ตอนที่ 305 ตระกูลสาขาของตระกูลไป๋เริ่มเคลื่อนไหว! (ฟรี)

ตอนที่ 305 ตระกูลสาขาของตระกูลไป๋เริ่มเคลื่อนไหว!

“คุณชายจื่ออัน เชิญครับ นี่คือสินค้าทั้งหมดที่ท่านประมูลได้สำเร็จ โปรดตรวจสอบด้วยครับ”

ในห้อง VIP ผู้จัดการหลี่ที่เคยต้อนรับไป๋จื่ออันกับคนอื่นๆ สั่งให้พนักงานนำสินค้าสี่หรือห้าชิ้นมา

ในบรรดาสิ่งของพวกนั้น นอกจากเขาของราชันย์วาฬเกล็ดม่วงและดาบมั่วเซี่ยแล้ว ยังมีวัสดุล้ำค่าอีกหลายชิ้น

สิ่งของพวกนี้ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่ไป๋จื่ออันประมูลมาได้ในการประมูลครั้งนี้

“ครบแล้วครับ ไม่มีอะไรขาดตกบกพร่อง”

ไป๋จื่ออันกวาดตามอง จากนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อย

พูดตามตรง ในบรรดาสิ่งของพวกนี้ สิ่งที่ไป๋จื่ออันให้ความสำคัญก็คือเขาของราชันย์วาฬเกล็ดม่วงกับดาบมั่วเซี่ย ส่วนอย่างอื่นนั้นไม่สำคัญ

ดังนั้นพอเห็นว่าเขาของราชันย์วาฬเกล็ดม่วงกับดาบมั่วเซี่ยอยู่ครบ ไป๋จื่ออันก็ไม่ได้สนใจอะไร

จากนั้นไป๋จื่ออันก็เปิดมิติสัตว์วิญญาณ นำเหรียญจิ่วโจวจำนวนมากออกมา ชำระเงินโดยตรง

ความเร็วในการทำงานของหอประมูลหงหยุนนั้นเร็วมาก

ไม่นานไป๋จื่ออันก็ชำระเงินเสร็จ เขาเก็บสมบัติทั้งหมดเข้าไปในมิติสัตว์วิญญาณ เรื่องนี้ก็เสร็จสิ้น

“คุณชายจื่ออัน แํฯรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในการประมูลแล้ว ขอบคุณคุณชายจื่ออันที่ช่วยเหลือพวกเรา”

“เรื่องนี้ข้ารู้สึกขอบคุณมาก”

“หงหยุนหลิงชิ้นนี้ หวังว่าคุณชายจื่ออันจะรับมันเอาไว้”

หลังจากที่ชำระเงินเสร็จ ผู้จัดการหลี่ก็พูดถึงเรื่องอื่น

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้จัดการหลี่ยังนำสัญลักษณ์รูปเมฆสีแดงที่ทำจากไม้ออกมา วางมันเอาไว้ตรงหน้าไป๋จื่ออัน

นี่คือของขวัญขอบคุณที่พวกเขามอบให้กับไป๋จื่ออัน

ไป๋จื่ออันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ตอนที่เขามาที่หอประมูลหงหยุน ไป๋จื่อห้าวเคยเล่าเรื่องของหอประมูลหงหยุนให้กับเขาฟัง รวมไปถึงเรื่องของหงหยุนหลิง

หงหยุนหลิงเป็นสัญลักษณ์พิเศษที่นิกายหงหยุนมอบให้ มันมีประโยชน์มากมาย

ตอนที่เจอกับปัญหา ถ้าหากแสดงหงหยุนหลิงออกมา ก็จะได้รับการปกป้องจากนิกายหงหยุนชั่วคราว

ถ้าหากซื้อของในนิกายหงหยุน ก็จะได้รับส่วนลด

นอกจากนี้ หงหยุนหลิงยังมีประโยชน์อื่นๆ อีกมากมาย

พูดง่ายๆ ก็คือ นี่คือบัตร VIP สุดพิเศษ ถ้าหากมีหงหยุนหลิง ก็จะกลายเป็นแขกผู้มีเกียรติของนิกายหงหยุน

ด้วยขนาดของนิกายหงหยุน หงหยุนหลิงจึงกลายเป็นสมบัติที่ผู้ใช้สัตว์วิญญาณมากมายต้องการ

แต่เพราะหงหยุนหลิงนั้นล้ำค่ามาก นิกายหงหยุนจึงไม่ค่อยมอบมันให้กับใคร

ยิ่งไปกว่านั้น ในแต่ละสาขาของนิกายหงหยุนก็อาจจะมีแค่หนึ่งหรือสองชิ้นเท่านั้น

แต่ไม่คิดเลยว่าหอประมูลหงหยุนในเมืองจินหลิงจะมอบหงหยุนหลิงให้กับไป๋จื่ออัน

นี่เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึง มันทำให้ไป๋จื่ออันไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

เขาไม่คิดเลยว่าการที่เขาเบี่ยงเบนความสนใจ จะทำให้เขาได้รับผลตอบแทนมากมายขนาดนี้จากหอประมูลหงหยุน

“ถ้าเป็นแบบนั้น ผมก็ขอรับไว้ก็แล้วกันนะครับ”

ไป๋จื่ออันครุ่นคิดเล็กน้อย เขาก็ยิ้มก่อนจะพูดออกมา

ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยก็จริง

แต่ไป๋จื่ออันจะไม่มีทางปฏิเสธผลประโยชน์ที่ได้มาถึงมือ

ดังนั้นไป๋จื่ออันจึงรับหงหยุนหลิงเอาไว้ด้วยรอยยิ้ม

ผู้จัดการหลี่ยิ้มออกมา

นี่เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

ช่วงเวลาต่อจากนี้ หลังจากที่ไป๋จื่ออันพูดคุยกับผู้จัดการหลี่สักพัก เขาก็ลุกขึ้นบอกลา

ผู้จัดการหลี่ไม่ได้รั้งไป๋จื่ออันเอาไว้ เขาลุกขึ้นไปส่งไป๋จื่ออันที่ประตูหอประมูล

ตอนนี้ไป๋จื่ออันก็เห็นไป๋จื่อห้าวกับไป๋จื่อหนิงกำลังรอเขาอยู่ที่นี่

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็ติดตามทั้งสองคนออกจากหอประมูล

พวกเขาไม่ได้อยู่ข้างนอกต่อ แต่กลับเตรียมที่จะกลับไปที่จวนตระกูลไป๋

แต่ก่อนที่จะกลับไปที่จวนตระกูลไป๋ ไป๋จื่ออันก็ฉวยโอกาส เรียกไป๋จื่อห้าวมาหา

“ก่อนที่พวกเราจะกลับไปที่จวนตระกูลไป๋ นายมีอะไรอยากจะบอกฉันรึเปล่า?”

ไป๋จื่ออันมองไป๋จื่อห้าว เขาถามตรงๆ

“นายเห็นงั้นเหรอ? สมกับเป็นจื่ออันจริงๆ ฉันมีเรื่องอยากจะบอกนาย”

ไป๋จื่อห้าวหันกลับมามองไป๋จื่ออันด้วยความประหลาดใจ

การแสดงออกของเขามันชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ? ถึงทำให้ไป๋จื่ออันมองออกว่าเขามีเรื่องกังวลใจ?

ไป๋จื่ออันไม่ได้ตอบกลับ เขาแค่มองไป๋จื่อห้าวเงียบๆ

พูดตามตรง ตอนที่ไป๋จื่อห้าวชวนไป๋จื่ออันมาที่หอประมูลด้วยกัน ไป๋จื่ออันก็พอจะเดาได้

ยังไงซะ ถึงแม้ว่าเขากับไป๋จื่อห้าวจะไม่ได้เป็นศัตรูกันก็จริง แต่พวกเขาก็ไม่ได้สนิทกันถึงขนาดที่จะไปไหนมาไหนด้วยกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากไป๋จื่อห้าวอยากจะชวนไป๋จื่ออันออกไปเที่ยวเล่น วันแรกที่ไป๋จื่ออันมาถึงโลกต้นกำเนิดก็ทำได้แล้ว ทำไมต้องรอจนถึงตอนนี้?

ดังนั้นไป๋จื่ออันจึงมั่นใจว่าไป๋จื่อห้าวน่าจะมีเรื่องอยากจะบอกเขา และไม่สามารถพูดในจวนตระกูลไป๋ได้

“ช่วงสองสามวันนี้ นายควรจะระวังตัวเอาไว้ คนของตระกูลสาขาอาจจะสร้างปัญหาให้กับนายก็ได้”

“ส่วนสาเหตุ ไม่เพียงแต่จะเป็นเพราะหยาดวิญญาณมรกตของครอบครัวนายเท่านั้น แต่มันยังเป็นเพราะฉันกับจื่อหนิง น้องสาวของฉันอีกด้วย”

เมื่อเห็นว่าไป๋จื่ออันไม่ได้ตอบกลับอะไร ไป๋จื่อห้าวก็เลยพูดความจริงออกมาโดยตรง

พูดตามตรง ถึงแม้ว่าไป๋จื่ออันจะเดินทางมาที่โลกต้นกำเนิดมาหลายวันแล้ว ทุกอย่างก็ยังคงสงบสุข เหมือนกับว่ามันไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรก็จริง

แต่จริงๆ แล้ว ใต้ความสงบสุขนั้น คลื่นใต้น้ำกำลังก่อตัว

ตระกูลสาขาต่างๆ ของตระกูลไป๋ดูเหมือนกับว่าจะกำลังเตรียมที่จะหาเรื่องไป๋จื่ออัน

ส่วนสาเหตุ มันก็ง่ายมาก ไม่พ้นเรื่องชื่อเสียงและผลประโยชน์

อย่างแรกก็คือหยาดวิญญาณมรกต

ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้เรื่องนี้จะถูกกดเอาไว้ก็จริง

แต่ผลประโยชน์มันยั่วยวนใจ ถ้าหากพวกเขามีโอกาสได้มันมา พวกเขาจะยอมแพ้ได้ยังไง?

นอกจากนี้ยังมีเหตุผลที่สอง

นั่นก็คือเรื่องที่ไป๋จื่ออันเอาชนะไป๋จื่อหนิงในมิติลับหมื่นรังไหม

ไป๋จื่อหนิงเป็นเหมือนกับเมล็ดพันธุ์หลักในตระกูลไป๋

ด้วยพรสวรรค์ควบคุมสัตว์ระดับ SS เธอจึงเป็นความหวังของตระกูลไป๋

ด้วยเหตุนี้เอง ไป๋เล่อจาง ราชันย์มังกรขาวถึงได้เตรียมลูกมังกรเอาไว้ให้ไป๋จื่อหนิงทำสัญญา

จะเห็นได้ว่าสถานะของไป๋จื่อหนิงในตระกูลไป๋นั้นสูงส่งมาก

แต่ไป๋จื่อหนิงที่แสนจะโดดเด่นกลับพ่ายแพ้ให้กับลูกหลานที่อ่อนแอในมิติลับระดับกลาง

ก่อนหน้านี้ตอนที่เรื่องนี้แพร่สะพัดไปยังตระกูลไป๋ในโลกต้นกำเนิด มันทำให้เกิดความโกลาหล

ด้วยเหตุผลนี้เอง ลูกหลานของตระกูลสาขาต่างๆ จึงมีความคิดบางอย่าง

ถ้าหากลูกหลานของพวกเขาสามารถเอาชนะไป๋จื่ออันได้ มันก็เหมือนกับการที่เอาชนะไป๋จื่อหนิง

ตอนนั้นลูกหลานของพวกเขาก็จะได้รับการฝึกฝนจากตระกูลไป๋ พวกเขาก็จะได้รับผลประโยชน์มากขึ้น

ด้วยเหตุผลพวกนี้เอง พอรอให้ลูกหลานของตระกูลสาขาต่างๆ รู้ว่าไป๋จื่ออันเดินทางมาที่โลกต้นกำเนิด พวกเขาก็ร้อนใจ