ตอนที่ 270 เส้นทางสายมืด (ฟรี)

ตอนที่ 270 เส้นทางสายมืด

การที่บังเอิญค้นพบ [ดวงตาต้องสาป] ทำให้ไป๋จื่ออันรู้สึกประหลาดใจมาก

ไป๋จื่ออันตัดสินใจแล้วว่าเขาจะต้องให้สัตว์วิญญาณของเขาเรียนรู้ความสามารถนี้

ส่วนเรื่องที่ว่าจะมอบทักษะนี้ให้กับสัตว์วิญญาณตัวไหนนั้น ไป๋จื่ออันรู้สึกหนักใจเล็กน้อย

ยังไงซะสัตว์วิญญาณของเขาก็ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับคำสาป

สุดท้ายไป๋จื่ออันจึงทำได้เพียงแค่ใช้ [เนตรหยั่งรู้] ดูว่าความสามารถนี้เหมาะสมกับสัตว์วิญญาณตัวไหน

“[ดวงตาต้องสาป] เข้ากับลูกแมงมุมโชคชะตา? แถมยังเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบอีกต่างหาก?”

ตอนที่ไป๋จื่ออันใช้ [เนตรหยั่งรู้] เขาก็รู้สึกประหลาดใจ

ความเข้ากันได้ระหว่างลูกแมงมุมโชคชะตากับดวงตาต้องสาปนั้นน่าทึ่งมาก

มันเหนือความคาดหมายของไป๋จื่ออัน

ยังไงซะ ไม่ว่าจะมองยังไง ทั้งสองอย่างนี้ก็ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกัน

อย่างหนึ่งเป็นธาตุโชคชะตากับธาตุภูตผี ส่วนอีกอย่างหนึ่งเป็นธาตุคำสาป ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีความเกี่ยวข้องกัน

แต่ไม่คิดเลยว่าความเข้ากันได้ระหว่างทั้งสองจะเหนือความคาดหมายของไป๋จื่ออัน

บางทีนี่อาจเป็นเพราะคำสาปกับโชคชะตามีความเกี่ยวข้องกัน?

ไป๋จื่ออันคาดเดา

แต่สาเหตุที่มันเป็นแบบนี้ เรื่องนั้นไม่สำคัญ

สิ่งที่สำคัญก็คือเขาสามารถควบคุมความสามารถนี้ได้

นี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับไป๋จื่ออัน

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็เลิกคิดมาก เขาก็เรียกลูกแมงมุมโชคชะตาออกมา

“ลูกแมงมุมโชคชะตา นี่คือความสามารถที่เหมาะสมกับแก ลองดูดซับมันดูสิ”

ไป๋จื่ออันถือแกนพลังของงูลายดำดวงตาต้องสาป เขามองลูกแมงมุมโชคชะตาก่อนจะพูดออกมา

“กึกๆ~”

ฉันจะดูดซับความสามารถนี้!

ถึงแม้ว่าลูกแมงมุมโชคชะตาจะไม่รู้ว่าทำไมไป๋จื่ออันถึงได้ดูจริงจังก็จริง

แต่ลูกแมงมุมโชคชะตาก็รู้ดีว่าไป๋จื่ออันจะไม่มีทางทำร้ายมัน มันแค่ทำตามคำสั่งของไป๋จื่ออันก็พอ

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็พยักหน้าเล็กน้อย เขานำน้ำยาสีเขียวมรกตออกมา แช่แกนพลังของงูลายดำดวงตาต้องสาปลงไปในน้ำยา

นี่คือหยาดวิญญาณมรกต มันมีผลลัพธ์ในการช่วยให้สัตว์วิญญาณดูดซับทักษะจากแกนพลัง

หลังจากที่แช่แกนพลังจนชุ่มแล้ว ไป๋จื่ออันก็โยนแกนพลังของงูลายดำเข้าไปในปากของลูกแมงมุมโชคชะตา

กึกๆ!!

ลูกแมงมุมโชคชะตากลืนแกนพลังของงูลายดำลงไปในท้อง มันเริ่มสัมผัสกับมัน

ไป๋จื่ออันเปิด [เนตรหยั่งรู้] สังเกตสถานการณ์ของลูกแมงมุมโชคชะตา

[เผ่าพันธุ์] :  ลูกแมงมุมโชคชะตา (ภูตผี, โชคชะตา)

[ระดับ] :  เหล็กดำขั้นต้น

[พรสวรรค์] :  ร่างกายไร้รูป (SS), ควบคุมภาพลวงตา (SS), ใยแห่งโชคชะตา (SS), ลอบเร้นเงา (S)

[คุณสมบัติ] :  ตำนานขั้นสูงสุด

[ทักษะ] :  ร่างกายไร้รูป (ส้ม), ควบคุมภาพลวงตา (ส้ม), ใยแห่งโชคชะตา (ส้ม), ลอบเร้นเงา (ม่วง), ดวงตาต้องสาป (ม่วง)

[สัญญา] :  ภูตผีร่างมนุษย์กลายพันธุ์ (พึ่งพาอาศัยกัน)

[คำอธิบาย] :  ลูกหลานของแมงมุมพิษรัตติกาล มีพรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่ของแมงมุมพิษรัตติกาล แต่ภายใต้อิทธิพลของพลังต้นกำเนิดของโลกแห่งเงามืด มันจึงเกิดการเปลี่ยนแปลง กลายเป็นสัตว์วิญญาณระดับตำนานขั้นสูงสุดที่มีโชคชะตาแปลกประหลาด มันเป็นสัตว์วิญญาณโชคชะตาพิเศษ

ตอนที่ไป๋จื่ออันเห็นการเปลี่ยนแปลงในช่องทักษะของลูกแมงมุมโชคชะตา

บนใบหน้าของไป๋จื่ออันก็ปรากฏรอยยิ้ม

เพราะเขารู้ว่าลูกแมงมุมโชคชะตาดูดซับทักษะดวงตาต้องสาปได้สำเร็จ

แบบนี้ลูกแมงมุมโชคชะตาก็จะมีทักษะสีม่วงเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งทักษะ

นี่เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

แต่แมงมุมโชคชะตาที่เดิมทีเป็นธาตุภูตผีกับธาตุโชคชะตา ตอนนี้มันกลับมีความสามารถในการสาปแช่ง!

ความสามารถพวกนี้มันดูแปลก

พูดได้เลยว่าลูกแมงมุมโชคชะตากำลังแปรเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสายมืด

แต่นี่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ใครจะไปรู้ล่ะว่าความสามารถแบบนี้จะเหมาะกับลูกแมงมุมโชคชะตาได้?

ดังนั้นไป๋จื่ออันจึงไม่พูดอะไรมากมาย เขาตรวจสอบสถานการณ์ของลูกแมงมุมโชคชะตาต่อ

นอกจากการเปลี่ยนแปลงในช่องทักษะแล้ว ระดับของลูกแมงมุมโชคชะตาก็มีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน

จากไร้ขั้น กลายเป็นเหล็กดำขั้นต้น

ใช่แล้ว ลูกแมงมุมโชคชะตาเลื่อนขั้นเป็นระดับเหล็กดำแล้ว

นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์จากการดูดซับทักษะดวงตาต้องสาป แต่มันเป็นผลลัพธ์จากประสบการณ์ในโลกแห่งเงามืด

ยังไงซะภูตผีร่างมนุษย์กลายพันธุ์ที่ทำสัญญากับลูกแมงมุมโชคชะตาก็เลื่อนขั้นเป็นระดับเหล็กดำแล้ว

ถ้าหากระดับของมันไม่เพิ่มขึ้น มันก็คงจะเสียสมดุล

ยิ่งไปกว่านั้น การวิวัฒนาการของลูกแมงมุมโชคชะตานั้นพิเศษมาก มันต้องวิวัฒนาการแค่สามครั้ง

นั่นหมายความว่าลูกแมงมุมโชคชะตาแค่ต้องวิวัฒนาการครั้งแรก มันก็จะเลื่อนขั้นเป็นระดับตำนาน

ดังนั้นการที่เพิ่มพลังให้กับลูกแมงมุมโชคชะตาจึงไม่ส่งผลกระทบอะไร

ด้วยเหตุผลนี้เอง ไป๋จื่ออันจึงเพิ่มพลังให้กับลูกแมงมุมโชคชะตาโดยตรง ทำให้มันเลื่อนขั้นเป็นระดับเหล็กดำ

ยิ่งไปกว่านั้น ช่วงเวลาต่อจากนี้ ไป๋จื่ออันควรจะเพิ่มพลังให้กับลูกแมงมุมโชคชะตาต่อไป ทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

ยังไงซะตอนนี้ลูกแมงมุมโชคชะตายังไม่จำเป็นต้องวิวัฒนาการ การที่เพิ่มพลังให้กับมันจะไม่ส่งผลกระทบอะไร

แน่นอนว่าพอรอให้พลังของลูกแมงมุมโชคชะตาแข็งแกร่งขึ้นถึงระดับหนึ่ง ไป๋จื่ออันก็จะให้มันหยุดฝึกฝน

ส่วนสาเหตุก็คือการที่ต้องทำให้รากฐานของมันมั่นคง

มันก็เหมือนกับราชันย์วาฬกับอีกาสุริยะในอดีต

นี่คือแผนการที่ไป๋จื่ออันวางเอาไว้สำหรับลูกแมงมุมโชคชะตา

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็เลิกสนใจเรื่องนี้

ต่อไปไป๋จื่ออันก็พยายามที่จะฝึกฝนลูกแมงมุมโชคชะตา ใช้ทักษะดวงตาต้องสาป

“ลูกแมงมุมโชคชะตา ลองใช้ทักษะดวงตาต้องสาปกับกระต่ายตัวนั้นดูสิ...”

ไป๋จื่ออันให้คนรับใช้พาสัตว์วิญญาณธรรมดาๆ มาสองสามตัว เขาเริ่มฝึกฝนให้ลูกแมงมุมโชคชะตาใช้ทักษะดวงตาต้องสาป

หลังจากที่ลองอยู่หลายครั้ง ไป๋จื่ออันก็เข้าใจพลังของดวงตาต้องสาป

พูดตามตรง นี่เป็นความสามารถที่ต้องใช้สายตา เงื่อนไขในการใช้มันก็คือการที่ต้องให้ลูกแมงมุมโชคชะตาเห็นศัตรู

แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าลูกแมงมุมโชคชะตาต้องใช้ความสามารถนี้ต่อหน้าศัตรู

พอเห็นศัตรู จดจำรูปร่างหน้าตาและออร่าของศัตรู จากนั้นก็อยู่ให้ห่างจากศัตรู แล้วค่อยใช้ทักษะนี้ก็ยังไม่สาย

แบบนี้ทักษะดวงตาต้องสาปก็ยังคงมีผล

วิธีการใช้แบบนี้ ผลลัพธ์ของมันไม่ได้ดีเท่ากับการสาปแช่งศัตรูต่อหน้า

แต่ไป๋จื่ออันไม่ได้กังวลเรื่องนี้

ตราบใดที่ลูกแมงมุมโชคชะตาสามารถควบคุมทักษะดวงตาต้องสาปได้อย่างสมบูรณ์แบบ บวกกับกับคัมภีร์คำสาปด้วยแล้ว มันจะต้องแสดงผลลัพธ์ที่น่าทึ่งออกมาได้แน่

ใช่แล้ว ไป๋จื่ออันตัดสินใจแล้วว่าเขาจะมอบสมบัติล้ำค่า คัมภีร์คำสาปให้กับลูกแมงมุมโชคชะตา

นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

แต่ตอนนี้ไป๋จื่ออันจะไม่มอบคัมภีร์คำสาปให้กับลูกแมงมุมโชคชะตา

ยังไงซะพลังทำลายล้างของมันก็น่าทึ่งมาก

งูลายดำดวงตาต้องสาปสามารถใช้ความสามารถของตัวเองกับคัมภีร์คำสาป สาปแช่งและสังหารสัตว์วิญญาณระดับอเมทิสต์มากมาย

ดังนั้นถ้าหากรอให้ลูกแมงมุมโชคชะตาควบคุมทักษะนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบได้แล้วเมื่อไหร่ ค่อยให้มันใช้คัมภีร์คำสาปก็ยังไม่สาย

นี่คือความคิดของไป๋จื่ออัน