ตอนที่ 380 ไป๋จื่ออัน ปะทะ จื่อเยียนเหยียน! (ฟรี)

ตอนที่ 380 ไป๋จื่ออัน ปะทะ จื่อเยียนเหยียน!

“แท่นจำลองการต่อสู้นี่เป็นส่วนหนึ่งของหอคอยเทพสงครามจริงๆ ด้วย!”

“นี่ยังเป็นฐานของหอคอยเทพสงคราม มันยังมีผลของการจำลองการต่อสู้ ไม่แปลกใจเลยที่มันถูกเรียกว่าแท่นจำลองการต่อสู้!”

หลังจากที่ไป๋จื่ออันเข้าใจแล้ว เขาก็รู้ที่มาของแท่นจำลองการต่อสู้

อย่างที่ไป๋จื่ออันคาดเดาเอาไว้ แท่นจำลองการต่อสู้เป็นส่วนหนึ่งของหอคอยเทพสงครามจริงๆ

หอคอยเทพสงครามดั้งเดิมแตกสลาย กลายเป็นเศษชิ้นส่วนมากมาย กระจัดกระจายไปยังทุกพื้นที่

ส่วนหลักตกไปอยู่ในมือของสหพันธ์จิ่วโจว และถูกนำมาใช้เป็นการจำลองการต่อสู้จริงของการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ส่วนฐานของหอคอยเทพสงครามนั้นถูกมหาวิทยาภูตเร้นลับเก็บเอาไว้

เพราะมันมีความสามารถในการจำลองการต่อสู้ มันจึงถูกใช้ฝึกฝนนั่นเองศึกษานักศึกษาของมหาวิทยาภูตเร้นลับ

ส่วนเศษชิ้นส่วนอื่นๆ นั้น พวกมันตกลงไปที่อื่น

ถ้าหากมีโอกาสได้รวบรวมเศษชิ้นส่วนเหล่านี้ บางทีหอคอยเทพสงครามก็อาจจะฟื้นคืนชีพได้

“ที่มาของหอคอยจำลองการต่อสู้และแท่นจำลองการต่อสู้นี่ไม่ธรรมดาจริงๆ”

“แต่สิ่งที่ฉันสนใจมากกว่าก็คือเรื่องของเทพสงคราม แดนเทพสงคราม และสงครามศักดิ์สิทธิ์!”

ไป๋จื่ออันพึมพำในใจ เขากำลังคิดถึงเรื่องอื่น

ไป๋จื่ออันสนใจเรื่องของแดนเทพสงครามและสงครามศักดิ์สิทธิ์มาก

เพียงแต่ว่าหลังจากที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ไป๋จื่ออันมีเรื่องมากมาย เขาไม่มีเวลามาศึกษาเรื่องนี้โดยละเอียด มันเลยทำให้เขาลืมมันไป

ตอนนี้พอได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับแดนเทพสงคราม ความอยากรู้อยากเห็นของไป๋จื่ออันก็ถูกกระตุ้นอีกครั้ง

ครั้งนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็ต้องรู้เรื่องพวกนี้ให้ได้

“ไป๋จื่ออัน นายมัวทำอะไรอยู่? เข้ามาเร็วๆ สิ!”

ตอนที่ไป๋จื่ออันกำลังคิดมาก เสียงของจื่อเยียนเหยียนก็ดังขึ้น

ตอนนี้จื่อเยียนเหยียนยืนอยู่ที่หน้าประตูของแท่นจำลองการต่อสู้ เธอโบกมือเรียกไป๋จื่ออัน

พอไป๋จื่ออันมาถึงแท่นจำลองการต่อสู้ เขาก็มองแท่นจำลองการต่อสู้ด้วยความตกตะลึง

“นายยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้น? หรือว่าแท่นจำลองการต่อสู้มีอะไรพิเศษ?”

จื่อเยียนเหยียนอดไม่ได้ที่จะบ่น

แน่นอนว่าเธอไม่ได้คิดแบบนั้น เธอไม่มีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้

ตอนนี้จื่อเยียนเหยียนมุ่งความสนใจไปที่การต่อสู้ครั้งนี้ทั้งหมด เธอจะเอาเวลามาคิดเรื่องพวกนี้ได้ยังไง?

“ฉันรู้แล้วน่า ฉันกำลังไป!”

ไป๋จื่ออันยิ้มออกมาเล็กน้อย เขาพูดกับจื่อเยียนเหยียน

เขาไม่คิดเลยว่าจื่อเยียนเหยียนจะไวขนาดนี้

ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าจื่อเยียนเหยียนพูดเล่นๆ ก็จริง แต่มันบังเอิญตรงจุด

มันทำให้ไป๋จื่ออันนึกขึ้นได้ว่าการที่ศึกษารายละเอียดเรื่องของแดนเทพสงครามกับสงครามศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน

ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการต่อสู้กับจื่อเยียนเหยียน

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็ตัดสินใจได้

หลังจากที่การต่อสู้ครั้งนี้จบลง เขาจะศึกษาเรื่องของแดนเทพสงครามกับสงครามศักดิ์สิทธิ์

ไป๋จื่ออันไม่พูดอะไรมากมาย เขาเดินตรงไปยังแท่นจำลองการต่อสู้

ไม่นานไป๋จื่ออันกับจื่อเยียนเหยียนก็มาถึงชั้นสามของแท่นจำลองการต่อสู้

พอทั้งสองคนมาถึงชั้นสามแล้ว ดวงตาของไป๋จื่ออันก็เป็นประกาย

ที่นี่เป็นพื้นที่ที่กว้างขวางมาก

พื้นดินสีขาวที่ไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนกับพื้นที่ที่ไร้ขอบเขต

ในแง่ของพื้นที่แล้ว มันเหนือกว่าขอบเขตของแท่นจำลองการต่อสู้มาก

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นพื้นที่ที่คล้ายกับมิติลับ

มันทำให้ไป๋จื่ออันนึกถึงห้องแห่งกาลเวลาในดราก้อนบอล ทั้งสองอย่างนี้มีความคล้ายคลึงกัน

แต่แบบนี้เขาและจื่อเยียนเหยียนก็ไม่ต้องกังวลเรื่องสนามต่อสู้

“การต่อสู้ครั้งนี้ไม่มีกฎ ตราบใดที่เป็นสัตว์วิญญาณระดับเพชร ก็สามารถใช้ได้!”

“นายมีความคิดเห็นอะไรมั้ย?”

จื่อเยียนเหยียนมองไป๋จื่ออันที่อยู่ตรงหน้า เธอกำลังกระตือรือร้นที่จะต่อสู้

การต่อสู้ครั้งนี้เป็นไปตามสัญญาที่ให้ไว้ว่าจะต่อสู้กันในระดับเพชร

จื่อเยียนเหยียนชอบการต่อสู้ที่ไม่มีกฎ

การต่อสู้ที่มีกฎ มันก็เหมือนกับการเล่นเกม ไม่ใช่การต่อสู้จริงๆ

ในการต่อสู้ที่ไม่มีกฎเกณฑ์ มันสามารถทำให้เกิดความรู้สึกที่แข็งแกร่งที่สุดได้

สำหรับจื่อเยียนเหยียน คนที่คลั่งไคล้การต่อสู้ เธอชอบการต่อสู้แบบนี้

“ฉันไม่มีความคิดเห็นอะไร หรือพูดอีกอย่างก็คือ นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ!”

ไป๋จื่ออันเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาของเขาเป็นประกาย

นี่ก็คือการต่อสู้ที่เขาต้องการ

ยังไงซะตอนที่ผจญภัยในป่า ศัตรูจะไม่มีทางออมมือ

ไป๋จื่ออันกับจื่อเยียนเหยียนไม่พูดอะไรมากมาย พวกเขารีบเรียกสัตว์วิญญาณของตัวเองออกมา

สัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งสองตัวที่ปล่อยคลื่นความร้อนที่น่าสะพรึงกลัวปรากฏตัวขึ้นข้างๆ จื่อเยียนเหยียน

อีกาปีกเพลิง และเสือเพลิงปากโลหิต

นี่คือสัตว์วิญญาณระดับเพชรของจื่อเยียนเหยียน

อีกาปีกเพลิงระดับเพชรขั้นกลาง!

เสือเพลิงปากโลหิตระดับเพชรขั้นต้น!

ส่วนไป๋จื่ออันนั้น สิ่งที่ปรากฏตัวขึ้นข้างๆ ไป๋จื่ออันในตอนนี้คือสัตว์วิญญาณปลาขนาดใหญ่

ราชันย์วาฬเงายมโลก!

ใช่แล้ว ไป๋จื่ออันใช้สัตว์วิญญาณแค่ตัวเดียว ราชันย์วาฬเงายมโลก

แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับไป๋จื่ออัน

เดิมทีพลังต่อสู้ของสัตว์วิญญาณของไป๋จื่ออันก็เหนือกว่าสัตว์วิญญาณในระดับเดียวกันมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ราชันย์วาฬเงายมโลกยังมีคุณสมบัติธาตุน้ำและหยิน

ในแง่ของคุณสมบัติ สัตว์วิญญาณของราชันย์วาฬเงายมโลกนั้นได้เปรียบสัตว์วิญญาณของจื่อเยียนเหยียน

แบบนี้ไป๋จื่ออันจึงไม่จำเป็นต้องเรียกสัตว์วิญญาณตัวที่สองออกมา

ยังไงซะสัตว์วิญญาณของจื่อเยียนเหยียนก็เป็นธาตุไฟทั้งหมด

นี่คือข้อเสียของการมีคุณสมบัติเดียว

“จื่อเยียนเหยียน ตอนนี้เธอไม่ใช่คู่มือของฉันแล้ว”

ไป๋จื่ออันมองจื่อเยียนเหยียน เขาพูดอย่างช้าๆ

จริงๆ แล้ว รูปแบบของการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ได้เหมือนกับครั้งก่อน

ตอนที่เขาได้พบกับจื่อเยียนเหยียนครั้งแรก ไป๋จื่ออันยังด้อยกว่าจื่อเยียนเหยียนมาก

ไป๋จื่ออันยังคงหวาดกลัวสัตว์วิญญาณของจื่อเยียนเหยียน

แต่ไป๋จื่ออันพัฒนาอย่างรวดเร็ว

ศัตรูทุกคนสามารถสร้างปัญหาให้กับไป๋จื่ออันได้มากที่สุดก็แค่ครั้งเดียว

พอเจอกันครั้งที่สอง ไป๋จื่ออันก็จะทิ้งห่างพวกเขา

สาเหตุที่เขายอมรับการต่อสู้ครั้งนี้ เป็นเพราะสัญญาที่เขาเคยให้เอาไว้

“ถ้าหากยังไม่ได้สู้กัน แล้วใครจะรู้ผลลัพธ์ได้ล่ะ? เริ่มต่อสู้ได้!”

คำพูดของไป๋จื่ออันไม่มีผลกระทบอะไรต่อจื่อเยียนเหยียน

ดวงตาสีแดงเพลิงของเธอเต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะต่อสู้

ตอนนี้จื่อเยียนเหยียนคิดถึงเรื่องเดียว

เธอต้องใช้ท่าอะไร ถึงจะสามารถสร้างความเสียหายให้กับสัตว์วิญญาณของไป๋จื่ออันได้มากขึ้น

จุดอ่อนของคุณสมบัติไม่ได้ส่งผลต่ออารมณ์ของจื่อเยียนเหยียน

จื่อเยียนเหยียนสมกับที่เป็นคนที่คลั่งไคล้การต่อสู้จริงๆ

ดังนั้นจื่อเยียนเหยียนจึงไม่ลังเล เธอลงมือทันที