ตอนที่ 285 ก่อนออกเดินทางไปยังโลกต้นกำเนิด (ฟรี)

ตอนที่ 285 ก่อนออกเดินทางไปยังโลกต้นกำเนิด

“ท่านปู่กลับมาแล้วเหรอ? เข้าใจแล้ว”

ไป๋จื่ออันพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของพ่อบ้าน

จากนั้นไป๋จื่ออันก็เก็บของ เขาก็ตรงไปที่ห้องโถง

ตอนนี้ไป๋จิ้งฉงกำลังรอไป๋จื่ออันอยู่ในห้องโถง

“เสี่ยวอัน หลานกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“เดี๋ยวก่อน เสี่ยวอัน หลานเลื่อนขั้นเป็นระดับทองคำแล้ว? แถมยังเป็นระดับทองคำขั้นสูงสุดอีกต่างหาก?”

ไป๋จิ้งฉงดีใจมากที่เห็นไป๋จื่ออัน

แต่วินาทีต่อมา บนใบหน้าของไป๋จิ้งฉงก็ปรากฏรอยยิ้มแห่งความประหลาดใจออกมา

เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกได้ถึงสถานการณ์ของไป๋จื่ออัน เขารู้ว่าไป๋จื่ออันเลื่อนขั้นเป็นระดับทองคำแล้ว แถมยังเป็นถึงระดับทองคำขั้นสูงสุด ห่างจากระดับเพชรแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

เรื่องนี้ทำให้ไป๋จิ้งฉงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

การฝึกฝนในครั้งนี้ของไป๋จื่ออันใช้เวลาแค่เดือนกว่าๆ เท่านั้น

ในช่วงเวลาสั้นๆ ไป๋จื่ออันกลับข้ามระดับใหญ่ จากระดับเงินขั้นสูงสุดไปเป็นระดับทองคำขั้นสูงสุด

ความเร็วในการพัฒนาแบบนี้น่าทึ่งมาก

ยังไงซะการฝึกฝนในระดับทองคำก็ไม่ใช่ระดับเล็กๆ

ตามปกติแล้ว อย่างน้อยที่สุดก็ต้องใช้เวลาหลายปีในการฝึกฝนพลังในระดับทองคำ

นี่เป็นเพียงแค่เวลาที่อัจฉริยะผู้ใช้สัตว์วิญญาณต้องการ ส่วนผู้ใช้สัตว์วิญญาณทั่วไปอาจจะต้องใช้เวลาหลายสิบปี หรือทั้งชีวิต

ดังนั้นความเร็วในการบ่มเพาะพลังของไป๋จื่ออันจึงน่าทึ่งมาก

“ตอนที่ผมฝึกฝนเมื่อไม่นานมานี้ ผมได้รับโอกาสอะไรบางอย่างมา มันเลยทำให้ผมเลื่อนขั้นเป็นระดับทองคำได้สำเร็จ”

“ว่าแต่ท่านปู่ เหลือเวลาอีกไม่ถึงครึ่งเดือนมหาวิทยาลัยก็จะเปิดเทอมแล้ว ผมเตรียมที่จะไปที่โลกต้นกำเนิดแล้วครับ”

ไป๋จื่ออันยิ้ม

เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องการฝึกฝนพลังมากนัก เขาแค่พูดปัดๆ ไป

จากนั้นไป๋จื่ออันก็บอกว่าเขากำลังจะไปที่โลกต้นกำเนิด

“ถึงเวลานั้นแล้วสินะ มหาวิทยาภูตเร้นลับกำลังจะเปิดเทอม”

“ภายในเวลาแค่หนึ่งปี ไม่คิดเลยว่าหลานจะเติบโตได้ขนาดนี้”

“เสี่ยวอัน ปู่ภูมิใจในตัวหลานมาก”

ไป๋จิ้งฉงรู้สึกทึ่งเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเรื่องนี้

ถ้าพูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในปีนี้ มันก็น่าทึ่งมาก

หนึ่งปีก่อน เขายังไม่เห็นความหวังที่จะกลับไปที่โลกต้นกำเนิด

แต่ตอนนี้ เขาได้เลื่อนขั้นเป็นระดับอเมทิสต์ ครอบครัวของเขาก็ถูกส่งไปที่โลกต้นกำเนิด แถมเสี่ยวอันยังกลายเป็นผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับทองคำ

การเปลี่ยนแปลงพวกนี้ทำให้ไป๋จิ้งฉงรู้สึกทึ่ง

การที่มีหลานชายอย่างไป๋จื่ออันถือว่าเป็นโชคดีของเขา

ไม่นานไป๋จิ้งฉงก็สงบสติอารมณ์ลง เขาก็อธิบายเรื่องบางอย่างออกมา

“ในโลกต้นกำเนิด ถึงแม้ว่าทรัพยากรจะมีมากมายก็จริง แต่มันก็มีราคาสูง ปู่จะเตรียมเหรียญจิ่วโจวให้กับหลานเอง”

“ปู่จะเตรียมทรัพยากรพิเศษของมิติลับหมื่นรังไหมและโลกแห่งเงามืดให้กับหลาน”

“ให้ราชสีห์เฒ่าติดตามหลานไปที่โลกต้นกำเนิด เขาก็เคยไปที่โลกต้นกำเนิดกับปู่ เขารู้จักโลกต้นกำเนิดดี...”

“ว่าแต่ตระกูลไป๋ก็มีศัตรูในโลกต้นกำเนิด หลานต้องรู้เรื่องพวกนี้เอาไว้ ป้องกันไม่ให้พวกนั้นแอบเล่นงานหลาน...”

ไป๋จิ้งฉงใช้เวลาพูดไปอีกสักพัก เขาคอยกำชับไป๋จื่ออัน

ภาพแบบนี้ทำให้นึกถึงแม่ของไป๋จื่ออัน

ตอนที่ไป๋จื่ออันออกไปฝึกฝนครั้งแรก แม่ของเขาก็กำชับแบบนี้เหมือนกัน

ตอนนี้ไป๋จิ้งฉงก็เป็นแบบนั้น

แต่ไป๋จื่ออันก็ยิ้มให้ เขาก็รับฟังคำพูดของท่านปู่เงียบๆ

ยังไงซะนี่ก็เป็นความห่วงใยจากครอบครัว

ไม่นานไป๋จิ้งฉงก็หยุดพูด

“คุณปู่ ไม่ต้องให้ท่านราชสีห์เฒ่าติดตามผมไปหรอกครับ ด้วยพลังที่ผมมี คุณปู่ก็น่าจะรู้นะครับ”

“แล้วก็ผมอยากจะพาเฉียวกู่ไป๋ไปด้วย ให้เธอติดตามผมไป”

ไป๋จื่ออันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดความคิดของตัวเองออกมา

พูดตามตรง ไม่จำเป็นต้องให้ราชสีห์เฒ่าติดตามเขาไป เพราะตอนนี้พลังของไป๋จื่ออันแข็งแกร่งขึ้นมาก

ยังไงซะตอนที่เขายังเป็นระดับเงิน เขาก็สามารถต่อกรกับผู้มีพลังระดับอเมทิสต์ได้

ตอนนี้ไป๋จื่ออันเลื่อนขั้นเป็นระดับทองคำขั้นสูงสุดแล้ว

พูดตามตรง ต่อให้เป็นศัตรูระดับราชันย์ ไป๋จื่ออันก็ไม่กลัว

แบบนี้การที่ราชสีห์เฒ่าระดับเพชรติดตามไป๋จื่ออันไป ก็คงจะช่วยอะไรไป๋จื่ออันไม่ได้

แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่าไป๋จื่ออันรังเกียจราชสีห์เฒ่า

ราชสีห์เฒ่าติดตามตระกูลไป๋มาเกือบทั้งชีวิต เขาก็คือคนของตระกูลไป๋

เขาอายุมากแล้ว ไป๋จื่ออันไม่อยากให้เขามาเสี่ยงอันตรายกับเขา

ยังไงซะไป๋จื่ออันก็มักจะไปสถานที่อันตรายบ่อยๆ ดังนั้นการที่ไม่พาราชสีห์เฒ่าไปด้วยจึงเป็นเรื่องดี

ส่วนเฉียวกู่ไป๋นั้น ไป๋จื่ออันมีความคิดที่ตรงกันข้าม เขาเตรียมที่จะพาเธอไปที่โลกต้นกำเนิด

สาเหตุก็คือพรสวรรค์พิเศษของเฉียวกู่ไป๋

ไป๋จื่ออันอยากรู้ว่าเฉียวกู่ไป๋จะเติบโตได้ไกลแค่ไหน

ในมิติลับระดับกลางอย่างเช่นมิติลับหมื่นรังไหมกับโลกแห่งเงามืด เธอยังได้รับผลประโยชน์มามากมาย

ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังสามารถได้สัตว์วิญญาณหายากที่มีคุณสมบัติระดับตำนาน รวมไปถึงสัตว์วิญญาณพิเศษมาอย่างง่ายดาย

ถ้าหากพาเธอไปที่โลกต้นกำเนิด พรสวรรค์ของเธอจะต้องแสดงผลลัพธ์ที่น่าทึ่งออกมาแน่

ที่สำคัญที่สุดก็คือสมบัติและสัตว์วิญญาณที่เกี่ยวข้องกับโชคลาภที่สามารถพัฒนาพรสวรรค์ของเธอได้นั้น คงจะมีแค่ในโลกต้นกำเนิดเท่านั้น

ถ้าหากเธอไปที่โลกต้นกำเนิด บางทีด้วยโชคของเธอ เธออาจจะสามารถหาสมบัติและสัตว์วิญญาณที่เกี่ยวข้องกับโชคลาภเจอ

ทำให้พรสวรรค์ของเฉียวกู่ไป๋เลื่อนขั้นเป็นระดับ SS กลายเป็นผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับท็อป

ตอนนั้นไป๋จื่ออันก็จะได้พรสวรรค์ระดับ SS กับผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับท็อปมาฟรีๆ

นี่คือความคิดของไป๋จื่ออัน

พูดได้เลยว่าถ้าหากโชคดี ไป๋จื่ออันก็จะได้รับผลประโยชน์มากมาย

ดังนั้นเขาจึงอยากจะลองดู พาเฉียวกู่ไป๋ไปที่โลกต้นกำเนิด ดูว่าเธอจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้รึเปล่า

“เอาล่ะ ในเมื่อหลานคิดได้แล้ว ปู่ก็จะไม่พูดอะไรมาก”

ไป๋จิ้งฉงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พยักหน้า ตอบตกลงตามความคิดของไป๋จื่ออัน

ไป๋จิ้งฉงตอบตกลงเรื่องที่ไม่ให้ราชสีห์เฒ่าติดตามไป๋จื่ออันไปที่โลกต้นกำเนิด และพาเฉียวกู่ไป๋ไปด้วย

ไป๋จื่ออันดีใจมาก เขาก็ขอบคุณไป๋จิ้งฉงที่เข้าใจความคิดของเขา

ช่วงเวลาต่อจากนี้ ไป๋จื่ออันกับไป๋จิ้งฉงก็พูดคุยกันเป็นเวลานาน

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของโลกต้นกำเนิดหรือมิติลับหมื่นรังไหม พวกเขาก็พูดคุยกันเป็นเวลานาน

พอรอให้ถึงกลางคืน ไป๋จื่ออันก็กลับไปที่ห้องของตัวเอง

ตอนนี้เวลาที่ไป๋จื่ออันจะเดินทางไปที่โลกต้นกำเนิดก็ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว

ตอนเที่ยงของวันพรุ่งนี้ ไป๋จื่ออันจะออกเดินทาง ผ่านทางเชื่อมมิติ ไปยังโลกต้นกำเนิด