ตอนที่ 150 มังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็งปรากฏตัว! (ฟรี)

ตอนที่ 150 มังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็งปรากฏตัว!

“ถ้าอยากได้ลูกแก้วหลอมรวมพวกนั้นมา ก็ต้องจัดการกับผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชรคนนี้ให้ได้ก่อน”

ไป๋จื่ออันพึมพำ เขากำลังจ้องมองผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชรที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

เขาต้องจัดการกับมันให้ได้

ไม่งั้นเขาก็จะไม่ได้ลูกแก้วหลอมรวมมา

แน่นอนว่าในเมื่อมีไป๋จิ้งฉงอยู่ตรงนี้ ไป๋จื่ออันคงไม่จำเป็นต้องลงมือเอง

แต่ไป๋จื่ออันกำลังคิดอยู่ เขาจะให้สัตว์วิญญาณของเขาออกไปช่วยต่อสู้ดีมั้ย?

ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ช่วยอะไรมาก แต่ก็ยังดีกว่าปล่อยให้ไป๋จิ้งฉงสู้คนเดียว

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็มองไปยังผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชรคนนั้นด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร

ในเวลาเดียวกัน อีกฝ่ายก็สังเกตเห็นไป๋จื่ออัน

“ยังมีมดตัวน้อยหลงเข้ามาอีกเหรอ? งั้นก็ตายซะ!”

ผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชรของลัทธิแมงมุมปีศาจเห็นไป๋จื่ออัน มันดูไม่พอใจเล็กน้อย

ไป๋จิ้งฉงบุกรุกเข้ามาได้ แถมยังมีมดระดับทองแดงอย่างไป๋จื่ออันก็ยังบุกรุกเข้ามาได้ด้วย

นี่มันหมายความว่าฐานที่มั่นของพวกเขาไม่มีการป้องกันเลยงั้นเหรอ?

มันเหมือนกับเป็นการตบหน้าชาวลัทธิแมงมุมปีศาจ

ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านจะยอมทนได้ยังไง?

เมื่อคิดได้แบบนั้น ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านก็เรียกแมงมุมลายจุดออกมาตัวหนึ่ง

แมงมุมตัวนี้มีขนาดประมาณสามเมตร บนหลังของมันมีลายจุด ขาของมันมีพิษติดอยู่

นี่คือแมงมุมพิษหลากสี สัตว์วิญญาณของผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้าน

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือแมงมุมพิษหลากสีตัวนี้เป็นแค่ระดับทองคำขั้นกลาง พลังของมันเทียบไม่ได้กับแมงมุมวายุคำรามอีกสองตัวของมัน

ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านออกคำสั่ง แมงมุมพิษหลากสีระดับทองคำขั้นกลางพุ่งเข้าหาไป๋จื่ออัน

สีหน้าของไป๋จิ้งฉงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาอยากจะเข้าไปช่วย

ยังไงซะในความคิดของเขา ไป๋จื่ออันก็เป็นแค่เด็ก เขาต้องได้รับการปกป้อง

แต่พอคิดถึงผลงานของไป๋จื่ออันที่ผ่านมา ไป๋จิ้งฉงก็หยุดคิดช่วย

ด้วยพลังของไป๋จื่ออัน สัตว์วิญญาณระดับนี้น่าจะทำอะไรเขาไม่ได้

เขาควรจะใช้โอกาสนี้ดูพลังที่แท้จริงของไป๋จื่ออัน

ดังนั้นหลังจากที่คิดอยู่ครู่หนึ่ง ไป๋จิ้งฉงก็เลือกที่จะรอดูสถานการณ์

ในเวลาเดียวกัน แมงมุมพิษหลากสีก็มาถึงตรงหน้าไป๋จื่ออัน

“มาได้จังหวะพอดีเลย ฉันจะดูหน่อยซิว่าพลังของวาฬเกล็ดทองเงาขาวหลังจากที่วิวัฒนาการแล้วจะเป็นยังไง”

ไป๋จื่ออันพึมพำ สีหน้าของเขาดูสงบ เขาดูไม่กลัวอะไรเลย

วินาทีต่อมา ไป๋จื่ออันก็โบกมือ เขาเรียกวาฬเกล็ดทองเงาขาวออกมา

เมื่อวาฬเกล็ดทองเงาขาวที่มีร่างกายใหญ่โตกว่าสิบเมตรปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าแมงมุมพิษหลากสี ทุกคนก็ถึงกับตกตะลึง

โดยเฉพาะผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านของลัทธิแมงมุมปีศาจ

เพราะขนาดสิบเมตรเป็นสัญลักษณ์ของสัตว์วิญญาณระดับเพชร

หรือว่าเด็กคนนี้จะเป็นถึงผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชร? ระดับทองแดงเป็นเพียงแค่การปลอมตัวงั้นเหรอ?

ทันใดนั้น ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านก็ตกตะลึง

ไป๋จื่ออันรู้ดีว่าทำไมผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านถึงได้ตกตะลึง

แต่ไป๋จื่ออันไม่ได้สนใจมัน เพราะนี่เป็นโอกาสอันดี

ไป๋จื่ออันโบกมือ เขาออกคำสั่งให้วาฬเกล็ดทองเงาขาว

วารีปะทุ!

เมื่อไป๋จื่ออันออกคำสั่ง วาฬเกล็ดทองเงาขาวก็อ้าปากกว้าง มันควบแน่นเสาน้ำอันน่ากลัวก่อนจะยิงออกไป

“แบบนี้แย่แน่! หลบเร็วเข้า!”

ตอนนั้นเอง ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านก็รู้สึกตัว มันรีบออกคำสั่งให้แมงมุมพิษหลากสีหลบ

แต่ก็สายเกินไป

วาฬเกล็ดทองเงาขาวเป็นสัตว์วิญญาณสายความเร็ว

พรสวรรค์ระดับ S [ความเร็วดุจราชา] มอบความเร็วอันน่าทึ่งให้กับวาฬเกล็ดทองเงาขาว

ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งวาฬเกล็ดทองเงาขาวแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ความเร็วของมันก็ยิ่งเร็วมากขึ้นเท่านั้น

ดังนั้นตอนที่มันใช้ทักษะโจมตี ผลลัพธ์ก็ออกมาแล้ว

ตูม!

เสาน้ำพุ่งเข้าใส่แมงมุมพิษหลากสีอย่างจัง

ร่างกายของแมงมุมพิษหลากสีแหลกเป็นชิ้นๆ ในทันที

วาฬเกล็ดทองเงาขาวสังหารแมงมุมพิษหลากสีได้สำเร็จ!

เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง

วาฬเกล็ดทองเงาขาวระดับทองแดงขั้นต้นเอาชนะแมงมุมพิษหลากสีระดับทองคำขั้นกลางได้ แถมยังสังหารในทันทีได้อีกด้วย

เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนช็อคมาก

แต่ไป๋จื่ออันยังคงใจเย็น เขาดูไม่ตกใจ

เพราะเขาก็คาดการณ์สถานการณ์นี้เอาไว้แล้ว

ยังไงซะ หลังจากที่วาฬเกล็ดทองเงาขาววิวัฒนาการได้สำเร็จแล้ว คุณสมบัติของมันก็กลายเป็นระดับตำนาน

ระดับตำนานคืออะไรน่ะเหรอ?

ถ้าอีกาปีกเพลิงกลายพันธุ์ฟื้นฟูต้นกำเนิดได้สำเร็จ มันก็จะเป็นสัตว์วิญญาณระดับตำนาน

พูดง่ายๆ ก็คือระดับสายเลือดของวาฬเกล็ดทองเงาขาวในตอนนี้เทียบเท่ากับอีกาปีกเพลิงกลายพันธุ์

ดังนั้น พลังต่อสู้ของวาฬเกล็ดทองเงาขาวจึงเทียบเท่ากับอีกาปีกเพลิงกลายพันธุ์

ในอดีต ตอนที่อีกาปีกเพลิงกลายพันธุ์เพิ่งจะเลื่อนขั้นเป็นระดับทองแดงขั้นต้น มันก็สามารถใช้พลังที่เทียบเท่าได้กับระดับทองคำขั้นกลางได้แล้ว

บวกกับพลังเสริมจากไป๋จื่ออัน พลังต่อสู้ที่แท้จริงของมันก็เลยเหนือกว่าหัวหน้าของสัตว์วิญญาณที่ดูคล้ายกับลิงระดับทองคำขั้นสูง มันเกือบจะเทียบเท่ากับระดับเพชร

ในเมื่อระดับสายเลือดของวาฬเกล็ดทองเงาขาวก็เป็นระดับตำนาน มันก็คงจะมีพลังที่เทียบเท่ากับอีกาปีกเพลิงกลายพันธุ์

พูดง่ายๆ ก็คือตอนนี้พลังต่อสู้ที่แท้จริงของวาฬเกล็ดทองเงาขาวเทียบเท่ากับสัตว์วิญญาณระดับทองคำขั้นกลาง

นี่เป็นพลังของมันโดยที่ไม่ได้รับพลังเสริมจากไป๋จื่ออัน

ยิ่งไปกว่านั้นวาฬเกล็ดทองเงาขาวยังมีพรสวรรค์หลายอย่าง และมันยังมีร่างกายที่ใหญ่โต

พลังต่อสู้ที่แท้จริงของวาฬเกล็ดทองเงาขาวจึงสูงมาก

การที่มันสามารถสังหารแมงมุมพิษหลากสีระดับทองคำขั้นกลางได้ในท่าเดียวจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

“ไอ้สารเลวนี่! แกกล้าดียังไงมาฆ่าสัตว์วิญญาณของฉัน!”

“แมงมุมวายุคำราม! ฆ่ามันซะ!”

ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านรู้สึกตัวแล้ว มันตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

แต่ลึกๆ แล้วในดวงตาของมันกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ในฐานะที่เป็นถึงผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชร สายตาของมันย่อมต้องเฉียบคมเป็นธรรมดา

แค่เห็นวาฬเกล็ดทองเงาขาวลงมือ ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านก็รู้ทันทีว่าไป๋จื่ออันไม่ใช่ผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชร แต่เป็นถึงผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับทองแดง

แต่สัตว์วิญญาณของผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับทองแดงกลับสามารถใช้พลังที่เหนือกว่าสัตว์วิญญาณระดับทองคำได้

นี่ไม่ใช่อัจฉริยะ แต่มันคืออสูรกายชัดๆ

อัจฉริยะระดับนี้ ไม่ต้องพูดถึงมิติลับหมื่นรังไหม แม้แต่ในโลกต้นกำเนิดก็ยังหาตัวจับยาก

ถ้าไป๋จื่ออันยังคงแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ มันคงเป็นภัยพิบัติสำหรับลัทธิแมงมุมปีศาจ

ลองคิดดูสิ ตอนนี้ไป๋จื่ออันเป็นแค่ผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับทองแดง แต่กลับมีพลังที่เหนือกว่าระดับทองคำได้

ถ้าไป๋จื่ออันเลื่อนขั้นเป็นระดับเพชรล่ะ?

พลังของเขาจะแข็งแกร่งถึงขั้นไหน?

ระดับราชันย์? หรือแข็งแกร่งกว่าระดับราชันย์?

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง...

ไป๋จื่ออันจะเป็นภัยพิบัติสำหรับลัทธิแมงมุมปีศาจ

เมื่อคิดได้แบบนั้น ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านก็รู้สึกหวาดกลัว

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันต้องฆ่าไป๋จื่ออันให้ได้ มันต้องฆ่าเขาที่นี่!

นี่คือสิ่งที่มันคิด

ด้วยเหตุนี้ ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านจึงไม่สนใจการต่อสู้กับไป๋จิ้งฉง

มันออกคำสั่งให้แมงมุมวายุคำราม สัตว์วิญญาณระดับเพชรของมัน เข้าไปโจมตีไป๋จื่ออัน มันต้องการฆ่าเขาที่นี่

“หึ! ข้าไม่มีตัวตนในสายตาของแกแล้วสินะ? หงส์ปักษาสวรรค์! ฉีกแมงมุมนั่นให้ขาดวิ่นซะ!”

ไป๋จิ้งฉงคำรามออกมาด้วยความโกรธ

หงส์ปักษาสวรรค์เข้าไปขวางแมงมุมวายุคำรามของผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านทันที

แต่ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านยังคงสงบนิ่ง มันไม่ได้สนใจการต่อสู้ตรงนี้

เพราะมันมีไพ่ตายอีกใบ

นั่นก็คือแมงมุมวายุคำรามอีกตัวหนึ่ง มันเป็นถึงสัตว์วิญญาณระดับเพชร

แมงมุมวายุคำรามระดับเพชรตัวที่สองนั้นถูกผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านสั่งให้ซ่อนตัวเอาไว้ มันกำลังรอคอยคำสั่ง

พอเห็นว่าแมงมุมวายุคำรามตัวแรกโดนหงส์ปักษาสวรรค์ขวางเอาไว้

ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านก็ฉวยโอกาสนี้ มันสั่งให้แมงมุมวายุคำรามตัวที่สองลงมือ

สัตว์ร้ายดุร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดลืมตาขึ้น มันยิงใบมีดลมอันทรงพลังเข้าหาไป๋จื่ออัน

ใบมีดลมพุ่งแหวกอากาศ มันส่งเสียงคำรามออกมา

ถ้าโดนมันเข้าไปล่ะก็ ไป๋จื่ออันจะต้องบาดเจ็บสาหัสแน่

แต่ในตอนนั้นเอง โล่น้ำแข็งก็ผุดขึ้นมาจากพื้น

มันปรากฏขึ้นตรงหน้าไป๋จื่ออัน มันป้องกันใบมีดลมอันน่ากลัวเอาไว้

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ไป๋จิ้งฉง

ตอนนี้ที่ด้านหลังของไป๋จิ้งฉงมีร่างที่น่าเกรงขามร่างหนึ่งปรากฏขึ้น มันมีเขาบนหัวและกรงเล็บมังกรอยู่ใกล้ๆ กับท้อง

นี่คือสัตว์วิญญาณของไป๋จิ้งฉง มังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็งระดับอเมทิสต์ขั้นต้น!

“รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าหนูสกปรกอย่างพวกแกจะไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ”

ไป๋จิ้งฉงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ก่อนที่เขาจะบุกรุกเข้ามา ไป๋จื่ออันเคยบอกกับเขาว่าผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเพชรคนนี้น่าจะมีสัตว์วิญญาณระดับเพชรสองตัว

ไป๋จิ้งฉงไม่ได้ลืมเรื่องนี้ เขาระวังตัวมาโดยตลอด

ดังนั้น ตอนที่ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านสั่งให้แมงมุมวายุคำรามตัวที่สองโจมตีไป๋จื่ออัน

ไป๋จิ้งฉงจึงรีบเรียกมังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็งออกมาขวางการโจมตี

ส่วนผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านนั้น มันมองมังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็งด้วยความตกตะลึง

ร่างกายที่ใหญ่โตกว่ายี่สิบเมตร มันเหนือกว่าสัตว์วิญญาณระดับเพชร

นี่มันสัตว์วิญญาณระดับอเมทิสต์ชัดๆ!

ไป๋จิ้งฉงเป็นถึงผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับอเมทิสต์?!

ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นได้?

ทำไมพวกเขาถึงไม่ได้รับข่าวนี้มาก่อน?

สายลับในเมืองไป๋หลินมันห่วยแตกจริงๆ

แต่มันไม่มีเวลามาตำหนิใคร

สิ่งที่มันต้องทำตอนนี้คือการหนีไปจากที่นี่

ยังไงซะเจ้านั่นก็เป็นถึงผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับอเมทิสต์ มันไม่มีทางสู้ได้

ถ้ายังคงอยู่ที่นี่ มันต้องตายด้วยน้ำมือของไป๋จิ้งฉงแน่

มันไม่อยากให้เป็นแบบนั้น

พูดได้เลยว่าตอนที่ผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านเห็นมังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็ง มันก็หมดกำลังใจที่จะสู้ มันอยากจะหนีไปจากที่นี่

มันลืมไปแล้วว่าเป้าหมายของมันคือการฆ่าไป๋จื่ออัน

“อยากหนีเหรอ? คิดว่าทำได้รึไง?”

ไป๋จิ้งฉงดูออกว่าผู้ใช้สัตว์วิญญาณหัวล้านคิดจะทำอะไร

ในเมื่อเขาเลือกที่จะเปิดเผยตัวตนแล้ว เขาจะไม่มีทางปล่อยให้มันหนีไปได้

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จิ้งฉงก็สั่งให้สัตว์วิญญาณโจมตีอีกครั้ง