บทที่ 21 - ข้ารู้จักท่าน ใช่หรือไม่?

บทที่ 21 - ข้ารู้จักท่าน ใช่หรือไม่?

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───

เพียงแต่ ระดับความสำเร็จในเพลงกระบี่ของเฉินหลิงเซียง ไม่ได้น่าสะพรึงกลัวเช่นเดียวกับลู่เย่ ตอนนี้นางบรรลุเพียงระดับเชี่ยวชาญเท่านั้น

เมื่อเผชิญกับการลงมือโจมตีก่อนของเฉินหลิงเซียง ประกายกระบี่ก็ครอบคลุมลงมาราวกับตาข่ายผืนใหญ่

ผู้นำชุดดำขั้นเซียนเทียนส่ายหน้าเบาๆ

วินาทีต่อมา ผู้นำชุดดำขั้นเซียนเทียนก็ซัดฝ่ามือออกไป ปราณแท้ขั้นเซียนเทียนอันไร้ผู้ต่อต้านทะลักทลาย!

ตูม!

ตาข่ายเพลงกระบี่ละอองพิรุณของเฉินหลิงเซียง ถูกปราณแท้ขั้นเซียนเทียนอันบ้าคลั่งฉีกกระชากจนขาดวิ่นในทันที

เฉินหลิงเซียงที่มีสีหน้ามั่นอกมั่นใจว่าควบคุมทุกอย่างไว้ได้ พลันหน้าถอดสี รีบควบแน่นม่านพลังปราณแท้ขั้นเซียนเทียนขึ้นมาป้องกันอย่างรวดเร็ว

ถึงกระนั้น ม่านพลังขั้นเซียนเทียนก็ยังคงถูกพลังอันบ้าคลั่งซัดจนแตกสลาย เฉินหลิงเซียงใบหน้าซีดเผือด พ่นเลือดออกมาคำโต!

"เจ้าไม่ใช่ขั้นเซียนเทียนระดับ 1... แต่เป็นขั้นเซียนเทียนระดับ 4 อย่างนั้นหรือ?!"

เบื้องหลังภูเขาหลวนเฟิงมีคนหนุนหลัง ตระกูลเฉินรู้เรื่องนี้มานานแล้ว

แม้กระทั่งยอดฝีมือขั้นเซียนเทียนระดับ 1 ที่ไปมาหาสู่ค่ายโจรภูเขาหลวนเฟิงอยู่บ่อยครั้ง ก็ยังอยู่ในเครือข่ายข่าวกรองของตระกูลเฉิน

หลังจากทราบว่า คราวนี้ค่ายโจรภูเขาหลวนเฟิงตั้งใจจะลงมือกับสินค้าตระกูลเฉินที่ตระกูลเจียงคุ้มกันมา

บรรพบุรุษตระกูลเฉินไม่อาจเคลื่อนไหวได้ เฉินหลิงเซียงจึงแฝงตัวเข้ามาในขบวนรถอย่างเงียบเชียบ

เดิมทีนางคิดจะนำของสิ่งนั้นหลบเลี่ยงขบวนรถ แล้วแยกตัวจากไปก่อน

แต่เฉินหลิงเซียงเปลี่ยนใจ เมื่อคิดว่าแค่คนหนุนหลังระดับเซียนเทียนขั้น 1 ไม่เห็นมีความจำเป็นต้องหวาดกลัว

เฉินหลิงเซียงคิดว่า ตนเองคำนวณทุกอย่างไว้หมดแล้ว

ต่อให้การปล้นขบวนคุ้มกันครั้งนี้ ขั้นเซียนเทียนระดับ 1 ที่อยู่เบื้องหลังภูเขาหลวนเฟิงจะปรากฏตัวออกมา

เฉินหลิงเซียงผู้นี้ก็อยู่ถึงขั้นเซียนเทียนระดับ 2 สามารถรับมือได้ทุกสถานการณ์อย่างแน่นอน

แต่กลับคาดไม่ถึงว่า ขั้นเซียนเทียนระดับ 1 ในข้อมูลข่าวกรอง จะกลายเป็นขั้นเซียนเทียนระดับ 4 ไปได้!

ขั้นเซียนเทียนระดับ 4 ที่แตะเกณฑ์ขั้นเซียนเทียนระดับกลาง เมื่อเทียบกับขั้นเซียนเทียนระดับ 2 แล้ว ช่องว่างความห่างชั้นมันช่างกว้างใหญ่เกินไปจริงๆ

เพียงการโจมตีครั้งเดียว เฉินหลิงเซียงก็ได้รับบาดเจ็บทันที

ผู้นำชุดดำขั้นเซียนเทียนยืนหยัดอยู่กลางอากาศราวกับเหยียบอยู่บนพื้นราบ คล้ายดั่งเทพสงครามใต้แสงจันทร์ กวาดสายตามองเฉินหลิงเซียง เอ่ยเสียงเครียด

"ส่งของมา วันนี้ข้าอารมณ์ดี อาจจะละเว้นชีวิตเจ้าสักครา"

เฉินหลิงเซียงรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง หากรู้แต่แรกว่าคืนนี้จะมีขั้นเซียนเทียนระดับ 4 ปรากฏตัว นางหยิบของแล้วหนีไปก่อนไม่ดีกว่าหรือ

ขอเพียงกลับถึงเมืองลั่วฮวา บรรพบุรุษของนางก็อยู่ถึงขั้นเซียนเทียนระดับ 8 ผู้ใดจะกล้ามาคิดร้ายต่อตระกูลเฉินง่ายๆ เล่า?

เมื่อเห็นว่าฝั่งตนเอง ยอดฝีมือขั้นเซียนเทียนที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างเฉินหลิงเซียงพ่ายแพ้ในกระบวนท่าเดียว ความหวังที่เพิ่งจุดประกายขึ้นมาของหลิวเจิ้น ก็ดับวูบลงในพริบตา

ขั้นเซียนเทียน... ระดับ 4!

เมื่อก้าวเข้าสู่ขั้นเซียนเทียนแล้ว ช่องว่างระหว่างระดับขั้นนั้น กว้างใหญ่ราวกับเหวลึก!

นั่นคือตัวตนที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าบรรพบุรุษตระกูลเจียงเสียอีก

สายตาของเจียงหลิงเยวี่ย นอกจากช่วงเวลาสั้นๆ ที่ยอดฝีมือขั้นเซียนเทียนทั้งสองปรากฏตัวแล้ว

เวลาที่เหลือ นางล้วนจับจ้องไปที่ชายชุดดำที่อยู่ตรงข้ามจางหู่

นางมีลางสังหรณ์ลึกๆ ว่า ชายชุดดำผู้นี้ นางต้องรู้จักอย่างแน่นอน!

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีความเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นลู่เย่ พี่เขยที่จู่ๆ ก็หายตัวไป!

สิ่งเดียวที่รบกวนจิตใจของเจียงหลิงเยวี่ยก็คือ... ไม่ใช่ว่าลู่เย่อยู่ขั้นรวมปราณระดับ 7 หรอกหรือ?

คนที่สามารถต่อกรกับจางหู่ก่อนหน้านี้ได้ หรือกระทั่งกดดันจางหู่ได้อย่างเห็นได้ชัด อย่างน้อยที่สุดต้องมีพลังระดับโฮ่วเทียนขั้น 8

ลู่เย่ที่เป็นเพียงศิษย์รับใช้ ไฉนถึงมีความก้าวหน้าอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้?

ตรงข้ามกับลู่เย่ในชุดดำปิดหน้า จางหู่แสยะยิ้มเย็น กล่าวว่า "อวดดีนักนะ! ทำไมไม่ผยองต่อเล่า? ท่าร่างรวดเร็วหรือ? เพลงกระบี่แข็งแกร่งหรือ? แล้วมันมีประโยชน์อันใด!"

เมื่อมองดูบาดแผลหลายแห่งบนร่าง ในดวงตาของจางหู่ก็ฉายแววเคียดแค้น หันกลับไปก้มหัวให้ผู้นำขั้นเซียนเทียน พลางกล่าวว่า "นายท่าน โปรดช่วยข้าจัดการไอ้บัดซบนี่ด้วย!"

กลางอากาศ ผู้นำขั้นเซียนเทียนปรายตามองอย่างเย็นชา วินาทีต่อมา กลิ่นอายขั้นเซียนเทียนก็ล็อคเป้าหมายไปที่ลู่เย่ในพริบตา

"ข้าเห็นเพลงกระบี่และท่าร่างของเจ้าแล้ว แข็งแกร่งมากจริงๆ แต่... ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าขั้นเซียนเทียน เมื่ออยู่ต่อหน้าข้า ก็เป็นได้แค่ดั่งมดปลวกเท่านั้น"

ก้าวเดินกลางอากาศเพียงไม่กี่ก้าวก็มาถึงเหนือศีรษะลู่เย่ ผู้นำขั้นเซียนเทียนระดับ 4 เย็นชาถึงขีดสุด ซัดฝ่ามือปราณแท้ขั้นเซียนเทียนตบฟาดลงมาตามขวาง!

ไม่ไกลออกไป เจียงหลิงเยวี่ยที่หมดเรี่ยวแรงพลันรู้สึกวิงเวียนศีรษะวูบ ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด

"อย่านะ!!"

วินาทีต่อมา บนร่างของชายชุดดำที่ถูกขั้นเซียนเทียนระดับ 4 กดดันลงมา จู่ๆ ก็มีกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งปะทุขึ้นมา!

ทำให้จางหู่ที่อยู่ตรงข้าม สัมผัสได้ถึงวิกฤตแห่งความตายสุดขีดในชั่วพริบตา!

ปราณกระบี่ไร้ลักษณ์... ทำลายร่างเซียนเทียน!!

ภายใต้แสงจันทร์และดวงดาวในยามราตรี กายากระบี่ดาราของลู่เย่ ถูกเร่งเร้าจนถึงขีดสุดในยามนี้ ได้รับพลังเสริมมหาศาล!

ซัดปราณกระบี่ไร้ลักษณ์ทำลายร่างเซียนเทียนที่นับตั้งแต่ได้มา ก็ยังไม่เคยปรากฏสู่สายตาชาวโลกเลยแม้แต่ครั้งเดียวออกไป!

ตูม!

การโจมตีทั้งสองสายเข้าปะทะกัน พลังต้นกำเนิดฟ้าดินระเบิดออกอย่างรุนแรงในทันที

ผู้ฝึกยุทธบางคนที่พลังฝึกปรือค่อนข้างอ่อนด้อย แต่กลับอยู่ใกล้ใจกลางการต่อสู้ ต่างรู้สึกหน้าอกสั่นสะท้าน กระอักเลือดออกมาตามๆ กัน

ภายใต้การปั่นป่วนของพลังต้นกำเนิด ฝุ่นควันบนพื้นดินฟุ้งกระจาย ร่องรอยการระเบิดปะทะปรากฏขึ้นตามพื้นดินทั่วบริเวณ ยุบตัวลงไปอย่างลึกล้ำ!

เหนือขบวนรถ เฉินหลิงเซียงใบหน้าซีดเซียวเบิกตากลมโต จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อ

"ยอดฝีมือขั้นเซียนเทียนอีกคนหนึ่งหรือ?!"

ชายชุดดำที่ต่อสู้กับจางหู่ก่อนหน้านี้ ผู้มีวิชากระบี่และท่าร่างเป็นเลิศ... กลับเป็นขั้นเซียนเทียนเช่นกัน?!

หลิวเจิ้น หัวหน้าผู้คุ้มกันยิ่งมีสีหน้ามึนงง ในขบวนของตน มียอดคนขั้นเซียนเทียนปรากฏตัวขึ้นมาสองคนตั้งแต่เมื่อใดกัน?!

ฝุ่นควันจางหายไป เฉินหลิงเซียงแหงนมองท้องฟ้ายามค่ำคืน...

"ถึงกับทำให้ขั้นเซียนเทียนระดับ 4 บาดเจ็บได้เชียวหรือ?! น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก..."

ติ๋ง ติ๋ง...

ผู้นำขั้นเซียนเทียนระดับ 4 ก้มหน้าลง มองดูรอยแผลลึกบนท่อนแขน แววตาลึกล้ำ

เมื่อครู่นี้ หากเขาหลบหลีกไม่ทันเกรงว่าท่อนแขนข้างนี้ คงถูกการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวสายนั้นฟันขาดไปแล้ว!

กลิ่นอายขั้นเซียนเทียนอันเข้มข้นนั้น แม้แต่ขั้นเซียนเทียนระดับ 4 หน้าเก่าอย่างเขา ก็ยังรู้สึกถึงความ... หวาดกลัวขึ้นมาสายหนึ่ง

"หึหึ..."

แค่นเสียงหัวเราะแห้งๆ ผู้นำขั้นเซียนเทียนระดับ 4 จ้องมองชายชุดดำเบื้องล่างอย่างลึกซึ้ง น้ำเสียงไม่หลงเหลือความดูแคลนราวกับมองมดปลวกดังเช่นก่อนหน้านี้อีกต่อไป

"สหายซ่อนตัวได้ลึกล้ำยิ่งนัก ในเมื่อมีฝีมือถึงเพียงนี้ หากแสดงออกมาก่อนหน้านี้ ความเข้าใจผิดในคืนนี้ ก็คงไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน"

"ในเมื่อคืนนี้สหายอยู่ที่นี่ ความเข้าใจผิดครั้งนี้ ก็ถือเป็นอันยุติลงได้แล้ว"

เสียงของผู้นำขั้นเซียนเทียนระดับ 4 ชุดดำดังก้องไปทั่วบริเวณ "ถอย!"

กลุ่มชายชุดดำที่เพิ่งโผล่ออกมาทีหลังต่างมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ การปล้นขบวนคุ้มกันในคืนนี้ที่คิดว่าไร้ช่องโหว่... ถึงกับล้มเหลวอย่างนั้นหรือ?!

ทว่าเมื่อมองดูท่อนแขนที่ได้รับบาดเจ็บจนน่าหวาดเสียวของผู้นำขั้นเซียนเทียนระดับ 4 บนท้องฟ้า ก็ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยปากแม้แต่คำเดียว

จางหู่ฟันกระทบกันดังกึกๆ เขาคิดไม่ถึงเลยว่า คนที่ต่อสู้อย่างดุเดือดกับตนผู้นี้ จะเป็นถึงเฒ่าประหลาดขั้นเซียนเทียนที่ซ่อนตัวอยู่!

การที่ไม่ถูกสังหารคาที่ นับว่าจางหู่ผู้นี้ยังดวงแข็งนัก!

ผ่านความหวาดกลัวแห่งความเป็นความตายมา จางหู่รู้สึกว่าขาทั้งสองข้างอ่อนแรงไปหมด รีบวิ่งตามกองกำลังหลัก ล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว

เพียงไม่นาน กองกำลังของยอดฝีมือขั้นเซียนเทียนระดับ 4 ที่มาอย่างดุดัน ก็อันตรธานหายไปจากสถานที่แห่งนี้อย่างสิ้นเชิง

อีกด้านหนึ่งของป่าทึบ

ผู้นำขั้นเซียนเทียนระดับ 4 ร่อนลงสู่พื้นดิน มองดูบาดแผลบนท่อนแขน ในดวงตาก็ฉายแววหวาดผวาออกมาในที่สุด!

"ผู้อาวุโส เหตุใดจึงไม่รักษาบาดแผลขอรับ?" ชายชุดดำขั้นโฮ่วเทียนระดับ 9 เดินเข้ามาใกล้ เอ่ยเสียงเบา

เงียบไปครู่หนึ่ง ผู้นำขั้นเซียนเทียนระดับ 4 ก็เอ่ยเสียงเครียด "ปราณกระบี่ที่หลงเหลืออยู่บนบาดแผลนี้... ดุดันเกินไป! ข้าไม่อาจขับไล่มันออกไปได้"

เมื่อได้ยินดังนั้น คนรอบข้างก็หน้าถอดสี ในใจตระหนักดีแล้วว่า เหตุใดจึงต้องออกคำสั่งล่าถอย

ยอดฝีมือขั้นเซียนเทียนผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานฝั่งตรงข้ามผู้นั้น... เพียงคนเดียวก็เทียบเท่ากองทัพ!

ในขณะเดียวกัน หลิวเจิ้นก็รีบสั่งการให้ทุกคน ตรวจสอบผู้บาดเจ็บและเก็บกวาดสนามรบ

รอบด้านพลันวุ่นวายขึ้นมาทันที แต่เมื่อทุกคนเดินผ่าน ล้วนเว้นระยะห่างจากลานโล่งแห่งหนึ่งมากกว่าหนึ่งเมตร

เพียงเพราะว่า... ตรงนั้นมียอดฝีมือขั้นเซียนเทียนไร้เทียมทานผู้หนึ่งยืนอยู่ แม้จะไม่เคยปริปากพูด แต่เพียงกระบวนท่าเดียวก็ทำให้ขั้นเซียนเทียนระดับ 4 บาดเจ็บได้!

หากไม่ได้ยอดฝีมือขั้นเซียนเทียนลึกลับผู้นี้ ศึกนองเลือดในคืนนี้ ย่อมมีผู้บาดเจ็บล้มตายมากกว่านี้เป็นแน่

หลายคนเมื่อเดินผ่าน ล้วนทอดสายตาแสดงความซาบซึ้งใจไปให้

เมื่อสังเกตเห็นว่ายอดฝีมือขั้นเซียนเทียนลึกลับผู้นี้ดูเหมือนต้องการจะจากไป เจียงหลิงเยวี่ยก็รีบรวบรวมความกล้า ก้าวเดินออกไปสองสามก้าว

"ข้า... ข้ารู้จักท่าน ใช่หรือไม่?"

เจียงหลิงเยวี่ยจ้องมองเข้าไปในดวงตาของชายชุดดำเขม็ง ความรู้สึกคุ้นเคยบางเบาในก้นบึ้งหัวใจ ไม่เคยจางหายไปเลย

เมื่อเห็นเช่นนั้น หลิวเจิ้นก็สะดุ้งตกใจ เกรงว่าเจียงหลิงเยวี่ยจะล่วงเกินอีกฝ่าย จึงรีบส่งเสียง

"คุณหนูรอง อย่ารบกวนผู้อาวุโสขั้นเซียนเทียนสิขอรับ!"

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───