ตอนที่ 47 วิธีป้องกันตัวของผู้ใช้สัตว์วิญญาณ!

ตอนที่ 47 วิธีป้องกันตัวของผู้ใช้สัตว์วิญญาณ!

ไป๋จิ้งฉงมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

เขาไม่คิดเลยว่าปลาเกล็ดขาวเงายักษ์ที่วิวัฒนาการจากปลาเกล็ดขาว จะสามารถจัดการสัตว์วิญญาณเขี้ยวสีฟ้าระดับทองแดงขั้นสูงได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

พลังต่อสู้แบบนี้… มันน่าเหลือเชื่อเกินไป!

ปลาเกล็ดขาวเงายักษ์มีพลังแค่ระดับเหล็กดำขั้นต้น! มันยังห่างไกลจากระดับทองแดงอีกมาก!

แต่… สัตว์วิญญาณระดับทองแดงขั้นสูงกลับไม่สามารถต้านทานการโจมตีของมันได้แม้แต่ครั้งเดียว!

พลังต่อสู้แบบนี้นี่มันท้าทายสวรรค์ชัดๆ!

ยิ่งไปกว่านั้น ไป๋จิ้งฉงยังมั่นใจว่า… นี่ไม่ใช่พลังที่แท้จริงของปลาเกล็ดขาวเงายักษ์!

เพราะมันแค่ใช้ทักษะเดียวในการจัดการสัตว์วิญญาณระดับทองแดงขั้นสูง!

หรือว่าปลาเกล็ดขาวเงายักษ์จะสามารถรับมือกับสัตว์วิญญาณระดับเงินได้?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ไป๋จิ้งฉงก็ตกใจมาก

ถ้าหากเป็นแบบที่เขาคิดจริง

ปลาเกล็ดขาวเงายักษ์ของไป๋จื่ออันคงต้องมีอนาคตไกลแน่!

“ไป! ตามหาสัตว์วิญญาณระดับเงินขั้นต้นมาให้ข้า!”

ไป๋จิ้งฉงสั่งการทันที

เขาอยากจะยืนยันความคิดของตัวเอง!

เมื่อได้ยินแบบนั้น ไป๋จื่ออันก็รู้ทันที… ปู่ของเขากำลังจะเพิ่มระดับความยาก!

แต่ไป๋จื่ออันก็ไม่ได้ปฏิเสธ

เพราะเขาเองก็อยากรู้ไม่ต่างกันว่าปลาเกล็ดขาวเงายักษ์ที่วิวัฒนาการแล้วจะแข็งแกร่งขนาดไหน?

ไม่นานนัก องครักษ์ของตระกูลไป๋ก็นำสัตว์วิญญาณป่าระดับเงินขั้นต้นมา

มันคือสัตว์วิญญาณป่ารูปร่างคล้ายหมาป่า ขนของมันเป็นสีเทาอมดำ แต่เล็บของมันกลับเป็นสีเงินเปล่งประกายไปด้วยแสงสีทอง หากรวมเข้ากับลักษณะร่างกายที่มันมี มันยิ่งทำให้สัตว์วิญญาณตัวนี้ดูน่าเกรงขาม!

ไป๋จื่ออันไม่รอช้า เขารีบสั่งให้ปลาเกล็ดขาวเงายักษ์โจมตีทันที

การต่อสู้ครั้งนี้… ไม่ง่ายเหมือนครั้งก่อนๆ

ทั้งคู่ต่างผลัดกันรุกผลัดกันรับ ต่างก็งัดเอาทักษะต่างๆ ออกมาโจมตีอย่างดุเดือด

แต่สุดท้ายปลาเกล็ดขาวเงายักษ์ก็เป็นฝ่ายชนะ!

ปลาเกล็ดขาวเงายักษ์ใช้ทักษะ “วารีกัดกร่อน” สังหารสัตว์วิญญาณหมาป่าได้สำเร็จ!

การต่อสู้จบลงแล้ว

พลังที่แท้จริงของปลาเกล็ดขาวเงายักษ์ถูกเปิดเผย!

มันสามารถต่อสู้กับสัตว์วิญญาณระดับเงินขั้นต้นได้ด้วยพลังระดับเหล็กดำขั้นต้นเท่านั้น!

นี่ก็คือปลาเกล็ดขาวเงายักษ์!

แม้แต่ไป๋จื่ออันก็ยังรู้สึกประหลาดใจกับผลลัพธ์ที่ได้

จริงๆ แล้ว เขารู้ว่าปลาเกล็ดขาวเงายักษ์แข็งแกร่งมาก

เพราะไม่มีใครรู้จักสัตว์วิญญาณของตัวเขาได้ดีเท่ากับตัวเขาเอง!

แต่การที่ปลาเกล็ดขาวเงายักษ์สามารถทำแบบนี้ได้มันอยู่เกินความคาดหมายของไป๋จื่ออันไปหน่อย

พลังแบบนี้ทรงพลังซะยิ่งกว่าตอนที่ยังไม่วิวัฒนาการ!

ก่อนหน้านี้ ตอนที่ปลาเกล็ดขาวยังอยู่ในระดับ 8 ไร้ขั้น อย่างมากที่สุดมันก็ทำได้แค่ต่อสู้กับสัตว์วิญญาณระดับทองแดงขั้นต้นเท่านั้น

แต่ตอนนี้ปลาเกล็ดขาวเงายักษ์ทะลวงขีดจำกัดระดับเหล็กดำขั้นต้นได้สำเร็จ มันกลับสามารถรับมือกับสัตว์วิญญาณระดับเงินขั้นต้นได้!

ถึงแม้ว่าความแตกต่างของทั้งสองฝ่ายจะดูไม่มากนัก แต่มันก็ชัดเจน!

ยิ่งระดับพลังสูงมากเท่าไหร่ การต่อสู้ข้ามระดับก็ยิ่งยากมากขึ้นเท่านั้น

เพราะเมื่อระดับพลังสูงขึ้น… ช่องว่างของพลังก็จะยิ่งมากขึ้นตามไปด้วย

ดังนั้นไป๋จื่ออันจึงรู้สึกประหลาดใจ

แต่เขาก็เข้าใจเหตุผล

มันเป็นเพราะการวิวัฒนาการนั่นแหละ!

หลังจากที่ปลาเกล็ดขาววิวัฒนาการเป็น “ปลาเกล็ดขาวเงายักษ์” ไม่เพียงแต่ระดับพลังจะเพิ่มขึ้นเท่านั้น ความสามารถต่างๆ ที่มันมีก็เพิ่มขึ้นมากเช่นกัน!

การเติบโตแบบนี้มันเหนือกว่าสัตว์วิญญาณตัวอื่นๆ!

เพราะแบบนั้น… มันจึงนำมาซึ่งผลลัพธ์แบบนี้

แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องดีสำหรับไป๋จื่ออัน

หลังจากที่ความตกใจผ่านไป ความยินดีก็เข้ามาแทนที่

ไป๋จื่ออันจึงเก็บปลาเกล็ดขาวเงายักษ์เข้าไปในมิติสัตว์วิญญาณ

การวิวัฒนาการของปลาเกล็ดขาว… ทำให้ไป๋จื่ออันได้รับผลประโยชน์มากมาย

แน่นอน นอกจากผลประโยชน์ของปลาเกล็ดขาวแล้ว ตัวเขาเองก็ได้รับผลประโยชน์มากมายเช่นกัน

เมื่อปลาเกล็ดขาววิวัฒนาการเป็น “ปลาเกล็ดขาวเงายักษ์” และทะลวงขีดจำกัดระดับเหล็กดำได้สำเร็จ

ไป๋จื่ออันรู้สึกได้… ภายในร่างกายของเขามีพลังพิเศษเพิ่มขึ้น

พลังพิเศษนั้นไหลเวียนไปทั่วร่างกาย มันทำให้เขารู้สึกแข็งแกร่งขึ้น

ไป๋จื่ออันรู้ดี นี่คือพลังของผู้ใช้สัตว์วิญญาณ!

ผู้ใช้สัตว์วิญญาณ และ สัตว์วิญญาณ… คือความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกัน!

ผู้ใช้สัตว์วิญญาณช่วยให้สัตว์วิญญาณแข็งแกร่งขึ้น

ส่วนสัตว์วิญญาณก็จะมอบพลังให้กับผู้ใช้สัตว์วิญญาณ

ไป๋จื่ออันรู้สึกได้… ร่างกายของเขาดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้น

เขารู้สึกราวกับว่า… มีพลังมากมายไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย

ตอนนี้… ไป๋จื่ออันได้กลายเป็น… ผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเหล็กดำอย่างเป็นทางการแล้ว!

นี่คือผลตอบแทนที่ผู้ใช้สัตว์วิญญาณจะได้รับหลังจากที่สัตว์วิญญาณวิวัฒนาการ

แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของไป๋จื่ออันมากที่สุดก็คือพลังของผู้ใช้สัตว์วิญญาณที่เพิ่มขึ้นหลังจากที่เขาทะลวงขีดจำกัดระดับเหล็กดำ

สำหรับผู้ใช้สัตว์วิญญาณ นี่คือสิ่งที่ดีที่สุด!

เมื่อพลังของผู้ใช้สัตว์วิญญาณแข็งแกร่งขึ้น พลังนั้นจะรวมตัวกันกลายเป็นเกราะป้องกัน คอยปกป้องผู้ใช้สัตว์วิญญาณ

นี่คือทักษะของผู้ใช้สัตว์วิญญาณ!

ใช่แล้ว ผู้ใช้สัตว์วิญญาณก็มีทักษะเช่นกัน!

ตอนที่ระดับพลังยังต่ำอยู่ พลังทำลายล้างของสัตว์วิญญาณก็ไม่ได้รุนแรงอะไรมากนัก

แต่เมื่อระดับพลังเพิ่มสูงขึ้น พลังของสัตว์วิญญาณก็จะรุนแรงขึ้นตามไปด้วย!

ถ้าหากสัตว์วิญญาณแข็งแกร่งไปถึงระดับทอง หรือไม่ก็ระดับเพชร การที่จะผ่าภูเขาและผ่าแม่น้ำก็ไม่ใช่เรื่องยาก!

แล้วแบบนี้ผู้ใช้สัตว์วิญญาณจะบัญชาการสัตว์วิญญาณยังไง?

ถ้าอยู่ใกล้สนามรบมากเกินไปก็อาจจะโดนลูกหลง!

ถ้าหากอยู่ไกลจากสนามรบมากเกินไปก็ไม่สามารถบัญชาการสัตว์วิญญาณได้ทันท่วงที!

ด้วยเหตุผลนี้ ผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับสูงจึงได้ทำการศึกษาและวิจัยกันอย่างจริงจัง

สุดท้ายพวกเขาก็ค้นพบวิธีแก้ไข

พวกเขาพบว่า… ตราบใดที่สามารถควบคุมพลังของผู้ใช้สัตว์วิญญาณให้รวมตัวกันกลายเป็นเกราะป้องกัน ก็จะสามารถแก้ไขปัญหานี้ได้

“เกราะป้องกัน” จึงได้ถือกำเนิดขึ้นมา

แล้วผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับไหนถึงจะสามารถควบคุมพลังให้กลายเป็นเกราะป้องกันได้?

จากที่ไป๋จื่ออันเรียนมา อย่างน้อยๆ ก็ต้องเป็นระดับเงิน!

เพราะตอนที่ระดับพลังยังต่ำอยู่ พลังของผู้ใช้สัตว์วิญญาณก็อ่อนแอมาก มันไม่สามารถรวมตัวกันกลายเป็นเกราะป้องกันได้

แต่… ไป๋จื่ออันรู้สึกได้ พลังของผู้ใช้สัตว์วิญญาณที่เกิดขึ้นในร่างกายของเขานั้น… รุนแรงมาก!

ถ้าหากเป็นผู้ใช้สัตว์วิญญาณระดับเหล็กดำทั่วๆ ไป พลังของผู้ใช้สัตว์วิญญาณที่เกิดขึ้นในร่างกายจะมีขนาดเท่ากับเส้นผม

แต่พลังของผู้ใช้สัตว์วิญญาณที่เกิดขึ้นในร่างกายของไป๋จื่ออัน กลับ… มีขนาดใหญ่เท่ากับลำธาร!