ตอนที่ 375 ไข่สัตว์วิญญาณฟักตัว! (ฟรี)

ตอนที่ 375 ไข่สัตว์วิญญาณฟักตัว!

“เรื่องมันเกิดขึ้นกะทันหัน ฉันก็เลยช่วยไม่ได้ ตอนนี้มีทางเลือกแค่สองทาง”

“หนึ่ง ใช้สัตว์วิญญาณผนึกของเธอผนึกสัตว์วิญญาณของฉันเอาไว้ที่ระดับทองคำ”

“สอง รอให้สัตว์วิญญาณตัวอื่นๆ ของฉันเลื่อนขั้นเป็นระดับทองคำ แล้วค่อยสู้กัน!”

ไป๋จื่ออันรู้สึกจนใจ เขาทำได้เพียงแค่บอกทางเลือก

หนึ่งใช้วิธีผนึกแบบที่จื่อเยียนเหยียนมักจะใช้

ผนึกระดับของราชันย์วาฬเงายมโลกหรือสุริยะอีกาสีทองเอาไว้ที่ระดับทองคำ จากนั้นก็ต่อสู้กันในระดับทองคำ

ข้อเสียของวิธีนี้ก็คือปฏิกิริยาตอบสนองและประสบการณ์ที่เหนือกว่าระดับทองคำ

ต้องรู้ว่าประสบการณ์การต่อสู้และความเร็วในการตอบสนองของสัตว์วิญญาณระดับเพชรนั้นเทียบไม่ได้กับสัตว์วิญญาณระดับทองคำ

ถึงแม้ว่าจะผนึกระดับของราชันย์วาฬเงายมโลกหรือสุริยะอีกาสีทองเอาไว้ที่ระดับทองคำก็จริง

แต่พลังของพวกมันก็ยังคงเหนือกว่าตอนที่เป็นระดับทองคำอยู่ดี

ดังนั้นผลลัพธ์ของการต่อสู้จึงอาจจะคลาดเคลื่อน

นี่คือข้อเสีย

สองก็คือการรอคอย

ยังไงซะไป๋จื่ออันก็ไม่ได้มีสัตว์วิญญาณแค่ตัวเดียว เขายังมีสัตว์วิญญาณที่ยังไม่เติบโต

รอให้สัตว์วิญญาณอื่นๆ ของไป๋จื่ออันเติบโตไปถึงระดับทองคำ แล้วค่อยต่อสู้กันในระดับทองคำ

วิธีนี้จะไม่ทำให้เกิดข้อผิดพลาด เพียงแต่ต้องใช้เวลาในการรอคอย

สองวิธีนี้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย ขึ้นอยู่กับว่าจื่อเยียนเหยียนจะเลือกแบบไหน

“ฉันเลือกวิธีที่สาม ต่อสู้กันในระดับเพชรก่อน รอให้นายมีสัตว์วิญญาณที่เลื่อนขั้นเป็นระดับทองคำเมื่อไหร่ ค่อยสู้กันในระดับทองคำ!”

จื่อเยียนเหยียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะให้คำตอบ

พูดตามตรงว่าตอนแรกจื่อเยียนเหยียนก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจ

แต่ถ้าหากคิดดูดีๆ การที่สัตว์วิญญาณของไป๋จื่ออันเลื่อนขั้นเป็นระดับเพชรก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย

ยังไงซะเธอก็เป็นผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชร

เมื่อทั้งสองฝ่ายเป็นระดับเพชร ก็ต่อสู้กันในระดับเพชร

ส่วนสัญญาที่ให้ไว้ว่าจะต่อสู้กันในระดับทองคำ ก็รอให้สัตว์วิญญาณอื่นๆ ของไป๋จื่ออันเลื่อนขั้นเป็นระดับทองคำก่อน

แบบนี้เธอก็จะได้สัมผัสกับการต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบที่สุด

ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย

“สมกับเป็นเธอ จื่อเยียนเหยียน แต่ฉันรับปาก!”

ไป๋จื่ออันมองจื่อเยียนเหยียนด้วยความจนใจ เขาไม่คิดเลยว่าเธอจะคิดวิธีนี้ออกมาได้

แต่ไป๋จื่ออันก็ไม่ได้ปฏิเสธ

ยังไงซะนี่ก็เป็นสิ่งที่ไป๋จื่ออันเคยสัญญาเอาไว้กับจื่อเยียนเหยียน เขาไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

“งั้นก็ไปกันเถอะ ฉันหาสถานที่ต่อสู้ได้แล้ว เริ่มต่อสู้ได้ทุกเมื่อ!”

จื่อเยียนเหยียนรู้สึกตื่นเต้น เธอพูดกับไป๋จื่ออัน เธออยากจะต่อสู้กับไป๋จื่ออันเต็มแก่

“มันดึกแล้ว พรุ่งนี้เช้าค่อยสู้กันเถอะ”

“แล้วฉันเพิ่งจะเสร็จสิ้นการต่อสู้จัดอันดับประจำปี ให้เวลาฉันหนึ่งคืน พักผ่อนสักหน่อย พรุ่งนี้เช้าค่อยสู้กันก็แล้วกัน”

ไป๋จื่ออันมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาพูดกับจื่อเยียนเหยียน

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงแค่ข้ออ้าง

ถึงแม้ว่าเขาจะเพิ่งจะผ่านการต่อสู้จัดอันดับประจำปีมาหมาดๆ ก็จริง แต่เขาก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไร

สาเหตุที่ไป๋จื่ออันอยากจะเลื่อนการต่อสู้ไปเป็นพรุ่งนี้เช้า เป็นเพราะเรื่องของซวงหลิงเสวียนจู

ตอนนี้เขาทำสัญญากับไข่สัตว์วิญญาณซวงหลิงเสวียนจูได้สำเร็จแล้ว

จากการพัฒนาตามปกติ ซวงหลิงเสวียนจูก็น่าจะฟักตัวออกมาแล้ว

ไป๋จื่ออันไม่อยากพลาดช่วงเวลาที่ซวงหลิงเสวียนจูฟักตัว

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว กลางคืนกำลังจะมาถึง

ดังนั้นไป๋จื่ออันจึงคิดที่จะเลื่อนการต่อสู้ไปเป็นพรุ่งนี้เช้า

“ก็ได้ พรุ่งนี้เช้าฉันจะต้องสู้กับนายให้ได้!”

พูดตามตรงว่าจื่อเยียนเหยียนก็รู้สึกไม่ค่อยเต็มใจ

ยังไงซะเธอก็อยากจะต่อสู้กับไป๋จื่ออัน เธอรอคอยมานานแล้ว เธอไม่อยากจะรอต่อไปแม้แต่วินาทีเดียว

แต่เธอก็รู้ดีว่าคำพูดของไป๋จื่ออันนั้นสมเหตุสมผล

ที่สำคัญที่สุดก็คือเธอก็หวังว่าไป๋จื่ออันจะสามารถปรับสภาพร่างกายได้

ยังไงซะคู่ต่อสู้ที่เธออยากจะเผชิญหน้าก็คือไป๋จื่ออันที่อยู่ในสภาวะสูงสุด

การต่อสู้แบบนี้ถึงจะมีความหมายสำหรับเธอ

ดังนั้นจื่อเยียนเหยียนจึงทำได้เพียงแค่ตกลงกับคำขอของไป๋จื่ออัน กำหนดเวลาการต่อสู้เป็นพรุ่งนี้เช้า

“ว่าแต่นายเอาชนะนักศึกษาใหม่ทั้งรุ่น เอาชนะหลินชิงถังได้? นี่มันเรื่องนี้มันจริงรึเปล่า?”

หลังจากที่พูดถึงสัญญาการต่อสู้แล้ว จื่อเยียนเหยียนก็เหมือนกับจะนึกอะไรบางอย่างออก เธอถามเกี่ยวกับการต่อสู้จัดอันดับประจำปี

พูดตามตรงว่าจื่อเยียนเหยียนก็ให้ความสำคัญกับการต่อสู้จัดอันดับประจำปีมาก

เอาจริงๆ ก็คือสนใจไป๋จื่ออันกับหลินชิงถัง

แต่ข่าวจากการต่อสู้จัดอันดับประจำปีทำให้จื่อเยียนเหยียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ปราบปรามคนทั้งรุ่น แถมยังเอาชนะหลินชิงถังได้อีกด้วย

ข่าวลือเหล่านี้ดูลึกลับมากในโรงเรียน

ยิ่งไปกว่านั้น ฉายาราชาปีศาจของไป๋จื่ออันก็เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย

ยังไงซะไป๋จื่ออันสามารถเอาชนะหลินชิงถังได้ เขาจึงเป็นราชาปีศาจคนสุดท้าย

“พูดยากจริงๆ”

“ฉันบอกได้แค่ว่าหลินชิงถังเป็นคู่ต่อสู้ที่ดี!”

ไป๋จื่ออันรู้สึกจนใจ เขาพูดขึ้น

ส่วนรายละเอียดนั้น มันยุ่งยากเกินไป ไป๋จื่ออันขี้เกียจพูด

“เป็นอย่างที่คิด ฉันยิ่งตั้งตารอการต่อสู้ระหว่างนายกับฉันมากยิ่งขึ้น!”

“แต่หากนายประเมินแบบนี้ ดูเหมือนว่าหลินชิงถังคงจะไม่ธรรมดาจริงๆ”

“ฉันตัดสินใจแล้ว เดี๋ยวฉันจะไปท้าสู้หลินชิงถัง!”

ดวงตาของจื่อเยียนเหยียนเป็นประกาย เธอดูตื่นเต้นมาก

ถึงแม้ว่าไป๋จื่ออันจะไม่ได้อธิบายรายละเอียดของการต่อสู้จัดอันดับประจำปี แต่เธอก็ได้คำตอบที่เธอต้องการแล้ว

ไป๋จื่ออันสยบนักศึกษาทั้งรุ่น เอาชนะหลินชิงถัง และยอมรับหลินชิงถังในฐานะคู่ต่อสู้

เรื่องแบบนี้ แม้แต่เธอก็ยังทำไม่ได้

ใช่แล้ว ถึงแม้ว่าจื่อเยียนเหยียนจะเป็นคนที่คลั่งไคล้การต่อสู้ก็จริง เธอก็มีพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่น่าทึ่งก็จริง

แต่จริงๆ แล้ว เธอไม่สามารถปราบปรามนักศึกษาทั้งรุ่นเหมือนกับไป๋จื่ออันได้

แค่เรื่องนี้ก็ทำให้เธอมองว่าไป๋จื่ออันเป็นคู่ต่อสู้ที่คู่ควร

ยิ่งไปกว่านั้น จากคำพูดของไป๋จื่ออัน เธอยังรู้ว่าหลินชิงถังก็เป็นคู่ต่อสู้ที่ดี

แบบนี้เธอยิ่งไม่ควรพลาด

เมื่อคิดได้แบบนั้น จื่อเยียนเหยียนก็นั่งเฉยๆ ไม่ได้ เธอวิ่งออกจากวิลล่าหมายเลข 1 มุ่งหน้าไปยังวิลล่าหมายเลข 2 เธอเตรียมที่จะท้าสู้หลินชิงถัง

“ผู้หญิงบ้าคนนี้คลั่งไคล้การต่อสู้จริงๆ แถมยังใจร้อนอีกต่างหาก”

ไป๋จื่ออันมองจื่อเยียนเหยียนที่รีบวิ่งไปยังวิลล่าหมายเลข 2 เขาก็รู้สึกพูดไม่ออก

แต่เขาก็ขี้เกียจพูดอะไร

ยังไงซะพอจื่อเยียนเหยียนจากไป เขาก็มีเวลาได้อยู่เงียบๆ สักที

ดังนั้นก็ปล่อยให้จื่อเยียนเหยียนไปหาหลินชิงถังก็แล้วกัน

ไป๋จื่ออันละความสนใจจากเรื่องนี้ เขามุ่งความสนใจไปที่ไข่สัตว์วิญญาณซวงหลิงเสวียนจู

สำหรับไป๋จื่ออันแล้ว นี่คือสิ่งที่สำคัญที่สุด

ในเวลาเดียวกัน ไข่สัตว์วิญญาณซวงหลิงเสวียนจูก็สั่นเล็กน้อย รอยแตกเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนเปลือกไข่

ซวงหลิงเสวียนจูเริ่มฟักตัว