บทที่ 610 - ปะทะเดือดข้ามมิติ!
บทที่ 610 - ปะทะเดือดข้ามมิติ!
บทที่ 610 - ปะทะเดือดข้ามมิติ!
ระหว่างที่เอ่ยปาก เย่เฉินก็ค่อยๆ วางดาบลงบนลำคอของฟางซิงอวิ๋น
จิตสังหารอันเย็นเยียบแผ่ซ่าน
"บอกความลับให้อีกอย่างหนึ่งก็แล้วกัน นอกจากเย่เฉินแล้ว ข้ายังมีอีกชื่อหนึ่ง"
"เย่ซื่อเทียน"
สิ้นคำพูด กระบองสะกดวิญญาณก็ตวัดผ่านเบาๆ
ศีรษะหลุดร่วงลงมาทันที
ในแววตาของศีรษะนั้นเต็มไปด้วยความดุร้ายและคาดไม่ถึง
ฟางซิงอวิ๋นคิดไม่ถึงเลยว่าเย่ซื่อเทียนที่อาจารย์ไปตามหาที่ภูเขาคุนหลุนก็คือเย่เฉิน!
เย่ซื่อเทียนที่แม้แต่จวงปู้ฝานก็ยังสยบได้ แล้วเขาจะต้านทานได้อย่างไร!
ตั้งแต่ที่เลือดพันธมิตรมาเยือนหัวเซี่ย นี่ก็คือความผิดพลาดแล้ว!
ความผิดพลาดครั้งใหญ่หลวง!
เลือดสาดกระเซ็น ร่างไร้ศีรษะร่วงหล่นลงสู่พื้น
มังกรโลหิตมุดกลับเข้าไปในร่างของเย่เฉิน
ทุกสิ่งกลับคืนสู่ความสงบ
ทว่า เรื่องราวทั้งหมดนี้ยังไม่จบ
เย่เฉินแบมือออก กำโลหิตแก่นแท้ของผู้อาวุโสเจิ้งเอาไว้ มุมปากกระตุกยิ้ม
"ผู้อาวุโสเจิ้ง ท่านว่า หากข้าใช้โลหิตแก่นแท้ ทำให้ท่านบาดเจ็บสาหัสจากระยะไกลนับพันลี้ ท่านจะรู้สึกอย่างไรนะ?"
สิ้นคำพูด เย่เฉินก็ใช้นิ้วร่ายอินยันต์ หยิบหินปราณออกมาจากสุสานสังสารวัฏ!
กางค่ายกล!
แสงสว่างวาบ!
ใช้โลหิตแก่นแท้เป็นจุดเริ่มต้น ใช้ค่ายกลเป็นกระบี่ วิถีแห่งต้นกำเนิดกระบี่ ทำร้ายคนข้ามมิติ!
นี่คือวิชาแห่งวิถียันต์วิญญาณที่ชางไห่ผิงเคยสอนเขา!
ในสถานการณ์ปกติมันแทบจะไร้ประโยชน์!
เพราะเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่ง อีกฝ่ายจะยอมมอบโลหิตแก่นแท้ให้เจ้าจัดการได้อย่างไร!
แต่ตอนนี้ นี่คือโอกาสของเย่เฉิน!
ความเร็วของนิ้วมือเย่เฉินเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อักขระสีทองเปล่งประกายออกมาเป็นระลอก
ห่อหุ้มโลหิตแก่นแท้นั้นไว้โดยตรง!
ชั่วพริบตา แสงสีทองก็ทะลวงผ่าน เจิดจ้าบาดตา
……
ในขณะเดียวกัน ณ สนามบินนานาชาติคุนหลุนซาน!
ผู้อาวุโสเจิ้งและศิษย์เลือดพันธมิตรคนหนึ่งเพิ่งลงจากเครื่องบิน ก็เช่ารถมุ่งหน้าไปยังอี้เป่าเก๋อทันที
แม้ว่าอี้เป่าเก๋อจะถูกทำลายไปแล้ว แต่ก็ยังพอจะสังเกตเห็นร่องรอยบางอย่างได้
บนรถเบนซ์ ผู้อาวุโสเจิ้งหลับตาแน่น สัมผัสถึงบรรยากาศรอบด้าน
จู่ๆ เขาก็ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง เบิกตากว้าง!
น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
ศิษย์เอกที่เขาภูมิใจที่สุดอย่างฟางซิงอวิ๋นตายแล้ว!
ตายอย่างสมบูรณ์แบบ!
แม้แต่จิตวิญญาณก็สูญสลายไปแล้ว!
เป็นไปได้อย่างไร!
ทำไมฟางซิงอวิ๋นถึงไม่ใช้โลหิตแก่นแท้ของเขา! ทำไม!
เขาทุบกำปั้นลงบนประตูรถ!
ประตูรถพังกระเด็นออกไป!
ศิษย์เลือดพันธมิตรที่ขับรถอยู่ด้านหน้าตกใจสุดขีด หน้าซีดเผือด รีบเหยียบเบรกทันที
"ผู้อาวุโสเจิ้ง เกิดอะไรขึ้นครับ?"
ผู้อาวุโสเจิ้งนัยน์ตาหดแคบ เส้นเลือดที่คอปูดโปน แผดเสียงคำรามลั่น "รีบกลับไปที่สนามบิน ฟางซิงอวิ๋นเกิดเรื่องแล้ว!"
"ครับ!"
ศิษย์เลือดพันธมิตรคนนั้นรีบสตาร์ทรถ แล้วกลับรถทันที!
ยังไม่ทันวิ่งไปได้กี่ก้าว ผู้อาวุโสเจิ้งก็พูดขึ้นอีกว่า "หยุด!"
แม้ศิษย์เลือดพันธมิตรจะสงสัยกับท่าทีที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของผู้อาวุโสเจิ้ง แต่ก็ยังคงทำตาม
รถยังไม่ทันจอดสนิท ผู้อาวุโสเจิ้งก็พุ่งพรวดออกไป!
นั่งขัดสมาธิลง!
เขาไม่มีทางเลือกแล้ว!
ในชั่วพริบตาเดียว รอบกายเขาก็เกิดประกายแสงสีทองขึ้น!
แสงสีทองนั้นร้อนระอุอย่างยิ่ง ราวกับจะแผดเผาจิตวิญญาณของเขา!
ความรู้สึกรุนแรงมาก!
เขารู้ดีว่ามีคนกำลังใช้เคล็ดวิชาแผดเผาโลหิตแก่นแท้ของเขา!
เพื่อสะท้อนกลับมาเล่นงานเขา!
เคล็ดวิชานี้ปรากฏอยู่ในตำราโบราณบางเล่ม เดิมทีเขาคิดว่ามันไม่มีอยู่จริง ดูจากตอนนี้แล้ว กลับมีคนทำได้แล้ว!
"ตกลงเป็นใครกันแน่!"
เสียงของผู้อาวุโสเจิ้งแทบจะดังก้องไปทั่วภูเขาคุนหลุน!
เขาไม่สนอะไรทั้งนั้น หยิบป้ายหยกประตูโลหิตออกมา!
ป้ายหยกสาดประกายแสง เงามายาประตูโลหิตปรากฏขึ้น
ปกคลุมอยู่รอบกายผู้อาวุโสเจิ้ง!
ในเวลาเดียวกัน เขาก็บีบเค้นโลหิตแก่นแท้ออกมา หยดลงบนประตูโลหิต!
"ประลองอาคมข้ามมิติ ข้าก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าแกมีดีอะไร!"
สิ้นคำพูด อักขระสันสกฤตโบราณบนประตูโลหิตก็ราวกับจะพุ่งออกมา!
ชั่วพริบตา ก็ห่อหุ้มร่างของผู้อาวุโสเจิ้งไว้ทั้งหมด! ต่อต้านแสงสีทองอย่างบ้าคลั่ง!
แสงสีทองและอักขระสันสกฤตปะทะกันอย่างต่อเนื่อง คลื่นอากาศม้วนตัวระเบิดออก!
ศิษย์เลือดพันธมิตรคนนั้นจะทนรับไหวได้อย่างไร กระอักเลือดออกมาคำโต ร่างกายรีบถอยร่นไปด้านหลัง
รถเบนซ์คันนั้นถอยหนีไม่ทัน ก็ลุกไหม้ขึ้นมาทันที เป็นภาพที่น่าสะเทือนใจยิ่งนัก!
ในขณะเดียวกัน ทางด้านของเย่เฉินก็เหงื่อท่วมตัว!
เดิมทีเขาคิดว่าค่ายกลจะสามารถทำลายโลหิตแก่นแท้นี้ได้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าผู้อาวุโสเจิ้งจิ้งจอกเฒ่าตัวนี้จะยังเก็บไม้ตายไว้!
มองดูอักขระสองสามตัวที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เย่เฉินแผดเสียงคำรามลั่น "ไสหัวไปซะ!"
วินาทีต่อมา มังกรโลหิตก็สาดแสงสีแดงวาบ! พันรอบตัวเย่เฉิน!
มองดูอักขระสันสกฤตที่ม้วนตัวเข้ามา มังกรโลหิตก็กลืนกินมันเข้าไปโดยตรง!
แต่กลับไร้ผล อักขระสันสกฤตยิ่งเกิดมากขึ้นเรื่อยๆ หนาแน่นจนบดบังทุกสิ่ง!
ไม่เพียงแค่นั้น อักขระสันสกฤตเหล่านั้นยังก่อตัวเป็นประตูโลหิตอีกด้วย!
ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าเย่เฉิน!
ประตูโลหิตเปิดออกอย่างกะทันหัน ภาพภายในนั้นคือผู้อาวุโสเจิ้งที่ภูเขาคุนหลุน!
ลืมตาขึ้นทันที!
สบตากัน!
สีหน้าของผู้อาวุโสเจิ้งดุร้าย แววตาเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ "เย่เฉิน เป็นแกนี่เอง!"
เขาไม่เพียงเห็นเย่เฉิน แต่ยังเห็นศีรษะของลูกศิษย์ที่ตกอยู่บนพื้นด้วย!
ฟางซิงอวิ๋นถึงกับถูกเย่เฉินตัดคอ!
ลูกศิษย์ที่เขาเลี้ยงดูมาเหมือนลูกแท้ๆ กลับถูกคนตัดคอเนี่ยนะ!
ความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกศิษย์ ใครจะทนรับได้!
"ไอ้เด็กสารเลว แกฆ่าคนของเลือดพันธมิตรข้าไปมากมาย วันนี้ต่อให้ข้าต้องสูญเสียพลังฝึกตน ก็จะฆ่าแกให้จงได้!"
ไม่ลังเลอีกต่อไป ผู้อาวุโสเจิ้งดึงยันต์ออกมาจากเอว!
ยันต์ถูกซัดออกไป เขากระอักเลือดออกมาคำโต!
ยันต์ที่เปื้อนเลือดก็ลุกไหม้ขึ้นพร้อมกัน!
ค่อยๆ กลายเป็นกระบี่ยาวที่เต็มไปด้วยเปลวเพลิง!
ทะลวงผ่านประตูโลหิต พุ่งตรงเข้าหาเย่เฉิน!
"เย่เฉิน แกคิดว่าจะใช้โลหิตแก่นแท้ ทำให้ข้าบาดเจ็บสาหัสได้รึ? วันนี้ต่อให้ข้าต้องบาดเจ็บ ก็จะลากแกลงนรกไปด้วย!"
เสียงคำรามของผู้อาวุโสเจิ้งดังก้อง!
การได้ตายด้วยยันต์แผ่นนี้ เย่เฉินก็ควรจะรู้สึกเป็นเกียรติแล้ว!
ส่วนเย่เฉินในเวลานี้ เมื่อมองดูเปลวเพลิงที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว สีหน้าก็เปลี่ยนไป!
เขาอยากจะปล่อยมือเพื่อป้องกัน แต่กลับพบว่า หากเขาป้องกัน เขาก็จะถูกโลหิตแก่นแท้สะท้อนกลับ!
บัดซบเอ๊ย!
ต่อให้ใช้มังกรโลหิตและยันต์วิญญาณต้นกำเนิดก็เป็นไปไม่ได้!
วินาทีนี้ ความรู้สึกถึงอันตรายก็คืบคลานเข้ามาในใจ!
ในตอนนั้นเอง เสียงสั่นสะเทือนจากสุสานสังสารวัฏก็ดังขึ้น!
วินาทีต่อมา ประกายเย็นเยียบสองสายก็พุ่งทะลวงออกมา!
พุ่งเข้าปะทะกับกระบี่ยาวเปลวเพลิงโดยตรง!
"ฉึก!" เสียงดังสนั่น พลังสองสายปะทะกันอย่างฉับพลัน!
เปลวเพลิงหายไปในพริบตา!
พร้อมกันนั้น ประกายเย็นเยียบทั้งสองสายก็เผยโฉมออกมาอย่างสมบูรณ์!
สิ่งที่ทำให้เย่เฉินประหลาดใจก็คือ มันคือดาบผ่ามังกร!
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ดาบผ่ามังกรพุ่งออกมาช่วยเขา!
ครั้งก่อนที่ช่วยเขา มันต้องรับแรงกระแทกอันมหาศาล จนหักสะบั้น!
ครั้งนี้ แม้จะหักไปแล้ว แต่จิตวิญญาณกระบี่ภายในดาบผ่ามังกรก็ยังคงยินดีที่จะปกป้องเขาจากทุกสิ่ง
มองดูดาบหักสองท่อนที่แทบจะกลายเป็นสีดำสนิทตรงหน้า เย่เฉินกำหมัดแน่น
กระบองสะกดวิญญาณก็ดี ดาบโพซวนก็ช่าง แม้ระดับของมันจะสูงกว่าดาบผ่ามังกร แต่ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา สิ่งเดียวที่เคยหลั่งเลือดและเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาด้วยกัน ก็มีเพียงมันเท่านั้น
คนมีวิญญาณ กระบี่ก็มีจิตวิญญาณเช่นกัน
และดาบผ่ามังกรก็เลือกเย่เฉินแล้ว
"เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะทำให้เจ้ากลับมาเป็นเหมือนเดิมให้ได้ ถึงขั้นทำให้เจ้ากลายเป็นกระบี่อันดับหนึ่งในใต้หล้าเลยล่ะ"
เย่เฉินเอ่ยเสียงเรียบ
เมื่อพูดจบ จู่ๆ เขาก็เงยหน้าขึ้น สายตาทะลวงผ่านประตูโลหิต ไปหยุดอยู่ที่ผู้อาวุโสเจิ้ง!
"ชีวิตของแก ยังไม่มีค่าเท่ากระบี่ของข้า ดาบผ่ามังกรถูกพวกแกเลือดพันธมิตรทำลาย เช่นนั้นวันนี้ ข้าก็จะทำลายกายเนื้อของแกซะ! ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม!"
(จบแล้ว)