บทที่ 895 – ฉินหว่านเอ๋อร์

“เทพบุรุษของฉันหล่อจริงๆ!”

“อยากจะเข้าไปขอช่องทางติดต่อจัง แต่ก็ยังไม่กล้าพอ...”

“ทำยังไงดี? ตื่นเต้นจัง!”

เด็กสาวที่ซ่อนตัวอยู่ตรงมุมกำแพงท่าทางลังเลใจ ดูน่ารักน่าชัง

ในที่สุดก็ได้เจอเทพบุรุษในดวงใจ เธอทั้งตื่นเต้นและประหม่า

อันที่จริงแม้แต่พ่อแม่ของเธอก็ยังไม่รู้เลยว่า ที่เธอเลือกสอบเข้ามหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์แห่งมหานครเซี่ยงไฮ้นั้น ก็เพื่อผู้ชายคนนี้โดยเฉพาะ

เด็กสาวคนนี้มีชื่อว่า “ฉินหว่านเอ๋อร์”

อายุ 18 ปี

ไม่เคยมีความรักมาก่อน

แต่ทว่า กลับมีเทพบุรุษคนหนึ่งที่เธอหมายปองมาเนิ่นนาน

...

ฉินหว่านเอ๋อร์มีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา เธอได้รับการศึกษาแบบชนชั้นนำที่ต่างจากคนทั่วไปมาตั้งแต่เด็ก บวกกับพรสวรรค์ส่วนตัว ทำให้เธอเก่งกาจทั้งด้านดนตรี หมากรุก อักษรศิลป์ และการวาดภาพ

ผลงานด้านอักษรศิลป์และภาพวาดของเธอ เคยได้รับคำชมจาก “ปรมาจารย์” หลายคนมาแล้ว!

นอกจากนี้เธอยังเชี่ยวชาญเครื่องดนตรีอย่างเปียโนและไวโอลินเป็นอย่างดี และมีพรสวรรค์ทางดนตรีที่ไม่น้อยหน้าใคร

เธอพูดได้หลายภาษา แถมยังเล่นหมากล้อมได้อย่างยอดเยี่ยมอีกด้วย...

เรียกได้ว่าเป็นหญิงสาวผู้เพียบพร้อมไปด้วยความสามารถอย่างแท้จริง!

ด้วยเหตุนี้ ฉินหว่านเอ๋อร์จึงมีมาตรฐานเรื่องคู่ครองในอนาคตไว้สูงมาก

สามีในอนาคตของฉินหว่านเอ๋อร์ จะต้องเก่งกว่าเธอ!

ทว่าตั้งแต่เล็กจนโต บรรดาชายหนุ่มที่ตามจีบเธอ แม้ทุกคนจะเป็นลูกหลานตระกูลดังและมีหน้าตาหล่อเหลาดูดี

แต่กลับไม่มีใครเข้าตาเธอเลยสักคน

คนรุ่นราวคราวเดียวกันรอบตัวเธอ ไม่มีใครเหนือกว่าเธอเลย!

จนกระทั่งวันหนึ่งเมื่อปีก่อน...

ฉินหว่านเอ๋อร์บังเอิญเลื่อนไปเจอคลิปวิดีโอหนึ่ง ในคลิปนั้นผู้ชายคนหนึ่งกำลังบรรเลงเปียโนอยู่บนเวที

ความบังเอิญคือ ฉินหว่านเอ๋อร์ชื่นชอบเพลงนั้นมาก และเธอก็รู้ซึ้งดีว่าเพลงนั้นมีความยากในการบรรเลงระดับไหน

ผลปรากฏว่าเพลงเปียโนที่มีความยากระดับสูงนี้ กลับถูกชายหนุ่มในวัยเดียวกันคนนั้นบรรเลงออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ตอนนั้นฉินหว่านเอ๋อร์ถึงกับตาค้าง!

เพราะตามที่เธอรู้มา นักเปียโนรุ่นใหม่วัย 20 ปีเศษ มีเพียงฉู่อวี่หานคนเดียวเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงระดับที่สูงส่งเช่นนี้ได้!

ทักษะเปียโนของชายคนนั้น กลับเทียบชั้นกับฉู่อวี่หานได้เลยงั้นหรือ?

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ฉินหว่านเอ๋อร์ก็จดจำผู้ชายคนนั้นไว้ในใจ

ต่อมาเมื่อเวลาผ่านไป

สิ่งที่ทำให้ฉินหว่านเอ๋อร์ต้องตกตะลึงก็คือ สิ่งที่ชายคนนั้นเชี่ยวชาญไม่ได้มีแค่เปียโนเท่านั้น!

เขาทำคะแนนทุบสถิติคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งของประเทศมาครอง

ขณะเดียวกันก็มีพรสวรรค์ด้านกีฬาที่สูงมาก จนกระทั่งนักกีฬามืออาชีพยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

ไม่นึกเลยว่าแม้แต่การต่อสู้เขาก็ยังเก่งกาจขนาดนั้น

นอกจากนี้ ในด้านดนตรี นอกจากเล่นเปียโนเก่งแล้ว เขายังร้องเพลงได้ด้วย เพลง “ดวงดาราและท้องทะเล” แม้จะร้องเพียงไม่กี่ประโยค แต่มันกลับตราตรึงใจเหลือเกิน...

ฉินหว่านเอ๋อร์ตกใจมาก!

เธอตระหนักได้ว่า ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนรุ่นเดียวกันที่เธอเฝ้าตามหา ผู้ที่เก่งกาจกว่าเธอหรอกหรือ?

ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น มันก็ทำได้เพียงแค่ทำให้ฉินหว่านเอ๋อร์ประทับใจในตัวเขาเท่านั้น

ยังไงเสียเธอก็เป็นลูกคุณหนูผู้สูงศักดิ์

คงไม่ถึงขั้นลดตัวไปไล่ตามผู้ชายคนหนึ่งเพื่อจีบก่อน...

แต่ว่า...

ฉินหว่านเอ๋อร์อดสงสัยไม่ได้ เธออยากรู้จริงๆ ว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้เพียบพร้อมขนาดนี้?

ทั้งบุ๋นทั้งบู๊ มีความสามารถหลากหลาย ทักษะทุกด้านล้วนก้าวไปถึงระดับที่ลึกซึ้งอย่างยิ่ง!

ในโลกนี้จะมีคนเก่งกาจขนาดนี้อยู่จริงได้อย่างไร?

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอจึงแอบสืบประวัติของเจียงเจ๋อเป็นการส่วนตัว

ผลลัพธ์คือไม่สืบยังดีเสียกว่า

ผลการสืบทำให้เธอตกอยู่ในภวังค์แห่งความเหลือเชื่อ!

เธอพบว่าเจียงเจ๋อรวยมาก และความรวยนั้นอยู่ในระดับที่ไร้เหตุผล เกินกว่าระดับเศรษฐีทั่วไปไปไกลมาก!

แต่พ่อแม่ของเจียงเจ๋อกลับเป็นเพียงชนชั้นแรงงานธรรมดาๆ

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ความมั่งคั่งระดับพันล้านของเขามาจากไหนกัน?

ต่อมาฉินหว่านเอ๋อร์ได้สืบและวิเคราะห์เพิ่มเติมจนได้ข้อสรุป...

นั่นก็คือ ความมั่งคั่งของเจียงเจ๋อเป็นสิ่งที่เขาหามาได้ด้วยตัวเอง!

เขาไม่ใช่ “ทายาทตระกูลลึกลับ” ที่ซ่อนตัวอยู่แต่อย่างใด

ไม่ใช่คนที่ถูกลอตเตอรี่โดยบังเอิญ

แต่เขาอาศัยความสามารถของตัวเอง ในวัยที่ไม่ถึง 20 ปี ก็สามารถสร้างความมั่งคั่งที่คาดไม่ถึงได้!

นี่มันเกินจริงไปมาก!

ผู้ชายคนนี้ทั้งบุ๋นทั้งบู๊ มีความสามารถหลากหลายก็ว่าเหลือเชื่อแล้ว ไม่นึกเลยว่าแม้แต่ความสามารถในการหาเงินก็ยังร้ายกาจถึงเพียงนี้!

ต้องรู้ไว้ว่าโดยส่วนใหญ่แล้ว

ความมั่งคั่งที่บุคคลหรือครอบครัวหนึ่งครอบครอง มักจะแปรผันตามความสามารถ คนเรายากที่จะหาเงินเกินกว่าระดับความรู้ความเข้าใจของตัวเอง

เธอรู้สึกเหลือเชื่อมาก เจียงเจ๋อเกิดใน “ครอบครัวยากจน” แท้ๆ ทำไมถึงมีความสามารถแกร่งกล้าขนาดนี้?

ทำไมถึงหาเงินจำนวนมหาศาลที่ยากจะจินตนาการได้?

ถึงตอนนี้ ฉินหว่านเอ๋อร์จึงเพิ่งตระหนักได้

ความเก่งกาจของเจียงเจ๋อนั้นเหนือกว่าเธอไปไกลมาก ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย!

ฉินหว่านเอ๋อร์เชื่อว่าหากเธอเกิดในครอบครัวที่ยากจนเช่นกัน เธอไม่มีทางทำได้ถึงระดับที่เจียงเจ๋อทำได้อย่างแน่นอน

แม้แต่เศษเสี้ยวของเขาก็ยังเทียบไม่ได้!

ด้วยเหตุนี้เอง ฉินหว่านเอ๋อร์จึงถูกเขาดึงดูดเข้าเต็มเปา

...

ต่อมาอีก

เธอได้รู้ข่าวว่าเจียงเจ๋อก่อตั้งกูซิงเอนเตอร์เทนเมนต์ และใช้เวลาเพียงไม่กี่เดือนก็หยั่งรากลึกในเซี่ยงไฮ้ได้

เอาชนะคู่แข่งและพลิกกลับมาเป็นเจ้าตลาดในวงการบันเทิง!

นอกจากนั้น...

เขายังลงทุนหลายหมื่นล้าน แถมยังบริจาคเงินจำนวนมหาศาลเพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้ที่ไม่มีเงินรักษาโรค...

สามตระกูลใหญ่แห่งเซี่ยงไฮ้ถูกเขาจัดการจนสิ้นซากเพียงแค่โบกมือ...

กระทั่งผลิตเครื่องฉายแสงเลเซอร์ขนาด 1 นาโนเมตรออกมาได้ สร้างความตกตะลึงไปทั่วโลก!

กลุ่มบริษัทเสินหลงถือกำเนิดขึ้น!

ทลายทุกข้อกังขา กลายเป็นบริษัทชิปอันดับหนึ่งของโลก!

...

ความสำเร็จเหล่านี้ แต่ละอย่างล้วนเหลือเชื่อเกินไป!

ยากจะจินตนาการว่ามาจากชายหนุ่มวัยเพียง 20 ปี!

ฉินหว่านเอ๋อร์ยิ่งตระหนักได้ว่า

ผู้ชายคนนั้นเรียกได้ว่าเพียบพร้อมทั้งรูปโฉมและความสามารถ มีคุณธรรมสูงส่ง มีสติปัญญาเป็นเลิศ และเหนือกว่าใครในโลกหล้า!

เรียกได้ว่าเป็นบุรุษอันดับหนึ่งในยุคนี้อย่างแท้จริง!

จะไม่มีผู้ชายที่เก่งกาจไปกว่าเขาปรากฏตัวขึ้นอีกแล้ว!

นับแต่นั้นมา ความรักและความชื่นชมที่เธอมีต่อเขาก็พุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่...

นี่คือเหตุผลที่เธอมาปรากฏตัวที่นี่

เธอเลือกสอบเข้ามหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์แห่งมหานครเซี่ยงไฮ้โดยมีเป้าหมายเดียว นั่นคือการไล่ตามเทพบุรุษหนึ่งเดียวในดวงใจคนนั้น!

ในเวลานี้

ฉินหว่านเอ๋อร์ทอดสายตามองไปยังร่างของเจียงเจ๋อที่กำลังเดินเข้าไปในตึกเรียน

เธอกำลังลังเลว่าควรจะรีบวิ่งตามไปขอช่องทางติดต่อจากเทพบุรุษตอนนี้เลยดีหรือไม่?

ทันใดนั้น โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น...

“ถังฮ่าวเทียนอีกแล้วเหรอ?”

ฉินหว่านเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เผยสีหน้าแสดงความรังเกียจออกมา

ถังฮ่าวเทียนเป็นหนึ่งในบรรดาชายหนุ่มหลายคนที่ตามจีบเธอ

ภูมิหลังทางครอบครัวแทบไม่มีใครในกลุ่มผู้ติดตามที่เทียบชั้นเขาได้

หน้าตาก็ถือว่าไม่เลว

ทว่าเขากลับไม่ใช่สเปกที่ฉินหว่านเอ๋อร์ชอบ...

ถังฮ่าวเทียนไม่มีส่วนไหนที่เทียบกับเทพบุรุษของเธอได้เลยแม้แต่นิดเดียว!

แม้ฉินหว่านเอ๋อร์จะรู้สึกรำคาญ แต่เธอก็เป็นถึงลูกคุณหนูผู้สูงศักดิ์ จึงไม่อาจเสียมารยาทตัดสายถังฮ่าวเทียนอย่างไร้เยื่อใยได้

เธอรับสายแล้วถามด้วยน้ำเสียงสุภาพว่า “ฮัลโหล มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?”

ถังฮ่าวเทียนหัวเราะเบาๆ ในสาย “หว่านเอ๋อร์ ลองทายสิว่าฉันอยู่ที่ไหน?”

“รบกวนช่วยอย่าเรียกฉันว่าหว่านเอ๋อร์ได้ไหมคะ?”

น้ำเสียงของฉินหว่านเอ๋อร์ห่างเหินอย่างเห็นได้ชัด...

มีมารยาท แต่ห่างเหิน

อย่างไรก็ตาม ถังฮ่าวเทียนคุ้นชินกับเรื่องนี้อยู่แล้ว เขาพูดโดยไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อยว่า “ตอนนี้ฉันอยู่ที่เซี่ยงไฮ้แล้วล่ะ! คาดไม่ถึงเลยใช่ไหม! ฮิฮิ ฉันอยากจะเซอร์ไพรส์เธอน่ะ!”

[จบบท]