ตอนที่ 93 สมาชิกหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่ตกตะลึง

การเคลื่อนไหวของสิ่งชั่วร้ายไม่ได้มุ่งไปที่พวกเขา

ฟางโหย่วอดกลั้นความคิดที่จะกำจัด แต่ถอยออกไปสังเกตการณ์จากระยะไกล

สิ่งชั่วร้ายเหล่านี้ไม่ได้เคลื่อนไหวเร็วมาก โดยรวมแล้วพวกมันยังคงคำรามและเร่ร่อนอยู่ แต่ถ้าดูในระยะเวลาที่ยาวนานขึ้น จะพบว่าพวกมันกำลังเคลื่อนที่เป็นเส้นตรงออกไป

จุดหมายปลายทางคือ……

“ถ้าอ้างอิงจากแผนที่ ถ้าสิ่งชั่วร้ายกลุ่มนี้ยังคงเคลื่อนที่ไปในทิศทางนี้ต่อไป พวกมันจะไหลบ่าเข้าสู่เมืองเจียงเป่ย”

“เมืองที่ใกล้กับภูเขาสี่เหลี่ยมนี้ที่สุดคือเจียงเป่ย ห่างออกไปเพียงไม่กี่สิบกิโลเมตร”

“ผู้นำทางหมายความว่า พวกมันถูกเมืองเจียงเป่ยดึงดูดและก่อตัวเป็นคลื่นสิ่งชั่วร้ายเหรอคะ?”

อันเจี้ยนโหยวอ้าปากค้าง ตาเบิกกว้าง

ฟางโหย่วกล่าวว่า “เมื่อสิ่งชั่วร้ายมีขนาดใหญ่ขึ้น รูปแบบการล่าของพวกมันอาจเปลี่ยนแปลงได้ แน่นอนว่าตอนนี้เป็นเพียงการคาดเดาของฉัน”

พวกเขาสังเกตการณ์อยู่พักใหญ่ สิ่งชั่วร้ายยังคงเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้าๆ แต่แน่วแน่

เขาพูดว่า “ลงมือกันเถอะ”

เฮยเตาอดทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาถือดาบใหญ่พิฆาตสิ่งชั่วร้ายวิ่งเข้าไปในกลุ่มสิ่งชั่วร้ายที่อยู่ไกลออกไปและเริ่มสังหาร!

อันเจี้ยนโหยวก็ปล่อยสิ่งชั่วร้ายทั้งหมดของเธอออกมาเช่นกัน

ระดับสองดาวและระดับสามดาว ออกรบพร้อมกัน

พวกมันพุ่งเข้าใส่ด้วยความดุร้ายและฉีกสิ่งชั่วร้ายเป็นชิ้นๆ ในไม่กี่จังหวะ

ทำให้ดูเหมือนว่าพวกเขาเป็นฝ่ายชั่วร้าย และกลุ่มสิ่งชั่วร้ายอ่อนแอ น่าสงสาร ถูกสับเป็นชิ้นๆ

การปฏิบัติการราบรื่นมาก

แต่ว่า

เมื่อสิ่งชั่วร้ายระดับสามดาวจากภูเขาสี่เหลี่ยมปรากฏตัวขึ้นและนำสิ่งชั่วร้ายระดับหนึ่งดาวและสองดาวจำนวนมากมาด้วย ความกดดันก็มาถึง

พี่ใหญ่เฮยเตาบุกตะลุยในกลุ่มสิ่งชั่วร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดาบใหญ่พิฆาตสิ่งชั่วร้ายนั้นรุนแรงมาก แต่ความเร็วในการสังหารสิ่งชั่วร้ายของเขายังไม่เร็วเท่าความเร็วในการรวมตัวกันของสิ่งชั่วร้ายรอบๆ และยิ่งอันตรายมากขึ้น ฟางโหย่วมองจนหนังตาแทบกระตุก

ประสิทธิภาพของอันเจี้ยนโหยวสูงกว่า

เธอควบคุมอัศวินกระดูก การพุ่งชนครั้งเดียวสามารถบดขยี้สิ่งชั่วร้ายได้มากกว่าสิบตัว

สิ่งชั่วร้ายระดับสามดาวตัวที่สองของเธอคือ ‘โคมไฟปีศาจสามหัว’ ซึ่งเป็นสิ่งชั่วร้ายที่ประกอบด้วยโคมไฟหัวคนสามหัวหมุนช้าๆ

เป็นเวอร์ชั่นที่พัฒนาขึ้นของสิ่งชั่วร้ายระดับสองดาว ‘โคมไฟปีศาจ’

เป็นสิ่งชั่วร้ายระยะไกลชนิดพิเศษที่สามารถปล่อยเปลวไฟปีศาจสีเขียวได้

เปลวไฟที่ลุกโชน สิ่งชั่วร้ายระดับหนึ่งดาวที่ถูกเปลวไฟเผาไหม้จะตายทันที

อันเจี้ยนโหยวได้รับรางวัลผู้ทำคะแนนสูงสุด!

อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ปลอดภัยเสมอไป ป่ามีสิ่งชั่วร้ายที่สามารถพรางตัวได้ดีเยี่ยม ในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยสิ่งชั่วร้ายเช่นนี้ แผนที่ภารกิจก็ไม่สามารถเตือนได้ ต้องระวังด้วยตัวเองเท่านั้น

ปัง!

ฟางโหย่วยื่นมือที่มองไม่เห็นออกมาและจับสิ่งชั่วร้ายที่โจมตี

แต่คลื่นสิ่งชั่วร้ายก็ยังคงไหลบ่าอย่างรุนแรง สิ่งชั่วร้ายจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ถูกดึงดูดและรวมตัวกัน

ไม่สามารถดำเนินการต่อไปเช่นนี้ได้

เขาเอื้อมมือออกไป

มือที่มองไม่เห็นขยายใหญ่ขึ้นและพุ่งออกมาเป็นแสงวาบสายฟ้า พลังแห่งความเชื่อจากเฮยเตา อันเจี้ยนโหยว เฮยถง และตัวเขาเองกลายเป็นเชื้อเพลิงที่เผาไหม้และรวมเข้าด้วยกัน

ในขณะนั้น

แสงวาบสายฟ้าขนาดเมตรก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับแสงวาบสายฟ้าที่ส่องสว่างน่ากลัว กวาดผ่านกองสิ่งชั่วร้ายและสุดท้ายก็ตกลงบนสิ่งชั่วร้ายระดับสามดาวตัวใหญ่

บูม——

ป่าดังสนั่น หินและก้อนหินกลิ้งลงมา

อันเจี้ยนโหยวอ้าปากเล็กน้อย

ทั้งตกใจและตื่นเต้น

เพราะพวกเขาช่วยโลกอีกครั้งแล้ว

…

สองวันต่อมา

หลังจากทิ้งความเสียหายไว้มากมายในภูเขาสี่เหลี่ยมและบริเวณโดยรอบ ฟางโหย่วกลับไปที่ฐานของเขาและเปิดเกมกอบกู้โลก

「ผลึกลึกลับ: 333」

「คะแนนโชคชะตา: 404.4」

“ความคิดของฉันถูกต้อง สิ่งชั่วร้ายในป่ามีมากมาย การกำจัดจึงมีประสิทธิภาพสูงกว่าและผลตอบแทนต่อวันสูงกว่า”

“แต่ป่าก็ไม่เหมือนในเมือง ในเมืองเมื่อทำภารกิจเสร็จแล้วก็สามารถพักผ่อนได้ แต่ในป่าต้องตึงเครียดตลอดเวลา ในกรณีที่ไม่มีจุดที่ปลอดภัย แม้แต่การนอนหลับก็ยังไม่กล้าหลับสนิท”

“รูปแบบภารกิจที่เหมาะสมที่สุดคือออกไปข้างนอกตอนเช้าและกลับบ้านตอนเย็น…แม้ว่าจะต้องเสียเวลาไปกับการเดินทางมาก”

“และ…”

หน้าจอเกมเปลี่ยนไปที่โมดูลภารกิจ

มันแสดงสิ่งชั่วร้ายในเมืองทั้งสี่ สิ่งชั่วร้ายในป่าลดลงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริเวณภูเขาสี่เหลี่ยม ดูเหมือนว่าผมหนาๆ จะบางลง

บริเวณที่ไม่บางลงคือบริเวณที่ยังสามารถได้รับคะแนนโชคชะตาได้อีกมากมาย

แต่นี่ไม่ได้หมายถึงเพียงคะแนนโชคชะตาเท่านั้น แต่ยังหมายถึง…

“คลื่นสิ่งชั่วร้าย”

“อาจเกิดขึ้นในหลายๆ ที่มากขึ้นเรื่อยๆ”

“ไม่ว่าจะเป็นเพื่อผลกำไรหรือเพื่อความปลอดภัยของโลก ก่อนอื่นตั้งเป้าหมายเล็กๆ คือการขยายขอบเขตการดำเนินงานของซินฮั่วไปทั่วทั้งตงหวง”

“ดีเลย แผนที่สามารถอัปเกรดได้ และมีโอกาสลุ้นโชคชะตาสิบครั้ง หวังว่าจะได้อัครสาวกเพิ่มมากขึ้น”

…

บรึ้น——

รถยนต์ออฟโรดสีเขียวทหารคันหนึ่งเลี้ยวเข้ามาจอดบนถนนในชนบทที่ไม่มีผู้คน

ประตูรถเปิดออก มีเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการสามคนสวมชุดรบสีดำแบบลู่ลม พร้อมอุปกรณ์และอุปกรณ์ต่างๆ มากมายออกมาจากรถ

เมื่อเทียบกับเจ้าหน้าที่สืบสวนแล้ว ชุดของพวกเขาดูมีราคาแพงกว่า และพวกเขาก็เดินอย่างรวดเร็ว เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการคนหนึ่งชักดาบมาตรฐานออกมาและฟันสิ่งชั่วร้ายที่อยู่ตรงหน้าตายในไม่กี่จังหวะ

“ยืนยันว่าบริเวณใกล้เคียงปลอดภัย”

“ไม่พบสิ่งชั่วร้าย”

“เหลือระยะทางอีกสิบเอ็ดกิโลเมตร ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปเราต้องระมัดระวังให้มาก ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ที่คาดการณ์ว่าอาจเกิดคลื่นสิ่งชั่วร้ายมากที่สุด ไม่ว่าจะระมัดระวังแค่ไหนก็ไม่มากเกินไป”

“เป้าหมายของเราคือการสำรวจสถานที่เป้าหมายและนำข้อมูลกลับมาเท่านั้น หากไม่จำเป็นต้องหลีกเลี่ยงสิ่งชั่วร้าย”

“ครับ หัวหน้า!”

“ครับ หัวหน้า!”

เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษทั้งสามคนเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

หัวหน้าทีมสวมอุปกรณ์สองกระบอกพิเศษที่ด้านหน้าหมวกนิรภัย คล้ายกับเครื่องมองกลางคืน มีเพียงเขาเท่านั้นที่สวมใส่ ในขณะนี้เขากำลังมองไปรอบๆ อย่างต่อเนื่องและส่งสัญญาณให้กับเพื่อนร่วมทีมเป็นระยะ

พวกเขาเดินไปข้างหน้าและเข้าใกล้พื้นที่เป้าหมายมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่ทั้งสามคนรู้สึกว่ามันผิดปกติ ผิดปกติมาก!

“เงื่อนไขเบื้องต้นสำหรับการเกิดคลื่นสิ่งชั่วร้ายคือสิ่งชั่วร้ายรวมตัวกันเป็นจำนวนมาก กล่าวอีกนัยหนึ่งคือจำนวนสิ่งชั่วร้ายในพื้นที่นี้ติดอันดับต้นๆ ของประเทศตงหวง แต่ทำไมตลอดทางที่ผ่านมา…เงียบมาก ไม่เจอสิ่งชั่วร้ายเลยสักตัว”

สมาชิกนกหัวขวานพึมพำเบาๆ

สมาชิกอีกคนหนึ่งคือแพะภูเขาพยักหน้า “หรือว่าคำทำนายของท่านนั้นผิดพลาด”

“คำทำนายของท่านยังไม่เคยผิดพลาดมาก่อน นอกจากนี้ จำนวนสิ่งชั่วร้ายในป่าปกติก็ไม่น้อยขนาดนี้ สิ่งที่ผิดปกติย่อมมีเหตุผล!”

หัวหน้ามีสีหน้าเคร่งเครียด

ด้านหน้าอาจมีสิ่งที่น่ากลัวมาก!

ทั้งสามคนยิ่งระมัดระวังมากขึ้น พวกเขาต้องหยุดตรวจสอบรอบๆ ทุกๆ ระยะทางสั้นๆ

แต่ทันใดนั้น

นกหัวขวานที่มีความสามารถในการมองไกลที่สุดก็หยุดและชี้ไปที่ระยะไกล

แพะภูเขาและหัวหน้ารีบเข้าไป

ต้นไม้หนาทึบในพื้นที่นี้ ต้นไม้ควรจะบดบังแสงแดด แต่ตอนนี้มีแสงส่องอยู่บนใบหน้าของทั้งสามคน ส่องสว่างใบหน้าที่งุนงงและดวงตาที่งุนงงของพวกเขา

ในสายตาของพวกเขา หินแตกสลายราวกับถูกมีดฟัน ต้นไม้ถูกตัดครึ่ง พื้นดินเต็มไปด้วยร่องรอยการทำลายล้าง รอบๆ มีหลุมดำ รอยเท้าขนาดใหญ่ และควันสีดำและสีเขียวบางๆ

ไม่ไกลออกไปคือแขนขนาดใหญ่ที่บิดเบี้ยว ยาวหลายเมตร กำลังปล่อยควันสีเขียวออกมาอย่างช้าๆ

มีเพียงพื้นดินเท่านั้นที่ไม่สามารถลบรอยดำได้

บนหน้าผาข้างแขนที่บิดเบี้ยวนี้ หินแตกสลายอย่างเป็นระเบียบและก่อตัวเป็น…

รอยมือขนาดใหญ่ยาวกว่าหลายเมตร

ประทับอยู่บนหน้าผาสูงชันอย่างลึก

“เกิดอะไรขึ้นที่นี่กันแน่!”

……