ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 502 ปัญญาที่น่าทึ่ง

ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 502 ปัญญาที่น่าทึ่ง

เมื่อเสียงของจี๋อวิ๋นสงบลง การต่อสู้ครั้งนี้ก็จบลง จักรพรรดิเซียนหนึ่งคนต้องล่มสลายด้วยน้ำมือของจี๋อวิ๋น

"นี่..."

กู้ชิงเฟิงเห็นภาพนี้ เขาไม่อยากจะเชื่อ

ครั้งที่แล้วที่พบกัน

จี๋อวิ๋นยังคงมีพลังเทียบเท่ากึ่งจักรพรรดิเซียน

บัดนี้ จี๋อวิ๋นได้ก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งจักรพรรดิเซียนแล้ว

กระทั่งยังสามารถสังหารจักรพรรดิเซียนได้

เรื่องนี้ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก

พวกเขาเหล่าบุตรเทพและธิดาเทพ

เมื่อเทียบกับจี๋อวิ๋นแล้ว

ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

จี๋อวิ๋นมาถึงข้างกายกู้ชิงเฟิง

ช่วยพวกเขาทั้งสามคนขจัดพิษ

ในสายตาของกู้ชิงเฟิงและคนอื่น ๆ

จี๋อวิ๋นเป็นคนที่ไม่ชอบพูด

ทุกครั้งที่ปรากฏตัว เขาจะไม่พูดมาก

ครั้งนี้ เขาได้ช่วยชีวิตตนเอง

กู้ชิงเฟิงจึงรู้สึกขอบคุณ

"ทุกครั้งพี่ชายเต๋าจะจากไปอย่างรวดเร็ว ครั้งนี้พี่ชายเต๋าได้ช่วยชีวิตข้า ไม่ทราบว่าพี่ชายเต๋าจะบอกชื่อได้หรือไม่"

จี๋อวิ๋นตอบเขา

"จี๋อวิ๋น"

"เดิมทีก็คือสหายเต๋าจี๋"

พิษของกู้ชิงเฟิงแม้ว่าจะหายไปแล้ว แต่ร่างกายของเขายังคงอ่อนแอ

แต่เขากลับลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน

เริ่มต้นสนทนากับจี๋อวิ๋นราวกับเป็นสหายสนิท

คนทั้งสองดูเหมือนจะลืมเลือนเรื่องราวที่เกิดขึ้น

สำหรับความหน้าด้านของกู้ชิงเฟิง จี๋อวิ๋นเพิ่งจะเคยพบเห็นเป็นครั้งแรก

ตลอดหลายปีมานี้ แม้ว่าตบะของอีกฝ่ายจะไม่มีความก้าวหน้าใด ๆ

แต่ความหน้าด้านของเขากลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้

จี๋อวิ๋นไม่ได้พูดคุยกับเขามากนัก แต่กลับเดินต่อไป

ครั้งนี้ที่จี๋อวิ๋นปรากฏตัวขึ้นที่แห่งนี้

หนึ่งก็คือช่วยพวกเขาแก้ไขปัญหา

สองก็คือต้องการดูว่าภายในถ้ำสวรรค์นี้มีของวิเศษใด ๆ

"ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าจะมาที่นี่เช่นกัน? ไม่ถูกต้อง ข้าเพิ่งจะค้นพบถ้ำสวรรค์แห่งนี้ เหตุใดพวกเจ้าจึงมาถึงที่นี่อย่างรวดเร็วเช่นนี้"

กู้ชิงเฟิงรู้สึกสงสัย

"เจ้าไม่รู้หรือ?"

เหยาหรูอวี้เดินเข้ามา

"รู้อันใด?"

กู้ชิงเฟิงรู้สึกงุนงง

ไม่เข้าใจว่านางกำลังพูดถึงเรื่องราวใด

"ตอนนี้ ทุกขุมอำนาจต่างก็รู้ว่าโชคของเจ้ากู้ชิงเฟิงนั้นดีราวกับฟ้าประทาน แม้แต่การเหยียบอุจจาระสุนัข ก็ยังสามารถพบเจอกับดินแดนลับและถ้ำสวรรค์ ดังนั้น จึงมีผู้คนมากมายจับตามองเจ้า"

เซียวลั่วหลีเดินออกมาอธิบาย

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดูเหมือนว่าเจ้ายังไม่รู้ถึงความสามารถของตนเองกระมัง สหายเต๋า?"

เจียงหยู่ซีกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

กู้ชิงเฟิงได้ยินพวกเขากล่าวเช่นนั้น จึงเอามือลูบศีรษะของตนเอง

"ข้ามีพลังวิเศษเช่นนั้นหรือ?"

กระทั่งจี๋อวิ๋นที่ไม่ชอบพูด

ได้ยินเขาพูดเช่นนั้น ก็หันหลังกลับมา

"มี!"

เห็นจี๋อวิ๋นเห็นด้วยกับเรื่องนี้ และยังคงตอบคำถามของกู้ชิงเฟิง

เจียงหยู่ซีและคนอื่น ๆ ก็เผยรอยยิ้มออกมา

"เจ้าดูสิ ที่นี่มียอดฝีมือรับรอง พี่ชายเต๋าจี๋กล่าวว่าโชคของเจ้าดีอย่างยิ่ง"

เห็นพวกเขากล่าวเช่นนั้น ทำให้กู้ชิงเฟิงรู้สึกเขินอายเล็กน้อย

"พอได้แล้ว เจ้าคนผู้นี้ แม้ว่าโชคของเจ้าจะดี แต่ตบะของเจ้ากลับอ่อนแอ"

อวิ๋นหลินกล่าวถึงข้อบกพร่องที่ใหญ่ที่สุดของเขา

กู้ชิงเฟิงได้ยินเช่นนั้นจึงพยักหน้า

เมื่อเทียบกับจี๋อวิ๋นแล้ว ตบะของตนเองนั้นอ่อนแออย่างยิ่ง

หากมิใช่เพราะจี๋อวิ๋นลงมือช่วยเหลือ

ไม่ต้องกล่าวถึงการช่วงชิงสมบัติที่แห่งนี้

เกรงว่าแม้แต่ชีวิตของเขา

ก็ยังคงไม่สามารถรักษาเอาไว้ได้

ในฐานะบุตรเทพและธิดาเทพ

พวกเขายังคงมีความภาคภูมิใจ

อย่างน้อย พวกเขาก็จะไม่ขอความช่วยเหลือจากวังสวรรค์

"ดังนั้น ข้าจึงได้ออกตามหาโอกาส แต่ทว่า มหาจักรพรรดิจื่อเว่ยได้กล่าวเอาไว้ หากมหามรรคของข้ายังไม่สมบูรณ์ แม้ว่าจะสามารถก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งจักรพรรดิเซียนได้ ก็มิอาจมีความก้าวหน้าใด ๆ อีก"

กู้ชิงเฟิงถอนหายใจออกมา

"แท้จริงแล้ว แม้แต่ตอนนี้ ข้าก็ยังคงไม่รู้ว่าตนเองควรจะเดินทางไปในเส้นทางใด ดังนั้น ข้าจึงยังคงออกตามหาโอกาส"

เห็นเขาขมวดคิ้ว

จี๋อวิ๋นที่อยู่ด้านหน้าจึงได้เอ่ยวาจาขึ้นมา

"เจ้าคนผู้นี้มีโชคชะตาที่ดี เจ้าไม่คิดจะใช้พลังบุญกุศล ก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งอริยะหรือ?"

ได้ยินจี๋อวิ๋นกล่าวเช่นนั้น

กู้ชิงเฟิงก็เบิกตากว้าง

เขาไม่เคยคิดถึงพลังบุญกุศลมาก่อน

เพราะภายในวังสวรรค์ ผู้คนส่วนใหญ่ล้วนใช้พลังแห่งดวงดาว และยังคงมีบางส่วนที่ได้ตรัสรู้มรรคแห่งการสังหาร

แต่เขากลับไม่เข้าใจมหามรรคเหล่านี้

หากต้องฝึกฝนจริง ๆ อาจจะสำเร็จ

แต่คงจะไม่สามารถก้าวหน้าไปได้ไกล

"คำว่าโชคชะตา ข้าชอบอย่างยิ่ง เพียงแต่หากต้องพึ่งพาโชคชะตา การต่อสู้ในอนาคตจะทำเช่นไร"

กู้ชิงเฟิงเห็นว่าจี๋อวิ๋นเป็นผู้ที่มีความรู้ จึงรีบเดินทางไปยังข้างกายของจี๋อวิ๋น

และเดินต่อไปพร้อมกับเขา

ณ ส่วนลึกที่สุดของถ้ำสวรรค์

จี๋อวิ๋นและคนอื่น ๆ หยุดฝีเท้าลง

"เดิมทีเจ้าก็ได้รับตราประทับลิขิตสวรรค์ ดังนั้น หากเจ้าเลือกเส้นทางใด เส้นทางนั้นก็จะผสานกับตราประทับลิขิตสวรรค์ ทำให้เจ้าสามารถก้าวหน้าไปได้อย่างรวดเร็ว แต่หากเจ้าไม่ชอบเส้นทางนั้น แม้ว่าจะมีตราประทับลิขิตสวรรค์ ก็มิอาจช่วยเหลือเจ้าได้"

จี๋อวิ๋นกล่าว ทำให้เขาเข้าใจแล้ว

ตนเองจำเป็นต้องรู้ว่าเส้นทางเบื้องหน้าคืออะไร

"ข้าเห็นว่าเจ้าสนใจพลังบุญกุศล หากเป็นเช่นนั้น ข้ามีของวิเศษอย่างหนึ่งที่เจ้าสามารถใช้ได้"

เหยาหรูอวี้และคนอื่น ๆ ที่อยู่ด้านหลังได้ยินจี๋อวิ๋นกล่าวเช่นนั้น พวกเขาก็ยิ่งมั่นใจ

โชคชะตาของกู้ชิงเฟิงนั้นดีอย่างยิ่ง

หากเขาเลือกเส้นทางพลังบุญกุศล เช่นเดียวกับที่จี๋อวิ๋นกล่าว บางทีเขาอาจจะสามารถก้าวหน้าไปได้ไกล

"ไม่ทราบว่าของวิเศษที่พี่ชายเต๋ากล่าวถึงคืออะไร"

จี๋อวิ๋นนำเหรียญทองดูดของวิเศษออกมา

สัมผัสได้ถึงเหรียญทองดูดของวิเศษ

ทุกคนต่างก็มีความคิดเดียวกัน

นั่นก็คือ พลังบุญกุศลมากมายที่ปกคลุมเหรียญทองดูดของวิเศษ

"เหตุใดสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ จึงมีพลังบุญกุศลมากมายเช่นนี้?"

กู้ชิงเฟิงเอ่ยถามโดยไม่รู้ตัว

อวิ๋นหลินที่อยู่ข้างกายเขา

มองดูเหรียญทองดูดของวิเศษในมือของจี๋อวิ๋นด้วยความตกใจ

"นี่คือเหรียญทองดูดของวิเศษจริง ๆ หรือ?"

ได้ยินเสียงตกใจของอวิ๋นหลิน

กู้ชิงเฟิงก็รู้ว่าเขารู้บางสิ่งบางอย่าง

"มีข่าวลือว่าเหรียญทองดูดของวิเศษเป็นสมบัติวิญญาณแต่กำเนิด เพียงแต่ระดับของมันเป็นเพียงระดับกลาง ตอนนี้ ในมือของเจ้ากลับเป็นสมบัติวิญญาณแต่กำเนิดระดับสูงสุด การที่จะเพิ่มระดับสมบัติวิญญาณเช่นนี้มิใช่เรื่องง่าย"

อวิ๋นหลินกล่าวด้วยความตกใจ

ได้ยินเขาพูดเช่นนั้น จี๋อวิ๋นจึงพยักหน้า

"เช่นเดียวกับที่เจ้ากล่าว การเพิ่มระดับสมบัติวิญญาณเช่นนี้มิใช่เรื่องง่าย เพียงแต่ก่อนหน้านี้ข้าได้รับพลังบุญกุศลหลายล้านแต้ม จึงได้นำพลังบุญกุศลเหล่านั้นใส่เข้าไป ทำให้มันเพิ่มระดับ"

หากกู้ชิงเฟิงมีโชคชะตาที่ดีเกินไป ตัวเขาเองยังไม่รู้

บัดนี้ คำพูดของจี๋อวิ๋นทำให้ทุกคนรู้สึกอิจฉา

ไม่ต้องกล่าวถึงการได้รับสมบัติวิญญาณแต่กำเนิดระดับกลาง

แม้ว่าจะได้รับพลังบุญกุศลหลายล้านแต้ม

แต่จะหามาจากที่ใด

นี่เป็นปัญหาที่ยากจะแก้ไข

ตอนนี้ จี๋อวิ๋นไม่เพียงแต่มีเหรียญทองดูดของวิเศษ ยังคงสามารถเพิ่มระดับมันได้

อวิ๋นหลินกลืนน้ำลายลงคอ เขายกนิ้วให้จี๋อวิ๋น

"โชคชะตาของกู้ชิงเฟิง เทียบกับเจ้าแล้ว ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน"