ตอนที่ 610 เข้าสู่มิติลับหอกระเรียนอำพัน! (ฟรี)

ตอนที่ 610 เข้าสู่มิติลับหอกระเรียนอำพัน!

ทางตอนใต้ของเมืองเจียงเซี่ย ป้อมปราการทางทหารที่แข็งแกร่งตั้งตระหง่านอยู่เหนือแม่น้ำ ทอดข้ามแม่น้ำที่ทอดยาว ดูสง่างามมาก

มองผ่านช่องว่างบนกำแพงเมือง จะเห็นสิ่งปลูกสร้างโบราณที่ดูเก่าแก่

ไป๋จื่ออันขี่สัตว์วิญญาณ มาถึงป้อมปราการทางทหารแห่งนี้

“หยุดก่อน! ข้างหน้ามีเขตทหารสำคัญ ห้ามเข้า!”

ทหารลาดตระเวนกลุ่มหนึ่งที่อยู่นอกป้อมปราการทางทหารขวางทางไป๋จื่ออันเอาไว้ พวกเขาไม่ยอมให้ไป๋จื่ออันเข้าใกล้

“รบกวนแจ้งด้วยครับ ผมอยากจะเข้าไปในมิติลับหอกระเรียนอำพัน นี่คือจดหมายแนะนำจากท่านเจ้าเมืองของเมืองจินหลิงครับ”

ไป๋จื่ออันหยิบจดหมายออกมา มอบให้กับเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนโดยตรง

“รอซักครู่นะครับ เดี๋ยวผมจะแจ้งให้”

เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มคนหนึ่งจะมีจดหมายแนะนำจากเจ้าเมือง

แต่เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสามารถจัดการได้ สิ่งที่เขาทำได้ก็คือการส่งจดหมายแนะนำนี้ขึ้นไป ให้นายทหารระดับสูงกว่าตัดสินใจ

ไป๋จื่ออันพยักหน้า เขาไม่ได้คัดค้านอะไร

เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนพาไป๋จื่ออันไปยังห้องรับรอง เขาขอให้ไป๋จื่ออันรอซักครู่ จากนั้นก็จากไปอย่างรวดเร็ว เดินเข้าไปในป้อมปราการทางทหาร

ไป๋จื่ออันรออย่างเงียบๆ

เขาใช้โอกาสนี้มองหอกระเรียนอำพันที่อยู่ในป้อมปราการทางทหาร

เหมือนกับมิติลับอื่นๆ สหพันธ์จิ่วโจวให้ความสำคัญกับมิติลับหอกระเรียนอำพันมาก พวกเขาส่งกองทัพไปประจำการที่ทางเข้าช่องมิติของมิติลับหอกระเรียนอำพัน

เรื่องแบบนี้ไป๋จื่ออันไม่แปลกใจอะไร มิติลับวาฬดำก่อนหน้านี้ก็เป็นแบบนี้

ยังไงซะทางเข้าและทางออกของช่องมิติที่เชื่อมต่อกับมิติลับก็เป็นเหมือนกับประตูแห่งแพนโดร่า

มันทำให้ผู้ใช้สัตว์วิญญาณในโลกต้นกำเนิดสามารถเข้าไปในมิติลับเพื่อผจญภัยและรับผลประโยชน์ได้

แต่ในทางกลับกัน สัตว์วิญญาณอันตรายในมิติลับก็สามารถเข้าไปในโลกต้นกำเนิดผ่านช่องมิติและสร้างความเสียหายได้

มนุษย์เคยเจอเรื่องแบบนี้มามาก พวกเขามีประสบการณ์มาแล้ว

การที่สร้างฐานทัพทหารและส่งกองทัพสัตว์วิญญาณไปประจำการที่ช่องมิติถือเป็นวิธีที่ดีที่สุด

มิติลับหอกระเรียนอำพันก็เช่นกัน

แต่การป้องกันของมิติลับหอกระเรียนอำพันดูเหมือนกับว่าจะเข้มงวดยิ่งกว่า สหพันธ์จิ่วโจวถึงกับสร้างป้อมปราการทางทหารขึ้นมา

หากดูจากขนาดแล้ว มันเหนือกว่ามิติลับวาฬดำที่เขาเคยเห็นมาก่อนหน้านี้

เรื่องนี้ทำให้ไป๋จื่ออันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

มิติลับวาฬดำกับมิติลับหอกระเรียนอำพันต่างก็เป็นมิติลับขั้นสูง ไม่คิดเลยว่าทั้งสองจะมีความต่างกันมากขนาดนี้

ดูเหมือนกับว่าโชคชะตาทางประวัติศาสตร์ของหอกระเรียนอำพันจะทำให้มิติลับหอกระเรียนอำพันพัฒนาขึ้นมาก มันแตกต่างจากมิติลับอื่นๆ

เรื่องนี้ทำให้ไป๋จื่ออันรู้สึกสนใจมิติลับหอกระเรียนอำพันมากยิ่งขึ้น

“คุณไป๋ครับ หลังจากที่ตรวจสอบแล้ว จดหมายแนะนำของท่านเป็นของจริง เข้าไปในมิติลับหอกระเรียนอำพันได้!”

“เชิญตามผมมาครับ เดี๋ยวผมจะพาท่านไปที่ทางเข้าช่องมิติของมิติลับหอกระเรียนอำพัน”

ครึ่งวันต่อมา เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนก็กลับมา เขาพูดกับไป๋จื่ออัน

เขาได้รายงานเรื่องนี้ไปทีละขั้น จนกระทั่งติดต่อกับเมืองจินหลิงและยืนยันได้ การที่ทำตามขั้นตอนทั้งหมดนี้ต้องใช้เวลานาน

ไป๋จื่ออันไม่ได้พูดอะไรมาก

ยังไงซะการที่ต้องใช้เวลาซักหน่อยก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้ผลลัพธ์ที่น่าพอใจ ไป๋จื่ออันก็จะไม่พูดอะไรมาก

คำตอบของเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนทำให้ไป๋จื่ออันพอใจ

ไป๋จื่ออันค่อยๆ เดินไปยังทางเข้าช่องมิติภายใต้การนำทางของเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน

“ตามกฎแล้ว จดหมายแนะนำจากเจ้าเมืองของเมืองขนาดใหญ่สามารถอยู่ในมิติลับหอกระเรียนอำพันได้หนึ่งเดือน!”

“ภายในหนึ่งเดือน ท่านต้องกลับไปยังโลกเดิม!”

“ระยะเวลาคูลดาวน์ของจดหมายแนะนำคือหนึ่งปี และเจ้าเมืองคนเดียวกันไม่สามารถแนะนำผู้ใช้สัตว์วิญญาณซ้ำได้ โปรดจำเรื่องพวกนี้เอาไว้ให้ดี...”

ระหว่างทาง เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนได้แนะนำข้อควรระวังให้กับไป๋จื่ออัน

ไป๋จื่ออันเข้าใจสถานการณ์ของมิติลับหอกระเรียนอำพันมากขึ้นจากคำอธิบายของเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน

ผู้ใช้สัตว์วิญญาณแต่ละคนสามารถเข้าไปในมิติลับหอกระเรียนอำพันได้ปีละครั้งเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าเมืองไม่สามารถแนะนำซ้ำได้ นั่นหมายความว่าเขาได้ใช้จดหมายแนะนำของเมืองจินหลิงไปแล้ว ในอนาคตเขาไม่สามารถใช้ได้อีก

ถ้าหากปีหน้าเขาอยากจะเข้าไปในมิติลับหอกระเรียนอำพัน เขาก็ต้องใช้จดหมายแนะนำจากเจ้าเมืองคนอื่นๆ

หลังจากที่ฟังคำอธิบายแล้ว ไป๋จื่ออันรู้สึกได้เพียงอย่างเดียว นั่นก็คือการควบคุมของสหพันธ์จิ่วโจวที่มีต่อมิติลับหอกระเรียนอำพันนั้นเข้มงวดมาก แม้แต่มิติลับอื่นๆ ก็ยังเทียบไม่ได้

ไม่งั้นข้อจำกัดในการเข้าออกมิติลับหอกระเรียนอำพันก็คงจะไม่เข้มงวดขนาดนี้

แต่ไป๋จื่ออันไม่ได้สนใจอะไรมาก

ยังไงซะการที่เขามาที่มิติลับหอกระเรียนอำพันก็เป็นเรื่องบังเอิญ

ถ้าหากไม่ใช่เพราะรอบคัดเลือกของการแข่งขันระดับมหาลัยจัดขึ้นที่เมืองเจียงเซี่ย ไป๋จื่ออันก็คงจะไม่มีทางมาที่มิติลับหอกระเรียนอำพัน

ยิ่งไปกว่านั้น ไป๋จื่ออันมีเพียงแค่จุดประสงค์เดียว นั่นก็คือสัตว์วิญญาณสุดพิเศษที่กำลังจะเกิดในมิติลับหอกระเรียนอำพัน

เมื่อได้สัตว์วิญญาณสุดพิเศษตัวนั้นมาแล้ว เรื่องอื่นๆ ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป