บทที่ 46 - เนื้อหาของคลิปวิดีโอตัวต่อไป

บทที่ 46 - เนื้อหาของคลิปวิดีโอตัวต่อไป

★★★★★

ทั้งสองคนสั่งอาหารเช้าแบบเดลิเวอรี่มากิน หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จต่างคนต่างก็แยกย้ายไปทำธุระของตัวเอง

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์กำลังเลื่อนอ่านคอมเมนต์ในคลิปวิดีโอของตัวเองและคอยพิมพ์ตอบกลับชาวเน็ตเป็นระยะๆ

ส่วนหยางหลินก็กลายร่างเป็นเครื่องจักรปั่นนิยายสุดเย็นชา ตัวอักษรที่ร้อยเรียงเป็นเรื่องราวแสนสนุกพรั่งพรูออกมาจากปลายนิ้วของเธออย่างต่อเนื่อง

เวลาประมาณสิบโมงเช้า

หยางหลินยืดเส้นยืดสาย บิดข้อมือและหมุนคอเพื่อคลายความเมื่อยล้าของร่างกาย

จากนั้นหยางหลินก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนชวนขนลุกดังลอดมาจากห้องของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ที่อยู่ติดกัน

"ปัง" "ปัง" "ปัง"

ผ่านไปครู่เดียว หยางหลินก็ได้ยินเสียงเคาะประตูห้องรัวๆ

"เข้ามาเลย"

หยางหลินตอบรับด้วยน้ำเสียงจนใจ

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็ยังคงเป็นคนนิสัยโผงผางทำอะไรปุบปับแบบนี้ไม่เปลี่ยน

ทันทีที่เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์พุ่งเข้ามาในห้อง เธอก็สวมกอดหยางหลินที่กำลังยืดเส้นยืดสายอยู่แน่น

"ยัยหลิน เธอนี่มันตัวนำโชคของฉันจริงๆ เลย"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์กอดหยางหลินพลางพูดด้วยความตื่นเต้น

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

หยางหลินรีบเอ่ยถาม เธอแอบกลัวว่าเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์จะทำเรื่องอะไรแผลงๆ ออกมาอีก

"ยัยหลิน ยอดวิวคลิปทะลุห้าล้านแล้วนะ ยอดกดไลก์ก็เกินแสนแล้วด้วย ที่สำคัญคือยอดฟอลโลเวอร์ของฉันเพิ่มขึ้นอีกแล้ว"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์คลายอ้อมกอดจากหยางหลินแต่ยังคงจับมือเพื่อนรักเอาไว้แน่นพลางพูดด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

"แมสขนาดนั้นเลยเหรอ"

หยางหลินเองก็แอบตกใจอยู่เหมือนกัน

เธอเชื่อมั่นในฝีมือของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์อยู่แล้ว แถมคลิปที่ตัดต่อเสร็จเธอก็ได้ดูแล้วและคิดว่ามันทำออกมาได้ดีทีเดียว

แต่หยางหลินก็ไม่คาดคิดว่าคลิปวิดีโอตัวนี้มันจะกลายเป็นไวรัลได้ไวขนาดนี้

"ยัยหลิน เธอมาดูนี่สิ"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์พูดพลางดึงแขนหยางหลินให้เข้าไปในห้องของเธอ เพื่อให้หยางหลินได้ดูหน้าจอที่กำลังเปิดคลิปวิดีโอนั้นทิ้งไว้

เสี่ยวเฉียว ผู้ติดตาม 1.112 ล้านคน

สิ่งแรกที่หยางหลินเห็นคือยอดผู้ติดตามของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์

ถ้าเธอจำไม่ผิดล่ะก็ เมื่อคืนนี้ยอดผู้ติดตามของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ยังอยู่ที่ 1.012 ล้านคนอยู่เลย

เวลาผ่านไปตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ ยอดผู้ติดตามของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์เพิ่มขึ้นมาถึงหนึ่งแสนคนแล้ว

ไม่แปลกใจเลยที่เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์จะตื่นเต้นดีใจได้ขนาดนี้

จากนั้นหยางหลินก็ไล่สายตาอ่านคอมเมนต์และข้อความบนหน้าจอ ซึ่งก็มีหลายข้อความที่ทำเอาเธอรู้สึกตลกดีเหมือนกัน

"เสี่ยวเฉียว เพื่อนสนิทของเธอเป็นนักแสดงชื่อดังหรือเปล่าเนี่ย"

"ถึงจะมองไม่เห็นหน้า แต่ทุกการเคลื่อนไหวมันดูเป็นธรรมชาติมากเลยนะ มองไม่เห็นร่องรอยของการแสดงเลยสักนิด"

"ฉันสงสัยว่าเพื่อนสนิทของเสี่ยวเฉียวต้องเป็นหนึ่งในนางเอกตัวท็อปของวงการแน่ๆ"

...

เมื่อมองดูคอมเมนต์ที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจออย่างต่อเนื่องและข้อความแสดงความคิดเห็นใต้คลิปที่เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ

หยางหลินก็รู้ได้ทันทีว่าคลิปวิดีโอตัวนี้ของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์กำลังจะกลายเป็นกระแสทอล์กออฟเดอะทาวน์อย่างแท้จริง

"เสี่ยวเฉียว แล้วคลิปต่อไปเธอตั้งใจจะทำคอนเทนต์แนวไหนล่ะ"

หยางหลินหันไปถามเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ยัยหลิน เธอมาดูคอมเมนต์นี้สิ"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์จับเมาส์เลื่อนหน้าจอลงมาหยุดอยู่ที่คอมเมนต์หนึ่ง

"ทำไมทุกคนถึงคิดว่าคลิปนี้เป็นการแสดงล่ะ ทำไมมันจะเป็นเรื่องจริงไม่ได้"

คอมเมนต์นี้ได้รับความสนใจค่อนข้างเยอะ แต่ก็ถูกคอมเมนต์อื่นที่ฮอตกว่าดันลงไปอยู่ด้านล่างๆ

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์คลิกเปิดดูข้อความที่ตอบกลับคอมเมนต์นี้

"จะบ้าเหรอ เพื่อนสนิทมาหาทั้งทีแต่เอาผักแค่จานเดียวมาต้อนรับเนี่ยนะ"

"เจ้าของคอมเมนต์พูดไม่คิดเลย คลิปนี้เห็นได้ชัดว่าเขากำลังเล่นมีมเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดกันต่างหากล่ะ"

...

ข้อความตอบกลับส่วนใหญ่เป็นการตำหนิหรือโจมตีเจ้าของคอมเมนต์แทบทั้งสิ้น

"คลิปตัวต่อไปฉันตั้งใจว่าจะไปถ่ายบรรยากาศที่แผงขายผักนั่น ไปถ่ายความฮอตฮิตของแผงผัก แล้วก็ถือโอกาสสัมภาษณ์ลูกค้าแถวนั้นดูว่าพวกเขารู้สึกยังไงตอนที่ได้กินผักพรีเมียมน่ะ..."

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์เล่าไอเดียการทำคลิปวิดีโอตัวต่อไปให้หยางหลินฟัง

ตอนที่กำลังเล่า ดวงตาของเธอก็เป็นประกายระยิบระยับ

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์รู้ดีว่านี่อาจจะเป็นโอกาสทองของเธอเลยก็ได้

เธอติดแหง็กอยู่กับยอดผู้ติดตามระดับหนึ่งล้านคนมานานมากแล้ว

โอกาสในครั้งนี้อาจจะช่วยผลักดันให้เธอก้าวขึ้นไปสู่อีกระดับได้เลย

แน่นอนว่าเธอต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้ให้แน่นที่สุด

หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งมองดูตัวเลขสถิติของคลิปวิดีโอที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ อย่างน่าชื่นใจ

"โครกคราก..."

จนกระทั่งเสียงท้องร้องดังขึ้นมาขัดจังหวะ ทั้งสองคนถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าถึงเวลาอาหารเที่ยงแล้ว

เมื่อเห็นหยางหลินเตรียมตัวจะเดินออกจากห้องไปทำมื้อเที่ยง ดวงตากลมโตสีดำขลับของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็กลอกไปมาอย่างมีเลศนัยอีกครั้ง

"ยัยหลิน เพื่อเป็นการตอบแทนที่เธอช่วยทำให้คลิปของฉันปังจนยอดฟอลพุ่งกระฉูดขนาดนี้ มื้อเที่ยงวันนี้ฉันจะเป็นคนลงมือทำเอง"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ขวางหน้าหยางหลินไว้แล้วทำท่าจะเดินออกไปที่ห้องครัวแทน

แต่หยางหลินก็ดึงตัวเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์เอาไว้

"โบราณว่าไว้แม่ครัวไม่แอบชิมข้าวปลาจะไม่อุดมสมบูรณ์ ฉันไม่กล้าให้เธอเป็นแม่ครัวหรอกนะ"

"ชิ เอาความคิดอกุศลของตัวเองมาตัดสินคนอื่นชัดๆ"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์แกล้งทำหน้างอนใส่หยางหลิน

อันที่จริงเธอแอบมีแผนแบบนั้นอยู่ในใจจริงๆ นั่นแหละ เธอตั้งใจจะแอบหยิบผักเข้าปากกินระหว่างที่กำลังผัดอยู่

แต่หยางหลินรู้ทันนิสัยเธอดี เลยไม่ยอมเปิดโอกาสให้เธอได้ทำแบบนั้นแน่ๆ

...

ตอนเที่ยง

หยางหลินและเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ต่างก็จัดการผัดผักพรีเมียมใส่กระเทียมในจานของตัวเองจนเกลี้ยง

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์มองดูจานเปล่าตรงหน้าด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

แล้วมื้อเย็นจะทำยังไงล่ะ คงไม่มีผัดผักใส่กระเทียมแสนอร่อยแบบนี้ให้กินอีกแล้วสิ

"ยัยหลิน กฎจำกัดการซื้อแค่คนละสองชั่งอะไรนั่นน่ะ เป็นเพราะเธอไม่ได้ใช้มารยาหญิงออดอ้อนเถ้าแก่ล่ะสิ ไม่อย่างนั้นรับรองว่าเขาต้องยอมขายผักพรีเมียมให้เธอแบบไม่อั้นแน่ๆ"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์กวาดสายตามองส่วนโค้งเว้าบนเรือนร่างของหยางหลินพลางเอ่ยแซว

หยางหลินส่งค้อนวงโตให้เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์อย่างหมั่นไส้

"พรุ่งนี้เธอก็ต้องไปที่แผงขายผักนั่นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ลองไปทำดูเองสิ"

หยางหลินแค่ประชดไปอย่างนั้นเอง

แต่พอเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ได้ฟัง ดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างเป็นประกายขึ้นมาทันที

"ยัยหลิน ไอเดียเริดมาก แล้วเถ้าแก่แผงขายผักนั่นอายุเยอะไหม หล่อหรือเปล่า"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์เกาะแขนหยางหลินแล้วรัวคำถามใส่เป็นชุด

"อายุไม่เยอะหรอก หน้าตาก็หล่อใช้ได้เลยนะ"

หยางหลินนึกภาพใบหน้าของหวงหยวนแล้วตอบกลับไป

"งั้นก็แจ๋วเลยสิ งานนี้ถ้ามารยาหญิงได้ผลล่ะก็ เราคงไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่องผักพรีเมียมอีกต่อไปแล้ว"

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์พูดด้วยสีหน้าเพ้อฝัน

หยางหลินเหลือบมองเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์พลางคิดในใจว่า มุมมองของเพื่อนรักคนนี้นี่มันช่างหาตัวจับยากจริงๆ

...

ตกดึก

ยอดวิววิดีโอพุ่งทะลุสิบล้านวิวไปแล้ว ยอดกดไลก์ก็ทะลุแปดแสนครั้ง

ส่วนยอดผู้ติดตามของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็พุ่งพรวดทะลุ 1.7 ล้านคนไปเรียบร้อยแล้ว

ท่ามกลางความตื่นเต้นดีใจ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ก็พยายามข่มตาให้หลับลง

พรุ่งนี้เธอต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปซื้อผักที่แผงนั่น เพราะมันส่งผลโดยตรงต่อการทำคลิปวิดีโอตัวที่สองของเธอเลยทีเดียว

ถ้าไม่ใช่เพราะมีเป้าหมายนี้รออยู่ เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์คงตื่นเต้นจนนอนไม่หลับไปทั้งคืนแน่ๆ

...

เช้าวันต่อมา

ขณะที่กำลังสะลึมสะลือ หยางหลินก็ได้ยินเสียงเคาะประตูดังแว่วมา

เธองัวเงียและคิดว่าตัวเองคงหูแว่วไปเอง

ใครจะมาว่างเคาะประตูห้องเธอเอาป่านนี้กันล่ะ

หยางหลินดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงเตรียมจะนอนต่อ

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก"

แต่เสียงเคาะประตูกลับดังขึ้นอย่างต่อเนื่องไม่ยอมหยุด แถมยังมีเสียงของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ดังตามมาติดๆ

"ยัยหลิน ตื่นได้แล้ว ขืนชักช้าเดี๋ยวก็ซื้อผักพรีเมียมไม่ทันหรอก"

ผักพรีเมียม

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์

หยางหลินที่กำลังงัวเงียอยู่สะดุ้งตื่นเต็มตาในทันที

วันนี้เธอนอนตื่นสายเหรอเนี่ย ทำไมถึงไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกเลยล่ะ

หยางหลินตาสว่างและอาการง่วงนอนหายเป็นปลิดทิ้ง

เธอเด้งตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง ชุดนอนบางเบาเผยให้เห็นเรือนร่างอันงดงาม หยางหลินเอื้อมมือไปหยิบนาฬิกาปลุกมาดูใกล้ๆ เธออยากรู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว เธอไม่อยากทำให้แผนการถ่ายคลิปของเฉียวเสวี่ยเอ๋อร์ต้องพังไม่เป็นท่า

พอเหลือบมองดูเวลาบนนาฬิกาปลุก ดวงตาของหยางหลินก็เบิกกว้าง

ตีสามครึ่ง

เพิ่งจะตีสามครึ่งเองนะ

เฉียวเสวี่ยเอ๋อร์มาปลุกเธอตั้งแต่ตีสามครึ่ง แถมยังขู่ว่าถ้าไม่รีบตื่นจะซื้อผักพรีเมียมไม่ทันอีก

[จบแล้ว]