ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 49 เจ้าเตรียมตัวตายหรือยัง

ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 49 เจ้าเตรียมตัวตายหรือยัง

ณ สถานที่อันเงียบสงัดแห่งหนึ่ง ในยามราตรีอันมืดมิด เสียงเห่าหอนของสุนัขป่าดังแว่วมาจากที่ไกล ทำให้ที่แห่งนี้ดูวังเวงและเยือกเย็นยิ่งนัก

ที่นี่คือสุสานไร้ญาติ ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใด ๆ

บัดนี้ยังคงมีซากศพถูกทิ้งอย่างไร้ความปราณี สุนัขป่าหลายตัวกำลังกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย

บัซซซ—!

ทันใดนั้น ความว่างเปล่าก็สั่นสะเทือน ร่างเงาหนึ่งก้าวออกมาจากนั้น รูปร่างสูงโปร่ง ผมยาวสลวยดุจน้ำตก บุคลิกสง่างาม

ผู้นั้นคือประมุขสำนักเยียวยาสวรรค์ โม่เหวินเทา

เขามองดูสุสานไร้ญาติเบื้องล่าง กล่าวกับตัวเองว่า “ผู้ใดจะคิดว่าสุสานไร้ญาติที่สกปรกและวุ่นวายเช่นนี้ กลับเป็นหนึ่งในทางเข้าฐานที่มั่นของยมโลก”

“น่าเสียดาย พวกเจ้าคงหนีไม่พ้นเงื้อมมือของข้า”

สิ้นคำกล่าว โม่เหวินเทาก็หัวเราะอย่างเย็นชา ก้าวเข้าสู่ทางเข้าของค่ายกลมายา

ภายในนั้นเป็นพื้นที่โล่งกว้าง มีต้นไม้และพืชพรรณมากมาย หน้าผาสูงชันปกคลุมด้วยหมอกควัน ทิวทัศน์งดงาม

แต่สิ่งที่ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปก็คือ ภายในนี้ไม่มีมือสังหารยมโลกแม้แต่คนเดียว

แม้ว่าจะมีมือสังหาร แต่ก็ล้วนเป็นซากศพ

ยิ่งไปกว่านั้น เครื่องแต่งกายของศพเหล่านั้นแตกต่างจากมือสังหารยมโลกโดยสิ้นเชิง

“นี่คือมือสังหารเครือข่ายลับ!”

โม่เหวินเทาเข้าใจทุกอย่างในทันที ที่นี่ไม่ใช่ฐานที่มั่นของยมโลก แต่เป็นฐานที่มั่นเก่าของเครือข่ายลับ!

ในเวลานั้น เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น

อืม?

โม่เหวินเทามองตามเสียงไป ดวงตาของเขาเป็นประกาย

ใต้ฟ้าดินกว้างใหญ่ ท่ามกลางโลกอันกว้างใหญ่ไพศาล ร่างเงาหนึ่งสวมชุดดำ สวมหน้ากากผี เดินมาจากที่ไกลอย่างเชื่องช้า

ในสายตาของโม่เหวินเทา ปราณของชายชุดดำผู้นี้ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน ยิ่งใหญ่ราวกับเทพเจ้าในโลกมนุษย์!

“มือสังหารยมโลก!”

ดวงตาของโม่เหวินเทาเป็นประกาย แต่ไม่นานเขาก็เผยรอยยิ้มเย็นชาออกมา “มหาปราชญ์เก้าชั้นฟ้าเช่นเจ้ากลับกล้ามาขวางทางข้าหรือ ยมโลกไม่มีคนแล้วหรือไร!”

“ระดับมหาปราชญ์เก้าชั้นฟ้าเช่นนั้นหรือ………”

เสียงแผ่วเบาดังขึ้น ทันใดนั้น จี๋อวิ๋นควบคุมหุ่นเชิดยมราชฉินกวงก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว

ตู้ม—!

เหนือสรวงสวรรค์ ดวงดาวนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นและหายไปในชั่วพริบตา

จากนั้นพลังของดวงดาว พลังเวท และตบะอันไร้ขอบเขตก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของหุ่นเชิดยมราชฉินกวง

ต่อมา ท่ามกลางสีหน้าที่เปลี่ยนไปของโม่เหวินเทา กลิ่นอายของหุ่นเชิดยมราชฉินกวงก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ในที่สุดก็ทำลายกำแพงกั้น ก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งเทพ!

“เช่นนี้ พอมีคุณสมบัติหรือยัง”

ประโยคหลังจึงดังขึ้นอย่างเชื่องช้า

“วิชาลับอันใดกันที่สามารถทำให้คนผู้นี้ก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งเทพได้ในชั่วพริบตา!”

โม่เหวินเทาไม่อยากจะเชื่อ จากระดับมหาปราชญ์เก้าชั้นฟ้าสู่ระดับกึ่งเทพ แม้ว่าจะดูเหมือนใกล้กันเพียงก้าวเดียว

แต่ก้าวนี้ช่างยากลำบากยิ่งนัก

แม้แต่การก้าวจากคนธรรมดาสู่ระดับมหาปราชญ์เก้าชั้นฟ้า ก็ยังง่ายกว่าเป็นพันเป็นหมื่นเท่า!

ดังนั้น เขาจึงตกตะลึงเมื่อเห็นว่ายมโลกมีวิชาลับที่สามารถทำให้มหาปราชญ์เก้าชั้นฟ้าทำลายข้อห้ามนี้ ก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งเทพได้

แม้แต่จิตใจที่แน่วแน่ของเขาก็ยังคงหวั่นไหว!

“วิชาลับเช่นนี้ วิชาลับเช่นนี้………”

หลังจากความตกตะลึง ดวงตาของโม่เหวินเทาก็เต็มไปด้วยความโลภ “หากสำนักเยียวยาสวรรค์ของเรามีวิชาลับเช่นนี้ แม้จะไม่มีอาวุธเทพยอดมรรคา ก็ยังสามารถก้าวขึ้นเป็นขุมอำนาจระดับหนึ่งได้!”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขามองดูหุ่นเชิดยมราชฉินกวงด้วยความโลภ

“ปล่อยให้วิชาลับเช่นนี้อยู่ในมือของยมโลก ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก”

“เช่นนั้นหรือ หากเจ้าต้องการ ก็มาเอาไปเสีย” เสียงแผ่วเบาไร้อารมณ์ดังขึ้นอีกครั้ง ไร้ซึ่งความผันผวนทางอารมณ์ใด ๆ

“แม้ว่าวิชาลับจะยิ่งใหญ่ แต่พลังที่แท้จริงของกึ่งเทพย่อมมิได้มีเพียงเท่านี้”

โม่เหวินเทาก้าวเดินบนท้องฟ้า ปลดปล่อยรัศมีกดดันอันศักดิ์สิทธิ์ ครอบงำฟ้าดิน ราวกับทะลวงผ่านอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

เขายิ่งใหญ่ราวกับเทพเจ้า ยืนหยัดอยู่ในโลกมนุษย์

ทันใดนั้น เขาก็ยื่นฝ่ามือที่ส่องประกายออกมาข้างหนึ่ง

เพียงแค่ปรากฏขึ้น ฝ่ามือนี้ก็ราวกับครอบครองฟ้าดินทั้งหมด ราวกับแสงสว่างทั้งหมดในโลกหลอมรวมเข้ากับฝ่ามือนี้

ไม่ถูก นี่ไม่ใช่ฝ่ามือ ไม่ใช่หมัด ไม่ใช่นิ้ว ราวกับรวบรวมทุกสิ่งทุกอย่างไว้ด้วยกัน

ในช่วงเวลาสั้น ๆ ราวกับว่าได้เห็นท้องฟ้าอันสูงส่งปกคลุมด้วยเมฆหมอก มีเทพเจ้าร่างยักษ์ยืนหยัดอยู่ ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม ไม่อาจสัมผัส ไม่อาจมองตรง ๆ

นี่คือหนึ่งในวิชาต้องห้ามของพระสูตรมรรคาเยียวยาสวรรค์ ลัญจกรเทพเยียวยาสวรรค์!

เผชิญหน้ากับการโจมตีนี้

จี๋อวิ๋นมีสีหน้าสงบนิ่ง ควบคุมหุ่นเชิดยมราชฉินกวงตอบโต้อย่างไม่ใส่ใจ

ฝ่ามือที่ยื่นออกไปพลันกำแน่น คว้าพื้นที่นับพันล้านจั้งไว้ในมือ

จากนั้น หมัดหนึ่งก็ส่องสว่างราวกับดวงอาทิตย์ เจิดจรัสไร้ขอบเขต ต้อนรับการโจมตีนี้!

ความว่างเปล่าแตกสลายโดยรอบ การปะทะกันครั้งนี้ ทำลายล้างทุกสิ่ง เสียงดังกึกก้องราวกับฟ้าผ่า

เห็นได้ชัดว่าเกิดระลอกคลื่นอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมาจากจุดศูนย์กลางของทั้งสองปกคลุมทั่วทั้งโลกขนาดเล็ก ทำให้โลกสั่นสะเทือน พังทลายลงอย่างต่อเนื่อง นี่คือการล่มสลายอันน่ากลัว

ทั้งสองต่อสู้กัน เพียงแค่เศษเสี้ยววินาทีก็ปะทะกันไปแล้วหลายร้อยครั้ง

คลื่นพลังจากการต่อสู้ของพวกเขาโหมกระหน่ำไปทั่วทั้งโลกขนาดเล็ก ทำให้โลกสั่นสะเทือน ส่งเสียงคร่ำครวญ ราวกับถึงกาลอวสาน

หากมิใช่เพราะมีอักขระโบราณคอยปกป้อง ที่นี่คงกลายเป็นเถ้าถ่านไปนานแล้ว

ตู้ม!

การปะทะกันอีกครั้ง ร่างเงาหนึ่งกระเด็นออกไป เลือดสีแดงสดไหลทะลักเป็นสาย

ผู้นั้นคือโม่เหวินเทา

เขาพ่ายแพ้ต่อหุ่นเชิดยมราชฉินกวง ถูกหมัดเดียวต่อยทะลุร่าง ครึ่งหนึ่งของร่างกายแตกสลาย เลือดสีแดงสดที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตสาดกระเซ็น

แต่ในชั่วพริบตาถัดมา เลือดเนื้อเหล่านั้นก็ไหลย้อนกลับ ราวกับกาลเวลาย้อนทวน หลอมรวมกันเป็นร่างกาย ฟื้นฟูกลับมาเช่นเดิม

แต่ในสายตาของโม่เหวินเทา ไร้ซึ่งความยินดี มีเพียงความตกใจ

“เป็นไปไม่ได้ กึ่งเทพที่ยกระดับขึ้นมาด้วยวิชาลับกลับสามารถแสดงพลังที่แท้จริงของกึ่งเทพได้ แถมพลังยังเหนือกว่าข้า!”

โม่เหวินเทาตกตะลึงอย่างที่สุด ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น

เขาเป็นถึงอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ มีกำลังรบแข็งแกร่ง ยิ่งไปกว่านั้นยังอยู่ในช่วงรุ่งโรจน์ของชีวิต ไม่อาจเทียบเคียงกับกึ่งเทพที่ร่วงโรยได้

แต่ถึงกระนั้นเขากลับตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ถูกอีกฝ่ายกดดัน!

“ข้าไม่เชื่อ!”

โม่เหวินเทาคำรามลั่น ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา กฎเกณฑ์กึ่งเทพถูกควบคุมจนถึงขีดสุด ปกคลุมทั่วทั้งโลกขนาดเล็ก

แปรเปลี่ยนเป็นพลังอันไร้ขอบเขต ทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง

กฎเกณฑ์กึ่งเทพ นี่คือกฎเกณฑ์เฉพาะของกึ่งเทพ ผู้ที่ยกระดับขึ้นมาด้วยวิชาลับ ไม่มีทางครอบครองพลังกฎเกณฑ์เช่นนี้ได้

แต่เมื่อทุกอย่างสงบลง ภาพที่น่ากลัวยิ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา

ร่างเงาอันยิ่งใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกลับไร้ซึ่งบาดแผล

“ร่างกายแข็งแกร่งยิ่งนัก!”

โม่เหวินเทาสูดลมหายใจลึก

ร่างกายของมือสังหารยมโลกผู้นี้แข็งแกร่งเกินกว่าจะจินตนาการ แม้แต่กฎเกณฑ์กึ่งเทพก็ยังทำลายไม่ได้

เขามิอาจล่วงรู้ว่า ยมราชฉินกวงในฐานะผู้นำแห่งยมราชสิบขุมนรก ร่างกายได้รับการหลอมบำเพ็ญด้วยพลังของนรก น้ำพุเหลือง และวัฏสงสารอยู่ทุกวันทุกคืน แข็งแกร่งกว่ากายาเทพสูงสุดใด ๆ

“สู้!”

จี๋อวิ๋นควบคุมหุ่นเชิดยมราชฉินกวงโจมตีโม่เหวินเทาด้วยหมัดหนึ่ง

พลังหมัดไร้ผู้เทียบเคียง แต่เมื่อเข้าใกล้โม่เหวินเทา กลับทะลุผ่านไป

ในชั่วขณะถัดมา ดวงตาของโม่เหวินเทาเปล่งประกายสีม่วง ร่างกายของเขาแยกออกเป็นสองส่วนในทันที

ทั้งสองมีรูปร่างเหมือนกัน ล้วนเป็นโม่เหวินเทา

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็คือ กลิ่นอายของพวกเขาก็เหมือนกัน ล้วนเป็นระดับกึ่งเทพ!

“นี่คือวิชาต้องห้าม กายแฝดเยียวยาสวรรค์!”

“เจ้าเตรียมตัวตายหรือยัง?”

โม่เหวินเทาทั้งสองเงยหน้าขึ้นยิ้ม เย็นชา ไร้ความปราณี ทำให้ผู้คนหนาวเหน็บไปทั่วร่าง ราวกับตกอยู่ในห้วงน้ำแข็ง