บทที่ 69 - ก้าวก่ายหน้าที่

บทที่ 69 - ก้าวก่ายหน้าที่

"หมอจี๋น้อย การผ่าตัดแบบแผลเล็กมันค่อนข้างยากนะ โดยเฉพาะขั้นตอนสอดไกด์ไวร์จากกระเพาะปัสสาวะเข้าท่อไต มันไม่เหมือนการผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้องหรอกนะ นายนั่งดูไปก่อนสักสองวัน อย่าเพิ่งใจร้อนลงมือล่ะ"

ตอนที่จี๋เสียงกำลังเปลี่ยนชุด หัวหน้าอู๋ก็ยืนอยู่ข้างๆ พยายามพูดดักทางไว้ก่อน

หัวหน้าอู๋กลัวจริงๆ ว่าพอขึ้นเตียงผ่าตัดแล้ว จี๋เสียงจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เอาแต่จ้องเขาตาเขม็ง...

คิดแล้วก็สยอง ขืนคิดเรื่องนี้ต่อไป หัวหน้าอู๋คงคันไม้คันมือไปหมด

"ครับ หัวหน้าอู๋" จี๋เสียงไม่ได้โต้แย้ง

หลังจากผ่านการฝึกฝนในห้องผ่าตัดระบบ ฝีมือโดยรวมของเขาก็ก้าวข้ามระดับศาสตราจารย์หัวหน้าทีมและผู้อำนวยการของโรงพยาบาล ไปสู่ระดับแนวหน้าของมณฑลแล้ว

ฝีมือการผ่าตัดของหัวหน้าแพทย์ประจำบ้านอย่างหัวหน้าอู๋ก็แค่งั้นๆ จี๋เสียงสามารถบดขยี้เขาได้อย่างสบายๆ

แต่จี๋เสียงก็แค่ยิ้มรับ แล้วไปยืนประจำที่ผู้ช่วยอย่างสงบเสงี่ยม

"แหม วันนี้จัดท่าคนไข้เสร็จเร็วจังนะ" พยาบาลหมุนเวียนเดินหอบข้าวหอบของกลับมาอย่างรีบร้อน พอเห็นคนไข้อยู่ในท่าขึ้นขาหยั่งที่ได้มาตรฐานเป๊ะ ก็เอ่ยปากชม

"พี่ฉู่ รีบเปิดแพ็กเครื่องมือเถอะครับ" หัวหน้าอู๋เร่ง

"เตรียมพร้อมแล้ว งั้นฉันเปิดแพ็กเลยนะ"

"พวกหมอจะทำอะไรน่ะ!" คนไข้ถามด้วยความสงสัย

เนื่องจากเป็นการบล็อกหลังแบบต่อเนื่องร่วมกับการบล็อกเส้นประสาทเฉพาะจุด คนไข้จึงได้ยินบทสนทนาระหว่างหมอกับพยาบาลชัดเจน

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมต้องมาเปิดแพ็กอะไรกันตอนนี้

ทุกคนในห้องผ่าตัดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่พยาบาลหมุนเวียนจะตั้งสติได้

เรื่องพรรค์นี้พวกเขาก็เคยชินกันอยู่แล้ว ขอแค่รถขับเร็วพอ ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะหยุดนิ่ง

แต่คนไข้ไม่ชินนี่สิ

ขับรถเร็วไปเดี๋ยวคนไข้ก็กระเด็นตกรถกันพอดี

"แพ็กเครื่องมือแพทย์แบบปลอดเชื้อน่ะค่ะ ผ่านการฆ่าเชื้อมาแล้ว" พยาบาลหมุนเวียนไม่ได้ใส่ใจอะไร อธิบายสั้นๆ

"เพิ่งรู้เลยนะเนี่ยว่ามีคนตีความไปทางอื่นได้ด้วย พี่ฉู่ พี่ได้เปิดแพ็กทุกวันเลย น่าอิจฉาจัง" หัวหน้าอู๋พูดแหย่

"อย่ามาพูดจาไร้สาระนะ มีผ่าตัดตั้งสามเคส รีบๆ ลงมือได้แล้ว" พยาบาลหมุนเวียนดุ "ไม่รู้ทำไมถึงชอบจัดคิวผ่าตัดติดกันรัวๆ หลังพักเที่ยงตลอดเลย"

"พี่ฉู่ เราต้องทุ่มเทกายใจรับใช้ประชาชน ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดให้คนไข้สิครับ คนไข้ยังไม่สบายอยู่ ผมจะกินข้าวลงได้ยังไง จริงไหมครับ"

"ขืนนายยังพล่ามเรื่องไร้สาระพวกนี้อีกล่ะก็ เชื่อไหมฉันจะเอานิ่วมาปั้นเป็นยาลูกกลอนยัดใส่ปากนายซะเลย"

หัวหน้าอู๋ยักไหล่ แล้วเริ่มลงมือผ่าตัด

เขาสอดกล้องส่องท่อไตเข้าไป ค่อยๆ ขยับลึกเข้าไปเรื่อยๆ ผ่านท่อปัสสาวะเข้าสู่กระเพาะปัสสาวะ

หัวหน้าอู๋ขยับกล้อง สำรวจรอบๆ กระเพาะปัสสาวะก่อนหนึ่งรอบ

กระเพาะปัสสาวะมีสีแดงระเรื่อ ดูปกติ ไม่มีนิ่วหรือติ่งเนื้อ จากนั้นเขาก็เปรียบเทียบท่อไตทั้งสองข้าง ก่อนจะเลือกสอดกล้องเข้าไปในข้างที่มีปัญหา

ก่อนจะสอดกล้องเข้าไป หัวหน้าอู๋ก็เช็กกับวิสัญญีแพทย์อีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้จำซ้ายขวาสลับกัน

ถึงแม้หัวหน้าอู๋จะดูระแวดระวังเกินเหตุ แต่จี๋เสียงกลับไม่รู้สึกว่ามันผิดปกติอะไร

ในห้องผ่าตัดระบบ เอ็นพีซีระบบก็ตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต่อให้เป็นการผ่าตัดกับหุ่นจำลอง เขาก็ยังกลัวว่าจะจำทิศทางผิด

ไกด์ไวร์สำหรับใส่ในท่อที่ไม่มีเส้นเลือด (Non-vascular cavity guidewire) ประกอบด้วยแกนไกด์ไวร์ ปลายสปริงอ่อน และชั้นเคลือบพลาสติก

แบ่งออกเป็นไกด์ไวร์ชนิดแข็งปลายมนใหญ่ ไกด์ไวร์ชนิดแข็งปลายมนเรียบ และไกด์ไวร์เคลือบพลาสติก ตามลักษณะของปลายสปริงและการเคลือบ

ไกด์ไวร์ชนิดลื่นที่หัวหน้าอู๋เลือกใช้คือไกด์ไวร์ชนิดแข็งปลายมนเรียบ

หลังจากหาปากท่อไตเจอแล้ว หัวหน้าอู๋ก็ขยับข้อมือเตรียมพร้อม แล้วพูดกับจี๋เสียงว่า "ตรงนี้แหละที่ทำยากที่สุด ไกด์ไวร์มันเล็กมาก แถมในกระเพาะปัสสาวะยังมีน้ำปัสสาวะอยู่ บวกกับอาการหดเกร็งของกล้ามเนื้อกระเพาะปัสสาวะ การจะสอดเข้าไปให้สำเร็จจึงยากพอสมควรเลยล่ะ"

"เรียกว่า 'การสอดไกด์ไวร์' ต่างหากย่ะ" พยาบาลหมุนเวียนพูดแก้ให้

"ก็เหมือนกันแหละน่า พูดจาเป็นทางการไปก็ไม่เห็นจะน่าฟังตรงไหน สอดไกด์ไวร์กับสอดเข้าไปเฉยๆ มันต่างกันตรงไหน"

หัวหน้าอู๋พูดตอกกลับไปประโยคหนึ่ง ก่อนจะเลิกต่อล้อต่อเถียงกับพยาบาลหมุนเวียน แล้วหันมาตั้งสมาธิกับการบังคับไกด์ไวร์ชนิดลื่นให้ตรงกับปากท่อไตข้างขวา

เบี้ยวไปแล้ว...

จี๋เสียงมองแค่ท่าจับของหัวหน้าอู๋ ก็รู้ทันทีว่าครั้งนี้คงจะสอด... สอดไกด์ไวร์ไม่เข้าแน่นอน

หัวหน้าอู๋พูดถูก ขั้นตอนนี้ยากที่สุดจริงๆ ไม่อย่างนั้นเอ็นพีซีระบบคงไม่สอนวิธีงัดขึ้นกับวิธีหมุนเพื่อแก้ปัญหานี้ให้เขาหรอก

ในห้องผ่าตัดระบบ จี๋เสียงต้องใช้เวลาอยู่นานกว่าจะเริ่มจับจุดได้

แต่น่าเสียดายที่หัวหน้าอู๋อย่าว่าแต่จับจุดได้เลย เขายังคลำหาทางเข้าไม่เจอด้วยซ้ำ

ปากท่อไตมันซ่อนอยู่ในรอยพับของกระเพาะปัสสาวะ ไม่ใช่เหมือนรูกลมๆ บนกระดาษขาวที่แค่แยงไกด์ไวร์เข้าไปก็จบ

แถมปากท่อไตยังขยับไปมาตามการบีบตัวของกระเพาะปัสสาวะ การจะสอดเข้าไปให้สำเร็จจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ครั้งแรก ล้มเหลว

หัวหน้าอู๋ไม่ได้คาดหวังว่าจะทำสำเร็จในครั้งแรกอยู่แล้ว เขาจึงดึงไกด์ไวร์ชนิดลื่นถอยหลังมานิดหน่อย เตรียมจะลองใหม่

ม่อเฉิงกุยยืนดูอยู่ด้านหลัง พอเห็นว่าหัวหน้าอู๋ไม่ได้ตั้งใจจะกีดกันจี๋เสียง เขาก็เบาใจลง

ยังไงจี๋เสียงก็เป็นลูกศิษย์เขา อย่างน้อยม่อเฉิงกุยก็คิดแบบนั้น

ใครๆ ก็รักและหวงแหนลูกศิษย์ตัวเองทั้งนั้น ม่อเฉิงกุยก็เช่นกัน

เขากะจะรอให้หัวหน้าอู๋สอดไกด์ไวร์เสร็จก่อนค่อยออกไป

ล้มเหลวครั้งเดียวไม่ใช่เรื่องใหญ่ ม่อเฉิงกุยคิด

แม้แต่ตอนที่เขาเป็นคนลงมือเอง การล้มเหลวแปดถึงสิบครั้งก็ยังเป็นเรื่องปกติเลย

ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ต้องใช้วิธีขยายปากท่อไตด้วยเครื่องปั๊มแรงดัน แล้วสอดกล้องเข้าไปตรงๆ โดยมีไกด์ไวร์นิรภัยนำทาง

ความยากสูงสุดของการผ่าตัดสลายนิ่วและคีบนิ่วออก ไม่ได้อยู่ที่การจัดการกับก้อนนิ่ว แต่อยู่ที่ขั้นตอนนี้ต่างหาก

ครั้งที่สอง หัวหน้าอู๋ก็ยังทำไม่สำเร็จ

หมวกปลอดเชื้อของหัวหน้าอู๋เริ่มเปียกชื้น มองเห็นเส้นผมที่ถูกทับจนแบนลีบอยู่รำไร

ให้ตายเถอะ!

อุตส่าห์ตั้งใจจะสอนจี๋เสียงผ่าตัด เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณแท้ๆ แต่ใครจะไปคิดว่าปากท่อไตของคนไข้เคสนี้มันจะหายากหาเย็นขนาดนี้

หัวหน้าอู๋รวบรวมสมาธิ สลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป แล้วตั้งใจลองอีกครั้ง

ล้มเหลว!

ล้มเหลว!!

ล้มเหลว!!!

การล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำเอาหัวหน้าอู๋เริ่มท้อ

"เตรียมน้ำเกลือเลยครับ" หัวหน้าอู๋ถอนหายใจ

จากนั้นเขาก็หันไปปลอบคนไข้ "เดี๋ยวหมอจะฉีดน้ำเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะ แล้วเพิ่มแรงดันหน่อยนะ จะได้ทำผ่าตัดง่ายขึ้น"

คนไข้ไม่เข้าใจ พอฟังที่หัวหน้าอู๋พูด ก็ได้แต่พยักหน้าอย่างงงๆ

หัวหน้าอู๋ส่งไกด์ไวร์ชนิดลื่นให้จี๋เสียงจับไว้ แล้วหันไปเตรียมน้ำเกลือ

ช่วยไม่ได้จริงๆ ม่อเฉิงกุยที่ยืนดูอยู่ด้านหลังก็จนปัญญาเหมือนกัน

ปากท่อไตของคนไข้เคสนี้ซ่อนลึกมาก มิน่าล่ะ... เดี๋ยวก่อน!

วินาทีต่อมา ม่อเฉิงกุยก็เห็นจี๋เสียงจ้องมองไปที่จอภาพ มือขวาค่อยๆ บิดไกด์ไวร์ชนิดลื่นไปมา

!!!

ม่อเฉิงกุยอึ้งไปเลย

ท่าทางของจี๋เสียงมันเป๊ะมาก เป๊ะกว่าหัวหน้าอู๋ร้อยเท่าพันเท่า!

การผ่าตัดสลายนิ่วด้วยเลเซอร์เพิ่งจะเริ่มใช้กันแพร่หลายเมื่อสิบกว่าปีที่ผ่านมา ม่อเฉิงกุยอายุเริ่มเยอะ การจะสอดไกด์ไวร์เส้นเล็กๆ แบบนี้มันก็ค่อนข้างลำบาก

หัวหน้าอู๋อายุน้อยกว่า ฝีมือก็เหนือกว่าเขา

แต่ม่อเฉิงกุยมีพื้นฐานแน่น อย่างน้อยเขาก็พอดูออกว่าฝีมือใครดีใครด้อย

วิธีงัดขึ้น!

เป็นวิธีงัดขึ้นที่เป๊ะราวกับหลุดออกมาจากตำรา!

รูม่านตาของม่อเฉิงกุยหดเล็กลง เขาหรี่ตาแคบ จ้องเขม็งไปที่ไกด์ไวร์ชนิดลื่นในมือจี๋เสียง

ส่วนหัวหน้าอู๋กำลังง่วนอยู่กับการเตรียมน้ำเกลือ เลยไม่ได้เห็นฉากนี้

จี๋เสียงทำผ่าตัดผ่านกล้องส่องท่อไตเป็นด้วย!

ความคิดน่ากลัวแวบเข้ามาในหัวม่อเฉิงกุย

ถ้าบอกว่าจี๋เสียงผ่าตัดขลิบหนังหุ้มปลายเก่ง ม่อเฉิงกุยก็ยังพอเข้าใจได้

นักศึกษาแพทย์ต้องผ่านการฝึกงานกันมาทั้งนั้น บางทีจี๋เสียงอาจจะมีพรสวรรค์สูงมาก แค่ดูอาจารย์ผ่าตัดขลิบหนังหุ้มปลายไม่กี่เคสก็ทำเป็นแล้ว

แต่ว่านะ การผ่าตัดผ่านกล้องส่องท่อไตมันเป็นการผ่าตัดระดับ 3 เลยนะ!

ถึงจะเป็นการผ่าตัดแบบแผลเล็ก แต่ก็จัดอยู่ในระดับสูง หัวหน้าแพทย์ประจำบ้านอย่างหัวหน้าอู๋ยังเพิ่งจะเริ่มได้รับอนุญาตให้ทำได้เลย

ถ้าจะเอาตามกฎระเบียบจริงๆ แม้แต่หัวหน้าแพทย์ประจำบ้านของโรงพยาบาลในเครือแห่งที่สองก็ไม่มีสิทธิ์ทำด้วยซ้ำ

ตามหลักแล้ว จี๋เสียงไม่มีทางได้สัมผัสการผ่าตัดระดับสูงแบบนี้แน่ๆ

ทว่า!

ไกด์ไวร์ชนิดลื่นในมือจี๋เสียงราวกับมีชีวิต มันค่อยๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ แต่มั่นคง

นี่มันใช่ฝีมือของมือใหม่ที่ไหนกัน

เมื่อเทียบกับจี๋เสียงแล้ว หัวหน้าอู๋กลับดูเหมือนไก่อ่อนที่ไม่ประสีประสา เหมือนเจ้าบ่าวในคืนเข้าหอที่ง่วนอยู่จนเหงื่อแตกพลั่กแต่ก็ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะต้องทำยังไงถึงจะสอดเข้าไปได้

พอม่อเฉิงกุยเห็นจี๋เสียงกดข้อมือลงนิดหนึ่ง เปลือกตาของเขาก็กระตุกยิกๆ

ใช่แล้ว ไม่ได้ฟลุกแน่นอน นี่คือท่วงท่าของวิธีงัดขึ้นที่ถูกต้องเป๊ะที่สุด!

เพียงชั่วอึดใจ ไกด์ไวร์ชนิดลื่นก็หยุดเคลื่อนที่

สอดเข้าไปหรือยังนะ

ม่อเฉิงกุยมองจี๋เสียงด้วยความสงสัย

มีสองทางเลือกคือ จี๋เสียงแค่ทำเลียนแบบได้เหมือนมากจนเขาตาฝาดไปเอง

หรือไม่ก็ จี๋เสียงสอดไกด์ไวร์ชนิดลื่นเข้าท่อไตข้างที่มีปัญหาได้สำเร็จภายในชั่วอึดใจเดียว

"เปิดเครื่องปั๊มแรงดันเลยครับ" หัวหน้าอู๋พูดเสียงเข้ม

เมื่อเตรียมน้ำเกลือเสร็จ หัวหน้าอู๋ก็ขยับเข้าไปใกล้จอภาพ เตรียมจะเล็งอีกครั้ง

แต่พอสายตาเขามองไปที่บริเวณผ่าตัด มือก็ชะงักกึก

ไกด์ไวร์!

ไกด์ไวร์ชนิดลื่น!!

มันเข้าไปอยู่ในท่อไตเองได้ยังไง!!!

นี่มันเกิดอะไรขึ้น!

เครื่องหมายคำถามนับไม่ถ้วนผุดขึ้นในหัวหัวหน้าอู๋ เขาถึงกับอึ้งไปเลย

"หัวหน้าอู๋ เร็วเข้าสิ" พยาบาลหมุนเวียนเตรียมต่อสายยางเครื่องปั๊มแรงดันเสร็จแล้ว พอเห็นหัวหน้าอู๋ยืนนิ่งเป็นรูปปั้นไม่ยอมพูดอะไร ก็เอ่ยปากเร่ง

"..."

หัวหน้าอู๋จ้องมองจอภาพตาไม่กะพริบ เขาไม่เข้าใจเลยว่าไกด์ไวร์ชนิดลื่นมันสอดเข้าไปได้ยังไง

"ยะ... ยังไม่ต้อง... ไม่ต้องแล้วครับ" หัวหน้าอู๋พูดติดอ่าง

"เป็นบ้าอะไรเนี่ย" พยาบาลหมุนเวียนดุอย่างไม่สบอารมณ์ "เดี๋ยวก็ใช้ เดี๋ยวก็ไม่ใช้ เมื่อคืนไม่ได้นอนหรือไงฮะ"

"มันเข้าไปแล้วครับ" หัวหน้าอู๋พูดอย่างจนใจ

"หืม? เข้าไปแล้วยังจะให้เปิดเครื่องปั๊มแรงดันอีก ประสาทหรือเปล่า" พยาบาลหมุนเวียนไม่ยอมอ่อนข้อให้หัวหน้าอู๋ ยิ่งเห็นท่าทางเซ่อๆ ซ่าๆ ของเขาก็ยิ่งหงุดหงิด

หัวหน้าอู๋ไม่เถียง เขาก้มลงไปมองดูให้แน่ใจอีกครั้ง

ไกด์ไวร์ชนิดลื่นสอดเข้าไปแล้วจริงๆ

ถึงจะมีคำถามมากมายผุดขึ้นในหัว แต่จะยังไงก็ช่าง ขอแค่ไกด์ไวร์สอดเข้าไปได้ก็พอ

หัวหน้าอู๋เริ่มลงมือผ่าตัดต่อ ค่อยๆ สอดกล้องส่องท่อไตลึกเข้าไปจนถึงตำแหน่งที่มีนิ่ว โชคดีที่คราวนี้นิ่วไม่ได้สร้างปัญหาให้เขาอีก มันแค่โชว์หราอยู่ตรงนั้น

เขาลองใช้คีมคีบดูก่อน เพื่อให้แน่ใจว่ามันก้อนใหญ่เกินกว่าจะคีบออกมาจากท่อไตได้ทั้งก้อน

จากนั้นก็เปิดเครื่องโฮลเมียมเลเซอร์เพื่อทำการสลายนิ่ว หัวหน้าอู๋ยิงเลเซอร์จนนิ่วแตกเป็นชิ้นเล็กๆ ขนาดประมาณ 1-2 มิลลิเมตร แล้วใช้คีมคีบชิ้นใหญ่ๆ ออกมาทางกระเพาะปัสสาวะ

การผ่าตัดผ่านพ้นไปด้วยดี ไม่มีอาการเยื่อบุท่อไตฉีกขาดหรือท่อไตทะลุให้เห็น

แต่ถึงอย่างนั้น หัวหน้าอู๋ก็ยังคงระมัดระวัง เขาใส่สายระบายดับเบิลเจ (Double J stent) ไว้ในท่อไต และคาสายสวนปัสสาวะเอาไว้ด้วย

แม้การผ่าตัดช่วงหลังจะราบรื่น และหัวหน้าอู๋ก็ทำไปตามความเคยชินของกล้ามเนื้อ แต่เขาก็ยังมีอาการใจลอยอยู่บ้าง

ผ่าตัดเสร็จ จี๋เสียงก็เข็นคนไข้กลับห้องพักฟื้น

หัวหน้าอู๋หลับตาลง ภาพไกด์ไวร์ชนิดลื่นเส้นนั้นยังคงลอยวนเวียนอยู่ตรงหน้า ไกด์ไวร์ชนิดลื่นที่จู่ๆ ก็เข้าไปอยู่ในปากท่อไตข้างขวาได้อย่างน่าประหลาด

พอหันหลังไปเห็นศาสตราจารย์ม่อยืนดูการผ่าตัดอยู่ หัวหน้าอู๋ก็หลุดปากถามออกไป "ศาสตราจารย์ม่อครับ ศาสตราจารย์ยืนดูผ่าตัดอยู่ตลอดเลยเหรอครับ"

"อืม" ม่อเฉิงกุยพยักหน้า ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป "อู๋น้อย ตามฉันมานี่สิ"

หัวหน้าอู๋ถอดเสื้อกาวน์ผ่าตัดออก โยนทิ้งไว้ส่งเดช แล้วเดินตามม่อเฉิงกุยออกจากห้องผ่าตัดไป

"อู๋น้อย ตกใจใช่ไหมล่ะที่จู่ๆ ไกด์ไวร์ชนิดลื่นก็สอดเข้าไปได้เอง" ม่อเฉิงกุยเดินไปไม่ไกลนัก ก็หยุดยืนอยู่ตรงระเบียงทางเดิน แล้วเอ่ยถามเสียงเบา

หัวหน้าอู๋พยักหน้ารับ

"ฉันเห็นนะ หมอจี๋น้อยเป็นคนทำเอง เขาใช้วิธีงัดขึ้นน่ะ"

"!!!"

"ใช้เวลาแค่สิบกว่าวินาทีมั้ง มือเขานิ่งมาก ทำครั้งเดียวผ่านเลย"

"!!!"

หัวหน้าอู๋ถึงกับพูดไม่ออก

น้ำตาไหลพรากราวกับน้ำแอปเปิลที่มีฟองฟอดอยู่ด้านบน

(จบแล้ว)