บทที่ 208 - ผู้ตามจีบคุชินะจากตระกูลอุจิวะ

บทที่ 208 - ผู้ตามจีบคุชินะจากตระกูลอุจิวะ

โดโรโระ: "อะไรหรอ"

ฉันคือนักโบราณคดีจริงๆ นะ: "มีอะไรหรอ"

คุณผู้ดูแลแสนสวย: "เกิดอะไรขึ้น"

เสี่ยวไป๋: "เป็นอะไรไป"

กู้ฉางเซิง: "คุชินะ เธอเป็นอะไรไป"

มะเขือเทศน้อย: "มีคนบ้าคนหนึ่งในโรงเรียนนินจาเอาแต่พยายามจะเข้ามาใกล้ชิดฉัน แถมยังมั่นหน้าสุดๆ น่ารำคาญเป็นบ้าเลย"

กู้ฉางเซิง: "สถานการณ์เป็นยังไง ใช่คลื่นลูกใหม่ของหมู่บ้านหรือเปล่า"

แมวส้มหนึ่งตัว: "ไม่น่าจะใช่นะ"

กู้เทียนเดาว่าไม่น่าจะใช่

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น มินาโตะคงไม่ใช่คนบ้าแน่ๆ เขาคงไม่พยายามเข้าหาคุชินะตลอดเวลาแบบนั้น

อีกอย่าง แม้ว่ามินาโตะจะเป็นอัจฉริยะจากชนชั้นคนธรรมดา แต่เขาก็ไม่ได้มั่นหน้าหรือหลงตัวเอง กลับกันเขายังถ่อมตัวมากๆ ด้วยซ้ำ

มะเขือเทศน้อย: "นามิคาเสะ มินาโตะหรอ ไอ้หัวเม่นผมทองนั่นน่ะนะ ไม่ใช่เขาหรอก เป็นอีกคนหนึ่ง คนในตระกูลอุจิวะต่างหาก"

กู้ฉางเซิง: "คนในตระกูลอุจิวะงั้นหรอ"

แมวส้มหนึ่งตัว: "ใครกัน"

น้องแมวส้มรู้สึกงุนงงเล็กน้อย

ในช่วงเวลานี้ ไม่น่าจะมีคนในตระกูลอุจิวะตามจีบคุชินะเลยนะ

ส่วนกู้เทียนกลับมีความคิดแปลกๆ ผุดขึ้นมา สีหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนไปเป็นประหลาดใจ

กู้ฉางเซิง: "คุชินะ ใจเย็นๆ ค่อยๆ เล่ามา"

มะเขือเทศน้อย: "ได้สิ"

คุชินะสงบสติอารมณ์ลงเล็กน้อย แล้วค่อยๆ เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงสองวันที่ผ่านมาให้เพื่อนๆ ในกลุ่มฟัง

ที่แท้เมื่อไม่นานมานี้ ในชั้นเรียนที่คุชินะเรียนอยู่ มีเด็กหนุ่มตระกูลอุจิวะคนหนึ่งชื่อ อุจิวะ เทียน ซึ่งเดิมทีมีพรสวรรค์ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่จู่ๆ ก็เบิกเนตรวงแหวนได้จากอุบัติเหตุบางอย่าง

ต้องเข้าใจก่อนว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ระหว่างแคว้นฮิกับแคว้นอื่นๆ ไม่ค่อยดีนัก และโรงเรียนนินจาก็ไม่ได้เป็นเหมือนในยุคหลังๆ ที่เรียนแค่สามปีก็จบการศึกษา เด็กเข้าเด็กออกเป็นว่าเล่น

การที่จะเบิกเนตรวงแหวนได้ในวัยนี้ ต่อให้อยู่ในตระกูลอุจิวะที่เต็มไปด้วยอัจฉริยะ ก็ยังถือว่าเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง

ตั้งแต่นั้นมา นิสัยของอุจิวะ เทียน ก็เปลี่ยนจากที่เคยเงียบขรึมและรู้สึกต่ำต้อยกลายเป็นคนโอ้อวดกร่างไปทั่ว เมื่อเผชิญหน้ากับการกลั่นแกล้งจากคนในตระกูล เขาก็สามารถสวนกลับไปได้โดยตรง ไม่ต้องทนยอมเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

เพียงชั่วข้ามคืน ชื่อเสียงของอุจิวะ เทียน ก็โด่งดังไปทั่วโรงเรียนนินจา และได้รับสมญานามว่าเป็นอัจฉริยะ

แต่เดิมคุชินะก็ไม่ได้สนใจอะไร

ท้ายที่สุดด้วยพลังของเธอในตอนนี้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เธอผ่านสถานการณ์ใหญ่ๆ มาตั้งหลายครั้ง ถ้าต้องสู้กันจริงๆ เธอมือเดียวก็อัดไอ้เด็กเมื่อวานซืนคนนี้ได้สบายๆ

อัจฉริยะงั้นหรอ อัจฉริยะส้นตีนน่ะสิ

แต่ทว่า การที่คุชินะไม่สนใจ ไม่ได้หมายความว่าอุจิวะ เทียน จะไม่สนใจ

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา อุจิวะ เทียน พยายามจะขอย้ายมานั่งข้างๆ เธอให้ได้ คุชินะไม่ยอม เขาก็ยังพยายามจะคืบหน้าต่อไปอีก

สุดท้ายคุชินะทนไม่ไหว ต้องไปหาตาแก่รุ่นที่สาม เรื่องถึงได้สงบลง

แต่ถึงกระนั้นอุจิวะ เทียนก็ยังไม่ยอมแพ้ ทั้งมื้อเที่ยงมื้อเย็นเขาจะเอาข้าวกล่องที่ทำเองมาให้เธอ พร้อมกับโม้ว่ามันอร่อยมากๆ

ถึงแม้ว่าคุชินะจะไม่เคยมองและเททิ้งทุกครั้ง แต่เขาก็ยังคงส่งมาให้เธออย่างต่อเนื่อง

คุชินะรู้สึกรำคาญจนทนไม่ไหว

ดังนั้นเธอเลยตัดสินใจไม่ไปโรงเรียนนินจา แล้วไปหาตาแก่รุ่นที่สามเพื่อขอสอบจบการศึกษาล่วงหน้า

ยังไงด้วยฝีมือของเธอตอนนี้ก็เพียงพออยู่แล้ว ที่ยังทนเรียนอยู่ในโรงเรียนนินจาต่อไปก็แค่หวังว่าจะได้เรียนวิชานินจาเพิ่มเติม และสนุกกับบรรยากาศการเรียนร่วมกับเพื่อนๆ เท่านั้นเอง

ในเมื่อมันน่ารำคาญขนาดนี้ งั้นก็ออกเลยดีกว่า

แต่ทว่า

เรื่องที่ทำให้คุชินะแทบจะเป็นบ้าก็เกิดขึ้น

เมื่อไม่นานมานี้ อุจิวะ เทียนเห็นเธอ เขาถึงกับใช้วิชานินจาและความได้เปรียบของเนตรวงแหวนแอบตามเธอจนรู้ว่าบ้านเธออยู่ที่ไหน

ตอนนั้นคุชินะมัวแต่คุยกับเพื่อนๆ ในกลุ่มอยู่พอดี ถ้าขืนเธอจับได้ล่ะก็ เธอจะตบหัวมันให้หลุดกระเด็นเลยคอยดู

หลังจากนั้น ไอ้หมอที่ชื่ออุจิวะ เทียนก็เริ่มเดินหน้าจีบเธออย่างหนักหน่วงและโจ่งแจ้งยิ่งกว่าเดิม

ต่างจากการแอบตามในโรงเรียน พอคุชินะไม่ไปโรงเรียน เขากลับยิ่งทำตัวหนักข้อขึ้น

เรื่องนี้ทำให้คุชินะอยากจะทุบไอ้หมอนี่ให้ตายวันละหลายๆ รอบ

เมื่อกี้เธอแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

มะเขือเทศน้อย: "น้องแมวส้ม นายรู้จักไอ้คนที่ชื่ออุจิวะ เทียนบ้างไหม มีวิธีหาจุดอ่อนแล้วไล่มันไปให้พ้นๆ หรือเปล่า ฉันจะทนไม่ไหวแล้วนะ"

แมวส้มหนึ่งตัว: "ในต้นฉบับนารูโตะไม่น่าจะมีคนชื่ออุจิวะ เทียนนะ"

กู้ฉางเซิง: "ฉันพอจะเดาออกแล้วล่ะ"

แมวส้มหนึ่งตัว: "ฉันก็ด้วย"

มะเขือเทศน้อย: "อึ้งไปเลย"

โดโรโระ: "ท่านเทพทั้งสอง มีอะไรในใจก็พูดออกมาเถอะ อย่าปล่อยให้พวกเราสงสัยแบบนี้สิ"

ฉันคือนักโบราณคดีจริงๆ นะ: "+1"

สตาร์กหล่ออันดับหนึ่ง: "ฉันก็ชักจะสงสัยแล้วสิ ทำไมถึงมีคนหน้าหนาขนาดนี้ได้นะ หรือเขาคิดว่าตัวเองมีเสน่ห์เทียบเท่าฉัน จนทำให้ผู้หญิงทุกคนหลงใหลได้หรอ"

อิซุมิ ชินอิจิ: "ลุงไม่ได้ดำน้ำไปแล้วหรอ แถมคนที่หน้าหนาที่สุดในนี้ก็คือลุงนั่นแหละ"

ราชินีน้ำแข็งซาดิสต์: "ก่อนหน้านี้มีคนบอกว่าโทนี สตาร์กเป็นคนหน้าหนา ฉันยังไม่เชื่อเลย แต่ตอนนี้ฉันเชื่อแล้ว"

UMR: "ฉันว่าผู้หญิงในกลุ่มเราคงไม่มีใครชายตามองลุงโทนีหรอกนะ"

อิซุมิ ชินอิจิ: "เป็นไปไม่ได้น่า เป็นไปไม่ได้หรอก คงไม่มีใครชอบลุงโทนีจริงๆ หรอกมั้ง"

หลินเฟิ่งเจียว: "ฉันกลับคิดว่านิสัยแบบคุณโทนีก็น่าคบดีนะ มองโลกในแง่ดี แล้วก็สร้างบรรยากาศเก่งด้วย"

อิซุมิ ชินอิจิ: "เขียนว่ามองโลกในแง่ดี แต่อ่านว่าหน้าด้านหน้าทน"

สตาร์กหล่ออันดับหนึ่ง: "เครื่องหมายคำถาม"

สตาร์กหล่ออันดับหนึ่ง: "พวกนายไม่เข้าใจเหตุผลที่ฉันพูดออกมาหรือไง ช่วยจับประเด็นให้มันถูกจุดหน่อยได้ไหม"

โทนีถูกรุมด่าจนต้องออกมาบ่นว่าตัวเองรู้สึกเสียหน้าจริงๆ

กู้ฉางเซิง: "แฮ่มๆ"

กู้ฉางเซิง: "@แมวส้มหนึ่งตัว ส่งพร้อมกันไหม"

แมวส้มหนึ่งตัว: "โอเค"

กู้ฉางเซิง แมวส้มหนึ่งตัว: "ไอ้คนที่ชื่ออุจิวะ เทียนนั่น น่าจะเป็นผู้ทะลุมิติ หรือไม่ก็ผู้เวียนว่ายตายเกิด"

ความจริงแล้วตอนที่กู้เทียนได้ยินชื่อ อุจิวะ เทียน เขาก็พอจะนึกอะไรออกแล้ว

อุจิวะ เทียน

ชื่อนี้มันโหลสุดๆ ไปเลย แถมจู่ๆ ก็กลายเป็นอัจฉริยะแล้วเบิกเนตรได้อีก แบบนี้มันฟันธงได้เลยว่าเป็นผู้ทะลุมิติชัวร์ๆ

คุชินะไม่รู้เรื่องนี้ ไม่งั้นคงรู้สึกว่ามันโคตรจะบ้าบอ

ท้ายที่สุดแล้วแอดมินหลินชิวชิวก็ไม่ได้อธิบายเนื้อเรื่องที่เกี่ยวกับคุชินะเป็นพิเศษเพราะเธอไม่รู้ ส่วนน้องแมวส้มก็คิดว่าเรื่องราวต่างๆ ของคุชินะไม่น่าจะมีปัญหาอะไรแล้วก็เลยไม่ได้พูดถึงเป็นพิเศษ

นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้คุชินะคิดว่าอุจิวะ เทียนเป็นตัวละครในต้นฉบับ แถมยังพยายามจะถามน้องแมวส้มว่ามีจุดอ่อนอะไรในเนื้อเรื่องที่จะใช้จัดการเขาให้เด็ดขาดได้บ้าง

มะเขือเทศน้อย: "ผู้ทะลุมิติหรอ"

[จบแล้ว]