บทที่ 110 - หูเจี๋ยผู้เย้ายวน

บทที่ 110 - หูเจี๋ยผู้เย้ายวน

★★★★★

"คอมเมนต์บน ใจกล้ามากนะที่ไม่กลัวไปเสียเที่ยว เกิดผักของเถ้าแก่หวงลดราคาแล้วคุณภาพลดตามไปด้วย นายก็ไปเก้อเลยนะ"

ท่ามกลางอิโมจิยกนิ้วโป้ง ก็มีชาวเน็ตคนหนึ่งคอมเมนต์แทรกขึ้นมา

"มันก็เป็นไปได้แหละ แต่ฉันคิดว่าโอกาสเป็นแบบนั้นมันน้อยมาก ก็เลยลองเสี่ยงดู แล้วผลก็คือฉันเดาถูก"

ชาวเน็ตคนเดิมตอบกลับในไลฟ์สด

"ลดราคาแต่คุณภาพไม่ลดจริงๆ ค่ะ ใครอยู่อำเภอหวงต้องรีบจัดเลยนะคะ"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์เห็นคำถามในไลฟ์สด ก็เลยยิ้มและตอบเพื่อคอนเฟิร์ม

พอได้ยินคำยืนยันจากเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ ชาวเน็ตชาวอำเภอหวงหลายคนก็เริ่มขยับตัวทันที

ผักพรีเมียมราคาถูกลงแล้ว

พวกเขาอยากจะลิ้มรสชาติของผักพรีเมียมที่กำลังเป็นกระแสดูสักครั้ง

...

ผลลัพธ์ที่ตามมาก็คือ หลังจากลูกค้าเก่าซื้อผักกันเสร็จ แถวหน้าร้านผักโหย่วเจี้ยนก็ไม่ได้สั้นลงเลย แต่กลับยาวขึ้นกว่าเดิมเสียอีก

...

"ที่รัก ดูสิ แถวหน้าร้านเสี่ยวหยวนยาวกว่าเดิมอีกนะเนี่ย"

ช่วงที่ว่างจากลูกค้า หยางซู่ชี้ให้ซุนเซียงดูแถวอันยาวเหยียดหน้าร้านผักโหย่วเจี้ยนด้วยความตื่นเต้น

"เห็นแล้วๆ"

ซุนเซียงปาดเหงื่อบนหน้าผากพลางส่งยิ้มให้หยางซู่

การยอมควักกระเป๋าจ่ายแพงเพื่อซื้อร้านข้างๆ แล้วปล่อยเช่าให้หวงหยวนในราคาถูก

การตัดสินใจครั้งนี้ก็ถือเป็นการเดิมพันสำหรับซุนเซียงเหมือนกัน

ถึงแม้เธอจะเชื่อมั่นว่าหวงหยวนมีโอกาสประสบความสำเร็จสูง แต่ตราบใดที่ยังไม่เห็นผลลัพธ์ ทุกอย่างก็สามารถพลิกผันได้เสมอ

ลึกๆ แล้วซุนเซียงเองก็แบกรับความกดดันเอาไว้ไม่น้อย เพราะเงินที่เอาไปซื้อร้านก็คือหยาดเหงื่อแรงกายที่เธอและสามีช่วยกันเก็บหอมรอมริบมาหลายปี

ถ้าเดิมพันครั้งนี้พลาด ถึงจะไม่ถึงขั้นหมดเนื้อหมดตัว แต่ก็คงสาหัสเอาการ

พอเห็นสถานการณ์ในตอนนี้ ซุนเซียงก็รู้สึกโล่งใจเป็นปลิดทิ้ง

ดูจากปริมาณลูกค้าหน้าร้านผักโหย่วเจี้ยนในวันนี้ ขอแค่หวงหยวนมีผักส่งขายสม่ำเสมอ การที่ร้านนี้จะโด่งดังก็เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

ถ้าร้านผักโหย่วเจี้ยนรุ่งเรือง

ร้านเนื้อโหย่วเจี้ยนที่อยู่ติดกันก็ย่อมได้อานิสงส์ไปด้วยแน่นอน

ซุนเซียงเริ่มวาดฝันถึงกิจการของร้านเนื้อโหย่วเจี้ยนในวันที่ร้านผักโหย่วเจี้ยนโด่งดังถึงขีดสุด

...

บริเวณทางเข้าตลาดสดชุนฮว๋า

ประตูรถบ้านที่จอดอยู่ริมถนนเปิดออก หูเจี๋ยที่ผ่านการแปลงโฉมมาอย่างพิถีพิถันก้าวลงมาจากรถ

คนที่เดินผ่านไปมาบริเวณนั้นต่างก็ต้องเหลียวมองหูเจี๋ยกันเป็นตาเดียว

ตอนนี้หูเจี๋ยอยู่ในร่างของหญิงสาวเต็มตัว ด้วยฝีมือการแต่งหน้าขั้นเทพ หูเจี๋ยกลายเป็นหญิงสาววัยแรกรุ่น รูปร่างเย้ายวนชวนมอง ใบหน้าสวยหวานสะกดทุกสายตา

พอเห็นปฏิกิริยาของคนรอบข้าง หูเจี๋ยก็แอบยกมือป้องปากหัวเราะเบาๆ ผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังเดินผ่านถึงกับมองจนเคลิ้ม เกือบจะเดินชนต้นไม้เข้าให้แล้ว

พอเห็นแบบนั้น หูเจี๋ยก็ยิ่งเพิ่มจริตความเย้ายวนเข้าไปอีกขณะเดินเข้าสู่ตลาดสด ระหว่างทางก็มีผู้ชายหลายคนที่ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะเข้าตลาด แต่พอเห็นหูเจี๋ยก็ยอมเปลี่ยนทิศทางเดินตามเข้าไปดื้อๆ

หูเจี๋ยแอบสังเกตเห็นเหตุการณ์พวกนี้ด้วยหางตา ทำให้เขายิ่งมั่นใจในภารกิจบุกร้านผักโหย่วเจี้ยนครั้งนี้มากขึ้นไปอีก

ไม่เสียแรงที่ก่อนมาอำเภอหวง เขาอุตส่าห์ทุ่มเทเวลาศึกษาท่าทางและการเดินของผู้หญิงมาอย่างดี ดูสิ ขนาดผู้ชายพวกนั้นยังหลงเสน่ห์เขาจนหัวปักหัวปำ

หูเจี๋ยไม่เชื่อหรอกว่าจัดเต็มขนาดนี้แล้ว เถ้าแก่หวงจะยังจำเขาได้อีก

หูเจี๋ยเดินสับส้นสูงด้วยท่วงท่าสุดเซ็กซี่มุ่งหน้าไปยังร้านผักโหย่วเจี้ยนด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

ขอแค่ซื้อผักจากร้านนี้ได้ ภารกิจเยือนอำเภอหวงของเขาก็จะถือว่าสำเร็จลุล่วงอย่างงดงาม

ตอนนี้ความมั่นใจของหูเจี๋ยพุ่งสูงปรี๊ดพอๆ กับดีกรีความเซ็กซี่ของเขานั่นแหละ

...

แต่พอหูเจี๋ยเดินมาถึงหน้าร้านผักโหย่วเจี้ยน ดวงตากลมโตคู่สวยก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

เมื่อเห็นแถวอันยาวเหยียดหน้าร้าน ในหัวของหูเจี๋ยก็มีแต่คำว่า 'นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน' ผุดขึ้นมา

เขาจำได้แม่นว่าตอนที่เขาเดินออกมา คนหน้าร้านมันไม่ได้เยอะขนาดนี้นี่นา

หูเจี๋ยกะไว้ว่าพอแปลงโฉมเสร็จแล้วกลับมา คนก็น่าจะซาหรือไม่มีแล้ว เขาจะได้ซื้อผักแล้วชิ่งกลับทันที

แต่ไหงแถวตอนนี้มันดันยาวกว่าตอนแรกที่เขามาต่อคิวซะอีกเนี่ย

หลังจากยืนงงอยู่พักหนึ่ง หูเจี๋ยก็ปะติดปะต่อเรื่องราวได้

สงสัยไลฟ์สดของสตรีมเมอร์เสี่ยวเฉียวคงเรียกคนมาที่ร้านนี้แน่ๆ

เมื่อเดาเหตุการณ์ได้ หูเจี๋ยก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องเดินไปต่อท้ายแถวอย่างสงบเสงี่ยม

ก็หูเจี๋ยยังจำภาพชายร่างยักษ์ที่ยืนคุมคิวหน้าร้านได้ติดตา

ขืนไปมีเรื่อง เขาไม่มีทางสู้พี่เบิ้มคนนั้นได้แน่ๆ

"พี่น้องทั้งหลาย ดูเหมือนร้านเถ้าแก่หวงจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลยนะเนี่ย แต่มันก็ดีไปอย่าง ยิ่งคนเยอะ เถ้าแก่หวงก็ยิ่งไม่ทันสังเกตเห็นผม โอกาสสำเร็จก็ยิ่งสูงปรี๊ดเลยล่ะ"

ระหว่างเดินไปต่อคิว หูเจี๋ยก็แอบกระซิบเบาๆ

ตามตัวเขามีกล้องจิ๋วซ่อนอยู่หลายตัว เพื่อเก็บบันทึกภาพตอนแปลงโฉมเป็นผู้หญิงไว้ทุกซอกทุกมุม เอาไว้ใช้ตอนตัดต่อคลิปนั่นแหละ

หูเจี๋ยยืนต่อคิวอยู่ท้ายแถวอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว

แต่พอหยุดยืนได้แป๊บเดียว เขาก็สัมผัสได้ถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมา

แน่นอนว่าหูเจี๋ยแอบภูมิใจอยู่ลึกๆ

ยิ่งมีคนมองมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแปลกราบว่าการแต่งหญิงของเขาแนบเนียนและประสบความสำเร็จมากเท่านั้น

...

"ฟู่"

หูเจี๋ยเป่าปากระบายลมหายใจ เมื่อในที่สุดก็ขยับมาจนเกือบจะถึงหน้าร้านผักโหย่วเจี้ยน

เขาได้ลิ้มรสความรู้สึกของการเป็นสาวสวยแบบจัดเต็มก็คราวนี้แหละ

ระหว่างที่ต่อคิว เขาไม่ได้โดนแค่สายตาแทะโลม แต่ยังมีผู้ชายเดินเข้ามาแจกขนมจีบตั้งหลายคน

ตอนแรกหูเจี๋ยก็ตื่นเต้น ลองคุยเล่นไปสองสามประโยค แต่หลังๆ ชักจะเยอะเกิน เขาเลยเชิดใส่และปฏิเสธไปทั้งหมด

...

เมื่อลูกค้าคนก่อนหน้าเดินออกจากร้าน หูเจี๋ยก็เดินกรีดกรายเข้าไปในร้านด้วยท่วงท่าสุดยั่วยวน

ทุกย่างก้าวของหูเจี๋ย ดึงดูดสายตาหลายคู่ให้มองตามเป็นตาเดียว

สายตาพวกนั้นราวกับถูกเชื่อมติดไว้กับร่างของหูเจี๋ยเลยทีเดียว

ตอนที่หูเจี๋ยเดินผ่านประตูร้าน ขนาดผังเหมินยังอดไม่ได้ที่จะต้องเหลียวมอง

ต้องยอมรับเลยว่าหูเจี๋ยในร่างหญิงสาวนั้นดูเซ็กซี่และยั่วยวนแบบสุดๆ

หูเจี๋ยขยิบตาปิ๊งๆ ให้ผังเหมินทีหนึ่ง ก่อนจะบิดสะโพกเดินเข้าไปในร้าน

ผังเหมินที่ยืนเฝ้าประตูอยู่ถึงกับอึ้ง ก่อนจะหลุดหัวเราะ 'แหะๆ' ออกมาเหมือนคนบ้า

สาวสวยระดับนางฟ้ามาขยิบตาให้แบบนี้ หรือว่าเธอจะปิ๊งเขาเข้าให้แล้ว

ผังเหมินเริ่มมโนไปไกล

เขาตั้งใจว่าเดี๋ยวรอร้านปิด จะลองไปปรึกษาอาจารย์ดูว่าเขาควรจะหาโอกาสไปสารภาพรักกับสาวสวยคนนี้ดีไหม

ส่วนเรื่องที่ว่าสาวสวยคนนี้อาจจะมาซื้อผักแค่ครั้งเดียวแล้วหายไปเลยน่ะเหรอ

ผังเหมินไม่เคยกังวลเรื่องนั้นเลยสักนิด

ใครก็ตามที่ได้ลองชิมผักพรีเมียมไปแล้ว ไม่มีทางต้านทานความอร่อยของมันได้หรอก ยังไงก็ต้องกลับมาซื้อซ้ำแน่นอน

เพราะฉะนั้น เขาต้องได้เจอสาวสวยคนนี้อีกแน่ๆ

แต่เขาต้องใจเย็นๆ ไว้ก่อน ขืนวู่วามเดี๋ยวไก่ตื่นหมด

ผังเหมินแอบวางแผนในใจ

[จบแล้ว]