บทที่ 55 - ห้องน้ำที่ผ่านการปลุกเสก

บทที่ 55 - ห้องน้ำที่ผ่านการปลุกเสก

ภารกิจสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี จี๋เสียงได้รับค่าประสบการณ์มา 3,000 แต้ม

เขาเอาแต้มไปอัปเกรดทักษะ 'ผ่าตัดขลิบหนังหุ้มปลายด้วยเครื่องมือเย็บแผล' แต่ค่าประสบการณ์ 3,000 แต้มอันน้อยนิดก็เหมือนโยนก้อนกรวดลงทะเล หลอดประสบการณ์ขยับขึ้นมาแค่นิดเดียวแทบจะมองไม่เห็น

จี๋เสียงก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร เขาไม่ได้หันหลังเดินหนีไปหลังจากภารกิจเสร็จสิ้น แต่ยังคงอยู่ดูอาการคนไข้ต่อ

เมื่ออาการปวดของคนไข้ทุเลาลง จี๋เสียงก็เล่าประสบการณ์ของตัวเองให้คนไข้ฟัง

โดยเฉพาะเทคนิคการกระโดดให้ลงน้ำหนักที่ส้นเท้า และการนั่งยองๆ ปัสสาวะจะช่วยได้มาก

ทั้งคนไข้และญาติที่ได้ยินเรื่องนี้ต่างก็ทำหน้าเหวอ รู้สึกว่ามันแปลกประหลาด

ถ้าไม่ใช่เพราะจี๋เสียงใส่เสื้อกาวน์อยู่ ใครจะไปเชื่อว่าวิธีประหลาดๆ แบบนี้จะช่วยให้นิ่วหลุดออกมาได้

หมอแผนกฉุกเฉินเดินผ่านมาพอดี ได้ยินจี๋เสียงกำลังอธิบายอาการให้คนไข้และญาติฟังอย่างละเอียด ก็เลยหยุดมองเด็กหนุ่มคนนี้เป็นพิเศษ

"พ่อหนุ่ม คุยเสร็จแล้วมาหาฉันหน่อยนะ" หมอแผนกฉุกเฉินบอก

"ได้ครับอาจารย์"

จี๋เสียงอธิบายให้คนไข้ฟังอย่างละเอียด ด้วยความที่เขาเพิ่งผ่านประสบการณ์เฉียดตายแบบนี้มาหมาดๆ ทำให้เขาเล่ารายละเอียดได้ลึกซึ้งเป็นพิเศษ ทำเอาคนไข้ตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ

ฟังไปฟังมา คนไข้ก็เริ่มรู้สึกถูกชะตากับจี๋เสียง จนถึงกับดึงจี๋เสียงมานั่งคุยเรื่องอาการป่วยด้วยกัน

พอคุยเสร็จ จี๋เสียงก็เดินไปหาหมอแผนกฉุกเฉิน

เมื่อวานหมอคนนี้ไม่ได้เข้าเวร (ปกติหมอแผนกฉุกเฉินจะเข้าเวร 12 ชั่วโมงหรือ 24 ชั่วโมง) จึงไม่รู้เรื่องที่จี๋เสียงโชว์เทพเจาะแกนฟองน้ำให้น้ำเกลือเมื่อวานนี้

"เธอชื่ออะไร" หมอแผนกฉุกเฉินถามขึ้นตอนที่กำลังว่าง

"จี๋เสียงครับ จี๋ที่แปลว่าโชคดี เสียงที่แปลว่าโบยบิน"

"ชื่อเพราะดีนี่ หน้าตาก็ดูฉลาดหลักแหลมดี" หมอแผนกฉุกเฉินยิ้ม "อธิบายอาการให้คนไข้ฟังได้ละเอียดดีนะ เพิ่งมาใหม่เหรอ"

"เพิ่งเริ่มฝึกงานครับ"

"เก่งมาก เมื่อกี้ได้ยินเธอพูดเรื่องนั่งยองๆ ปัสสาวะ เดี๋ยวฉันจะเล่าอะไรให้ฟัง เอาไว้ไปคุยกับคนไข้สนุกๆ"

จี๋เสียงรู้สึกว่าหมอคนนี้น่าสนใจดี จึงพยักหน้ารับรัวๆ

สงสัยเขาจะโชคดีล่ะมั้ง บังเอิญช่วงนี้ไม่มีคนไข้พอดี หมอแผนกฉุกเฉินเลยอยากหาคนคุยด้วย จี๋เสียงคิดในใจ

"ตอนฉันเพิ่งมาทำงานใหม่ๆ แถวๆ ทางเดินข้างนอกนี่ มีคนไข้มา 'ซุ่ม' กันเต็มไปหมดเลย"

หือ? จี๋เสียงชะงักไปเมื่อได้ยินคำว่า 'ซุ่ม' ฟังดูพิลึกๆ

"ฉันก็สงสัยนะ อยากรู้เหมือนกันว่าพวกเขามาทำอะไรกัน แต่ก็ลืมถามทุกที ประเด็นคือตอนนั้นฉันยังเด็ก หน้าบาง ไม่กล้าถามด้วยแหละ" หมอแผนกฉุกเฉินหัวเราะ "ไม่เหมือนตอนนี้หรอก"

"แล้วตอนนี้มันต่างกันตรงไหนล่ะครับ" จี๋เสียงเกาหัว

"ก็ต่างกันนิดหน่อยแหละ" หมอแผนกฉุกเฉินไม่ได้อธิบายเพิ่มเติม แต่เล่าต่อว่า "แล้ววันหนึ่ง ตอนกำลังกินข้าว พยาบาลก็เล่าให้ฟังว่า ห้องน้ำของแผนกฉุกเฉินเราน่ะมีมนตร์ขลัง คนไข้ที่เป็นโรคนิ่วในระบบทางเดินปัสสาวะ พอมาเข้าห้องน้ำที่นี่ อัตราการขับนิ่วออกสำเร็จสูงมาก"

"อืมมม~~~" จี๋เสียงเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

"โรงพยาบาลน่ะ โดยหลักการแล้วควรจะยึดหลักวัตถุนิยมนะ แต่พอทำงานไปนานๆ ก็จะได้เห็นเรื่องลี้ลับเหนือธรรมชาติพวกนี้แหละ" หมอแผนกฉุกเฉินบอก "ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อหรอก ต่อให้จะปลุกเสกจริงๆ ใครที่ไหนเขาจะไปปลุกเสกห้องน้ำกันล่ะ จริงไหม"

"จริงครับ!" จี๋เสียงพยักหน้าเห็นด้วย

"ต่อมาฉันก็ลองไปถามคนไข้ดู พวกเขาก็ลือกันไปปากต่อปาก ว่าห้องน้ำแผนกฉุกเฉินของเราน่ะขลังอย่างนู้นอย่างนี้ ฉันก็เลยไปถามหมอรุ่นพี่ ถึงได้รู้ความจริง"

"เรื่องที่นั่งยองๆ ใช่ไหมครับ"

"อืม" หมอแผนกฉุกเฉินยิ้ม "หมอรุ่นพี่บอกว่า ท่านั่งที่เหมาะกับการขับนิ่วที่สุดก็คือท่านั่งยองๆ แต่ที่บ้านส่วนใหญ่เป็นชักโครก ท่านั่งมันไม่ถูกต้อง ประสิทธิภาพในการขับนิ่วก็เลยสู้ส้วมซึมที่แผนกฉุกเฉินไม่ได้"

"ไปๆ มาๆ คนไข้ก็เลยสรุปกันเอาเองว่า ตอนมาแผนกฉุกเฉินก็หายเร็วดี แต่พอกลับบ้านกลับไม่ยักกะหาย พอเล่าต่อๆ กันไป มันก็เลยกลายเป็นว่าห้องน้ำแผนกฉุกเฉินผ่านการปลุกเสกมาซะงั้น"

"ฮ่าๆๆ" จี๋เสียงหัวเราะลั่น

หมอแผนกฉุกเฉินบอกว่า "ถ้าว่างๆ ก็แวะมาเรียนรู้ได้นะ ฉันเข้าเวรทุกๆ สี่วัน"

"ได้ครับอาจารย์"

พอดีมีคนไข้เดินเข้ามา หมอแผนกฉุกเฉินก็โบกมือไล่ จี๋เสียงจึงเดินออกจากห้องตรวจ

ได้ทำภารกิจ ได้ค่าประสบการณ์มา 3,000 แต้ม คนไข้ก็มองเขาด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจ แถมยังได้ฟังเรื่องซุบซิบอีกต่างหาก

จี๋เสียงรู้สึกว่าวันนี้ช่างคุ้มค่าจริงๆ

เมื่อกลับมาถึงแผนก จี๋เสียงตั้งใจจะเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับบ้าน

แต่พอถอดเสื้อกาวน์ออก เสียง 'ติ๊งต่อง~' แจ้งเตือนภารกิจก็ดังขึ้นข้างหู

จี๋เสียงยิ้มกริ่ม โรงพยาบาลนี่แหละคือแหล่งฟาร์มชั้นดี

แต้มการผ่าตัด 126 แต้มของเขาไม่พอใช้หรอกนะ ยิ่งมีภารกิจเยอะก็ยิ่งดี

ทว่าชั่วพริบตาเดียว หน้าต่างระบบที่มุมขวาบนของสายตาก็เปล่งแสงสีแดงวาบจ้าแยงตา

หือ? นี่มันหมายความว่าไง?

จี๋เสียงชะงักไป

【ภารกิจฉุกเฉิน: ภาวะฟองอากาศอุดตันในหลอดเลือด!

เนื้อหาภารกิจ: กู้ชีพผู้ป่วยภาวะฟองอากาศอุดตันในหลอดเลือดฉุกเฉิน

เวลาภารกิจ: 2 ชั่วโมง

รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 30,000 แต้ม, แต้มการผ่าตัด 40 แต้ม】

ฟองอากาศอุดตันในหลอดเลือด?

ฟองอากาศอุดตันในหลอดเลือด!

ใจจี๋เสียงหล่นวูบ มิน่าล่ะ ระบบถึงได้กะพริบไฟแดงจ้าขนาดนั้น

จากที่จี๋เสียงรู้มา อาการฟองอากาศอุดตันในหลอดเลือด (Air embolism) เนี่ย ถือว่าเตรียมตัวรอรับความตายได้เลย

ปกติในแผนกศัลยกรรมระบบทางเดินปัสสาวะแทบจะไม่เจออาการนี้เลย ส่วนใหญ่จะเกิดจากอุบัติเหตุระหว่างการผ่าตัดมากกว่า

แล้วตอนนี้...

จี๋เสียงพยายามตั้งสติ รวบรวมสมาธิเข้าสู่มิติระบบ

"อาจารย์ครับ คนไข้อยู่แผนกไหนครับ" พอเข้ามาได้ จี๋เสียงก็ถามอย่างร้อนรน

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน" เอ็นพีซีระบบตอบ "นายไปดูเอาเองสิ"

ไปดูเอาเอง? บอกเขางั้นเหรอ?

จี๋เสียงไม่เข้าใจว่าเอ็นพีซีระบบหมายถึงอะไร เขาอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเห็นเอ็นพีซีระบบเดินค่อมหลังเอามือไพล่หลังเดินเข้าไปในห้องผ่าตัด

ระบบรู้อยู่แก่ใจ แต่เอ็นพีซีระบบไม่รู้ จี๋เสียงนึกประโยคสุดแสนจะย้อนแย้งนี้ขึ้นมาได้ในหัว

สงสัยระบบคงกลัวจะละเมิดความเป็นส่วนตัวล่ะมั้ง ก็ถือว่าระบบทำมาดีอยู่นะ จี๋เสียงคิดในใจ แล้วเดินตามเอ็นพีซีระบบเข้าไปในห้องผ่าตัด

คนไข้นอนตะแคงซ้ายอยู่บนเตียงผ่าตัด วิสัญญีแพทย์ของระบบกำลังทำการบล็อกหลัง

หลายครั้งจี๋เสียงก็ไม่เข้าใจว่าทำไมห้องผ่าตัดระบบถึงต้องเป๊ะขนาดนี้

ความเข้มงวดและเป็นมืออาชีพของที่นี่ มันเหนือกว่าห้องผ่าตัดในโลกแห่งความเป็นจริงไปไกลโข

วิสัญญีแพทย์ของระบบจัดท่าให้คนไข้นอนตะแคงซ้าย แล้วทำการบล็อกหลังแบบสองจุด (Combined spinal-epidural anesthesia) โดยเจาะเข็มบล็อกหลังเข้าช่องว่างระหว่างกระดูกสันหลัง T10/T11 แล้วสอดสายเข้าไปทางศีรษะประมาณ 5 เซนติเมตร จากนั้นทดสอบการบล็อกด้วยยาลิโดเคน (Lidocaine) ความเข้มข้น 1.5% ปริมาณ 3 มิลลิลิตร

จากนั้นก็เจาะช่องว่างระหว่างกระดูกสันหลัง L3/L4 เพื่อทำการบล็อกไขสันหลัง (Spinal anesthesia) โดยใช้ยาบูพิวาเคน (Bupivacaine) ความเข้มข้น 0.5% ปริมาณ 2.4 มิลลิลิตร

เป็นการบล็อกหลังร่วมกับการบล็อกไขสันหลัง

หลังจากบล็อกหลัง สัญญาณชีพของคนไข้ก็คงที่ ความดันโลหิตอยู่ที่ 109/67 มิลลิเมตรปรอท อัตราการเต้นของหัวใจ 83 ครั้งต่อนาที ความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือด 98% จากนั้นก็จัดท่าคนไข้นอนตะแคงซ้ายเพื่อเตรียมผ่าตัด

"ฉีดยาพาโลโนซีตรอน (Palonosetron) 0.15 มิลลิกรัม และเดโซซีน (Dezocine) 10 มิลลิกรัม" เอ็นพีซีระบบตรวจดูอาการคนไข้เสร็จก็หันไปสั่งวิสัญญีแพทย์

วิสัญญีแพทย์รับคำสั่งและปฏิบัติตามอย่างเงียบๆ

"ปกติแล้วมักจะใช้วิธีดมยาสลบนะ แต่ฉันถนัดใช้บล็อกหลังร่วมกับบล็อกไขสันหลังมากกว่า" เอ็นพีซีระบบหันมาอธิบายให้จี๋เสียงฟัง

จี๋เสียงพยักหน้ารับ

เขาไม่รู้หรอกว่าสองวิธีนี้ต่างกันยังไง แต่เขายังหนุ่ม ยังมีเวลาอีกเยอะที่จะค่อยๆ ศึกษาเรื่องพวกนี้

คนไข้นอนคว่ำหน้า อาจารย์หวงดูฟิล์มเอกซเรย์แล้ว ยืนยันว่าเป็นนิ่วในไตขวา มีภาวะไตขวาบวมน้ำ จากนั้นก็เริ่มสครับมือฆ่าเชื้อ

จี๋เสียงช่วยอะไรไม่ได้ ก็เลยได้แต่ยืนดูเงียบๆ

เอ็นพีซีระบบเปิดแผลขนาด 1 เซนติเมตร เหนือไตขวา จากนั้นก็เจาะเข็มเพื่อสร้างช่องทางเชื่อมระหว่างกรวยไตกับผิวหนัง

แล้วค่อยๆ ขยายช่องทางนั้น ก่อนจะสอดกล้องส่องตรวจไตความยาว 22 เซนติเมตรเข้าไป

เมื่อเจอนิ่ว ก็ใช้โฮลเมียมเลเซอร์ (Holmium laser) ยิงสลายนิ่ว

นิ่วในไตถูกยิงจนแตกกระจาย เอ็นพีซีระบบคีบก้อนใหญ่ๆ ออกมา ส่วนเศษเล็กๆ ก็ใช้น้ำเกลือฉีดล้างออกมา

การผ่าตัดดำเนินไปอย่างรวดเร็วและหมดจด

สุดท้ายก็ใส่สายระบายไต (Nephrostomy tube) ไว้ เป็นอันเสร็จสิ้นการผ่าตัด

จี๋เสียงเฝ้าดูการผ่าตัดตั้งแต่ต้นจนจบ สายตาของเขาสลับไปมาระหว่างขั้นตอนการผ่าตัดของเอ็นพีซีระบบกับเครื่องมอนิเตอร์สัญญาณชีพ

แต่จนกระทั่งผ่าตัดเสร็จ หุ่นจำลองถูกเข็นออกไป จี๋เสียงก็ยังไม่เห็นความผิดปกติอะไรเลย

ไหนล่ะฟองอากาศอุดตันในหลอดเลือด?

ไหนล่ะการกู้ชีพครั้งใหญ่?

ทำไมถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยล่ะ?

จี๋เสียงเต็มไปด้วยคำถามในใจ เขาพยายามเก็บความสงสัยไว้ แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว ถามออกไปว่า "อาจารย์ครับ ไม่มีอุบัติเหตุอะไรเกิดขึ้นเลยเหรอครับ"

"ฉันเป็นคนผ่าตัด จะให้มีอุบัติเหตุอะไรล่ะ" เอ็นพีซีระบบตอบหน้าตาย

"..."

จี๋เสียงได้กลิ่นความขี้โม้ลอยมาแต่ไกลอีกแล้ว

เอ็นพีซีระบบเป็นคนใจดี อธิบายเรื่องต่างๆ ได้อย่างชัดเจน เข้าใจง่าย เป็นครูที่ดีระดับเทพจริงๆ

แต่ไอ้ความขี้โม้แบบไม่รู้ตัวที่ชอบหลุดออกมาเป็นพักๆ นี่สิ ที่ทำเอาจี๋เสียงรู้สึกรับมือไม่ค่อยถูก

ทั้งที่รู้ว่าสิ่งที่เอ็นพีซีระบบพูดมันเป็นความจริงก็เถอะ

'เดี๋ยวก็ชินไปเองแหละ เขามีสิทธิ์ที่จะพูดแบบนั้นนี่นา' จี๋เสียงปลอบใจตัวเอง

"เป็นอะไรไป"

เอ็นพีซีระบบเหลือบมองจี๋เสียง

"อาจารย์ครับ อาจารย์น่ะเก่งทุกอย่างเลยนะ แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะถ่อมตัวน้อยไปหน่อยเหรอครับ" จี๋เสียงเป็นคนตรงๆ ก็เลยถามออกไปตรงๆ

"นี่ก็ถ่อมตัวสุดๆ แล้วนะ" เอ็นพีซีระบบตอบหน้าตาย

จี๋เสียงถึงกับพูดไม่ออก

"ส่วนภารกิจระบบนั่น พอนายดูฉันผ่าตัด ดูเทคนิคของฉันแล้ว ลองไปเปรียบเทียบกับหมอที่กำลังจะผ่าตัดดูสิ นายก็จะรู้เองว่าปัญหาคืออะไร"

จี๋เสียงยังคงกังวล "อาจารย์ครับ แต่นั่นมันภาวะฟองอากาศอุดตันในหลอดเลือดเลยนะครับ"

"ฉันรู้ แต่ดูจากอาการของคนไข้แล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรมากหรอก" เอ็นพีซีระบบบอก

ภาวะฟองอากาศอุดตันในหลอดเลือดเนี่ยนะ ไม่น่ามีปัญหา จี๋เสียงอยากจะบ่นออกมาดังๆ แต่ก็ต้องกลืนคำพูดลงคอไป

"ฝึกผ่าตัดไปก่อนเถอะ" เอ็นพีซีระบบบอก "ต่อไปถ้านายเจอเคสยากๆ ก็ไม่ต้องลนลาน เข้ามาที่นี่ ฉันจะสอนวิธีแก้ปัญหาให้เอง จริงๆ แล้วการกู้ชีพหลายๆ เคสมันไม่ได้ยากเลย แต่เป็นเพราะหมอลนลานไปเอง ทำให้พลาดช่วงเวลาสำคัญในการกู้ชีพไป"

"..."

"อีกอย่าง ก็คือขาดประสบการณ์ด้วย"

จี๋เสียงถอนหายใจเบาๆ

เขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา เลื่อนหาการผ่าตัดสลายนิ่วในไตผ่านกล้อง

หลังจากอัปเกรดการผ่าตัดขลิบหนังหุ้มปลายด้วยวิธีแมนนวลไปถึงเลเวล 9 บวกกับได้รับรางวัลค่าประสบการณ์รวมของแผนกศัลยกรรมระบบทางเดินปัสสาวะ ทำให้เขาสามารถอัปเกรดทักษะย่อยทุกอันไปที่เลเวล 7 ได้ทันที

กดอัปเกรดเลย!

การอัปเกรดครั้งนี้ทำให้จี๋เสียงตระหนักถึงข้อดีอย่างหนึ่ง นั่นคือเขาสามารถอัปเกรดทักษะการผ่าตัดทั้งหมดในแผนกศัลยกรรมระบบทางเดินปัสสาวะให้ไปถึงระดับหัวหน้าแพทย์ได้อย่างง่ายดาย

การผ่าตัดปลูกถ่ายไตจะอัปเกรดได้ง่ายๆ แบบนี้ด้วยหรือเปล่านะ จี๋เสียงคิดในใจ

แต่เขาก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง — การอัปเกรดแบบนี้ ไม่มีการได้รับค่าประสบการณ์สะท้อนกลับ

ตกลงมันดีหรือไม่ดีกันแน่นะ?

เอ็นพีซีระบบเหมือนจะอ่านใจจี๋เสียงออก เขาหัวเราะเบาๆ "การอัปเกรดเร็วๆ แบบนี้ มันจะทำให้นายได้ค่าประสบการณ์น้อยลงนะ แต่ก็นั่นแหละ มันอาจจะส่งผลดีกับนายในอีกสิบปีข้างหน้าก็ได้"

"เรื่องนี้ นายต้องเป็นคนตัดสินใจเอง"

จี๋เสียงพ่นลมหายใจยาว ไม่รู้ว่ารู้สึกเสียดายหรือรู้สึกยังไงกันแน่

(จบแล้ว)