บทที่ 575 - คนตระกูลจี้

บทที่ 575 - คนตระกูลจี้

ทั้งสองคนมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเสวี่ยเฟิงฮว๋าพากลุ่มคนจากเลือดพันธมิตรเดินออกจากห้องวีไอพีไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและรีบร้อน

วันนี้เลือดพันธมิตรแทบจะกลับไปมือเปล่า!

นอกจากได้สมุนไพรวิญญาณระดับกลางๆ มาสองสามต้นและของวิเศษธรรมดาๆ มาหนึ่งชิ้น เลือดพันธมิตรก็ไม่ได้อะไรอีกเลย

โอสถมายาสุญญะบรรพกาลที่พวกเขาหมายตาไว้? ในช่วงโค้งสุดท้ายก็ถูกเย่เฉินและเสิ่นสือซีชิงตัดหน้าไป!

เกราะหนังอันล้ำค่าที่พวกเขาหมายตาไว้ล่ะ? นั่นยิ่งเป็นแค่ของเหลือใช้ของเย่เฉิน แต่ถึงกระนั้น ท้ายที่สุดเลือดพันธมิตรก็ยังประมูลไม่ได้อยู่ดี

ส่วนคัมภีร์ยุทธ์ชั้นยอดเล่มหนึ่งในเวลาต่อมา? เลือดพันธมิตรเรียกได้ว่าทุ่มสุดตัว เสนอราคาไปถึงเจ็ดพันหินปราณ ทว่าสุดท้ายก็ยังถูกคนอื่นแย่งชิงไปด้วยราคาแปดพันหินปราณอยู่ดี!

คงพอนึกภาพออกว่า ตอนนี้คนของเลือดพันธมิตรกำลังรู้สึกเช่นไร!

จนกระทั่งกลุ่มของเสวี่ยเฟิงฮว๋าหายลับไปจากสายตา เย่เฉินจึงพาเสิ่นสือซีเดินออกจากห้องวีไอพี

ออกจากโถงประมูลอี้เป่า เย่เฉินและเสิ่นสือซีมุ่งตรงไปยังห้องประเมินราคาบนชั้นสอง

ไม่นาน เย่เฉินและเสิ่นสือซีก็ได้พบกับชายชราผู้ประเมินราคาให้พวกเขาอีกครั้ง

"ผู้อาวุโส พวกเรามาแล้ว!"

เมื่อเห็นชายชรา เย่เฉินก็ค้อมศีรษะทำความเคารพเล็กน้อย

"อืม! ไม่เลว หึหึ... ดูเหมือนว่าครั้งนี้พวกเจ้าจะได้กำไรมหาศาลเลยทีเดียว! นี่คือของที่พวกเจ้าประมูลมาได้และหินปราณจากการประมูลของพวกเจ้า"

เมื่อมองดูเย่เฉิน ชายชราก็ยิ้มพลางเอ่ยถาม

ภายใต้การจัดการของชายชรา การซื้อขายก็เสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว

งานประมูลอี้เป่าครั้งนี้ เสิ่นสือซีนำของประมูลออกสามชิ้น หักค่าธรรมเนียมแล้ว ได้รับหินปราณแปดร้อยเก้าสิบสามก้อน!

ซื้อโอสถมายาสุญญะบรรพกาลหนึ่งเม็ด ใช้จ่ายไปหนึ่งพันเจ็ดร้อยหินปราณ!

ส่วนทางด้านเย่เฉิน ประมูลเกราะหนังงูหลามคลั่งทมิฬระเบิด ได้มาสามพันห้าร้อยหินปราณ หักค่าธรรมเนียมแล้ว ท้ายที่สุดได้รับหินปราณมากกว่าสามพันก้อน! นี่นับว่าเป็นเงินจำนวนมหาศาลเลยทีเดียว ทว่า ท้ายที่สุดแล้ว เย่เฉินกลับได้รับหินปราณมาเพียงแค่ยี่สิบห้าก้อนเท่านั้น!

สาเหตุก็เพราะว่าในการประมูลหลังจากนั้น เย่เฉินได้เข้าร่วมประมูลจนได้เตาหลอมยา ดาบวิเศษ! และสมุนไพรวิญญาณ ของสามชิ้นนี้ ล้วนมีมูลค่ามหาศาล

เตาหลอมสมุนไพรร้อยวิถีเสียหายไปแล้ว ตอนนี้เขาต้องการเตาหลอมยาที่ทรงพลังกว่าเดิม

เตาหลอมที่ประมูลมาได้มีชื่อว่าเตาหลอมหนานหลิง

เล่าลือกันว่าเป็นของวิเศษที่นักพรตหนานหลิงใช้เมื่อพันปีก่อน

เย่เฉินไม่รู้จักนักพรตหนานหลิงอะไรนั่นหรอก แต่กลิ่นอายและระดับของเตาหลอมนั้นดีมาก ดีกว่าเตาหลอมสมุนไพรร้อยวิถีอย่างเทียบไม่ติด

เมื่อการส่งมอบเสร็จสิ้นและตรวจสอบจนแน่ใจ เย่เฉินก็เก็บของทั้งหมดเข้าอ้อมกอกโดยไม่เกรงใจ แล้วหันหลังเตรียมจะจากไป

"รบกวนทั้งสองท่านรอก่อน!"

ทว่า ยังไม่ทันที่เย่เฉินและเสิ่นสือซีจะก้าวพ้นประตูห้องประเมินราคา ชายชราก็เอ่ยรั้งไว้

"ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสมีเรื่องอันใดจะสั่งเสียรึ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา เย่เฉินก็เอ่ยถาม

"ข้ามีคำขอร้องที่ไม่บังควร ไม่รู้ว่าจะพูดออกไปดีหรือไม่" ชายชราหน้าแดงระเรื่อ

"ถ้าไม่พูด งั้นข้าไปล่ะ" เย่เฉินเอ่ยเสียงเรียบ

"ผู้ดูแลอี้เป่าเก๋อแห่งนี้ เคยติดค้างน้ำใจตระกูลจี้อยู่หนหนึ่ง และตอนนี้ มีคุณหนูตระกูลจี้ท่านหนึ่งสนใจพวกท่านทั้งสอง ไม่ทราบว่าท่านทั้งสองจะให้เกียรติไปร่วมพูดคุยกันที่ห้องรับรองด้านหลังได้หรือไม่?"

"ขอเพียงท่านยอมไป อี้เป่าเก๋อจะถือว่าติดค้างน้ำใจพวกท่านหนึ่งหน วันหน้า หากพวกท่านต้องการของสิ่งใดในอี้เป่าเก๋อ พวกเรายินดีจะช่วยต่อรองให้"

ชายชราเอ่ยอย่างเกรงใจ

"คุณหนูตระกูลจี้?"

เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา เย่เฉินและเสิ่นสือซีก็มองหน้ากัน ต่างเห็นความประหลาดใจในแววตาของอีกฝ่าย

เย่เฉินยิ่งรู้สึกประหลาดใจกว่า

คุณหนูตระกูลจี้? ใช่จี้ซือชิงหรือเปล่า? หรือว่าจะเป็นจี้หลิน?

การปลอมตัวของเขาถูกจับได้งั้นรึ?

ไม่สิ สองคนนั้นน่าจะกำลังฝึกฝนอยู่ในสำนัก ตอนนี้ไม่น่าจะออกมาได้

หรือว่าจะเป็นคนอื่นในตระกูลจี้?

ยังไงเสียตระกูลจี้แห่งคุนหลุนซวีก็เป็นตระกูลระดับท็อป มีสายเลือดสาขามากมาย

ตอนนี้ นางต้องการพบกับเขา? คงไม่ใช่เรื่องดีแน่!

เย่เฉินถึงกับใจหายวาบ สัญชาตญาณอันแรงกล้าบอกเย่เฉินว่า คุณหนูตระกูลจี้ที่ว่า น่าจะพุ่งเป้ามาที่เกราะหนังงูวิเศษที่เขาประมูลไป

"ข้าว่าช่างมันเถอะ! ประมูลจบแล้ว พวกเราไม่มีของวิเศษอะไรแล้ว! คุณหนูตระกูลจี้พบพวกเราไป ก็คงไม่ได้อะไรขึ้นมา วันนี้ พวกเรายังมีธุระสำคัญต้องไปทำ ขอตัวลา!"

หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เย่เฉินก็กล่าวออกมาตรงๆ

สิ้นคำพูด เขาก็พาเสิ่นสือซีทำท่าจะเดินออกไป

"พวกท่านนี่ใจร้อนเสียจริง ทำไม? กลัวว่าข้าจะกินพวกท่านเข้าไปรึไง? หรือว่ากลัวข้าจะปล้นฆ่าชิงทรัพย์ในอี้เป่าเก๋อ? เรื่องนี้พวกท่านวางใจได้ อี้เป่าเก๋อทำการค้าด้วยความซื่อสัตย์ ไม่หลอกลวงเด็กและคนชรา ไม่อย่างนั้นจะสืบทอดมาได้นับพันหมื่นปีได้อย่างไร อย่าว่าแต่หัวเซี่ยเลย ต่อให้อยู่ในคุนหลุนซวี ก็คงไม่มีที่ไหนปลอดภัยไปกว่าอี้เป่าเก๋ออีกแล้ว!"

น่าเสียดาย ที่ความคิดอยากจะรีบจากไปของเย่เฉินและเสิ่นสือซี ถูกกำหนดมาให้ต้องล้มเหลว

ขณะที่เย่เฉินและเสิ่นสือซีหันหลังกลับ ประตูห้องประเมินราคาก็เปิดออกอีกครั้ง หญิงสาวรูปร่างอรชรอ้อนแอ้นผู้หนึ่งเดินเข้ามาจากด้านนอก!

หญิงสาวนางนี้ดูผิวเผิน อายุราวยี่สิบต้นๆ ผิวพรรณผุดผ่องดุจหยก ดวงตาสุกสกาวดั่งดวงจันทร์ รูปร่างบอบบาง เรือนผมสีดำขลับมวยเป็นเกลียวอยู่บนศีรษะ ปล่อยสยายเคลียประบ่า ประดับประดาด้วยเครื่องประดับที่ประณีตงดงามทว่าไม่ดูฉูดฉาดจนเกินไป!

ในตอนนี้ หญิงสาวสวมชุดกระโปรงยาวพลิ้วไหวสีเขียวมรกต ข้อมือสวมสร้อยข้อมือสุดประณีต ที่เอวผูกถุงหอมปักลายด้วยด้ายสีเงิน!

เมื่อเข้ามาในห้อง หญิงสาวก็จ้องมองเย่เฉินและเสิ่นสือซีด้วยความอยากรู้อยากเห็น ดวงตากลมโตกลอกกลิ้งไปมา ราวกับกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง ท่วงท่าโดยรวมให้ความรู้สึกถึงความมีชีวิตชีวาและปราดเปรียว

ต้องยอมรับว่า เมื่อแรกเห็นหญิงสาวผู้นี้ เย่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะตาลุกวาว

น่าเสียดาย ที่ไม่ใช่งจี้หลิน และยิ่งไม่ใช่จี้ซือชิง

แต่พอมองดูรูปร่างหน้าตาแล้ว กลับคล้ายคลึงกับจี้ซือชิงอยู่หลายส่วน

หากเทียบเรื่องรูปโฉม หญิงสาวผู้นี้แม้งดงาม แต่กลับด้อยกว่าจี้ซือชิงไม่ใช่น้อยเลยทีเดียว

"เจ้าคือคุณหนูตระกูลจี้งั้นรึ?"

เมื่อได้สติกลับมา เย่เฉินก็เอ่ยถาม

"คิกคิก... เจ้าว่าไงล่ะ?"

หญิงสาวกะพริบตาอย่างขี้เล่นพลางถามกลับ

ทุกท่วงท่า ล้วนเต็มไปด้วยกลิ่นอายความสูงศักดิ์ แฝงความยั่วยวนที่ดูขัดกับอายุของนางอย่างประหลาด

"ไม่ทราบว่าเจ้าตามหาพวกข้าสองคน มีธุระอันใดจะสั่งเสีย?"

เย่เฉินขมวดคิ้ว พลางเอ่ยถาม

"เจ้านี่ช่าง... ไม่มีธุระแล้วมาหาเจ้าไม่ได้หรือไง?"

หญิงสาวยิ้มตาหยีพลางกล่าว

"หากไม่มีธุระใด พวกข้าสองคนก็ขอตัวก่อนล่ะ!"

เย่เฉินเอ่ยเสียงเย็น

สตรีผู้นี้ต้องมีแผนการแอบแฝงแน่ ขืนอยู่ที่นี่ต่อไป คงไม่ใช่เรื่องดี!

ไม่รู้ว่าทำไม หญิงสาวที่ดูเผินๆ เหมือนจะไร้พิษสงผู้นี้ แต่เย่เฉินกลับรู้สึกกังวลอยู่ลึกๆ สตรีผู้นี้ คงไม่ธรรมดาแน่!

ความสัมพันธ์ในตระกูลจี้นั้นซับซ้อน เขาจะไม่มีทางเอาใจใส่ความรู้สึกของอีกฝ่ายเพียงเพราะเขามีความรู้สึกดีๆ ต่อจี้ซือชิงและจี้หลินหรอกนะ

เย่เฉินตั้งใจจะรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

"เจ้านี่น่าเบื่อจริงๆ! เอาล่ะ ข้าไม่อ้อมค้อมแล้ว เกราะหนังงูหลามคลั่งทมิฬระเบิดนั่น เป็นของเจ้าใช่ไหม? ไม่รู้ว่าเจ้ายังมีเส้นเอ็นของงูหลามคลั่งทมิฬระเบิดอยู่อีกหรือเปล่า? ข้ารู้นะ ว่างูวิเศษที่กำลังจะกลายร่างเป็นมังกรเจียวหลงตัวนั้น นอกจากเกราะหนังแล้ว ยังมีเส้นเอ็นที่ล้ำค่ายิ่งกว่า หากเจ้ามี ข้ายินดีซื้อในราคาสูง! ราคา เจ้าเสนอมาได้เลย!"

เมื่อเห็นเย่เฉินไม่มีทีท่าอยากจะสนทนาด้วย หญิงสาวก็เบ้ปาก เผยให้เห็นท่าทางเกียจคร้าน หันไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ แล้วเอ่ยถามเย่เฉินตรงๆ

(จบแล้ว)