บทที่ 614 - ยอดฝีมือร้อยคนบุกหัวเซี่ย จะต่อต้านอย่างไร!
บทที่ 614 - ยอดฝีมือร้อยคนบุกหัวเซี่ย จะต่อต้านอย่างไร!
บทที่ 614 - ยอดฝีมือร้อยคนบุกหัวเซี่ย จะต่อต้านอย่างไร!
มณฑลเจียงหนาน ฝั่งตะวันตกของเมือง ตึกแถวเก่าๆ แห่งหนึ่ง
เพิ่งจะเดินเข้าไปใกล้ ก็ได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งลอยมา โชคดีที่ที่นี่เป็นตึกที่เตรียมจะทุบทิ้ง จึงไม่ต้องกังวลว่าจะถูกใครพบเห็น
ปัจจุบันมีชาวบ้านอาศัยอยู่เพียงไม่กี่หลังคาเรือนเท่านั้น
และในเวลานี้ บนดาดฟ้า ชายชราในชุดคลุมสีม่วงกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่
เบื้องหน้าเขามีป้ายหยกชิ้นหนึ่งลอยอยู่
มันคือป้ายหยกของตระกูลเย่แห่งคุนหลุนซวี!
ป้ายหยกสาดประกายแสง ปราณวิญญาณสายแล้วสายเล่าไหลเข้าสู่ร่างกายของชายชราชุดม่วงอย่างต่อเนื่อง
บนดาดฟ้า ราวกับมีกระแสลมไร้รูปร่างควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างไว้
จู่ๆ ชายชราชุดม่วงก็ลืมตาขึ้น อ้าปากกระอักเลือดสีแดงสดออกมาคำโต
หากเย่เฉินอยู่ที่นี่ ก็จะต้องจำได้ทันทีว่าชายชราผู้นี้ก็คือผู้อาวุโสเจิ้งที่เขาตามหาตัวอยู่ตลอดนั่นเอง
ผู้อาวุโสเจิ้งมองดูรอยเลือดบนพื้น ใช้มือยันพื้นลุกขึ้นยืน นัยน์ตาฉายแววเย็นชาถึงขีดสุด
ไม่เคยมีใครทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้มาก่อนเลย!
ไม่เคยมีเลยจริงๆ!
ในฐานะผู้อาวุโสชุดม่วงแห่งเลือดพันธมิตร แม้จะไม่ได้อยู่ในศูนย์กลางของอำนาจ!
แต่สถานะในเลือดพันธมิตรก็ไม่ได้ต่ำต้อยเลยนะ!
ชุดคลุมสีม่วงที่สวมใส่อยู่ ก็เป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศของเขาอย่างชัดเจน
ระดับพลังก็สูงส่ง สามารถบดขยี้ยอดฝีมือทุกคนในหัวเซี่ยได้สบายๆ!
แต่ตอนนี้กลับถูกไอ้เด็กเหลือขอขอบเขตจิตท่องวิถีทำเอาตกอยู่ในสภาพทุลักทุเลเช่นนี้!
แถมยังถูกทำร้ายจากระยะไกลอีกด้วย!
หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนในเลือดพันธมิตร หรือแม้แต่ในคุนหลุนซวี!
"ไอ้เด็กสารเลว ทำลายรากฐานของข้า! ในเมื่อแกอยู่ในมณฑลเจียงหนาน ข้าก็จะทำให้แกได้สัมผัสกับความเจ็บปวดราวกับตกนรกให้จงได้"
นัยน์ตาของผู้อาวุโสเจิ้งดำทะมึนลงถึงขีดสุด
วินาทีต่อมา เขาก็หยิบค่ายกลสี่เหลี่ยมออกมาจากเอว
นิ้วมือร่ายอินยันต์ บีบเค้นโลหิตแก่นแท้หยดหนึ่งลงบนค่ายกล
ชั่วพริบตา แสงสว่างก็สาดกระจาย!
ลมพัดกรรโชกไปทั่วทั้งดาดฟ้า
ไม่กี่วินาทีต่อมา บนค่ายกลก็ปรากฏร่างเงาชราภาพสายหนึ่งขึ้นมา
"เจิ้งเฟิง เจ้าใช้ค่ายกลประตูโลหิตมีธุระอะไรงั้นรึ?"
"ได้ข่าวว่าเจ้าไปสืบข่าวคราวของตระกูลเย่แห่งคุนหลุนซวีที่หัวเซี่ยไม่ใช่หรือ?"
น้ำเสียงของร่างเงาเลือนรางนั้นเย็นชามาก ไร้ซึ่งความอบอุ่นใดๆ
ผู้อาวุโสเจิ้งแสดงสีหน้าเคารพยำเกรง รีบตอบกลับทันที "ท่านผู้คุ้มกฎ ท่านน่าจะได้ยินข่าวเรื่องยอดฝีมือที่ชื่อเย่ซื่อเทียน ปรากฏตัวขึ้นที่ภูเขาคุนหลุนแห่งหัวเซี่ยแล้วใช่ไหมครับ"
ผู้คุ้มกฎเลือดพันธมิตรหรี่ตาแคบ "หรือว่าเจ้ารู้เบาะแสของเย่ซื่อเทียนแล้ว?"
น้ำเสียงของเขาฟังดูตื่นเต้นมาก!
ในคุนหลุนซวีมีข่าวลือว่า เย่ซื่อเทียนปรากฏตัวขึ้น สยบยอดฝีมือมากมาย!
ดึงดูดอัสนีเทพได้!
ใช้ดอกเหมยฆ่าคน!
ในใต้หล้านี้ คนรุ่นราวคราวเดียวกัน ใครจะสามารถทำได้ถึงขั้นนี้บ้าง!
ตอนนี้ ทั่วทั้งคุนหลุนซวี แทบจะทุกร้านค้า โรงเตี๊ยม ตระกูล สำนัก ล้วนมีเรื่องเล่าขานเกี่ยวกับเย่ซื่อเทียนทั้งสิ้น!
แถมยังถูกยกย่องราวกับเทพเจ้า!
อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งคุนหลุนซวี!
คู่แข่งตัวฉกาจที่สุดของจี้ซือชิง!
อัจฉริยะผู้แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลเย่แห่งคุนหลุนซวี!
บุตรชายของเย่เฟิงเฉิน ยอดฝีมือผู้ไร้เทียมทานเมื่อพันปีก่อน!
ขอบเขตเบิกนภา, เหนือกว่าขอบเขตราชันย์ศักดิ์สิทธิ์!
ถึงขั้นที่สำนักนับไม่ถ้วนต่างก็ออกตามหาตัวเย่ซื่อเทียน หวังจะดึงตัวเย่ซื่อเทียนมาเป็นพวก!
ในตอนที่เย่ซื่อเทียนยังไม่เติบโตเต็มที่ หากไม่รีบดึงตัวมาเป็นพวก จะต้องรอให้เอื้อมไม่ถึงก่อนแล้วค่อยลงมือรึไง?
แม้แต่เลือดพันธมิตรก็ยังหวั่นไหว
เบื้องบนของเลือดพันธมิตรและท่านผู้นำล้วนทราบดีถึงเจตนาฆ่าที่เย่ซื่อเทียนมีต่อเลือดพันธมิตร
ดังนั้น หลังจากการประชุมด่วน จึงได้ข้อสรุปออกมาสองทางเลือก
ตามหาเย่ซื่อเทียนให้พบ แล้วเจรจากับเขา!
ดึงตัวเย่ซื่อเทียนมาเป็นพวก! ลืมเรื่องบาดหมางในอดีตไปให้หมด!
หากเย่ซื่อเทียนปฏิเสธ ก็ทำได้เพียงใช้พลังขั้นสูงสุดของเลือดพันธมิตร ต่อให้ผู้คุ้มกฎและผู้อาวุโสวิหารสงครามต้องลงมือ ก็ต้องสยบเขาให้จงได้!
การกำจัดภัยคุกคามตั้งแต่เนิ่นๆ คือทางเลือกที่ชาญฉลาดที่สุด!
ดวงตาของผู้อาวุโสเจิ้งสาดประกายเย็นเยียบ โกหกหน้าตาย "ท่านผู้คุ้มกฎ ใช่แล้วครับ ข้าพบตัวเย่ซื่อเทียนที่ส่วนลึกของภูเขาคุนหลุนในหัวเซี่ย น่าเสียดายที่ยังไม่ทันได้พูดคุยกัน เย่ซื่อเทียนก็ลงมือสังหารคนของเลือดพันธมิตรอย่างโหดเหี้ยม!"
"ถึงขั้นฟางซิงอวิ๋น ศิษย์รักของข้าก็ยังต้องตาย! ตัวข้าเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส! ข้าไม่มีหน้ากลับไปเลือดพันธมิตรแล้วครับ!"
ระหว่างที่เอ่ยปาก น้ำตาของผู้อาวุโสเจิ้งก็ไหลพราก
หากมีการมอบรางวัลออสการ์ล่ะก็ เขาจะต้องคว้ารางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมไปครองอย่างแน่นอน!
ผู้อาวุโสเจิ้งรู้ดีว่า เย่เฉินหลุดพ้นจากการควบคุมไปแล้ว!
อาการบาดเจ็บของเขาในตอนนี้ การจะสยบเย่เฉินเป็นเรื่องยากมาก!
ทางหัวเซี่ยก็เข้าข้างเย่เฉินในทุกๆ เรื่อง!
เขาจำเป็นต้องยืมมือพลังที่แข็งแกร่งกว่าของเลือดพันธมิตร!
และเย่ซื่อเทียนก็คือข้ออ้างที่ดีที่สุด!
ใช้ข้ออ้างในการสังหารเย่ซื่อเทียน มาฆ่าเย่เฉินเสียก่อน!
ต่อให้ถึงเวลาแล้วหาเย่ซื่อเทียนไม่พบก็ไม่เป็นไร ยอดฝีมือระดับนี้ การจะตามหาตัวให้พบนั้นยากยิ่งนัก
ผู้คุ้มกฎเลือดพันธมิตรถอนหายใจยาว "เจิ้งเฟิง เย่ซื่อเทียนผู้นั้น แม้แต่คนของอี้เป่าเก๋อก็ยังฆ่าได้ พวกเจ้าจะต้านทานได้ยากก็เป็นเรื่องปกติ!"
"ข่าวลือภายนอกบอกว่า ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเย่ซื่อเทียน น่าจะอยู่ระดับเหนือขอบเขตเบิกนภาไปแล้ว เมื่อรวมกับวิชากระบี่อันร้ายกาจ การที่เจ้าบาดเจ็บก็ถือเป็นเรื่องปกติ"
"เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ในเมื่อเจ้ามั่นใจว่าเย่ซื่อเทียนอยู่ที่หัวเซี่ย ข้าก็จะส่งยอดฝีมือร้อยคนจากวิหารสงครามโลหิตไปให้เจ้าเป็นคนบัญชาการ!"
"ยอดฝีมือทั้งร้อยคนนี้ ผู้ที่อ่อนแอที่สุดก็อยู่ระดับขอบเขตจิตท่องวิถีขั้นที่เจ็ด ส่วนผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดก็อยู่ระดับขอบเขตเบิกนภาขั้นสูงสุด! ไม่ว่าจะเป็นพลังส่วนบุคคล หรือค่ายกล เย่ซื่อเทียนผู้นั้นก็ไม่มีทางต้านทานได้!"
"เมื่อสามวันก่อน ยอดฝีมือร้อยคนแห่งวิหารสงครามโลหิตได้รวมพลังกันตั้งค่ายกลร้อยสังหาร สามารถสังหารยอดฝีมือระดับขอบเขตราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ได้สำเร็จมาแล้ว!"
"เจิ้งเฟิง เลือดพันธมิตรมอบพลังกองนี้ให้เจ้า เจ้าจะสามารถจัดการเย่ซื่อเทียนได้หรือไม่?"
วินาทีนี้ ผู้อาวุโสเจิ้งถึงกับอึ้งไปเลย!
ถึงขั้นลนลานทำอะไรไม่ถูก!
นี่มันวิหารสงครามโลหิตเลยนะ! แถมยังเป็นยอดฝีมือถึงร้อยคน! นี่มันกองทัพที่แข็งแกร่งที่สุดชัดๆ!
การจะจัดการเย่ซื่อเทียน มันต้องบดขยี้สถานเดียวเท่านั้น!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเย่เฉินที่อยู่แค่ขอบเขตจิตท่องวิถีเลย!
ในหัวของเขา ถึงขั้นจินตนาการภาพตัวเองนำทัพร้อยคนเข้าฟาดฟันเย่เฉินไปเรียบร้อยแล้ว!
ราวกับเป็นยอดขุนพล!
หัวเซี่ยแห่งนี้ เขาจะเป็นผู้กุมชะตา!
สถานการณ์ที่ดีที่สุดคือการฆ่าเย่เฉิน แล้วจับเป็นเย่ซื่อเทียน! เมื่อถึงตอนนั้น สถานะของเขาในเลือดพันธมิตรจะต้องสูงขึ้นเป็นเงาตามตัวอย่างแน่นอน!
เส้นทางอันสว่างไสวราวกับกำลังรอคอยผู้อาวุโสเจิ้งอยู่เบื้องหน้า
"เจิ้งเฟิง ข้าจะถามเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย ด้วยพลังของคนร้อยคนนี้ เจ้าจะสามารถจัดการเย่ซื่อเทียนได้หรือไม่?"
น้ำเสียงเย็นชาดังขึ้นอีกครั้ง
ผู้อาวุโสเจิ้งสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ข่มความตื่นเต้นในใจเอาไว้ รีบตอบกลับทันที "ท่านผู้คุ้มกฎ วางใจได้เลยครับ ขอเพียงเย่ซื่อเทียนยังอยู่ในหัวเซี่ย ข้าจะต้องจับเป็นเขามามอบให้ท่านผู้คุ้มกฎให้จงได้!"
"ดี ภายในสามวัน คนของวิหารสงครามโลหิตจะเดินทางเข้าหัวเซี่ย ถึงตอนนั้นก็ใช้ค่ายกลนี้ติดต่อกันก็แล้วกัน!"
สิ้นคำพูด ทั้งภาพและเสียงก็หายไปพร้อมกัน
ผู้อาวุโสเจิ้งยืนเอามือไพล่หลัง อยู่บนดาดฟ้า ทอดสายตามองแผ่นดินหัวเซี่ยอันกว้างใหญ่
มุมปากของเขาเหยียดยิ้มเย็นชาและเย่อหยิ่ง "ไอ้เด็กสารเลว ยอดฝีมือร้อยคนบุกหัวเซี่ย ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าแกจะต่อต้านอย่างไร! ถึงตอนนั้น แกคงต้องคุกเข่ายอมสยบแทบเท้าข้าแน่ๆ! ฮ่าฮ่าฮ่า!"
……
ในขณะเดียวกัน ณ คฤหาสน์หมิงชุ่ย
เย่เฉินสั่งให้เย่หลิงเทียนและหน่วยวิญญาณมังกร ค้นหาทั่วทั้งมณฑลเจียงหนาน รวมถึงจังหวัดและเมืองใกล้เคียง ตลอดจนเมืองหลวงอย่างละเอียดทุกซอกทุกมุม
น่าเสียดายที่ยังคงไร้เบาะแส
ผู้อาวุโสเจิ้งราวกับระเหยหายไปในอากาศ
แต่เย่เฉินก็ไม่ได้รู้สึกท้อแท้มากนัก ผู้อาวุโสเจิ้งบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ในระยะเวลาสั้นๆ ก็เหมือนธนูที่หมดแรงขับเคลื่อน ไม่น่าจะเป็นภัยคุกคามอะไรได้
ต่อให้เขาจะใช้โอสถวิเศษหรือวิธีการใดๆ ในการฟื้นฟูร่างกาย สิ่งแรกที่เขาจะต้องทำก็คือตามหาตัวเองแน่นอน
เมื่อถึงเวลานั้น ก็แค่เตรียมรับมือให้ดีก็พอแล้ว
สายตาของเย่เฉินทอดมองไปยังดาบผ่ามังกรอีกครั้ง
(จบแล้ว)