บทที่ 20 ระบบลูกดกรับโชคของหลินชิงชิง

【ขอแสดงความยินดีที่คุณสามารถตั้งครรภ์ชีวิตน้อยๆ ชีวิตที่สองในร่างกายของคุณได้สำเร็จ คุณได้รับบัฟถาวร: พละกำลังเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า โปรดดูแลให้แน่ใจว่าชีวิตน้อยๆ ชีวิตที่สองของคุณจะได้เกิดมาอย่างราบรื่น ในวันคลอด บัฟจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอีกครั้ง ส่งผลให้เพิ่มขึ้นเป็นสี่เท่า】

หลังจากได้ยินเสียงแจ้งเตือนนี้ ในที่สุดหลินชิงชิงก็ทนต่อความเหนื่อยล้าทางร่างกายไม่ไหวและผล็อยหลับไป

เมื่อตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น หลินชิงชิงก็รีบตรวจสอบค่าสถานะของตัวเองทันที

เป็นไปตามคาด พละกำลังของเธอเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

เมื่อลูกคนแรกปฏิสนธิสำเร็จ พลังวิญญาณของหลินชิงชิงก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ครั้งนี้ ค่าสถานะพละกำลังก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเช่นกัน

"แค่มีลูกสองคน ฉันที่เป็นผู้มีอาชีพระดับหายาก ก็มีค่าการเติบโตของสถานะเทียบเท่ากับผู้มีอาชีพระดับตำนานแล้ว"

"พอลูกทั้งสองคนคลอดออกมา ค่าการเติบโตของสถานะของฉันก็จะยิ่งบ้าคลั่งกว่าผู้มีอาชีพระดับตำนานซะอีก"

"แล้วนี่เพิ่งจะแค่สองคนนะ ถ้าฉันมีลูกมากกว่านี้ล่ะก็ แม้แต่อาชีพระดับเทวะหรือระดับซ่อนเร้นก็คงเทียบฉันไม่ติดแน่"

"พ่อคะ แม่คะ อดทนไว้ก่อนนะคะ หนูจะต้องเพิ่มระดับการบ่มเพาะพลังให้เร็วที่สุดแล้วไปตามหาพ่อกับแม่ให้ได้"

เดิมที สำหรับหลินชิงชิงแล้ว หัวใจของเธอได้ด้านชาไปแล้วตั้งแต่ตอนที่พ่อแม่ของเธอเข้าไปในรอยแยกอเวจีและตระกูลหลินสาขาหลักแตกแยกกัน

เหตุผลที่เธอยอมตกลงแต่งงาน ก็เป็นเพียงเพื่อทำตามความปรารถนาของพ่อแม่เท่านั้น

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าพ่อแม่ของเธอจะอยู่หรือไม่ พวกเขาก็คงไม่อยากเห็นเธอครองตัวเป็นโสดไปตลอดชีวิต

และด้วยเหตุนี้เอง เธอจึงยอมตกลงให้หลิวหมิงแต่งงานเข้าตระกูล

เดิมที หลินชิงชิงตั้งใจไว้ว่าจะหาโอกาสไล่เขาไปซะหลังจากงานแต่งงานเสร็จสิ้นลง

เธอไม่คาดคิดเลยว่า ทันทีที่พิธีแต่งงานจบลง เธอจะปลุกระบบลูกดกรับโชคขึ้นมาได้

แถมเป้าหมายที่ผูกมัดก็คือหลิวหมิง สามีหมาดๆ ของเธอเอง

มันไม่เพียงแต่ให้รางวัลเริ่มต้นมากมายเท่านั้น แต่มันยังบอกเธออย่างชัดเจนอีกด้วยว่า...

ตราบใดที่เธอตั้งครรภ์กับหลิวหมิง เธอก็จะได้รับรางวัล และรางวัลก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเมื่อลูกคลอดออกมา

ถ้ามีแค่นั้น หลินชิงชิงก็คงไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก

แต่เมื่อภารกิจแรกถูกส่งมา โดยมอบรางวัลเป็นพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าอย่างถาวรเพียงแค่เธอตั้งครรภ์ลูกคนแรก หลินชิงชิงก็ยอมจำนนอย่างแท้จริง

และทันทีที่เธอกลับมาเมื่อวานนี้ ภารกิจที่สองก็ปรากฏขึ้น: ตั้งครรภ์ลูกคนที่สองเพื่อรับรางวัลพละกำลังเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ซึ่งสิ่งนี้ก็สำเร็จไปแล้วเช่นกัน

ส่วนตอนนี้...

เธอจะไม่มัวคิดเรื่องอื่นอีกแล้ว เธอแค่ต้องพยายามอย่างหนักเพื่อเพิ่มระดับการบ่มเพาะพลัง และพยายามอย่างหนักเพื่อมีลูกให้มากขึ้น

หลินชิงชิงลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องนั่งเล่น ที่นั่นเธอเห็นหลิวหมิงกำลังรอเธออยู่

"ที่รัก เมื่อกี้ป้าซุนเพิ่งมาหา เธอบอกว่าได้เจรจากับอีกฝ่ายเรียบร้อยแล้ว เงาฉายอเวจีแห่งใหม่นั้นจะต้องใช้เวลาอีกสามวันถึงจะก่อตัวอย่างสมบูรณ์"

"อีกฝ่ายส่งคนเข้าไปตรวจสอบด้วยวิธีพิเศษแล้ว ยืนยันว่าเป็นพื้นที่เงาฉายสำหรับเลเวล 10 ถึง 30 แน่นอน"

"พอมันก่อตัวเสร็จในอีกสามวัน เราก็จะทำการซื้อขายกันโดยตรงเลย"

"ป้าซุนฝากบอกให้คุณโทรหาเธอหน่อยตอนที่คุณตื่นแล้ว"

หลินชิงชิงไม่ได้รีบร้อนที่จะโทรไป แต่เธอกลับนั่งลงแล้วเอ่ยขึ้น

"ที่รัก ตอนนี้ฉันต้องใช้ทุกนาทีและทุกวินาทีให้คุ้มค่าเพื่อพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเอง"

"ฉันยังพอจะพาคุณเข้ารอยแยกอเวจีไปด้วยได้ แต่ฉันคงแบกคุณตอนไปเก็บเลเวลในป่าไม่ไหวหรอก"

"เพราะงั้นช่วงสามวันนี้ ฉันจะไปเก็บเลเวลกับเหลียนเยว่และคนอื่นๆ ก่อนนะ"

"ที่รัก เลเวลของคุณก็ไม่น้อยแล้วนะ แถมคุณน่าจะเรียนรู้ทักษะพื้นฐานทั้งหมดและมีอุปกรณ์ครบชุดแล้ว ตราบใดที่คุณไม่ไปไหนไกลจากเมืองมากนัก มันก็จะไม่มีอันตรายอะไรหรอก"

"เพราะงั้นเวลาที่คุณพาพวกเราไปเก็บเลเวล ถ้าคุณทนอยู่เฉยๆ ไม่ไหว คุณก็ออกไปล่ามอนสเตอร์นอกเมืองได้นะ หรือถ้าไม่อยากไป จะดูแลฟาร์มหรืออยู่บ้านเฉยๆ ก็ได้"

"อีกสามวันฉันจะมารับคุณไปเงาฉายอเวจีด้วยกัน"

พูดจบ หลินชิงชิงก็ลุกขึ้น โน้มตัวลงไปจูบหลิวหมิงเร็วๆ หนึ่งที แล้วก็หันหลังเดินจากไป

โดยไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย

หลิวหมิงเดินไปที่หน้าต่าง และมองดูรถของหลินชิงชิงขับออกไปจากประตูใหญ่ ด้านนอกมีรถหุ้มเกราะสามคันต่างสีจอดรออยู่ก่อนแล้ว

เมื่อรถหุ้มเกราะสีขาวของหลินชิงชิงขับออกไป รถอีกสามคันที่เป็นสีดำ สีชมพู และสีแดงก็สตาร์ทเครื่องยนต์อย่างรวดเร็วและขับตามไปติดๆ

"ที่แท้ภรรยาให้ฉันกลับมาก็เพื่อที่จะมีลูกกับฉันอีกคนนี่เอง"

"ถ้าใครไม่รู้ คงคิดว่าเธอมีระบบลูกดกรับโชคอยู่แน่ๆ"

หลิวหมิงลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปข้างนอก

"ป้าซุนคงไม่สามารถลงมืออย่างเปิดเผยได้ เพราะงั้นก็มีแต่ต้องลงมือในเงาฉายอเวจีในอีกสามวันข้างหน้าเท่านั้น"

"ฉันจะใช้เวลาสามวันนี้เพิ่มค่าสถานะให้มากขึ้นไปอีก"

ตอนนี้เขาสามารถเพิ่มแต้มสถานะได้มากกว่า 2 ล้านแต้มต่อวัน

เวลาสามวันน่าจะเพียงพอที่จะทำให้แต้มสถานะของเขาพุ่งขึ้นไปถึง 10 ล้านแต้มได้

แต้มสถานะ 10 ล้านแต้ม สำหรับผู้มีอาชีพระดับหายากแล้ว นั่นมันอยู่ในระดับของการเลื่อนขั้นครั้งที่ 8 ได้อย่างมั่นคง

แม้แต่กับอาชีพระดับตำนาน ก็ยังถือว่าอยู่ในจุดสูงสุดของการเลื่อนขั้นครั้งที่ 7

ถ้าจำเป็น ร่างโคลนเพียงหนึ่งเดียวของฉันก็สามารถออกโรงได้เมื่อถึงตอนนั้น

ถึงแม้ค่าสถานะของมันจะยังไม่ค่อยเป็นที่น่าพอใจนัก แต่ฉันก็เก็บมันไว้เฉยๆ ไม่ได้หรอกถ้าถึงคราวจำเป็น

อย่างแย่ที่สุด ฉันก็แค่เก็บมันกลับมาทันทีที่ปรากฏตัว แล้วก็รอไปอีกหนึ่งปีเพื่ออัญเชิญร่างโคลนที่แข็งแกร่งกว่าเดิมออกมา

แต่นั่นแหละ หนึ่งปีมันนานเกินไป ฉันควรจะพยายามอัญเชิญมันออกมาให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้

"อีกอย่าง ถึงฉันอยากจะอัญเชิญมันออกมา มันก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ก่อนที่จะอัญเชิญร่างโคลนได้ ฉันต้องหาศพที่มีระดับอย่างน้อยเท่ากับการเลื่อนขั้นครั้งที่ 8 ให้ได้ก่อน"

"ทักษะร่างโคลนเพลิงวิญญาณมีข้อจำกัด มันต้องการร่างกายที่แข็งแกร่งเพื่อใช้ในการแยกร่างโคลนออกมา"

"ดูเหมือนว่านอกจากจะต้องเพิ่มค่าสถานะในช่วงสามวันนี้แล้ว ฉันยังต้องหาวิธีเอาศพที่แข็งแกร่งมาให้ได้ด้วยสินะ"

คนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองไห่อยู่แค่การเลื่อนขั้นครั้งที่ 7 เท่านั้น การจะได้ศพตั้งแต่การเลื่อนขั้นครั้งที่ 8 ขึ้นไปนั้นยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรเสียอีก

"ตอนนี้ฉันมีทักษะร่างโคลนอยู่เยอะมากจริงๆ"

"ไม่รู้ว่าฉันจะสามารถหาศพที่ตรงตามมาตรฐานได้ภายในสามวันหรือเปล่านะ"

ถ้าหาไม่ได้จริงๆ หลิวหมิงก็ตัดสินใจแล้วว่าจะใช้สัตว์อัญเชิญอย่างปลาโครงกระดูกเพื่อจัดการปัญหา

ยังไงซะ ปลาโครงกระดูกก็มีค่าสถานะตั้ง 1 ใน 10 ของเขา

ถึงแม้การรับมือกับผู้อาวุโสรองอาจจะตึงมือไปบ้าง แต่การจัดการกับป้าซุนนั้นไม่มีปัญหาเลยแม้แต่น้อย

หลิวหมิงเลิกคิดฟุ้งซ่านแล้วขับรถออกจากคฤหาสน์ไป

หลังจากออกจากเมือง เขาก็ใช้ความสามารถของตัวเองพุ่งทะยานมุ่งหน้าสู่ชายฝั่งทะเลอย่างรวดเร็ว

เขาพบเจอกับฝูงมอนสเตอร์ปีศาจระหว่างทางอยู่บ้าง แต่หลิวหมิงก็ไม่ได้ลงมือ

ท้ายที่สุดแล้ว มอนสเตอร์พวกนี้ก็มีเลเวลค่อนข้างสูง ถ้าเขาลงมือฆ่าพวกมัน เลเวลของเขาก็จะพุ่งพรวดพราดแน่ๆ

นั่นไม่ตรงกับปณิธานการทำตัวให้ราบเรียบของเขาเลย

เป็นอีกครั้งที่หลิวหมิงใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงเพื่อไปถึงชายทะเล

เขาอัญเชิญทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาสามารถทำได้ออกมา และเริ่มภารกิจอันยิ่งใหญ่ในการฟาร์มค่าสถานะ

เพราะหลิวหมิงเคลื่อนที่เร็วเกินไป เขาจึงไม่รู้เลยว่ามีคนคลาดสายตาจากเขาไปแล้วในระหว่างที่เขากำลังฟาร์มค่าสถานะ

คนที่สะกดรอยตามหลิวหมิงมานั้น กลัวว่าจะถูกจับได้ถ้าตามใกล้เกินไป พวกเขาจึงทิ้งระยะห่างเอาไว้พอสมควร

พวกเขาสะกดรอยตามเขามาโดยอาศัยรอยยางรถยนต์ล้วนๆ

แต่ในระหว่างที่ตามมา พวกเขากลับพบว่ารอยยางรถยนต์นั้นหายไปดื้อๆ

ปกติแล้วเรื่องแบบนี้ไม่เป็นปัญหาสำหรับพวกเขาหรอก เพราะพวกเขาเชี่ยวชาญการสะกดรอยตามอยู่แล้ว

แต่เมื่อพวกเขาพยายามค้นหาว่าหลิวหมิงมุ่งหน้าไปทางไหนหลังจากเก็บรถไปแล้ว พวกเขาก็ต้องถึงกับยืนอึ้ง

ไม่มีใครอยู่ที่นั่นเลย เขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

เมื่อหมดหนทาง พวกเขาก็ทำได้เพียงโทรหาหลิวฮ่าว

"นายน้อยหลิว พวกเราคลาดกับเขาแล้วครับ"