บทที่ 41 บทเรียนที่ห้า: ไม่มีความยุติธรรมที่สมบูรณ์แบบ
บทที่ 41 บทเรียนที่ห้า: ไม่มีความยุติธรรมที่สมบูรณ์แบบ
บทที่ 41 บทเรียนที่ห้า: ไม่มีความยุติธรรมที่สมบูรณ์แบบ
ความคิดเห็นยอดนิยมที่ได้รับการกดไลก์เป็นแสน นั่นคือข้อความที่ซูไป๋โพสต์เอง
แน่นอนว่าเขาทำไปเพื่อจุดประสงค์บางอย่าง
ในห้องพักของโรงแรม ซูไป๋เหยียดตัวบิดขี้เกียจเล็กน้อย
มองไปที่กองเอกสารบนโต๊ะ ก่อนจะถอนหายใจยาว
การเตรียมตัวทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เหลือแค่รอการพิจารณาคดีเท่านั้น!
คดีของฉีเฟิงได้รับความสนใจบนโลกออนไลน์มากกว่าคดีธนาคารหนานตูเสียอีก
เพราะอะไร?
ถ้าคดีของธนาคารหนานตูทำให้คนบางกลุ่มตั้งคำถามเกี่ยวกับระบบธนาคาร
คดีของฉีเฟิงทำให้มีผลกระทบต่อความปลอดภัยและสิทธิ์ในการป้องกันตัวของทุกคนในสังคม!
คดีนี้จุดประเด็นให้เกิดการถกเถียงครั้งใหญ่ในสังคม
หน้าศาลสูงเป่ยตู
นักข่าวจำนวนมาก มารออยู่หน้าศาลตั้งแต่เช้า
เพื่อที่จะสัมภาษณ์ทนายฝ่ายต่างๆ และนำเสนอข่าวแบบเจาะลึก
ซูไป๋และอัยการลวี่เหว่ยมาถึงศาลพร้อมกัน
ซูไป๋ได้รับข้อมูลจากหลัวต้าฉางล่วงหน้า
ลวี่เหว่ยเป็นอัยการคดีอาญาที่เชี่ยวชาญด้านการฟ้องร้องคดีฆาตกรรม
เขามีประสบการณ์หลายปีและเชี่ยวชาญในการแสดงหลักฐานเพื่อขอให้ศาลลงโทษหนัก
เขาเชื่อมั่นว่า "ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต" และมีแนวคิดที่เข้มงวดมากในคดีอาญา
ว่ากันว่าแนวคิดของเขาถูกหล่อหลอมมาจากประสบการณ์ส่วนตัวในอดีต
แต่สำหรับซูไป๋ เขาไม่สนเรื่องราวในอดีตของลวี่เหว่ย
สิ่งเดียวที่เขาสนใจคือการทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
"คดีของฉีเฟิง... ฉันต้องทำให้ดีที่สุด และทำให้สำเร็จ!"
นักข่าวต่างกรูกันเข้ามาสัมภาษณ์ จนแทบจะเอาไมค์จ่อปากเขา
"ทนายลวี่เหว่ย คดีนี้คุณมีความคิดเห็นอย่างไร?"
"คุณเป็นอัยการในศาลชั้นต้น และยังเป็นอัยการในศาลอุทธรณ์ด้วย คุณคิดว่าคดีนี้จะจบลงแบบไหน?"
"บนโลกออนไลน์มีสองกลุ่มความคิด กลุ่มหนึ่งมองว่าฉีเฟิงมีความผิด อีกกลุ่มมองว่าเขาไม่มีความผิด คุณคิดเห็นอย่างไร?"
"มีคนกล่าวหาคุณว่าเป็น 'เพชฌฆาต' ของศาล คุณต้องการโต้แย้งอะไรหรือไม่?"
นักข่าวยิงคำถามต่อเนื่อง
แต่ลวี่เหว่ยเตรียมตัวมาอย่างดีและไม่แสดงอารมณ์ใดๆ บนใบหน้า
สุดท้ายเขาตอบสั้นๆ
"ขอบคุณทุกคนที่ให้ความสนใจในคดีนี้"
"ผมเข้าใจว่าทุกคนอยากรู้ว่าผลการพิจารณาคดีจะเป็นอย่างไร"
"คำตอบของผมยังคงเหมือนเดิมกับที่ผมเคยให้สัมภาษณ์ในศาลชั้นต้น"
"กฎหมายจะให้คำตอบที่ยุติธรรมที่สุด"
"พฤติกรรมของฉีเฟิง ถือเป็นการฆ่าคนโดยเจตนาและรุนแรงอย่างมาก ศาลจะเป็นผู้ตัดสินโทษของเขา ไม่ใช่ผม"
"ขอให้ทุกคนเชื่อมั่นในกระบวนการยุติธรรม"
"สำหรับคำถามอื่นๆ ผมยังไม่สามารถให้คำตอบได้ ขอบคุณครับ"
พูดจบ ลวี่เหว่ยเดินเข้าศาลทันทีโดยไม่หันกลับไปมอง
ภาพลักษณ์ของลวี่เหว่ยเป็นที่ถกเถียงกันมาก
เขาคืออัยการที่ยืนหยัดเพื่อความยุติธรรมหรือเป็นเพชฌฆาตที่ใช้กฎหมายกำจัดผู้ต้องหา?
เขาเป็นนักกฎหมายที่เคร่งครัดหรือเป็นบุคคลที่มีแนวคิดล้าหลัง?
เมื่ออัยการลวี่เหว่ยเข้าไปในศาลแล้ว นักข่าวก็หันมาสัมภาษณ์ซูไป๋แทน
"ทนายซู เราได้ยินมาว่าสำนักงานของคุณเชี่ยวชาญด้านการให้คำปรึกษาด้านการแต่งงาน"
"ทำไมคุณถึงรับคดีประหารชีวิตนี้? หรือคุณต้องการสร้างกระแส?"
"ทนายซู คุณคิดว่าคุณมีโอกาสชนะคดีนี้มากแค่ไหน?"
"ทนายซู คุณต้องเผชิญหน้ากับอัยการที่มีประสบการณ์มาก คุณมีความคิดเห็นอย่างไร?"
"..."
เมื่อนักข่าวถามคำถาม
ซูไป๋เผยรอยยิ้ม โชว์ฟันขาวสองซี่ ก่อนจะตอบ
"ผมเข้าใจว่าทุกคนให้ความสนใจว่าเราจะสามารถช่วยให้ฉีเฟิงชนะคดีนี้ได้หรือไม่"
"สำนักงานกฎหมายไป๋จวินของหนานตูจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องสิทธิ์ทางกฎหมายของจำเลย"
"สุดท้ายนี้..."
ซูไป๋หยุดพูดไปครู่หนึ่ง
สร้างความคาดหวังให้กับนักข่าว
"สุดท้ายอะไรเหรอ?"
"หมายความว่ายังไง? สามารถรับประกันชัยชนะได้หรือเปล่า?"
"ทนายซู สรุปแล้วหมายถึงอะไร?"
ซูไป๋ขยับปากใกล้ไมโครโฟน ก่อนจะพูดอย่างชัดเจน
"สุดท้ายนี้... หลังจากจบการพิจารณาคดีแล้ว กรุณาระบุชื่อสำนักงานกฎหมายของเราด้วยนะครับ"
"จำให้ดีล่ะ สำนักงานกฎหมายไป๋จวิน หนานตู"
นักข่าว: ???
สื่อมวลชน: ???
อะไรนะ?!
นี่มันกำลังสัมภาษณ์เกี่ยวกับคดีใหญ่ระดับประเทศอยู่นะ!
อยู่ๆ ก็โฆษณาสำนักงานกฎหมายของตัวเองเนี่ยนะ?!
นี่มันเรียกว่าการเรียกกระแสเต็มรูปแบบเลยนี่หว่า!
นักข่าวต่างพากันคิดในใจ
"โอเค! งั้นถ้านายแพ้คดีนี้ ฉันจะใส่ชื่อสำนักงานของนายไว้เป็นหัวข้อข่าวใหญ่สุดเลย!"
เมื่อซูไป๋เดินเข้าศาล
เหล่านักข่าวยังคงยืนอึ้งกันเป็นแถว
เขายังจำได้ว่าคดีของธนาคารหนานตู ถึงแม้เขาจะชนะคดีแต่ไม่มีใครจำชื่อสำนักงานกฎหมายของเขาเลย!
เพราะสื่อมวลชนสนใจแค่ประเด็นร้อนเกี่ยวกับคดี แต่ไม่สนใจว่าใครเป็นทนายฝ่ายไหน
ครั้งนี้เขาพูดออกไปโต้งๆ เลย
ถ้าจบคดีแล้ว สื่อยังเมินชื่อสำนักงานของเขาอีก งั้นก็คงไม่มีวิธีไหนดีกว่านี้แล้วล่ะ!
"คราวนี้ต้องได้ผลแน่!"
ซูไป๋คิดในใจ
ห้องรอพิจารณาคดี
ขณะที่รอขึ้นศาล หลี่เสวี่ยเจินดูเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ลังเล
ซูไป๋สังเกตเห็นจึงพูดขึ้นมาเองก่อน
"มีอะไรจะถามก็ถามมาเลย"
หลี่เสวี่ยเจินสูดหายใจลึก ก่อนจะพูดออกมา
"ทนายซู... คุณคิดยังไงกับสิ่งที่อัยการลวี่เหว่ยพูดเมื่อกี้คะ?"
ซูไป๋รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่
นักศึกษากฎหมาย มักจะได้รับอิทธิพลจากแนวคิดเกี่ยวกับ "ความยุติธรรม"
เมื่อต้องเผชิญกับมุมมองทางกฎหมายที่ขัดแย้งกัน พวกเขามักจะสับสน
เขายิ้มบางๆ ก่อนจะถามกลับ
"งั้นเธอล่ะ คิดยังไงกับคำพูดของลวี่เหว่ย?"
หลี่เสวี่ยเจินเงียบไป
ซูไป๋พูดต่อ
"เธอลืมบทเรียนที่สองของฉันแล้วเหรอ?"
"รับเงินแล้วต้องทำงานให้เต็มที่"
"เราได้รับการว่าจ้างให้เป็นตัวแทนของจำเลย ดังนั้นก็ไม่ต้องคิดอะไรมากไปกว่านั้น"
"ฉันรู้ว่าเธอมีข้อสงสัย"
"งั้นวันนี้ ฉันจะสอนบทเรียนที่ห้าให้เธอ"
"บทเรียนที่ห้า?"
"ใช่"
ซูไป๋พยักหน้าจริงจัง
"บทเรียนที่ห้า: ไม่มีความยุติธรรมที่สมบูรณ์แบบ ทนายต้องยืนหยัดในจุดยืนของตัวเอง"
"ทำไมถึงไม่มีความยุติธรรมที่สมบูรณ์แบบ?"
"ลองมองจากมุมมองของลวี่เหว่ยดูสิ"
"เขามองว่าฉีเฟิงฆ่าคนสองคน ดังนั้นต้องถูกลงโทษประหารชีวิต"
"สำหรับเขา นี่คือ 'กระบวนการยุติธรรมที่ถูกต้อง'"
"แต่ถ้าเธอลองมองจากมุมของฉีเฟิงล่ะ?"
"เขาเป็นเหยื่อของสถานการณ์! เขาถูกคุกคามก่อน!"
"ทำไมเขาถึงต้องถูกตัดสินประหารชีวิตด้วย?!"
"ดังนั้น ฉันไม่สนว่าอะไรคือ 'ความยุติธรรมของศาล'"
"ฉันสนแค่ว่าเราจะชนะคดีนี้ได้ยังไง!"
"อะไรคือกระบวนการยุติธรรมที่แท้จริง?"
"ถ้าเราชนะ นั่นแหละคือกระบวนการยุติธรรมที่แท้จริง!"
"เข้าใจหรือยัง?!"
ซูไป๋ไม่ได้พูดเสียงดัง
แต่คำพูดของเขากระแทกเข้าไปในจิตใจของหลี่เสวี่ยเจินอย่างจัง!
"ฉันเข้าใจแล้วค่ะ ทนายซู!"
หลี่เสวี่ยเจินพยักหน้าด้วยสีหน้ามุ่งมั่น