บทที่ 50 - ตัดต่อวิดีโอตัวที่สองเสร็จสิ้น
บทที่ 50 - ตัดต่อวิดีโอตัวที่สองเสร็จสิ้น
บทที่ 50 - ตัดต่อวิดีโอตัวที่สองเสร็จสิ้น
★★★★★
"เสี่ยวเฉียว เธอแน่ใจนะ"
เมื่อได้ยินน้ำเสียงแฝงความนัยของหยางหลินที่ดังลอดมาจากนอกประตู
จู่ๆ สมองของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็สว่างวาบขึ้นมา
เธอนึกเรื่องสำคัญเรื่องนั้นออกแล้ว
ผักพรีเมียม
มื้อเที่ยงของพวกเธอวันนี้ก็คือผักพรีเมียมไงล่ะ
พอคิดได้แบบนั้น เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็รู้สึกได้เลยว่าต่อมน้ำลายในปากกำลังทำงานอย่างหนัก
ต่อให้ต้องอดข้าวอย่างอื่นก็ช่างมันเถอะ แต่ผักพรีเมียมจานนี้เธอจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด
"ไม่แน่ใจแล้ว ยัยหลิน ห้ามกินผักในส่วนของฉันเด็ดขาดเลยนะ"
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ตะโกนบอกหยางหลินพลางรีบกดเซฟวิดีโอและฟุตเทจในคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว
หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็พุ่งพรวดออกจากห้องด้วยความเร็วแสง
กินผักพรีเมียมให้เสร็จก่อนแล้วค่อยกลับไปตัดต่อวิดีโอต่อก็ยังไม่สาย
...
ทันทีที่พุ่งตัวออกจากห้องมา เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็เห็นหยางหลินยืนส่งยิ้มอยู่ข้างโต๊ะอาหาร
บนโต๊ะมีผัดผักพรีเมียมใส่กระเทียมสีเขียวมรกตน่ากินวางอยู่สองจานคู่กับข้าวสวยร้อนๆ สองถ้วย
"ยัยหลิน งั้นฉันไม่เกรงใจล่ะนะ"
พูดจบเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างโต๊ะอาหาร
เธอกะจะรีบกินให้เสร็จจะได้รีบกลับไปปั่นวิดีโอต่อ
ผักใบเขียวกรอบอร่อยสดชื่นกินคู่กับข้าวสวยร้อนๆ ทำเอาเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์เคลิบเคลิ้มไปกับรสชาติอันแสนวิเศษ
กินผักสลับกับข้าวสวยคำแล้วคำเล่า รสชาติมันช่างอร่อยจนหยุดกินไม่ได้เลยจริงๆ
...
หลังจากกินมื้อเที่ยงและพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็กลับเข้าห้องไปลุยงานตัดต่อวิดีโอต่อ
เมื่อเปิดคอมพิวเตอร์และมองดูฟุตเทจที่เรียงรายอยู่ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็รู้สึกเหมือนไอเดียมันพรั่งพรูออกมาราวกับสายน้ำ เธอจึงจมดิ่งเข้าสู่โลกของการตัดต่อวิดีโอไปอย่างรวดเร็ว
...
เวลาสี่โมงครึ่งตอนเย็น
เมื่อมองดูวิดีโอที่ตัดต่อเสร็จสมบูรณ์ในคอมพิวเตอร์ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็ยังแอบรู้สึกเหลือเชื่ออยู่เหมือนกัน
เธอไม่คิดเลยว่าตัวเองจะสามารถปั่นงานตัดต่อได้เสร็จรวดเร็วขนาดนี้
ที่สำคัญคือหลังจากได้กินผัดผักพรีเมียมใส่กระเทียมในมื้อเที่ยงไป เธอก็รู้สึกว่าไอเดียมันแล่นฉิวตลอดเวลาที่นั่งตัดต่อวิดีโอ ทำให้เธอสามารถตัดต่อคลิปนี้จนเสร็จสมบูรณ์ได้แบบรวดเดียวจบ
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์คลิกเปิดดูวิดีโอที่ตัดต่อเสร็จแล้วด้วยความรู้สึกตื่นเต้นปนลุ้นระทึก
เธออยากจะรู้ว่าผลงานที่เธอลุยทำแบบรวดเดียวจบมันจะออกมาดูดีขนาดไหน
หลังจากดูจบไปหนึ่งรอบ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็กดดูซ้ำอีกรอบทันที
ผลลัพธ์ของวิดีโอตัวนี้มันออกมาดูดีกว่าที่เธอคาดหวังเอาไว้เสียอีก
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์คลิกเข้าไปดูคลิปเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดตัวแรก ยอดวิวตอนนี้พุ่งทะลุยี่สิบล้านวิวไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์เลื่อนหาคอมเมนต์หนึ่งในช่องแสดงความคิดเห็น
"ทำไมทุกคนถึงคิดว่าคลิปนี้เป็นการแสดงล่ะ ทำไมมันจะเป็นเรื่องจริงไม่ได้"
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ตั้งใจจะปักหมุดคอมเมนต์นี้เอาไว้ แล้วรอให้กระแสพูดคุยมันจุดติดขึ้นมาสักพัก จากนั้นค่อยปล่อยวิดีโอตัวที่สองตามไป
แบบนี้วิดีโอตัวที่สองก็จะสามารถรับไม้ต่อจากกระแสความฮอตของวิดีโอตัวแรกได้อย่างสมบูรณ์แบบ
แต่ในจังหวะที่เมาส์กำลังจะคลิกปุ่มปักหมุด จู่ๆ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็เกิดลังเลขึ้นมา
ถ้าเธอปักหมุดคอมเมนต์นี้ เธอก็ต้องปล่อยวิดีโอตัวที่สองตามออกไปภายในระยะเวลาที่กำหนด
แบบนี้ถึงจะเรียกกระแสได้อย่างเต็มที่
แต่ในวินาทีที่กำลังจะคลิกเมาส์ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์กลับเริ่มรู้สึกกังวลกับวิดีโอที่ตัวเองเพิ่งตัดต่อเสร็จ
วิดีโอที่เธอตัดต่อมันมีข้อบกพร่องตรงไหนไหมนะ หรือว่ามีรายละเอียดตรงไหนที่ยังทำออกมาได้ไม่ดีพอหรือเปล่า
จู่ๆ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็เกิดความกังวลขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เวลาที่คนเราให้ความสำคัญกับอะไรมากๆ ก็มักจะเกิดอาการวิตกกังวลแบบนี้แหละ
สุดท้ายเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็ตัดสินใจยังไม่ปักหมุดคอมเมนต์นั้น
เธอตั้งใจว่าจะให้หยางหลินมาช่วยดูวิดีโอที่เสร็จแล้วก่อน ถ้ามั่นใจว่าไม่มีปัญหาอะไรแล้วเธอถึงจะปักหมุดคอมเมนต์นั้น
...
ดังนั้นหยางหลินที่กำลังจมดิ่งอยู่ในโลกแห่งการเขียนนิยายจึงถูกเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ลากตัวมาที่ห้อง
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ลากหยางหลินมานั่งดูวิดีโอที่เพิ่งตัดต่อเสร็จด้วยกันหนึ่งรอบ
"ยัยหลิน เธอว่าวิดีโอตัวนี้เป็นไงบ้าง มีตรงไหนต้องแก้ไหม"
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์มองหยางหลินด้วยแววตาคาดหวังและกังวล
"มันก็มีปัญหาอยู่นิดหน่อยนะ"
หยางหลินเหลือบมองเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์แล้วตอบ
"ปัญหาตรงไหนเหรอ"
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์รีบซักไซ้
หยางหลินขยับเมาส์เลื่อนวิดีโอไปตรงฉากที่สวี่ลี่กำลังให้สัมภาษณ์
"เสี่ยวเฉียว ฉันว่าเธอตัดฉากนี้ทิ้งไปเลยจะดีกว่านะ"
หยางหลินหันมาพูดกับเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ด้วยสีหน้าจริงจังขั้นสุด
"แต่ยัยหลิน เธอแน่ใจเหรอ ฉันว่าฉากนี้มันน่าจะกลายเป็นไวรัลได้เลยนะ"
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์มองหน้าหยางหลินด้วยความไม่เข้าใจ
"เสี่ยวเฉียว เชื่อฉันเถอะ ฉากนี้มันไม่เป็นไวรัลหรอก"
หยางหลินทำหน้าขึงขังยิ่งกว่าเดิม
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหยางหลินถึงคิดว่าฉากนี้จะจุดกระแสไม่ได้
ฉากนี้ถือเป็นหนึ่งในช็อตเด็ดที่เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ภูมิใจนำเสนอในวิดีโอตัวนี้เลยนะ
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์นั่งคิดหัวแทบแตกก็ยังคิดไม่ออก จนกระทั่งมีแสงสว่างวาบขึ้นมาในหัว
เธอพอจะเดาเหตุผลออกแล้วล่ะ
"ยัยหลิน ถ้าอยากให้ฉันตัดฉากนี้ออกก็ได้ แต่เธอต้องเลี้ยงผักพรีเมียมฉันห้าวันเต็มๆ นะ"
จู่ๆ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็ยื่นข้อเสนอให้หยางหลิน
หยางหลินชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มเปิดฉากต่อรองราคากับเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์
"ห้าวันไม่ได้หรอก อย่างมากฉันก็ยอมเลี้ยงเธอแค่วันเดียวเท่านั้นแหละ"
...
หลังจากการต่อรองราคาอย่างดุเดือด สุดท้ายทั้งสองคนก็ตกลงกันไม่ได้
"เสี่ยวเฉียว อัปโหลดไปเถอะ วิดีโอนี้ไม่มีปัญหาอะไรแล้วล่ะ นอกจากเรื่องที่ฉันบอกน่ะนะ"
หยางหลินหันไปบอกกับเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์
"ขอบใจนะยัยหลิน"
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์บอกกับหยางหลิน พอโดนหยางหลินป่วนแบบนี้เธอก็เลยคลายความกังวลไปได้เยอะเลย
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์เปิดหาคอมเมนต์นั้นอีกครั้ง แล้วกดปุ่มปักหมุดคอมเมนต์นั้นโดยไม่ลังเลใจอีกต่อไป
เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ตั้งใจว่าจะรอให้กระแสของคอมเมนต์นี้จุดติดขึ้นมาสักพัก แล้วค่อยปล่อยวิดีโอตัวที่สองตามไป
ส่วนวิดีโอตัวที่สองนี้จะปังเหมือนคลิปแรกหรือเปล่า เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์คิดว่าคงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของฟ้าลิขิตแล้วล่ะ
...
วิดีโอคลิปแรกกำลังอยู่ในช่วงที่กระแสฮอตฮิตติดลมบน ทันทีที่เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ปักหมุดคอมเมนต์นั้น มันก็ถูกคนจำนวนมากมองเห็นในทันที
"เสี่ยวเฉียวปักหมุดคอมเมนต์นี้ หรือว่าผักแสนอร่อยในคลิปมันจะมีอยู่จริง"
"จริงเจิงอะไรกัน ฉันว่าเจ้าของช่องคงเตรียมปล่อยคลิปที่สองเพื่อเรียกยอดวิวมากกว่า"
...
คอมเมนต์ใหม่ๆ ผุดขึ้นมาใต้คอมเมนต์ที่ถูกปักหมุดอย่างต่อเนื่อง
ชาวเน็ตต่างพากันถกเถียงและปะทะคารมกันอย่างดุเดือดใต้คอมเมนต์นั้น
ประเด็นหลักที่พวกเขาเถียงกันก็มีอยู่เรื่องเดียวนั่นแหละ
นั่นก็คือผักแสนอร่อยในคลิปของเสี่ยวเฉียวมันมีอยู่จริง หรือว่ามันเป็นแค่ของปลอมที่แต่งขึ้นมาเพื่อใช้ประกอบการแสดงเท่านั้น
ทั้งสองฝ่ายต่างก็งัดเอาเหตุผลมาฟาดฟันกันอย่างเอาเป็นเอาตายไม่มีใครยอมใคร
และสิ่งนี้ก็ส่งผลให้ยอดการมีส่วนร่วมของคอมเมนต์ที่ถูกปักหมุดพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว
...
เมืองซู
ภายในห้องพักของมหาวิทยาลัยเมืองซู
เจียงเหยานอนเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนเตียง วันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้น่าจะเป็นเวลาพักผ่อนที่แสนสบายแท้ๆ
แต่เจียงเหยากลับรู้สึกอารมณ์ไม่ค่อยจอยเท่าไหร่นัก
ต้นเหตุก็มาจากวิดีโอคลิปที่เธอนั่งดูมาตลอดสองวันนี้นี่แหละ
"ไม่ได้เจอกันหนึ่งปีเต็ม เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดเลี้ยงผักฉันแค่จานเดียว แถมมีแค่จานเดียว มิตรภาพของเรายังควรไปต่อไหม?"
ตอนดูวิดีโอคลิปนี้เธอก็รู้สึกสนุกดีอยู่หรอก
แต่พอเห็นคนส่วนใหญ่คิดว่าเนื้อหาในคลิปเป็นการแสดง เจียงเหยาก็เลยเข้าไปคอมเมนต์แสดงความคิดเห็นเอาไว้ว่า
"ทำไมทุกคนถึงคิดว่าคลิปนี้เป็นการแสดงล่ะ ทำไมมันจะเป็นเรื่องจริงไม่ได้"
ผลสรุปก็คือเจียงเหยาโดนชาวเน็ตเข้ามารุมถล่มเละเทะ
คอมเมนต์ใต้ข้อความของเธอแทบจะมีแต่คำตำหนิติเตียน แถมยังมีบางคนถึงขั้นด่าทอเธอด้วยซ้ำ
และสิ่งที่ทำให้เจียงเหยารู้สึกอัดอั้นตันใจมากที่สุดก็คือ เธอไม่รู้จะโต้กลับพวกนั้นยังไงดี
ถึงแม้เจียงเหยาจะนอนไถโทรศัพท์อยู่ แต่ใจของเธอก็ยังคงวนเวียนอยู่กับวิดีโอคลิปนั้น
ลองกลับไปดูคอมเมนต์ใต้วิดีโอคลิปนั้นอีกสักรอบดีไหมนะ
จู่ๆ เจียงเหยาก็เกิดความคิดนี้ขึ้นมาในหัว
"ติ๊งต่อง"
จังหวะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้น
แอปพลิเคชันวิดีโอส่งข้อความแจ้งเตือนมาหาเธอ
[จบแล้ว]