋จื่ออัน!

พวกเขามีสติสัมปชัญญะ

จริงๆ แล้วหลังจากที่ไป๋จื่ออันก่อเรื่องมากมายหลายอย่างเอาไว้ ผู้เข้าแข่งขันในการแข่งขันระดับมหาลัยส่วนใหญ่มองว่าไป๋จื่ออันเป็นตัวเต็งแชมป์

บางทีตอนที่รอบชิงชนะเลิศของการแข่งขันระดับมหาลัยเริ่มต้นขึ้น ไป๋จื่ออันอาจจะกลายเป็นตัวเต็งในการเดิมพัน

แบบนี้นอกจากอัจฉริยะไม่กี่คนแล้ว ก็ไม่มีผู้เข้าแข่งขันคนไหนกล้าพูดว่าตัวเองสามารถต่อกรกับไป๋จื่ออันได้

นี่คือแรงกดดันที่ราชาปีศาจของมหาวิทยาภูตเร้นลับมอบให้กับนักเรียนของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงเหล่านี้

ด้วยเหตุผลนี้เอง ตอนที่เหลียนเฟยเหวินบอกว่าเขาคิดว่าเขาเห็นไป๋จื่ออัน ทุกคนในมหาวิทยาลัยหลวงจึงตกใจ

จากนั้นบรรยากาศในทีมมหาวิทยาลัยหลวงก็เริ่มหดหู่

บางทีอาจจะมีนักเรียนของมหาวิทยาลัยหลวงบางคนที่กำลังคิดหาวิธีบอกลากู่กู๋อวี่

ถึงแม้ว่าจะพูดเกินจริงไปหน่อยก็จริง แต่อารมณ์ที่หดหู่ในทีมมหาวิทยาลัยหลวงก็ยังคงอยู่

เมื่อเห็นแบบนั้น สีหน้าของกู่กู๋อวี่ก็มืดครึ้มลง

“ผู้ใช้มังกร? ฉายาของมู่เล่อฟังดูยิ่งใหญ่นะ แต่ก็แค่นั้นแหละ!”

“ส่วนการทำลายมิติรังผึ้ง มันก็ไม่ได้พิเศษอะไร ฉันเองก็ทำได้เหมือนกันนั่นแหละ!”

“พูดให้ถูกก็คือ ผู้มีพรสวรรค์ระดับอเมทิสต์ก็สามารถทำแบบนี้ได้!”

“เพียงแต่ว่าไอ้หมอนั่นจากมหาวิทยาภูตเร้นลับชอบทำตัวเด่น ส่วนคนอื่นๆ ไม่ได้อยากทำตัวสูงส่งขนาดนั้น”

“ถ้าหากหมอนั่นเจอกับอัจฉริยะจริงๆ เขาก็คงจะถูกจัดการไปแล้ว มันไม่ได้น่าพูดถึงขนาดนั้นหรอก!”

กู่กู๋อวี่ใช้ความพยายามอย่างมากหลอกลวงนักเรียนของมหาวิทยาลัยหลวง เขาต้องการให้พวกเขาช่วยเขาตามหาสมบัติลึกลับที่กำลังจะเกิด

ไม่คิดเลยว่าแค่ชื่อของไป๋จื่ออันก็สามารถสร้างผลกระทบด้านลบได้มากขนาดนี้ มันเกือบจะทำลายขวัญกำลังใจทั้งหมดที่เขารวบรวมมาได้

กู่กู๋อวี่จะยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง? เขารีบพูดปลอบใจทุกคนทันที

“รุ่นพี่กู่ ไป๋จื่ออันจากมหาวิทยาภูตเร้นลับน่ากลัวจริงๆ เขาเหนือกว่าที่คนอื่นๆ คิดเอาไว้มาก!”

เหลียนเฟยเหวินอดไม่ได้ที่จะพูด เขาเคยอยู่กับไป๋จื่ออัน เขามีปมในใจเกี่ยวกับไป๋จื่ออัน

ถ้าหากไป๋จื่ออันรู้ เขาคงจะรู้สึกพูดไม่ออก

ศัตรูคนอื่นๆ ต่อสู้กับเขา พวกเขาหวาดกลัวพลังต่อสู้ของไป๋จื่ออัน ถึงขนาดมีปมในใจเกี่ยวกับเขา เหลียนเฟยเหวินไม่เคยต่อสู้กับเขาด้วยซ้ำ พวกเขายังเคยพูดคุยกันอย่างเป็นมิตร

ถ้าเป็นแบบนี้ เหลียนเฟยเหวินที่ดูเหมือนจะมีปมในใจเกี่ยวกับเขา มันก็คงจะเกินไปหน่อย

จริงๆ แล้วด้วยชื่อเสียงที่ไม่ค่อยดีนักที่ไป๋จื่ออันสร้างไว้ในมหาวิทยาลัยหลวง บวกกับเรื่องที่เขาทำ บางทีอาจจะมีหลายคนที่กลัวเขา เหลียนเฟยเหวินก็เป็นหนึ่งในนั้น

ข่าวลือที่ผ่านมาและการพูดคุยกัน ทำให้เหลียนเฟยเหวินยิ่งกลัวไป๋จื่ออันขึ้นไปอีก

นี่คือสาเหตุที่ทำให้เหลียนเฟยเหวินรู้สึกกังวลเมื่อได้พบกับไป๋จื่ออันโดยบังเอิญ

กู่กู๋อวี่มองเหลียนเฟยเหวินด้วยความไม่พอใจ

เขากำลังให้กำลังใจทุกคนอยู่แท้ๆ แต่เหลียนเฟยเหวินกลับมาทำลายขวัญกำลังใจ

คำพูดของเหลียนเฟยเหวินทำให้กู่กู๋อวี่รู้สึกอับอายนิดหน่อย

“ถ้าหากฉันมีโอกาสได้เจอกับเขา ฉันจะทำให้พวกนายได้เห็นเองว่าความต่างของพลังระหว่างอัจฉริยะเป็นยังไง!”

กู่กู๋อวี่พูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับว่ากำลังประกาศสงคราม จากนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ยังไงซะการพูดต่อไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร

แบบนี้ทุกคนในมหาวิทยาลัยหลวงก็ใช้ทางลัด เข้าไปในมิติกระจกชั้นที่ห้าโดยตรง และเริ่มต้นการผจญภัยของพวกเขา

ไป๋จื่ออันไม่รู้เรื่องการมาถึงของนักเรียนมหาวิทยาลัยหลวงและเรื่องที่เกิดขึ้นในทีมของพวกเขา

ยังไงซะตอนนี้ไป๋จื่ออันกำลังยุ่งอยู่กับการไขปริศนาที่สมบูรณ์แบบที่สุด