เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 140 การใช้ [สัญญาอาวุธ] ที่ไม่เหมือนใคร! (ฟรี)

ตอนที่ 140 การใช้ [สัญญาอาวุธ] ที่ไม่เหมือนใคร! (ฟรี)

ตอนที่ 140 การใช้ [สัญญาอาวุธ] ที่ไม่เหมือนใคร! (ฟรี)


ตอนที่ 140 การใช้ [สัญญาอาวุธ] ที่ไม่เหมือนใคร!

“ต้องขอบคุณเสี่ยวอันที่ช่วยหาหยุนหลิงเทียนสุ่ย วัสดุระดับอเมทิสต์ วัสดุล้ำค่าที่สามารถรักษาอาการบาดเจ็บของปลาริ้วทองนัยน์ตาแดงได้”

“ปลาริ้วทองนัยน์ตาแดงเลื่อนขั้นเป็นระดับอเมทิสต์ได้สำเร็จ ส่วนพ่อก็เลื่อนขั้นเป็นระดับอเมทิสต์เช่นกัน...”

ไป๋จิ้งฉงก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ไป๋เฉิงจื่อกับหลี่ไฉหยุนฟัง

หลังจากที่รู้สาเหตุแล้ว ไป๋เฉิงจื่อกับหลี่ไฉหยุนก็ตกตะลึง

พวกเขาไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

แต่มันก็ทำให้พวกเขารู้สึกภาคภูมิใจ

ยังไงซะลูกชายของพวกเขาก็มีความสามารถมาก ถึงขั้นสามารถทำให้ความฝันของคนแก่นั้นเป็นจริง

“คุณปู่ เรียกปลาริ้วทองนัยน์ตาแดงออกมาให้หนูดูหน่อยสิคะ หนูอยากเห็นมัน”

ไป๋จื่อหวี่ น้องสาวของไป๋จื่ออัน ดึงชายเสื้อของไป๋จิ้งฉง เธอพูดกับไป๋จิ้งฉง

เธอสนใจสัตว์วิญญาณธาตุน้ำ เธออยากเห็นปลาริ้วทองนัยน์ตาแดงหลังจากที่มันวิวัฒนาการ

ไป๋จิ้งฉงไม่ได้พูดอะไรมากมาย เขารีบเรียกมังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็งออกมา

มังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็งที่มีร่างกายสูงกว่ายี่สิบเมตร ทันทีที่มันปรากฏตัว มันก็ปลดปล่อยออร่าอันน่าทึ่งออกมา มันทำให้ทุกคนตกตะลึง

โดยเฉพาะไป๋จื่อหวี่ น้ำลายของเธอกำลังจะไหล

เพราะสัตว์วิญญาณธาตุน้ำแบบนี้ มันตรงกับสเป็คของเธอจริงๆ

เธอตัดสินใจแล้วว่าหลังจากที่เธอทำสัญญากับสัตว์วิญญาณ เธอจะต้องทำสัญญากับปลาเกล็ดขาว แล้วช่วยให้มันวิวัฒนาการกลายเป็นมังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็งให้ได้

แน่นอนว่าถ้าคุณปู่ยอมมอบมังกรวารีริ้วม่วงเขาน้ำแข็งให้เธอ มันก็คงจะดี

ไป๋จื่ออันเห็นแบบนั้นก็ได้แต่ส่ายหน้า เขาเคาะหัวน้องสาวเบาๆ

เด็กคนนี้ยังเด็ก แต่ความทะเยอทะยานของเธอไม่ธรรมดา

หลังจากเล่นกันสักพัก เรื่องนี้ก็จบลง

ไป๋จื่ออันกลับไปที่ห้องของตัวเองตอนกลางคืน

เช้าวันรุ่งขึ้น ไป๋จื่ออันก็เตรียมตัวที่จะออกไปข้างนอกเพื่อเยี่ยมชมตลาดต่างๆ อีกครั้ง

เพราะเมื่อวานเขาเจอหยุนหลิงเทียนสุ่ย เขาเลยไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจเรื่องอื่นๆ

เขาไปแค่ตลาดสองแห่งเท่านั้น เขายังไม่มีเวลาไปเดินดูตลาดอื่นๆ

ตอนนี้ปลาริ้วทองนัยน์ตาแดงวิวัฒนาการสำเร็จแล้ว แถมไป๋จิ้งฉงยังเลื่อนขั้นเป็นระดับอเมทิสต์ได้สำเร็จอีกด้วย

ความปรารถนาของไป๋จื่ออันเป็นจริงแล้ว

ในเมื่อไม่มีอะไรต้องทำ ไป๋จื่ออันจึงตั้งใจที่จะทำเรื่องที่ค้างคาเอาไว้ เขาตัดสินใจเดินดูสินค้าในตลาดที่เหลือ

ยังไงซะ การที่เขาเจอวัสดุระดับอเมทิสต์ในตลาด มันทำให้เขารู้สึกคาดหวัง

แต่น่าเสียดายที่การค้นพบหยุนหลิงเทียนสุ่ยนั้น เป็นเพียงแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น

ไป๋จื่ออันเดินดูสินค้าในตลาดที่เหลือ

ถึงแม้ว่าเขาจะเจอวัสดุระดับทองคำที่ดีๆ แต่เขาก็หาอะไรที่ดีกว่านี้ไม่เจอ

ไม่ต้องพูดถึงวัสดุระดับอเมทิสต์ แม้แต่วัสดุระดับเพชร ไป๋จื่ออันก็ยังหาไม่เจอ

เรื่องนี้ทำให้ไป๋จื่ออันรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

แต่ในตอนที่ไป๋จื่ออันเดินมาถึงตลาดมืดแห่งสุดท้าย เขาก็เจอของดีๆ เข้า

มันเป็นเพียงแผงลอยธรรมดาๆ เจ้าของแผงลอยดูเหมือนกับนักผจญภัย เขาสวมชุดนักผจญภัย

บนแผงลอยมีของเล็กๆ น้อยๆ วางอยู่

สายตาของไป๋จื่ออันจับจ้องไปที่แท่งโลหะสีดำแท่งหนึ่ง

[เผ่าพันธุ์] : จินหลิง (ทองคำ)

[พรสวรรค์] : สัญชาตญาณกินทอง (S) , พื้นผิวโลหะ (A)

[คุณสมบัติ] : อเมทิสต์ขั้นสูง

[ทักษะ] : สัญชาตญาณกินเหล็ก (ม่วง) , พื้นผิวโลหะ (ฟ้า)

[คำอธิบาย] : โลหะมีชีวิตสุดพิเศษ มันสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้โดยการกินโลหะชนิดต่างๆ

“นี่มันโลหะมีชีวิตต! หาได้ง่ายๆ เลย!”

“แต่สิ่งมีชีวิตโลหะตัวนี้มีแค่สองทักษะ เรื่องนี้แปลกจริงแฮะ”

ไป๋จื่ออันมองแท่งโลหะสีดำด้วยความตกตะลึง

พูดตามตรง เขาไม่คิดเลยว่าตัวเองจะได้เห็นโลหะมีชีวิต

นี่เป็นเรื่องที่หาได้ยากมาก

แต่สิ่งโลหะมีชีวิตตัวนี้กลับดูแปลกๆ

จากที่ไป๋จื่ออันรู้ โลหะมีชีวิตน่าจะเป็นหุ่นยนต์ พวกมันสามารถเปลี่ยนร่างเป็นสิ่งมีชีวิตโลหะต่างๆ ได้ แถมยังฉลาดมาก

แต่สิ่งโลหะมีชีวิตตัวนี้มันแปลกๆ มันไม่มีพรสวรรค์หรือทักษะในการเปลี่ยนร่างเลยแม้แต่น้อย

เรื่องนี้ทำให้ไป๋จื่ออันรู้สึกสงสัย

แน่นอนว่าต่อให้สงสัยแค่ไหน

แต่พอไป๋จื่ออันได้เห็นสิ่งมีชีวิตโลหะตัวนี้แล้ว เขาก็ไม่คิดที่จะปล่อยมันไป

เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นสัตว์วิญญาณประเภทนี้

ยิ่งไปกว่านั้น ถึงแม้ว่าสิ่งมีชีวิตโลหะตัวนี้จะมีทักษะน้อยก็จริง แต่ระดับของพรสวรรค์ที่มันมีสูงส่ง มันมีพรสวรรค์ระดับ S!

แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวก็ทำให้ไป๋จื่ออันไม่มีทางปล่อยมันไป

“พี่ชาย พี่ขายแท่งโลหะสีดำแท่งนี้ยังไงครับ?”

ไป๋จื่ออันถามเจ้าของแผงลอย เขาอยากจะซื้อสัตว์วิญญาณตัวนี้

“นี่คือสมบัติล้ำค่าที่ตกทอดกันมาในตระกูลฉัน ถ้าหากน้องชายสนใจ ฉันก็จะยอมขายมันให้ในราคา 100 ล้านเหรียญสหพันธ์”

เจ้าของแผงลอยมองไป๋จื่ออันครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมาอย่างช้าๆ

ไป๋จื่ออันพูดไม่ออก

ราคานี้ก็ยังคงเป็นอะไรที่คุ้นเคยดี รสชาติที่ได้รับยังคงเหมือนเดิม มันคือการโก่งราคาชัดๆ

ไป๋จื่ออันไม่มีทางยอมแน่

หลังจากที่ต่อรองราคา ไป๋จื่ออันก็กดราคาลงมาเหลือแค่หลักล้าน

สุดท้ายก็ตกลงกันที่ 3 ล้านเหรียญสหพันธ์

เจ้าของแผงลอยรับเงิน 3 ล้านเหรียญสหพันธ์ไปอย่างมีความสุข ส่วนไป๋จื่ออันก็ได้สิ่งมีชีวิตโลหะตัวนี้มา

จากนั้นไป๋จื่ออันก็กลับไปที่จวนเจ้าเมือง

หลังจากที่กลับมาถึงจวนเจ้าเมืองแล้ว ไป๋จื่ออันก็หยิบแท่งเหล็กที่เรียกว่าจินหลิงออกมา เขากำลังคิดถึงวิธีการใช้งานมัน

หรือจะเปลี่ยนให้มันเป็นสัตว์วิญญาณตัวต่อไปดี?

คุณสมบัติของมันต่ำไปหน่อย มันเป็นแค่ระดับอเมทิสต์ มันไม่ตรงกับความต้องการของไป๋จื่ออัน

“ว่าแต่ สัญญาอาวุธของลิงยางตัวน้อยจะใช้กับสิ่งมีชีวิตโลหะได้รึเปล่านะ?”

ไป๋จื่ออันนึกอะไรบางอย่างออก

ลิงยางตัวน้อยมีพรสวรรค์พิเศษสองอย่าง นั่นก็คือ [สัญญาอาวุธ] กับ [สัญญาเกราะ]

พรสวรรค์อุปกรณ์ทั้งสองอย่างนี้ทำให้ลิงยางตัวน้อยสามารถผูกพันกับอาวุธและชุดเกราะได้

มันไม่เหมือนกับการใช้งาน แต่มันเหมือนกับการทำสัญญามากกว่า

ไป๋จื่ออันจึงเกิดความคิดขึ้นมา

พรสวรรค์อุปกรณ์ทั้งสองอย่างของลิงยางตัวน้อยจะใช้กับโลหะมีชีวิตได้รึเปล่า?

ยังไงซะโลหะมีชีวิตที่เรียกว่าจินหลิงนั้นก็มีรูปร่างเหมือนกับแท่งเหล็ก มันก็เหมือนกับกระบอง

ถ้าทำได้ล่ะก็คงจะดี

ถ้า [สัญญาอาวุธ] ของลิงยางตัวน้อยสามารถทำสัญญากับจินหลิงได้

นั่นหมายความว่าลิงยางตัวน้อยจะมีอาวุธพิเศษ

ยิ่งไปกว่านั้น จินหลิงซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตโลหะ ก็เป็นถึงสัตว์วิญญาณ มันสามารถเรียนรู้ทักษะต่างๆ ได้

ถ้าไป๋จื่ออันให้จินหลิงเรียนรู้ทักษะยืดหดร่างกายล่ะก็

แบบนั้นจินหลิงก็จะกลายเป็นกระบองที่สามารถยืดหดร่างกายได้ตามใจชอบ มันจะสามารถใหญ่ขึ้นหรือเล็กลงก็ได้

แบบนี้มันไม่เหมือนกับกระบองวิเศษของซุนหงอคงเหรอ?

ไป๋จื่ออันรู้สึกตื่นเต้นมาก

ถ้าความคิดนี้เป็นจริงได้ พอลิงยางตัวน้อยโตขึ้น ไป๋จื่ออันก็สามารถใช้พรสวรรค์ [ผูกพันธะ] กับลิงยางตัวน้อย คอสเพลย์เป็นซุนหงอคงได้

ไม่สิ หลังจากหลอมรวมพรสวรรค์ [ผูกพันธะ] พลังทั้งหมดจะขึ้นอยู่กับผู้ใช้สัตว์วิญญาณ เขาคงไม่สามารถกลายเป็นซุนหงอคงได้ เขาควรจะใช้พรสวรรค์ [หลอมรวม] ที่พลังทั้งหมดขึ้นอยู่กับสัตว์วิญญาณดีกว่า

แบบนั้นถึงจะเหมือนกับซุนหงอคง

แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็ตัดสินใจแล้ว

ต่อให้มันจะเป็นไปไม่ได้ เขาก็จะทำให้มันเป็นไปได้ให้ได้

ทั้งหมดนี้ก็เพื่อซุนหงอคง

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็เรียกลิงยางตัวน้อยออกมา เขาบอกความคิดของตัวเองให้มันฟัง

ลิงยางตัวน้อยมองไป๋จื่ออันด้วยสีหน้าว่างเปล่า

ผู้ใช้สัตว์วิญญาณคนนี้มันเพ้อเจ้อจริงๆ ดันให้มันใช้ [สัญญาอาวุธ] ทำสัญญากับสัตว์วิญญาณ

มันไม่เคยได้ยินมาก่อนว่า [สัญญาอาวุธ] จะสามารถทำสัญญากับสัตว์วิญญาณได้

นี่มันเรื่องตลกใช่มั้ย?

แต่พอเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของไป๋จื่ออันแล้ว ลิงยางตัวน้อยก็ไม่สามารถปฏิเสธได้

มันไม่มีทางเลือก มันจึงทำตามที่ไป๋จื่ออันบอก มันพยายามทำสัญญากับจินหลิง

ติ๊ง!

ลิงยางตัวน้อยรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างเชื่อมต่อระหว่างมันกับจินหลิง

มันรู้สึกได้ว่าจินหลิงที่กำลังหลับใหลกำลังจะตื่นขึ้น

นั่นหมายความว่าลิงยางตัวน้อยทำสัญญากับจินหลิงได้สำเร็จ

ลิงยางตัวน้อยถึงกับตัวแข็งทื่อ

จริงด้วย! ทำสัญญาสำเร็จจริงๆ ด้วย!

มันทำสัญญากับสิ่งมีชีวิตโลหะอย่างจินหลิงได้จริงๆ

แบบนี้มันยังเป็นสัตว์วิญญาณอยู่รึเปล่า?

การทำสัญญากับสัตว์วิญญาณมันเป็นความสามารถของผู้ใช้สัตว์วิญญาณไม่ใช่เหรอ?

หรือว่าจริงๆ แล้วมันคือผู้ใช้สัตว์วิญญาณ? แต่แค่ปลอมตัวเป็นลิงยาง?

ลิงยางตัวน้อยเริ่มครุ่นคิด

ส่วนไป๋จื่ออันนั้นดีใจมาก

พูดตามตรง เขาก็รู้ว่าความคิดของเขามันไร้สาระ การที่ให้สัตว์วิญญาณตัวหนึ่งไปทำสัญญากับสัตว์วิญญาณอีกตัวหนึ่ง

แต่ในเมื่อเขามีความคิดแบบนั้น เขาก็อยากจะลองดู

จริงๆ แล้วไป๋จื่ออันไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก เขาก็แค่ทำตามความคิดของตัวเองเท่านั้น

ไม่คิดเลยว่ามันจะสำเร็จ

ไป๋จื่ออันก็ตกตะลึงเช่นกัน

แน่นอนว่าการแก้ไขความสงสัยในใจของเขานั้นเป็นเรื่องง่าย ยังไงซะเขาก็มี [เนตรหยั่งรู้] อยู่แล้ว

เมื่อคิดได้แบบนั้น ไป๋จื่ออันก็ใช้ [เนตรหยั่งรู้] ตรวจสอบสาเหตุทันที

ไม่นานไป๋จื่ออันก็ได้คำตอบ

สาเหตุที่เป็นแบบนี้ก็เป็นเพราะพรสวรรค์พิเศษของจินหลิง นั่นก็คือพรสวรรค์ [พื้นผิวโลหะ]

[พื้นผิวโลหะ] : พรสวรรค์ระดับ A สามารถเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นโลหะได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม้แต่ออร่าของสิ่งมีชีวิตก็ยังถูกปกปิด

พูดง่ายๆ ก็คือพรสวรรค์พิเศษนี้ทำให้จินหลิงดูเหมือนกับโลหะธรรมดาๆ

ด้วยเหตุนี้ พรสวรรค์ [สัญญาอาวุธ] ของลิงยางตัวน้อยจึงมองว่ามันเป็นอาวุธ มันจึงทำสัญญากับมันได้สำเร็จ

นี่คือเหตุผลทั้งหมด

พูดได้เลยว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องบังเอิญ

แต่ไป๋จื่ออันก็ยินดีกับเรื่องนี้

เพราะสำหรับเขาแล้ว นี่เป็นเรื่องดี

ลิงยางตัวน้อยทำสัญญากับจินหลิงได้สำเร็จ

แบบนี้จินหลิงก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายของลิงยางตัวน้อย เขาสามารถเก็บมันเอาไว้ในมิติสัตว์วิญญาณได้

พูดได้เลยว่าเขามีสัตว์วิญญาณเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งตัว

นี่เป็นผลประโยชน์ที่ดีสำหรับไป๋จื่ออัน

จบบทที่ ตอนที่ 140 การใช้ [สัญญาอาวุธ] ที่ไม่เหมือนใคร! (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว