ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 6 รับบุตรแห่งสวรรค์

ระบบหุ่นเชิดในตำนาน ตอนที่ 6 รับบุตรแห่งสวรรค์

สิ้นเสียงวาจา สีหน้าของกู้ชิงเฟิงก็พลันเปลี่ยนไป

"สุดท้ายก็ปิดบังไว้ไม่ได้"

"ข้ารู้ดีว่าที่นี่มีพยัคฆ์หมอบมังกรซ่อน ย่อมไม่ธรรมดา แต่ไม่คิดเลยว่าจะลึกลับถึงเพียงนี้"

พร้อมกับเสียงนั้น จี้หยกที่เอวของกู้ชิงเฟิงก็เปล่งประกาย ไป๋อวี่ ชายชราชุดขาวปรากฏร่างเงาเลือนรางขึ้น มองดูเฟยเผิงพร้อมค้อมกายคำนับ "ไป๋อวี่แห่งตำหนักวิชชาขาวดำ มณฑลเทพตงหยู ขอคารวะใต้เท้าราชันปราชญ์"

อะไรนะ!?

กู้ชิงเฟิงที่อยู่ด้านข้างได้ยินดังนั้นดวงตาก็กระตุก ราวกับเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่

ราชันปราชญ์! ชายหนุ่มผู้สง่างามผู้นี้ที่แท้คือราชันปราชญ์!

กู้ชิงเฟิงแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

ตราบใดที่เป็นขุมอำนาจระดับสี่ย่อมต้องมีราชันปราชญ์ประจำการอยู่

แต่เท่าที่เขารู้ สำนักเร้นสวรรค์ในช่วงเวลาที่รุ่งเรืองที่สุด ก็เป็นเพียงแค่สำนักนิกายระดับห้า!

ราชันปราชญ์หนึ่งคนเพียงพอที่จะทำให้ทั่วทั้งแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น

กลับมาอาศัยอยู่ที่ภูเขาเล็ก ๆ แห่งนี้!

เหลือเชื่อยิ่งนัก!

ในเวลานั้น เฟยเผิงที่ถูกจี๋อวิ๋นควบคุมอยู่เอ่ยว่า "ดวงวิญญาณระดับปราชญ์ ทั้งยังมาจากมณฑลเทพตงหยู น่าสนใจยิ่งนัก"

มณฑลเทพตงหยูอยู่ห่างจากมณฑลเทพจงถูไกลจนไม่อาจหยั่งถึง

ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างมณฑลยังมีทะเลอันไร้ขอบเขตกั้นขวาง ภายในนั้นเต็มไปด้วยอันตรายนานาชนิด แม้แต่ปราชญ์ก็ยังยากที่จะข้ามผ่านไปได้

ดวงวิญญาณระดับปราชญ์ตนนี้กลับสามารถมาปรากฏตัวที่นี่ได้ เห็นได้ชัดว่า ย่อมต้องผ่านเรื่องราวมาไม่น้อย

ชายชราไป๋อวี่หัวเราะอย่างขมขื่น "เรื่องนี้เล่าสามวันสามคืนก็ไม่จบ หากใต้เท้าสนใจ โอกาสหน้าข้าจะเล่าให้ฟัง"

"แต่ตอนนี้หวังว่าใต้เท้าจะรับศิษย์ของข้าไว้ เขาผู้นี้มีเลือดมรรคาแต่กำเนิด พรสวรรค์ไม่เลว"

เฟยเผิงที่ถูกจี๋อวิ๋นควบคุมเอ่ยว่า

"ด้วยพรสวรรค์ของเขาย่อมมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเข้าร่วมวังสวรรค์ของข้า แต่ต้องเริ่มต้นจากทหารสวรรค์สำรอง"

"ส่วนเจ้าก็สามารถเข้าร่วมกับข้า เป็นทหารสวรรค์อย่างเป็นทางการได้"

ประโยคสุดท้ายนี้ แน่นอนว่าหมายถึงชายชราไป๋อวี่

สิ้นวาจา กู้ชิงเฟิงและชายชราไป๋อวี่ก็พลันนิ่งงัน

ประโยคแรกย่อมไม่มีปัญหา แต่ประโยคหลังทำให้พวกเขารู้สึกตกตะลึง

แม้ว่าร่างกายจะสูญสลายไปแล้ว แต่ก็ยังคงเป็นดวงวิญญาณระดับปราชญ์ ทว่ากลับสามารถเป็นได้เพียงทหารสวรรค์?

แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าทหารสวรรค์คืออะไร แต่ดูจากการแบ่งระดับแล้ว เห็นได้ชัดว่าเป็นระดับล่าง

เฟยเผิงดูเหมือนจะมองออกว่าทั้งสองคนกำลังสงสัยจึงเอ่ยว่า "ทหารสวรรค์แห่งวังสวรรค์ของข้า ล้วนแล้วแต่เป็นปราชญ์ ยิ่งไปกว่านั้น หากไม่ใช่เพราะถูกจำกัดความแข็งแกร่งในยามที่ลงมา ปราชญ์ก็ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นทหารสวรรค์"

เพียงประโยคเดียวก็ทำให้กู้ชิงเฟิงและชายชราไป๋อวี่ถึงกับตัวสั่น

ผู้ที่มีตัวตนระดับปราชญ์ในวังสวรรค์กลับเป็นได้เพียงทหารสวรรค์ระดับล่าง!

ชายชราไป๋อวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเทา "ขอถามใต้เท้า ในวังสวรรค์ ใต้เท้ามีระดับขั้นใดหรือ"

"แม่ทัพสวรรค์"

สองคำธรรมดาทำให้ทั้งสองคนตกตะลึง ไม่อยากจะเชื่อ

ราชันปราชญ์ผู้ที่สามารถก่อตั้งขุมอำนาจระดับสี่ ควบคุมเหล่ายอดฝีมือนานับ เมื่ออยู่ในวังสวรรค์แห่งนี้กลับเป็นได้เพียงแม่ทัพสวรรค์?

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อฟังจากที่ชายหนุ่มชุดเกราะผู้นี้กล่าว หากไม่ถูกจำกัดความแข็งแกร่ง ความแข็งแกร่งของทหารสวรรค์และแม่ทัพสวรรค์คงจะน่าสะพรึงกลัวกว่านี้อีก!

วังสวรรค์แห่งนี้ที่แท้แล้วมีระดับความแข็งแกร่งน่ากลัวเพียงใดกัน!?

ในขณะนี้ กู้ชิงเฟิงและชายชราไป๋อวี่ต่างก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นและยำเกรงวังสวรรค์แห่งนี้

‘เจ้าหนู ยังไม่ตกใจจนตายอีกรึ’

จี๋อวิ๋นที่ควบคุมเฟยเผิงอยู่เบื้องหลัง แอบยิ้มเยาะอยู่ในใจ

หากไม่ทำให้พวกเขารู้สึกถึงความน่ากลัวของวังสวรรค์ พวกเขาย่อมไม่ยำเกรง และภักดี

แม้ว่าจะรับบุตรแห่งสวรรค์และอาจารย์ปู่เฒ่าผู้นี้ไว้ แต่จี๋อวิ๋นก็ไม่ได้คิดจะปรากฏตัวออกมา

เขาคิดว่าเขาเป็นผู้อยู่เบื้องหลังก็เพียงพอแล้ว

อย่างไรเสีย เพียงแค่คิดก็สามารถควบคุมหุ่นเชิดได้แล้ว อีกทั้งยังไม่มีข้อจำกัดเรื่องจำนวน ไม่จำเป็นต้องให้ร่างจริงปรากฏตัวออกมา

ทั้งเป็นการประหยัดเวลาและรักษาความลึกลับ

ยิ่งไปกว่านั้น วังสวรรค์เป็นเพียงขุมอำนาจแรกที่เขาสร้างขึ้นเท่านั้น

ในตอนนี้ หากร่างจริงปรากฏตัวออกไป ปัญหาเรื่องตัวตนคงแก้ไขได้ยาก

ในอนาคต เขายังต้องสร้างยมโลก เผ่าจอมเวทและอสูร สามลัทธิใหญ่ และอื่น ๆ อีกมากมาย

แน่นอนว่าไม่อาจผูกมัดร่างจริงไว้กับวังสวรรค์แห่งนี้ได้

สิ่งที่จี๋อวิ๋นต้องทำก็คือให้ร่างจริงคอยควบคุมอยู่เบื้องหลัง ใช้หุ่นเชิดสร้างขุมอำนาจต่าง ๆ ในโลกเทพนิยาย ก่อความวุ่นวายให้กับโลกใบนี้!

จากนั้นเฟยเผิงจึงเอ่ยว่า "ตามข้าเข้ามาในประตูภูเขา"

กู้ชิงเฟิงและชายชราไป๋อวี่ย่อมไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ต่างก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ชายชราไป๋อวี่ส่งกระแสจิตไปหากู้ชิงเฟิง "โอกาส! ศิษย์รักเอ๋ย นี่คือโอกาสของเจ้า!"

"สำนักเร้นสวรรค์แห่งนี้ คงเป็นเพียงภาพลวงตาที่วังสวรรค์แห่งนี้จงใจเผยแพร่ออกไป หากข้าคาดไม่ผิด วังสวรรค์แห่งนี้ย่อมเป็นขุมอำนาจที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน"

"ตอนนี้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดถึงปรากฏตัวออกมา และบังเอิญที่ศิษย์รักของข้ามาถึงที่นี่ นี่คือโอกาสอันยิ่งใหญ่ของเจ้า!"

"หากสามารถเรียนรู้วิชาแม้เพียงเล็กน้อยจากวังสวรรค์แห่งนี้ ในอนาคตอย่าว่าแต่การล้างแค้น แม้แต่การเป็นผู้แข็งแกร่งไร้ผู้เทียบเคียงก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอีกต่อไป"

เมื่อได้ยินดังนั้น กู้ชิงเฟิงก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น "ศิษย์ทราบแล้วท่านอาจารย์"

ปราชญ์เป็นได้เพียงทหารสวรรค์ ราชันปราชญ์ก็เป็นเพียงแม่ทัพสวรรค์ เบื้องบนยังมีผู้บัญชาการ ผู้บัญชาการใหญ่ และราชันสวรรค์

ยิ่งไปกว่านั้น เห็นได้ชัดว่าผู้ที่มีตัวตนอยู่ในวังสวรรค์แห่งนี้ ล้วนถูกจำกัดความแข็งแกร่ง หากปราศจากข้อจำกัดคงจะน่ากลัวกว่านี้มาก!

ทั้งหมดนี้…เพียงแค่คิดก็รู้แล้วว่า วังสวรรค์แห่งนี้ น่าสะพรึงกลัวเพียงใด!

ทว่าในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าเข้าไปในประตูภูเขา

"สำนักเร้นสวรรค์ขัดขืนคำสั่งสำนักวิญญาณชาดของข้า สังหารศิษย์ของข้า อย่าแม้แต่จะคิดหนี!"

ทันใดนั้น เสียงเย็นชาสายหนึ่งก็ดังขึ้น ทำให้มหาภูผาสิบหมื่นสั่นสะเทือน!

รัศมีกดดันแผ่ออกมา ทำให้สิ่งมีชีวิตน้อยใหญ่ในมหาภูผาสิบหมื่นไม่อาจต้านทาน ต้องคุกเข่าลง

"ระดับกึ่งปราชญ์!"

สีหน้าของชายชราไป๋อวี่พลันเปลี่ยนไป

กู้ชิงเฟิงก็รู้สึกกดดันไปทั่วร่าง หากไม่ใช่เพราะชายชราไป๋อวี่คอยปกป้องเขาคงคุกเข่าลงไปแล้ว

ระดับกึ่งปราชญ์ แม้จะยังไม่ถึงระดับปราชญ์ แต่เพียงแค่มีคำว่า 'ปราชญ์' ก็ถือว่าเหนือกว่าปุถุชน เป็นสิ่งมีชีวิตขั้นสูง!

กล่าวได้ว่าสำหรับผู้บำเพ็ญแล้ว นี่คือการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

เฟยเผิงที่ถูกจี๋อวิ๋นควบคุมอยู่มีสีหน้าเรียบเฉย ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง เอ่ยว่า "ทหารสวรรค์ จัดการเสีย"

"ขอรับ!"

สิ้นคำกล่าว บนยอดเขาใกล้เคียง ร่างชุดเกราะสีเงินที่นั่งขัดสมาธิอยู่พลันลืมตาขึ้น

ในชั่วพริบตาเขาก็กุมหอกสงครามในมือพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า ไม่อาจมองเห็นได้ชัด

เบื้องบนท้องฟ้า ชายชราผมสีแดงใบหน้าเย็นชา สวมชุดคลุมสีแดง ยืนอยู่ตรงนั้น รอบกายแผ่รัศมีบริสุทธิ์ออกมา

คนผู้นั้นคือผู้อาวุโสใหญ่ฉือเหยียนแห่งสำนักวิญญาณชาด

ในเวลานี้ ผู้อาวุโสใหญ่ฉือเหยียนมองหอกเงินที่พุ่งเข้ามาหาด้วยสีหน้าดูถูก

แค่นี้หรือ?

ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา หอกเงินเล่มนี้ก็พลันแผ่รัศมีกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมา ราวกับจะแทงทะลุสวรรค์ฟาดฟันลงปฐพี ครอบคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน!

"อาวุธปราชญ์!?"

ผู้อาวุโสใหญ่ฉือเหยียนตกตะลึง