บทที่ 200 - หวังว่าเขาจะรู้ตัวเร็วๆ นะ

บทที่ 200 - หวังว่าเขาจะรู้ตัวเร็วๆ นะ

หลายวันต่อมา ชเวซอลลี่ก็ได้ประจักษ์ถึงพฤติกรรม "ตอกบัตร" ของเหอเหนียนอย่างแท้จริง

ยิ่งทำก็ยิ่งดูไร้สาระเข้าไปใหญ่ จากตอนแรกที่หยุดยืนสบตากัน กลายมาเป็นแค่เดินผ่านเฉยๆ ไม่แม้แต่จะปรายตามองเลยด้วยซ้ำ นี่มันท่าทีของคนที่อยากจะง้อแฟนกลับมาจริงๆ เหรอเนี่ย

แถมช่วงนี้เหอเหนียนก็ไม่ได้ดูทุกข์ร้อนอะไรกับการเลิกราเลย ไปมาหาสู่อย่างรีบร้อนทุกวัน หรือว่า... เขามีแฟนหลายคน เลยต้องรีบทำเวลาไปเดตกับคนอื่นต่อ

"ถุย ไอ้ผู้ชายเฮงซวย!"

[ชเวซอลลี่ ความรู้สึกดีๆ -1]

เหอเหนียน : ...

"โอปป้าเขาเปลี่ยนไปแล้ว คริสตัลอ่า ต่อไปนี้เราอย่าไปสนใจเขาเลยนะ" ชเวซอลลี่พูดด้วยความโมโห

เจิ้งซิ่วจิงหันไปมองเธอ แล้วก็พยักหน้า "อืม ไม่ต้องไปสนใจเขา"

"เฮ้ย ฉันพูดเพราะอารมณ์โกรธน่ะ คริสตัลอย่าเก็บไปคิดจริงจังนะ ฉันไม่สนใจเขาก็พอ แต่เธอยังต้องสนใจเขาอยู่นะ" ชเวซอลลี่รีบพูดแก้ตัวเป็นพัลวัน

ถึงแม้เธอจะรู้สึกว่าวิธีรับมือของเหอเหนียนมันไม่ค่อยถูกนัก แต่ก็นะ ความรักครั้งแรกของพ่อหนุ่มเหอเหนียน อาจจะมีประสบการณ์น้อยไปหน่อย เลยทำอะไรแปลกๆ ไปบ้าง ก็พอเข้าใจได้แหละ

หวังว่าเขาจะรู้ตัวเร็วๆ นะ

แต่การปล่อยให้สถานการณ์มันยืดเยื้อแบบนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องดี จะไม่มีใครมาช่วยพวกเขาสักหน่อยเหรอ

อืม มีสิ

แผนปฏิบัติการร่วมของ T-ara และ Girls' Generation เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว

"ฮัลโหลๆ ทดสอบเสียง ได้ยินมั้ย ซูยอนได้ยินมั้ย" คิมแทยอนถือโทรศัพท์ทำท่าทางเหมือนกำลังใช้วิทยุสื่อสาร

พัคฮโยมินที่อยู่ข้างๆ มองคิมแทยอนด้วยสายตาเหมือนมองคนบ้า ก็พวกเธอใช้โทรศัพท์มือถือกันนี่นา ไม่ใช่วิทยุสื่อสารซะหน่อย แต่ก็นะ ดูเท่ดีเหมือนกัน พัคฮโยมินเลยลองทำตามบ้าง เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแชตกลุ่ม "ฮัลโหลๆ หมายเลขหกได้ยินมั้ย รายงานสถานการณ์ฝั่งเธอมาหน่อยสิ"

"หมายเลขหกคือใครน่ะ" คิมแทยอนทำหน้างง

"ก็ต้องเป็นจียอนอยู่แล้วสิ ภารกิจลับสุดยอดแบบนี้ ก็ต้องตั้งโค้ดเนมให้ทุกคนอยู่แล้ว"

"แล้วโค้ดเนมของเธอล่ะคืออะไร"

"หัวหน้าห้องสุดเซ็กซี่ หรือจะเทพธิดาสุดเพอร์เฟกต์ก็ได้ เรียกอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ"

คิมแทยอนอึ้งไปครู่หนึ่ง "โค้ดเนมจาก 'หมายเลขหก' มาเป็น 'เทพธิดาสุดเพอร์เฟกต์' เนื่ย ความห่างชั้นมันไม่เยอะไปหน่อยเหรอ"

"แล้วของอึนจองล่ะคืออะไร"

"หมายเลขสี่เค็ม!"

"ของโซยอนล่ะ"

"หมายเลขสามกลม!"

"งั้นของคิวรีกับโบรัมล่ะ..."

"หมายเลขสองดำ กับ เด็กประถม"

"เธอเป็นคนตั้งเองทั้งหมดเลยเหรอ"

"อื้อฮึ เป็นไงล่ะ เหมาะสมสุดๆ ไปเลยใช่มั้ย" พัคฮโยมินยิ้มแฉ่ง

คิมแทยอนเม้มปาก ส่งสายตาแปลกๆ ไปด้านหลังพัคฮโยมิน "จะเหมาะสมหรือเปล่า ฉันว่าฮโยมินควรจะถามเจ้าตัวเค้าดูนะ"

สิ้นเสียง ฮโยมินก็รู้สึกถึงความหนาวเหน็บที่พัดผ่านต้นคอ เธอตัวสั่นงันงก ค่อยๆ หันหน้ากลับไปอย่างช้าๆ ราวกับหุ่นยนต์ "ฮัลโหลๆ อึนจองโอปป้า มากันแล้วเหรอ... อ๊าก"

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น พัคฮโยมินถูกลากตัวออกไปแล้ว

ฮัมอึนจองเดินเข้ามาพยักหน้าให้คิมแทยอนด้วยความเขินอาย "เด็กที่บ้านดื้อไปหน่อย แทยอนอย่าถือสาเลยนะ"

คิมแทยอนปิดปากหัวเราะคิกคัก "ไม่เป็นไรหรอก ฉันแนะนำให้ฝังไปเลยดีกว่านะ"

"เลิกเล่นได้แล้ว เป้าหมายปรากฏตัวแล้ว"

อิมยุนอาร้องเตือน ทุกคนก็หยุดเล่นแล้วหันไปมองบนถนนข้างนอกทันที

พัคจียอนกับเหอเหนียนกำลังเดินเคียงคู่กันอยู่บนถนน แต่สไตล์การแต่งตัวของสองคนนี้มันช่างดูขัดตากันซะเหลือเกิน พัคจียอนสวมหมวก แว่นตากันแดด และหน้ากากอนามัยเพื่อปิดบังใบหน้า แต่เสื้อผ้าของเธอกลับถูกเลือกมาอย่างพิถีพิถัน เสื้อฮู้ดสีน้ำเงินตัวยาวคลุมกางเกงขาสั้น ให้ลุคสดใสสมวัย แต่ก็แฝงความเซ็กซี่และเย็นชาเบาๆ

ส่วนเหอเหนียนน่ะเหรอ แต่งตัวชิลซะเหลือเกิน เสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกางเกงขาสั้น เหมือนคนไม่สนใจโลกเลยสักนิด แต่เพราะเบ้าหน้าที่ฟ้าประทานมาให้ ต่อให้แต่งตัวมั่วซั่วแค่ไหน ก็ยังดึงดูดสายตาคนเดินผ่านไปมาให้ต้องเหลียวมองอยู่ดี

"โอปป้า เรามาถ่ายรูปกันเถอะ"

วันนี้ที่พัคจียอนชวนเหอเหนียนออกมา ก็เพื่อจะให้เขาคืนดีกับเจิ้งซิ่วจิง ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนเริ่มเรื่องนี้เอง แต่พอลองคิดดูดีๆ อุตส่าห์ได้ออกมาด้วยกันทั้งที จะไม่ทำอะไรเลยก็คงเสียดายแย่

"เอาสิ"

พอได้ยินว่าพัคจียอนจะขอถ่ายรูปด้วย เหอเหนียนก็ตอบตกลงอย่างไม่ลังเล พร้อมชูสองนิ้วขึ้นมา

"โอปป้า ห้ามชูสองนิ้วนะ"

"..."

"ยกนิ้วโป้งก็ไม่ได้"

ท่าฮิตกันตายตอนถ่ายรูปโดนแบนหมดเลย เหอเหนียนเลยไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ตรงไหน "งั้นให้ฉันทำท่าอะไรล่ะ"

"ไม่ต้องทำท่าอะไรเลย แค่ยืนนิ่งๆ แล้วเอียงหัวมาทางฉันก็พอ"

"อ้อ"

แชะ!

พัคจียอนมองรูปในมือถือแล้วตาก็เป็นประกาย ได้รูปคู่มาแล้ว ในที่สุดความขมขื่นของวันนี้ก็พอจะบรรเทาลงได้บ้าง

"โอปป้า พี่แขนยาวงั้นพี่ถือโทรศัพท์ถ่ายอีกสักสองสามรูปสิ"

"ได้เลย!"

ร้านไก่ทอดฝั่งตรงข้าม สมาชิกทีมปฏิบัติการร่วมมองดูเหอเหนียนกับพัคจียอนที่จู่ๆ ก็มาหยุดยืนถ่ายรูปกันดื้อๆ ก็พากันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"จียอนลืมภารกิจของวันนี้ไปแล้วเหรอ" ชเวซอลลี่ขมวดคิ้วสงสัย

"ฉันบอกแล้วไงว่ายัยจียอนน่ะพึ่งไม่ได้ ยัยนั่นน่ะต้านทานความหล่อไม่เคยได้หรอก ให้ฉันไปเองยังจะดีซะกว่า" พัคฮโยมินบ่นอุบอิบอยู่ข้างๆ

"เธอนั่นแหละที่พึ่งไม่ได้ยิ่งกว่า" พัคโซยอนส่ายหน้า

"ฉันพึ่งไม่ได้ตรงไหน" พัคฮโยมินไม่ยอมแพ้

"ฮโยมินโอปป้า กระดุมเสื้อพี่หลุดน่ะ" ชเวซอลลี่ชี้ไปที่หน้าอกของพัคฮโยมินเพื่อเตือน

"อ้อ ขอบใจนะ"

พัคฮโยมินรีบติดกระดุมที่เพิ่งหลุดเพราะการหยอกล้อกันเมื่อครู่ เผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มและร่องลึกที่ดูเซ็กซี่สุดๆ

คนอื่นๆ เห็นแบบนั้นก็นิ่งเงียบไปโดยไม่ได้นัดหมาย

คิมแทยอนก้มลงมองปลายเท้าตัวเอง แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ พอหันไปก็เห็นคนข้างๆ กำลังทำท่าเดียวกันเป๊ะ อารมณ์ก็ดีขึ้นมาทันที

ว่าแต่ อาหารเพื่อความงามมันช่วยเรื่องนี้ได้ด้วยหรือเปล่านะ ไม่รู้สิ แต่ลองดูหน่อยก็คงไม่เสียหายอะไร

คิมแทยอนแอบกระซิบข้างหูอิมยุนอา "ยุนอาอ่า เธออยากแก้ปัญหานี้มั้ย ฉันมีวิธีนะ"

อิมยุนอามองซ้ายมองขวา พอเห็นว่าคนอื่นกำลังสนใจเหตุการณ์ข้างนอกอยู่ ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วกระซิบถามกลับไป "วิธีอะไรคะ"

"กินปากไง!"

อิมยุนอากลอกตาบนอย่างสวยงาม "แทยอนโอปป้า ทำไมไม่บอกว่ากินปากแล้วท้องเลยล่ะคะ"

"อันนั้นมันเรื่องหลอกเด็กชัดๆ ต้องอ้างอิงหลักวิทยาศาสตร์สิ" คิมแทยอนยืนยันว่าเธอเคยเรียนสุขศึกษามานะ เรื่องกินปากแล้วท้องน่ะมันเชยไปแล้ว

"แล้ววิธีที่พี่บอกนี่มันวิทยาศาสตร์ตรงไหนคะ"

"แน่นอนสิ ฉันค้นหาข้อมูลในเน็ตมาแล้ว การกินปากช่วยปรับฮอร์โมนได้นะ ช่วยกระตุ้นการเจริญเติบโต ทำให้ผิวพรรณดีขึ้นด้วย แถมยังมีคนยืนยันประสิทธิภาพด้วยนะ" พูดจบคิมแทยอนก็พยักพเยิดไปทางฮัมอึนจองอย่างมีเลศนัย

อิมยุนอามองตามสายตาคิมแทยอนไป ก็พบว่าฮัมอึนจองก็มีหุ่นที่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

ดูไปดูมา สมาชิก T-ara ทั้งหกคนก็ไม่มีปัญหาแบบเดียวกับวง Girls' Generation ของพวกเธอเลยนี่นา แล้วจุดอ่อนของวง T-ara อยู่ตรงไหนกันล่ะเนี่ย

พัคโซยอน : วงเรามีเด็กประถมอยู่คนนึงน่ะสิ เลยดึงค่าเฉลี่ยส่วนสูงของวงลงไปเยอะเลย

ชอนโบรัม : ...

"ที่แทยอนโอปป้าหมายถึงก็คือ การกินปากกับเหอเหนียนมีสรรพคุณแบบนั้นใช่มั้ยคะ"

อิมยุนอาหันกลับมามองคิมแทยอน มิน่าล่ะถึงมีคนจ้องจะงาบเขาเยอะขนาดนี้ ที่แท้ก็มีเหตุผลเรื่องนี้นี่เอง

"อึนจองบอกว่าไม่ใช่หรอกนะ เพราะงั้นฉันเลยตัดสินใจจะทดสอบดูสักหน่อย" คิมแทยอนกะพริบตา

"จะทดสอบยังไงคะ"

คิมแทยอนสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วกระซิบข้างหูอิมยุนอา

"ย่าห์ แทยอนโอปป้า ถอยไปไกลๆ เลยนะ"

อิมยุนอาผลักคิมแทยอนออกไปด้วยความรังเกียจ

ได้ ดีมาก รังเกียจฉันกันหมดเลยใช่มั้ย งั้นฉันจะไปหาหนุ่มน้อยละนะ

"จียอนยังไม่ลืมภารกิจหรอก เธอกลับเข้าสู่โหมดปฏิบัติการแล้ว" ชเวซอลลี่พูดแทรกขึ้นมา

ประโยคนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคนทันที และก็จริงอย่างที่ชเวซอลลี่บอก พัคจียอนเก็บมือถือเข้ากระเป๋า แล้วหันไปยิ้มให้เหอเหนียน

"โอปป้า ฉันเหนื่อยแล้ว เราไปหาคาเฟ่นั่งพักกันเถอะ"

"อืม เอาสิ"

ภายใต้สายตาจับจ้องของทุกคน เหอเหนียนกับพัคจียอนก็เดินเข้าไปในร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

[จบแล้ว]