บทที่ 885 – คำตอบเต็มสิบ

เมื่อแฟนสาวถามว่า "ระหว่างฉันกับเธอ ใครสวยกว่ากัน" คำถามนี้ควรตอบอย่างไรดี?

อาจเป็นไปได้ว่าปฏิกิริยาแรกของคนส่วนใหญ่คือ:

"แน่นอนว่าเธอสวยกว่าอยู่แล้ว! ไม่ว่าจะเทียบกับใคร เธอก็สวยที่สุด!"

คำตอบนี้ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไร

แต่ในสายตาของเจียงเจ๋อ มันได้คะแนนเต็มที่แค่ 50 คะแนนเท่านั้น

เพราะในกรณีส่วนใหญ่ ถ้าแฟนสาวถามแบบนี้ แสดงว่าคนที่เธอเอามาเปรียบเทียบด้วยนั้นต้องเป็นสาวสวย

ในเชิงวัตถุวิสัย คนคนนั้นอาจจะสวยกว่าเธอด้วยซ้ำ

ก่อนที่เธอจะถามคำถามนี้ จริงๆ แล้วเธอมีคำตอบในใจอยู่แล้ว

ดังนั้น เธอจะดูไม่ออกเชียวหรือว่าคุณกำลังโกหก?

การตอบแบบนี้ยังแฝงไปด้วยความรู้สึกเหมือนพวกหมาเลีย ดูต่ำต้อยเกินไป

แน่นอนว่าการตอบแบบนี้ถือว่าเป็นคำโกหกสีขาว

เธออาจจะรู้สึกว่าคุณไม่จริงใจและดูต่ำต้อยไปหน่อย แต่อย่างน้อยเธอก็คงไม่โกรธมากนัก และค่าความชอบก็คงไม่ลดลง

ถือว่าพอกล้อมแกล้มไปได้สัก 50 คะแนน

ส่วนคำตอบที่ดีกว่านั้นคือการแสดงให้เห็นจากมุมมองด้านข้างว่าคุณให้ความสำคัญกับเธอ

ตัวอย่างเช่น:

"เธอเป็นใคร? ผมสนใจแค่เธอ สายตาผมมีแค่เธอคนเดียว เธอจะสวยหรือไม่สวยมันเกี่ยวอะไรกับผม?"

คำตอบทำนองนี้ไม่เพียงแต่หลบเลี่ยงคำถามได้อย่างชาญฉลาด แต่อาจจะทำให้แฟนสาวรู้สึกดีกับคุณมากขึ้นไปอีก

ข้อเสียคือ แฟนสาวอาจจะรู้สึกว่าคุณเป็นคนปากหวานเกินไป

พูดง่ายๆ คือ ไม่ได้ตอบคำถามโดยตรงและยังไม่จริงใจพอ

แล้วจะมีคำตอบที่ดีกว่านี้ไหม?

จะมีคำตอบไหนที่แสดงถึงความจริงใจและแฟนสาวจะไม่โกรธบ้าง?

มีแน่นอน!

เจียงเจ๋อยิ้มแล้วส่ายหัว "อวี่หัน เธอไม่คิดว่าคำถามนี้มันไร้สาระไปหน่อยเหรอ?"

ฉู่ยวี่หันยู่ปากใส่เขา ค้อนให้หนึ่งวงอย่างไม่พอใจเล็กน้อย "ฉันมันไร้สาระเองแหละ! ฉันแค่อยากรู้คำตอบของคำถามนี้! ตกลงจะบอกไหม?"

อันที่จริง...

เธอจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าผู้หญิงอย่างเสิ่นปิงเหอนั้นสวยกว่าเธอ?

ถึงจะสวยกว่าแค่เพียงนิดเดียวก็ตาม

แต่ต่อให้แค่เพียงนิดเดียว มันก็คือข้อเท็จจริงทางวัตถุวิสัย

ไม่อย่างนั้นตำแหน่งอันดับหนึ่งของดาวมหาวิทยาลัยคงไม่ใช่เสิ่นปิงเหอ

อย่างน้อยในด้านรูปลักษณ์ ฉู่ยวี่หันก็ค่อนข้างยอมรับในจุดนี้...

ผู้หญิงคนนั้นมีใบหน้าที่งดงามราวกับล่มเมืองและล่มแผ่นดินอย่างแท้จริง!

แน่นอนว่าความจริงก็คือความจริง

แต่เธอแค่อยากฟังคำตอบของเจียงเจ๋อ อยากรู้ว่าเจียงเจ๋อคิดแบบเดียวกันหรือไม่?

เจียงเจ๋อมองตรงไปที่เธอแล้วถามว่า "อยากฟังความจริงไหม?"

"แน่นอน! ห้ามโกหกนะ! ฉันอยากให้เธอพูดความจริง!"

"ก็ได้ แต่เธอเป็นคนขอให้ผมพูดความจริงเองนะ"

เจียงเจ๋อพูดเหมือนล้อเล่น ก่อนที่น้ำเสียงจะเปลี่ยนเป็นจริงจัง "เสิ่นปิงเหอสวยมาก ฉายาเทพธิดาอันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัยการเงินไม่ใช่ชื่อที่ได้มาเปล่าๆ ในมหาวิทยาลัยไม่มีผู้หญิงคนไหนสวยไปกว่าเธออีกแล้ว รูปลักษณ์ของเธอคืออันดับหนึ่งที่ทุกคนยอมรับ"

พอได้ยินคำพูดนี้ ฉู่ยวี่หันรู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจ!

ถึงแม้เสิ่นปิงเหอจะสวยเป็นเรื่องจริง แต่เธอจำเป็นต้องพูดตรงขนาดนี้เลยเหรอ!

รู้ไหมว่าพูดแบบนี้มันทำร้ายจิตใจคนฟังนะ!

พอให้พูดความจริงก็พูดความจริงแบบซื่อๆ เลยนะ!

อ้อมค้อมกว่านี้ไม่ได้หรือไง?

คิดดูสิว่าอย่างน้อยเธอก็เป็นดาวมหาวิทยาลัยอันดับสองเชียวนะ ต่อหน้าเสิ่นปิงเหอ เธอไม่มีจุดไหนที่พอจะเทียบได้เลยหรือไง?

ดวงตาของฉู่ยวี่หันเริ่มมีน้ำตาคลอ

ในตอนนั้นเอง เจียงเจ๋อที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เปลี่ยนท่านั่ง

เขามองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นคง ความจริงใจ ความสงบนิ่ง และความอ่อนโยนหนึ่งส่วน...

เขากล่าวช้าๆ ว่า "เสิ่นปิงเหอสวยก็จริง แต่ก็มีบางจุดที่เธอเทียบเธอไม่ได้"

"หืม?"

"จุดที่เทียบฉันไม่ได้?"

ฉู่ยวี่หันชะงักไปทันที

เสิ่นปิงเหอไม่ได้ถูกเรียกว่าเทพธิดาที่สมบูรณ์แบบหรอกหรือ?

ทำไมถึงมีจุดที่เทียบเธอไม่ได้?

เจียงเจ๋อยังคงสีหน้าเรียบเฉยราวกับกำลังเล่าข้อเท็จจริง เขาเอ่ยขึ้นว่า "จมูกของเธอไม่เล็กกะทัดรัดเท่าเธอ ปากของเธอก็ไม่น่ารักเท่าเธอ... อีกอย่าง กระดูกไหปลาร้าของเธอก็เซ็กซี่กว่า นิ้วมือก็เรียวยาวกว่า..."

"???"

ฉู่ยวี่หันเบิกตากว้างทันที ไม่นึกเลยว่าเธอจะมีส่วนที่ชนะเสิ่นปิงเหอได้มากมายขนาดนี้?

นั่นหมายความว่า...

ในสายตาของใครบางคน แม้โดยรวมแล้วรูปลักษณ์ของเสิ่นปิงเหออาจจะเหนือกว่า

แต่เธอก็มีจุดที่เหนือกว่าเสิ่นปิงเหอเช่นกัน?

หัวใจของฉู่ยวี่หันเต้นรัวขึ้นมาทันที

คำตอบนี้ทำให้เธอพอใจมาก!

เจียงเจ๋อยอมรับว่าเสิ่นปิงเหอสวยกว่า นั่นแสดงว่าเขาซื่อสัตย์ ไม่ได้โกหกเพื่อหลอกเธอ และไม่ได้ปั้นคำหวานมาพูด

นั่นหมายความว่าในสายตาของเจียงเจ๋อ ชิ้นส่วนเหล่านี้ของเธอเหนือกว่าเสิ่นปิงเหอจริงๆ!

นี่คือสิ่งที่เขาคิดจากใจจริง!

เขาคิดแบบนั้นจริงๆ!

ฉู่ยวี่หันหน้าแดงระเรื่อก่อนจะมองนิ้วมือตัวเองแล้วถามเบาๆ "จริงเหรอ? นิ้วของฉันเรียวยาวกว่าเธอจริงๆ เหรอ?"

เพราะเรียนเปียโนมาตั้งแต่เด็ก นิ้วของเธอจึงเรียวยาวมากจริงๆ

เพียงแต่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้เธอไม่ได้สังเกตเห็นเอง

ไม่นึกเลยว่าเจียงเจ๋อจะสังเกตเห็นรายละเอียดเล็กน้อยขนาดนี้!

นั่นไม่ได้พิสูจน์หรอกหรือว่าเขาเข้าใจเธอดีมาก?

เพราะใส่ใจ ถึงได้เข้าใจ

เขาใส่ใจเธอขนาดนี้เลยเหรอ!

"แน่นอน หรือเธอสงสัยในรสนิยมของผม?"

เจียงเจ๋อปักใจเชื่อ สายตาจ้องมองเธออย่างไม่วางตา เขาเท้าคางข้างหนึ่งแล้วประเมินต่ออย่างครุ่นคิด "อีกอย่าง ผมว่าข้อเท้าของเธอก็สวยมาก แล้วก็เท้าของเธอ รูปร่างสวยดี..."

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่ยวี่หันก็หดตัวลง ใบหน้าแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม

"พอได้แล้ว! ไม่ต้องพูดแล้ว!"

จริงๆ เลย

ทำไมพูดไปพูดมาเริ่มจะแปลกขึ้นเรื่อยๆ ล่ะ?

ส่วนอย่างข้อเท้ามันมีอะไรน่าประเมินนักหนา?

น่าอายชะมัด!

ฉู่ยวี่หันเอ่ยขัดเขา ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นั่งทันที

เธอเดินไปข้างที่นั่งของเจียงเจ๋อด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ แววตาแฝงไปด้วยความเขินอายแต่ก็มีความรุกเร้าที่รุนแรง

เธอมองลงมาที่เขาโดยไม่พูดอะไร

"เป็นอะไรไป? คำตอบของผมไม่ถูกใจเธอเหรอ?"

เจียงเจ๋อถามด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

ฉู่ยวี่หันฮึดฮัด "ฮึ! ถือว่าเธอปากหวาน! ลุกขึ้น กลับบ้านกับฉัน!"

"กลับบ้าน? กลับไปทำอะไร?"

เจียงเจ๋อถามอย่างสงสัย

"เธอว่าทำอะไรล่ะ? รู้อยู่แล้วยังจะถามอีก!"

ฉู่ยวี่หันค้อนให้เขาอย่างเขินอาย

กลับบ้านก็ต้องไปทำเรื่องที่อยากทำสิ เจียงเจ๋อคนบ้าแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอกชัดๆ!

หรือจะให้เธอพูดออกมาล่ะ?

"อ้าว? เธออยากอีกแล้วเหรอ? ทั้งที่ตอนบ่ายเพิ่งจะ...?"

"ก็ฉันอยาก! ทำไม! ไม่ได้หรือไง!" ฉู่ยวี่หันหน้าแดงก่ำแล้วพูดอย่างถือดี

"ก็ได้ๆ ยอมเธอจริงๆ เลย..."

เจียงเจ๋อลุกขึ้นอย่างจำยอมแล้วเดินจากไปพร้อมกับเธอ...

ดูท่าทางแล้ว คุณหนูฉู่คงพอใจกับคำตอบของเขาจนไม่รู้จะพอใจอย่างไรแล้ว

บางครั้ง แม้แต่ตัวเขาเองยังอดไม่ได้ที่จะชื่นชมตัวเองว่า เทคนิคการจีบสาวของเขาอาจจะบรรลุถึงขั้นสูงส่งสุดๆ ไปแล้ว!

หาคู่แข่งไม่ได้เลย!

ไร้เทียมทานนี่มันเหงาจริงๆ

[จบบท]