ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 425 ให้ขอทาน

ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 425 ให้ขอทาน

จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินมองดูเงาร่างที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า สิ่งแรกที่เขารับรู้ได้ก็คือกลิ่นอายโลหิตอันยิ่งใหญ่ที่แผ่ออกมาจากเงาร่างนั้น

เมื่ออยู่ท่ามกลางกลิ่นอายโลหิตเช่นนี้ แม้แต่เขาก็ยังคงรู้สึกหายใจติดขัด

นอกจากนี้ เงาร่างของผานกู่ที่จี๋อวิ๋นปลดปล่อยออกมา ยังคงมีมหามรรคแห่งฤทธาที่บริสุทธิ์ไหลเวียนอยู่

เมื่ออยู่เบื้องหน้ามหามรรคเช่นนี้ แม้ว่าเจ้าจะฝึกฝนวิชาอันน่าทึ่งมากเพียงใด หากมหามรรคของเจ้าอ่อนแอกว่ามหามรรคแห่งฤทธา ก็จะถูกทำลายลง

เช่นนี้เอง จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินจึงถูกปราบปรามอีกครั้ง

ความจริงแล้ว เงาร่างผานกู่ที่จี๋อวิ๋นปลดปล่อยออกมา หากอยู่ในสถานการณ์ปกติ ก็มิได้มีพลังอำนาจมากมายเช่นนี้

แต่ตอนนี้ จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินอยู่ภายในค่ายกลกระบี่สังหารเซียน และค่ายกลกระบี่สังหารเซียนได้เสริมพลังให้กับจี๋อวิ๋น

ส่วนจักรพรรดิเซียนตำลึงเงินกลับถูกกดขี่

เพียงแต่การกดขี่นี้ ไร้ซึ่งเสียง ไร้ซึ่งร่องรอย

จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินมิได้สังเกตเห็น

ในเวลานี้ เขาเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าเงาร่างเบื้องหน้า แม้จะมิใช่มหาเทพผานกู่ ก็คงมิได้แตกต่างกันมากนัก

เพียงแค่คำพูดคำเดียว ก็สามารถทำให้เขารู้สึกราวกับว่าต้องคุกเข่าลง

และตอนนี้ เพียงแค่เงาร่างปรากฏตัวขึ้น ก็ทำให้เขารู้สึกราวกับว่าความลับทั้งหมดถูกเปิดเผย แม้แต่การต่อต้าน เขาก็ยังมิอาจทำได้

“ไม่ทราบว่ามหาเทพผานกู่เรียกข้ามาที่นี่ มีเรื่องอันใดหรือ”

จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินรีบวางท่าทีที่ต่ำต้อย ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นมิตรหรือศัตรู สิ่งแรกที่เขาต้องทำก็คือการมีชีวิตรอดออกไปจากที่แห่งนี้

“เมื่อข้ามาถึง โลกใบนี้กลับมิอาจรองรับได้ ตอนนี้ข้าเพียงแค่ส่งเจตจำนงลงมา ก็ยังคงรู้สึกได้ว่าโลกใบนี้กำลังสั่นสะเทือน”

จี๋อวิ๋นรู้ดีว่าไม่มีผู้ใดสามารถเปิดโปงคำพูดของเขาได้

ดังนั้น เขาจึงกล่าวสิ่งใดออกมาก็ได้

เป็นไปตามคาด หลังจากที่จี๋อวิ๋นกล่าวจบ จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินก็มิอาจไม่เชื่อ

ในเวลานี้ เขาตกใจอย่างยิ่ง กระทั่งยังคงคิดอยู่

นี่คือผู้ใดกันแน่ ถึงได้ทรงพลังเช่นนี้ โลกใบนี้มิอาจรองรับได้

“แต่เมื่อข้ามาถึงที่แห่งนี้ ก็รู้สึกว่ามีวาสนาต่อโลกใบนี้ ข้าจึงได้ทิ้งเจตจำนงเอาไว้ ต้องการปกป้องที่แห่งนี้เป็นเวลาหมื่นปี แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีผู้ใดกล้ามาท้าทายข้า”

เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ จี๋อวิ๋นก็ส่งเสียงเย็นชาออกมา

ทั่วทั้งพื้นที่สั่นสะเทือน

จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินได้ยินเช่นนั้น ภายในใจก็รู้ดีว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น

คงจะเป็นจักรพรรดิเซียนเขี้ยวเผิงที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ กล้ามาท้าทายเทพมารผู้นี้นำไปสู่ความตาย

ในที่สุดเขาก็รู้ความจริง

ในเวลานี้ เขาก็ยิ่งแสดงท่าทีที่นอบน้อมมากขึ้น

“มหาเทพผานกู่ เรื่องราวที่ท่านกล่าวถึง ข้าคงจะรู้แล้ว คนผู้นั้นสมควรตาย หากพวกเรารู้เรื่องนี้ ก็คงจะลงโทษเขาเช่นกัน กล้ามาท้าทายมหาเทพผานกู่ เขาคงจะรนหาที่ตาย”

จี๋อวิ๋นที่กำลังเฝ้ามองอยู่ ได้ยินจักรพรรดิเซียนตำลึงเงินกล่าวเช่นนั้น บนใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มออกมา

จักรพรรดิเซียนผู้นี้ยากที่จะจัดการยิ่งกว่าที่เขาคิด

ไม่ว่าเขาจะกล่าวสิ่งใด อีกฝ่ายก็เห็นด้วย

ไม่เคยเอ่ยวาจาใด ๆ ที่ขัดแย้งกับเขา

หากเป็นคนธรรมดาสามัญ คงจะถูกคำพูดของเขาหลอกลวงไปแล้ว

เมื่อจี๋อวิ๋นรู้ตัว เขาก็รู้สึกสนใจจักรพรรดิเซียนผู้นี้

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าพลังอำนาจที่แท้จริงของอีกฝ่ายเป็นเช่นไร

แต่เพียงแค่หัวใจมรรคาที่เขามี จี๋อวิ๋นก็เชื่อมั่นว่าเขาคือจักรพรรดิเซียนอันดับหนึ่งของโลกใบนี้

“เช่นนั้น เจ้ามีความคิดเห็นอันใดหรือไม่”

จี๋อวิ๋นรู้ดีว่าหากสนทนากับคนเช่นนี้มากเท่าใด ก็จะยิ่งเปิดโปงจุดอ่อนมากเท่านั้น

เขาจึงเปลี่ยนวิธีการ สอบถามว่าอีกฝ่ายจะมอบผลประโยชน์อันใดให้กับตนเอง

จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินได้ยินผานกู่กล่าวเช่นนั้น เขาก็เข้าใจในทันที

เขานำสมบัติฟ้าดินที่เขาคิดว่าดีที่สุดออกมาจากแหวนเก็บของ วางไว้เบื้องหน้า

แต่จี๋อวิ๋นกลับมิได้สนใจใด ๆ

สมบัติล้ำค่านั้น ยังคงอยู่ที่เดิม

จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินเห็นดังนั้น ก็รู้ว่าตนเองมอบให้น้อยเกินไป ไม่สามารถดึงดูดความสนใจของอีกฝ่ายได้

เขาคิด หากอีกฝ่ายคือมหาเทพผานกู่จริง ๆ สมบัติฟ้าดินเหล่านี้อาจมีประโยชน์กระมัง

เขาจึงนำสมบัติฟ้าดินชิ้นใหม่ออกมาจากแหวนเก็บของ วางไว้บนพื้น

แต่อีกฝ่ายก็ยังคงมิได้สนใจ

ในเวลานี้ เขาเริ่มสงสัยว่ามหาเทพผานกู่ต้องการสิ่งใดกันแน่ หรือว่าอีกฝ่ายจะหลอกลวงเขา

ต้องกล่าวว่า ความคิดนี้ของเขานั้นถูกต้อง

จี๋อวิ๋นหลอกลวงเขาเข้ามา

หนึ่งก็คือการประกาศถึงการมีตัวตนของตนเอง

สองก็คือสมบัติฟ้าดินบนร่างกายของเขา เผ่าอสูรในโลกรกร้างเป่ยหยวน เป็นเผ่าที่ยากจนที่สุด

แต่จักรพรรดิเซียนเขี้ยวเผิงยังคงมีสมบัติฟ้าดินมากมายถึงหกสิบล้านแต้ม

หากเขาสามารถช่วงชิงสมบัติฟ้าดินทั้งหมดจากจักรพรรดิเซียนเหล่านี้ได้ ก็คงจะได้รับแต้มต้นกำเนิดมรรคมากมาย

เมื่อเวลาผ่านไป สมบัติฟ้าดินเบื้องหน้าจักรพรรดิเซียนตำลึงเงินก็มากขึ้นเรื่อย ๆ

แต่อีกฝ่ายก็ยังคงมิได้เอ่ยวาจาใด ๆ ทำให้เขารู้สึกกังวล และโกรธแค้น

อีกฝ่ายคงจะโลภมาก

เขานำสมบัติฟ้าดินมากมายเช่นนี้ออกมา แต่อีกฝ่ายก็ยังคงไม่พอใจ

หรือว่าเขาต้องนำสมบัติทั้งหมดออกมา

สมบัติฟ้าดินมากมายเช่นนี้ แม้แต่เขา ก็ยังคงรู้สึกเสียดาย และในเวลานั้น ผานกู่ก็เอ่ยวาจาขึ้นมา

“สมบัติเพียงแค่นี้ เจ้าคิดว่ากำลังให้ขอทานหรือ”

ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธของผานกู่

จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินตกใจอย่างยิ่ง เขารีบคุกเข่าลงบนพื้นโดยไม่รู้ตัว

เขามองดูตนเองคุกเข่าลงอีกครั้ง ก็มิได้สนใจใด ๆ

เพราะตอนนี้ เขาเริ่มชินกับเรื่องราวเหล่านี้แล้ว แต่เมื่อได้ยินคำพูดของผานกู่

เขาก็รู้ว่าตนเองควรทำสิ่งใด

เขานำสมบัติฟ้าดินออกมาอีกครั้ง

จี๋อวิ๋นเห็นอีกฝ่ายนำสมบัติฟ้าดินออกมาทีละชิ้นสองชิ้น ความเร็วเช่นนี้ช่างเชื่องช้า

เขาจึงกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง

“วันนี้ เจ้าจะเลือกสิ่งใด ทิ้งชีวิตไว้ หรือทิ้งแหวนเก็บของไว้”

จักรพรรดิเซียนตำลึงเงินได้ยินจี๋อวิ๋นกล่าวเช่นนั้น เขาก็เข้าใจในทันที

อีกฝ่ายต้องการสมบัติฟ้าดินบนร่างกายของเขา

ในเวลานี้ แม้ว่าเขาจะไม่อยากมอบให้ แต่เขาก็มิอาจทำสิ่งใดได้

ตอนนี้ เขาได้เข้าไปในถ้ำเสือแล้ว การที่จะออกไปโดยไม่เสียอะไร ย่อมเป็นไปไม่ได้

ดังนั้น เขาจึงต้องทำตามที่อีกฝ่ายต้องการ

หากทำตามที่จี๋อวิ๋นต้องการ

ภายในใจของเขา ย่อมต้องเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

แต่ทว่า เขากลับแสดงสีหน้าที่สงบนิ่ง

เขานำแหวนเก็บของออกมาวางไว้เบื้องหน้า

เตรียมพร้อมสำหรับทุกอย่าง

หากมีผู้ใดปรากฏตัวขึ้น และนำแหวนเก็บของไป

เขาจะเปิดโปงอีกฝ่ายให้ทุกคนได้รู้ว่าใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดนี้

หากอีกฝ่ายเป็นเพียงคนธรรมดา เขาเชื่อมั่นว่าตนเองสามารถทำลายค่ายกลกระบี่สังหารเซียนได้

ในขณะที่เขากำลังรอคอย

ทันใดนั้น เบื้องหน้าของเขาก็ปรากฏลมพายุขึ้น

ลมพายุนั้นได้พัดพาสมบัติทั้งหมดไป

หายไปอย่างไร้ร่องรอย