ตอนที่ 355 ใจตรงกัน (ฟรี)

ตอนที่ 355 ใจตรงกัน

“ทางทิศตะวันออกมีผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับทองคำ 500 คน สัตว์วิญญาณระดับทองคำ 501 ตัว และสัตว์วิญญาณระดับเงิน 2,000 ตัว”

“ทิศตะวันตก...”

ไป๋จื่ออันนั่งอยู่บนพื้นดิน นอกลำแสงของทางเดินมิติ เขากำลังนึกถึงคำแนะนำของ [เนตรหยั่งรู้]

สถานการณ์ของสี่ทิศ ตะวันออก ตะวันตก ใต้ และเหนือนั้นแทบจะไม่ต่างกัน

แต่ละพื้นที่มีนักศึกษาประมาณ 500 คน พวกเขาส่วนใหญ่เป็นผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับทองคำ มีเพียงแค่ส่วนน้อยเท่านั้นที่ไม่ใช่

จำนวนนักศึกษาใหม่ของมหาวิทยาภูตเร้นลับในรุ่นนี้มีประมาณ 2,000 คน

จำนวนนี้ดูเหมือนจะน้อยไปหน่อย

แต่โลกใบนี้แตกต่างจากในอดีต ผู้ใช้สัตว์วิญญาณเป็นอาชีพที่สิ้นเปลืองทรัพยากร

ยิ่งไปกว่านั้น สถาบันระดับท็อปอย่างมหาวิทยาภูตเร้นลับมุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนผู้แข็งแกร่ง

ดังนั้นจำนวนนักศึกษาจึงไม่มาก

แบบนี้นักศึกษาเหล่านี้ก็จะได้รับทรัพยากรมากขึ้น และพัฒนาได้ดีขึ้น

ส่วนจำนวนสัตว์วิญญาณในโลกแห่งลูกแก้วนั้น ไป๋จื่ออันคำนวณคร่าวๆ แล้วพบว่ามีประมาณ 2,000 ตัวในระดับทองคำ มันสอดคล้องกับจำนวนนักศึกษา

สำหรับมิติลับขนาดเล็กแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องปกติ

แต่มันก็สมเหตุสมผล ถ้าคิดว่านี่เป็นสถานที่ฝึกฝนที่มหาวิทยาภูตเร้นลับใช้ฝึกฝนนั่นเอง

ดังนั้นไป๋จื่ออันจึงไม่ได้คิดมาก

แต่ผลของ [เนตรหยั่งรู้] ทำให้ไป๋จื่ออันพอใจมาก

ข้อมูลของมิติลับขนาดเล็กทั้งหมดอยู่ในสายตาของไป๋จื่ออัน ไม่มีอะไรตกหล่น

นี่เป็นการพิสูจน์พลังของ [เนตรหยั่งรู้]

[ตรวจพบสัตว์วิญญาณพิเศษ ซวงหลิงเสวียนจู ทางขวา 780,000 เมตร]

ตอนที่ไป๋จื่ออันกำลังถอนหายใจ คำแนะนำจากสวรรค์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

เรื่องนี้ทำให้ไป๋จื่ออันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“ซวงหลิงเสวียนจู? นี่มันสัตว์วิญญาณอะไรกัน? ทำไม [เนตรหยั่งรู้] ถึงได้เรียกมันว่าสัตว์วิญญาณพิเศษ?”

ไป๋จื่ออันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ต้องรู้ว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ไป๋จื่ออันไม่เคยเห็น [เนตรหยั่งรู้] พูดถึงสัตว์วิญญาณพิเศษตัวไหนเลย

พูดได้เลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่คำแนะนำจากสวรรค์แบบนี้ปรากฏขึ้น

ไป๋จื่ออันรู้สึกอยากรู้อยากเห็น

ยิ่งไปกว่านั้น ไป๋จื่ออันยังกำลังตามหาสัตว์วิญญาณที่เหมาะสมอยู่

ใช่แล้ว ไป๋จื่ออันกำลังตามหาสัตว์วิญญาณตัวใหม่อีกครั้ง

ยังไงซะเขาก็เลื่อนขั้นเป็นระดับเพชร กลายเป็นผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชรแล้ว เขาได้ตำแหน่งสัตว์วิญญาณใหม่มา

ดังนั้นไป๋จื่ออันจึงกำลังตามหาสัตว์วิญญาณตัวใหม่

ตอนนี้ในมิติลับขนาดเล็กแห่งนี้ เขาเจอสัตว์วิญญาณพิเศษตัวหนึ่งเข้า เขาจึงรู้สึกอยากรู้อยากเห็น

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็ใช้ [เนตรหยั่งรู้] ตรวจสอบข้อมูลของซวงหลิงเสวียนจูโดยตรง

[ซวงหลิงเสวียนจู] : สัตว์วิญญาณธาตุไฟ เสวียนจูกลายพันธุ์ ภายใต้สถานการณ์พิเศษ มันให้กำเนิดไส้ตะเกียงสองอันที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ละอันมีจิตวิญญาณและความคิด แกนกลางทั้งสองนั้นตรงข้ามกัน ถ้าหากทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันก็จะไม่มีใครแพ้ใครชนะ ถ้าหากแกนกลางทั้งสองไปในทิศทางเดียวกัน ก็จะไม่มีใครโชคดี

“สัตว์วิญญาณที่มีสองวิญญาณ? หายากจริงๆ”

ไป๋จื่ออันรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เขาประหลาดใจมาก

นี่เป็นครั้งแรกที่ไป๋จื่ออันเห็นสัตว์วิญญาณที่มีสองวิญญาณ

ไม่แปลกใจเลยที่ [เนตรหยั่งรู้] จะเรียกมันว่าสัตว์วิญญาณพิเศษ

“ถึงแม้ว่าคุณสมบัติของมันจะไม่ตรงกับฉันก็จริง แต่สัตว์วิญญาณที่น่าสนใจแบบนี้ต้องหามันให้เจอ!”

ไป๋จื่ออันพึมพำ เขาตัดสินใจในใจ

พูดตามตรงว่าหลังจากที่รู้ข้อมูลของซวงหลิงเสวียนจูแล้ว ไป๋จื่ออันก็ล้มเลิกความคิดที่จะทำสัญญากับมัน

เพราะซวงหลิงเสวียนจูเป็นสัตว์วิญญาณธาตุไฟ

ในแง่ของคุณสมบัติ มันเหมือนกับสุริยะอีกาสีทอง

ไป๋จื่ออันจะไม่มีทางทำสัญญากับสัตว์วิญญาณธาตุไฟอีกตัว เขาจึงทำได้เพียงแค่ยอมแพ้

แต่ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้คิดที่จะทำสัญญากับซวงหลิงเสวียนจูก็จริง แต่เขาก็ไม่ได้คิดที่จะปล่อยมันไป

ยังไงซะสัตว์วิญญาณพิเศษแบบนี้ต้องมีคุณสมบัติที่ดี การที่มอบมันให้กับคนรอบข้างก็ไม่เลว

นี่คือแผนการของไป๋จื่ออัน

แต่ตอนนี้เขาต้องอยู่ที่ทางเดินมิติ เขาไม่สามารถจากไปได้

“สุริยะอีกาสีทอง ไปช่วยฉันพาสัตว์วิญญาณพิเศษตัวนั้นกลับมาหน่อยสิ”

ไป๋จื่ออันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เรียกสุริยะอีกาสีทองออกมา

ในเมื่อเขาไม่สามารถจากไปได้ ก็ให้สัตว์วิญญาณของเขาไปก็แล้วกัน

ด้วยพลังของสุริยะอีกาสีทอง ในโลกแห่งลูกแก้วทั้งหมด คงจะไม่มีใครสามารถทำร้ายมันได้

ในทางกลับกัน หลังจากที่วิวัฒนาการเป็นระดับเพชรแล้ว สติปัญญาของสุริยะอีกาสีทองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ามนุษย์

ภารกิจง่ายๆ แบบนี้ ถ้าหากมอบหมายให้สุริยะอีกาสีทอง มันจะต้องทำได้อย่างแน่นอน

ฟิ้ว!

สุริยะอีกาสีทองส่งเสียงร้องออกมา มันตอบตกลงทันที

ไป๋จื่ออันพยักหน้าเล็กน้อย

จากนั้นไป๋จื่ออันก็บอกข้อมูลทั้งหมดของซวงหลิงเสวียนจูให้กับสุริยะอีกาสีทอง

ยิ่งไปกว่านั้น ไป๋จื่ออันยังกำชับให้มันออมมือ อย่าได้ฆ่าซวงหลิงเสวียนจู

หลังจากที่ไป๋จื่ออันอธิบายเสร็จ สุริยะอีกาสีทองก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังซวงหลิงเสวียนจู

“จัดการให้เรียบร้อย ฉันก็แค่ต้องรอสุริยะอีกาสีทองกลับมาที่นี่”

ไป๋จื่ออันพึมพำ

จากนั้นไป๋จื่ออันก็เลิกสนใจเรื่องนี้ชั่วคราว เขากลับไปทำเรื่องของตัวเอง

ครึ่งวันผ่านไป

ตอนนี้ร่างที่ดูสง่างาม สะพายดาบชิงเฟิงก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าไป๋จื่ออัน

“ไม่คิดเลยว่าเธอจะมาอยู่ที่นี่ หลินชิงถัง”

ไป๋จื่ออันมองร่างที่สง่างามและสวยงามที่กำลังเดินเข้ามา เขาพูดอย่างช้าๆ

เธอคือหลินชิงถัง

ไป๋จื่ออันไม่คิดเลยว่าเขาจะได้พบกับหลินชิงถัง แทนที่จะเป็นนักศึกษาคนอื่นๆ

แต่มันก็ไม่ถูกต้อง

แค่ครึ่งวัน หลินชิงถังก็รวบรวมลูกแก้วได้มากพอแล้ว เตรียมที่จะออกจากโลกแห่งลูกแก้วแล้วเหรอ?

มันเป็นไปไม่ได้

ต่อให้หลินชิงถังจะแข็งแกร่งมากก็จริง แต่แผนที่มันใหญ่มาก แม้แต่หลินชิงถังก็ต้องใช้เวลา

...

ไป๋จื่ออันเหมือนกับจะคิดอะไรบางอย่างออก เขาเปิด [เนตรหยั่งรู้] ตรวจสอบสถานการณ์ของหลินชิงถังโดยตรง

“อย่างที่คิด เธอไม่มีลูกแก้วแม้แต่ลูกเดียว!”

“ดูเหมือนว่าพวกเราจะคิดเหมือนกัน ความคิดของพวกเราตรงกันจนน่าประหลาดใจเลยจริงๆ”

“ทำไม? เธอก็คิดจะรวบรวมคะแนนจากนักศึกษาคนอื่นเหมือนกันเหรอ?”

ไป๋จื่ออันยิ้ม เขาพูดอย่างช้าๆ

จากคำแนะนำของสวรรค์ หลินชิงถังไม่มีลูกแก้วติดตัวแม้แต่ลูกเดียว

แต่ตอนนี้หลินชิงถังกลับปรากฏตัวขึ้นที่ทางออกของทางเดินมิติ

นั่นหมายความว่ายังไง? หมายความว่าหลินชิงถังมีความคิดเดียวกับเขา เธอเตรียมที่จะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากนักศึกษาคนอื่นๆ

“นายก็ด้วยเหรอ?”

หลินชิงถังมองไป๋จื่ออันด้วยความประหลาดใจ เธอก็ตกใจเล็กน้อย

แต่เธอกลับระแวงมากกว่าตกใจ

รู้มั้ยว่าเธอใช้เวลาสักพักถึงจะคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้

จากนั้นหลินชิงถังก็ตรงไปยังทางออกของทางเดินมิติ เตรียมที่จะรอคอย

แต่ไม่คิดเลยว่าไป๋จื่ออันจะมารออยู่ที่นี่ก่อนแล้ว

นั่นหมายความว่ายังไง? หมายความว่าไป๋จื่ออันฉลาดกว่าเธอ เขานึกถึงเรื่องนี้ได้นานแล้ว

มันทำให้หลินชิงถังรู้สึกกังวลเล็กน้อย