ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 285 มหาจักรพรรดิเฟิงตูแห่งยมโลก

ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 285 มหาจักรพรรดิเฟิงตูแห่งยมโลก

ทันใดนั้น เบื้องหน้าจี๋อวิ๋นก็ถูกปกคลุมด้วยแสงสว่างอันไร้ขอบเขต

แต่เขากลับไม่สนใจ ภายในดวงตามีเพียงความตื่นเต้น จ้องมองไปยังใจกลางของแสงสว่าง

เห็นเพียงเงาร่างสูงใหญ่สีดำสนิทปรากฏขึ้น

สวมชุดจักรพรรดิ สวมมงกุฎ เทพ พลังอำนาจสูงส่ง น่าเกรงขาม

ยืนอยู่ตรงนั้น ราวกับเป็นผู้ปกครองฟ้าดิน ผู้กำหนดชีวิตและความตาย!

"หุ่นเชิดมหาจักรพรรดิเฟิงตู!"

จี๋อวิ๋นรู้สึกทั้งตื่นเต้นและดีใจจนแทบจะร้องตะโกนออกมา

ในเวลาเดียวกัน ภายในสมองของเขาก็ปรากฏข้อมูลมากมายเกี่ยวกับหุ่นเชิดตนนี้!

มหาจักรพรรดิเฟิงตู หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า มหาจักรพรรดิเฟิงตูแห่งทิศเหนือ

เป็นเทพสูงสุดผู้ปกครองยมโลก เจ้าแห่งยมโลก เป็นใหญ่เหนือภูตผีทั้งปวง!

กล่าวโดยง่าย บนสวรรค์และใต้พิภพ สามภพหกภูมิ ภูตผีทั้งหมดล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา!

"ไม่คิดเลยว่าหลังจากสุ่มได้หุ่นเชิดมหาจักรพรรดิจื่อเว่ยแล้ว จะสุ่มได้หุ่นเชิดมหาจักรพรรดิเฟิงตูอีก!"

จี๋อวิ๋นพยายามสงบสติอารมณ์ กล่าวกับตัวเอง

จากการสัมผัสของเขา หุ่นเชิดมหาจักรพรรดิเฟิงตูผู้นี้ มีพลังรบเทียบเท่าหุ่นเชิดมหาจักรพรรดิจื่อเว่ย

เป็นถึง… ระดับราชันเซียนเหนือหล้า!

"เยี่ยม! กำลังรบของหุ่นเชิดใต้บังคับบัญชาของข้าแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว!"

จี๋อวิ๋นพยายามอดกลั้นที่จะอัญเชิญหุ่นเชิดมหาจักรพรรดิเฟิงตูผู้นี้ออกมา

จากนั้นจึงทำการสุ่มต่อ

หุ่นเชิดที่ได้รับในครั้งต่อ ๆ มา แม้ว่าจะไม่มียอดฝีมือเช่นมหาจักรพรรดิเฟิงตู

แต่ก็ไม่ใช่เศษขยะทั้งหมด มีบางอย่างที่น่าสนใจ

เป็นหุ่นเชิดระดับกึ่งราชันเซียนสองตน

ทั้งสองมาจากนิกายพุทธ คนหนึ่งคือพระอักโษภยพุทธะแห่งทิศตะวันออก หนึ่งในห้าพระพุทธเจ้า อีกคนหนึ่งคือพระสังกัจจายน์ หนึ่งในสามพระพุทธเจ้าโบราณ

เรื่องนี้ทำให้จี๋อวิ๋นรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย หรือว่านี่เป็นลางบอกเหตุ

ขุมอำนาจต่อไปที่เขาต้องให้ความสนใจ คือนิกายพุทธหรือ!

"ไม่เลวเช่นกัน ถึงเวลานั้น ข้าจะให้วังสวรรค์ นิกายพุทธ และยมโลกต่อสู้กัน เพื่ออุ่นเครื่อง"

จี๋อวิ๋นกล่าวในใจ

จากนั้นเขาก็สะบัดความคิดนี้ออกไป

รีบเคลื่อนย้ายไปยังโลกภายในม้วนภาพขุนเขาและท้องทะเล

อัญเชิญหุ่นเชิดมหาจักรพรรดิเฟิงตูออกมาโดยไม่ลังเล

"ตู้ม!"

เช่นเดียวกับตอนที่อัญเชิญมหาจักรพรรดิจื่อเว่ย โลกภายในม้วนภาพขุนเขาและท้องทะเล ถูกปกคลุมด้วยนิมิตอันน่าอัศจรรย์มากมาย

มิใช่ดวงดาวนับไม่ถ้วน แต่เป็นฟ้าดินที่หยุดนิ่ง จากนั้นก็สูญเสียสีสัน

สุดท้าย เหลือเพียงสีขาวและสีดำ!

ราวกับโลกกำลังจะแตกสลาย กาลเวลากำลังจะพังทลาย น่ากลัวยิ่งนัก

และท่ามกลางนิมิตอันไร้ขอบเขต มหาจักรพรรดิเฟิงตูก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างช้า ๆ

สามภพหกภูมิ อดีต ปัจจุบัน และอนาคต ภูตผีทั้งหมดล้วนเป็นข้ารับใช้ของข้า!

เพียงความคิดเดียว ข้าก็สามารถกำหนดชีวิตและความตาย สร้างทุกสิ่ง ทำลายทุกสิ่ง!

นี่คือสิ่งที่จี๋อวิ๋นสัมผัสได้ เมื่อเห็นหุ่นเชิดมหาจักรพรรดิเฟิงตู

"เป็นยอดฝีมือที่น่าเกรงขามอีกคนหนึ่ง"

ในใจของจี๋อวิ๋นมีความรู้สึกเช่นนี้

จากนั้นเขาก็อัญเชิญหุ่นเชิดมหาจักรพรรดิจื่อเว่ยมายังที่แห่งนี้

มองดูหุ่นเชิดทั้งสองที่ยืนอยู่ข้างกาย ใบหน้าของจี๋อวิ๋นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ในเวลาเดียวกัน ภายในใจของเขาก็กำลังคิด

"หุ่นเชิดระดับราชันเซียนเหนือหล้าสองตน ยิ่งไปกว่านั้นพลังรบยังเหนือกว่าระดับราชันเซียนเหนือหล้าทั่วไป"

"หากบวกกับม้วนภาพขุนเขาและท้องทะเล แม้แต่กึ่งจักรพรรดิเซียนจากโลกต่างภพก็มิอาจต้านทานได้…………"

ก่อนหน้านี้ จี๋อวิ๋นค่อนข้างกังวล หากกึ่งจักรพรรดิเซียนจากโลกต่างภพลงมืออย่างรุนแรง

เพียงแค่หุ่นเชิดมหาจักรพรรดิจื่อเว่ยและม้วนภาพขุนเขาและท้องทะเล คงไม่สามารถต้านทานได้

นี่จึงเป็นเหตุผลที่จี๋อวิ๋นไม่สังหารราชันเซียนจากโลกต่างภพ แต่สังหารเพียงผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับราชันเซียน

สาเหตุหนึ่งก็คือ ราชันเซียนนั้นแข็งแกร่ง สาเหตุที่สองก็คือเขากลัวว่าจะทำให้กึ่งจักรพรรดิเซียนผู้นั้นรู้ตัว

แต่ตอนนี้ ความกังวลเหล่านั้นหายไปจนหมดสิ้น

"พอดีเลย ยอดฝีมือที่อยู่ต่ำกว่าระดับราชันเซียนจากโลกต่างภพ แทบจะถูกกำจัดจนหมดสิ้น ถึงเวลาจัดการกับราชันเซียนแล้ว"

จี๋อวิ๋นกล่าวเบา ๆ

ชั่วพริบตาถัดมา เขาก็ควบคุมหุ่นเชิดมหาจักรพรรดิจื่อเว่ยและมหาจักรพรรดิเฟิงตูหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ในเวลาเดียวกัน ณ เมืองโบราณแห่งหนึ่งในโลกต่างภพ

ราชันเซียนแก่นแท้ที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่ภายในโถงใหญ่ ทันใดนั้นสีหน้าก็พลันเปลี่ยนไป

เพราะเขาได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจากปักษิณสวรรค์

"หรือว่าจะเป็นคนจากวังสวรรค์หรือนรกที่ลงมือ?"

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ราชันเซียนแก่นแท้ก็รีบออกจากเมืองโบราณ

ทะลวงผ่านความว่างเปล่า ไปยังสถานที่ที่ได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือ

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่รอคอยเขาอยู่ มิใช่ปักษิณสวรรค์ แต่เป็นร่างเงาอันยิ่งใหญ่ที่ล้อมรอบด้วยแสงสลัว

………

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวที่ทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก

ราชันเซียนแก่นแท้ไม่ลังเลที่จะหันหลังกลับ ฉีกกระชากความว่างเปล่า หลบหนีไปอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าตนเองถูกหลอก

แต่ในขณะที่เขาเพิ่งฉีกกระชากความว่างเปล่า ฝ่ามือขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

ฝ่ามือนั้นราวกับมีหมื่นโลกาอยู่ภายใน ปกคลุมเขาไว้ในชั่วพริบตา

ถูกปราบปรามโดยสมบูรณ์ ไม่อาจต่อต้านได้!

"คนแรก"

จี๋อวิ๋นควบคุมหุ่นเชิดมหาจักรพรรดิเฟิงตูเอ่ยวาจาออกมา จากนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

เช่นนี้เอง

จี๋อวิ๋นจึงใช้วิธีการเดิม หลอกล่อราชันเซียนจากโลกต่างภพออกมา โดยใช้จี้หยกขอความช่วยเหลือที่เขาได้รับจากผู้บำเพ็ญจากโลกต่างภพ

จากนั้น หุ่นเชิดมหาจักรพรรดิจื่อเว่ยหรือหุ่นเชิดมหาจักรพรรดิเฟิงตูจะลงมือ ปราบปรามพวกเขาอย่างง่ายดาย

บวกกับสมบัติวิญญาณแต่กำเนิดที่ปิดบังกลไกสวรรค์ แผนการนี้จึงสมบูรณ์แบบ

"ตอนนี้ข้าได้ปราบปรามราชันเซียนจากโลกต่างภพสิบสองคนแล้ว เป็นราชันเซียนสามัญเก้าคน ราชันเซียนไร้เทียมทานสามคน"

จี๋อวิ๋นกล่าวกับตัวเองในใจ

"จัดการกับยอดฝีมือระดับราชันเซียนเหนือหล้าอีกหนึ่งคน ก็เพียงพอแล้ว"

จี๋อวิ๋นไม่ได้คิดจะสังหารราชันเซียนทั้งหมด มิเช่นนั้น โลกต่างภพคงต้องคลุ้มคลั่ง

ด้วยพลังของเขาในตอนนี้ ยังมิอาจทำลายล้างโลกต่างภพได้

ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงเลือกที่จะข่มขู่ ไม่สังหารมากเกินไป

รอจนกว่าเขาจะสุ่มได้หุ่นเชิดที่แข็งแกร่งกว่านี้ จึงค่อยทำลายล้างโลกต่างภพ

จากนั้นจี๋อวิ๋นจึงควบคุมหุ่นเชิดมหาจักรพรรดิจื่อเว่ยและมหาจักรพรรดิเฟิงตู ทะลวงผ่านความว่างเปล่าไปพร้อม ๆ กัน

ในเวลาเดียวกัน ณ บริเวณรอยต่อระหว่างโลกต่างภพกับโลกเซียน

เหนือความว่างเปล่า

บุรุษรูปงามผู้หนึ่งที่มีบุคลิกสง่างามและเย็นชา ยืนตระหง่านอยู่ ณ ที่แห่งนั้น

เป็นทายาทของผู้อาวุโสโบราณจากโลกต่างภพที่ถูกมหาจักรพรรดิจื่อเว่ยสังหาร

เขามีนามว่า ราชันเซียนหมื่นโบราณ เป็นถึงระดับราชันเซียนเหนือหล้าแห่งโลกต่างภพ

นับตั้งแต่ที่เขาล่วงรู้ว่ามหาจักรพรรดิจื่อเว่ยผู้สังหารบิดาของเขายังคงมีชีวิตอยู่

เขาจึงออกตามหามหาจักรพรรดิจื่อเว่ยทุกวันทุกคืน

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีพลังอำนาจเหนือกว่าทุกคน มองเห็นอดีต ปัจจุบัน และอนาคตได้

แต่เขาก็ไม่พบร่องรอยใด ๆ เกี่ยวกับมหาจักรพรรดิจื่อเว่ยและวังสวรรค์

ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่ในโลกนี้

“มหาจักรพรรดิจื่อเว่ย ข้าจะตามหาเจ้า แม้จะอยู่บนสวรรค์หรือใต้พิภพ!”

“ข้าจะสังหารเจ้า ตัดศีรษะของเจ้า มอบเป็นเครื่องสังเวยให้กับบิดา!”

เสียงที่เต็มไปด้วยจิตสังหารของราชันเซียนหมื่นโบราณ ดังก้องไปทั่วฟ้าดิน

แต่ในเวลานั้น เสียงสงบและแผ่วเบาดังขึ้น

“ไม่จำเป็น ข้ามาแล้ว”