บทที่ 1041 ข้า...เซเรล่า ช่วยด้วย!!!

หากพูดถึงสิ่งมีชีวิตที่งดงามที่สุดที่เกร็กเคยพบเห็นตั้งแต่ข้ามมิติมา นั่นคงไม่มีใครเทียบมังกรเงินได้อย่างแน่นอน

ร่างกายที่มีเส้นสายลื่นไหล! เกล็ดที่เปล่งประกายเจิดจ้าราวกับเงิน! กล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งทรงพลัง! หนามแหลมที่แต่ละอันชี้ตรงสู่ท้องฟ้าดุจหอกดุจดาบ! เมื่อบินสูงทะลุเมฆหมอก แล้วโค้งลำคอพ่นหมอกน้ำแข็งลงมายังพื้นดิน พลังทางกายภาพและพลังเวทมนตร์ที่ท่วมท้นนั้นช่างเหนือคำบรรยายใด ๆ!

เกร็กยังจำได้แม่น ภาพมังกรเงินที่ร่วงลงมาจากฟากฟ้า ตกลงตรงหน้าเขา ลมหายใจรวยริน หัวใจหยุดเต้น เขาและเบอร์นาร์ดพยายามทุกวิถีทางที่จะทำเครื่องกระตุกหัวใจด้วยไฟฟ้ากระแสตรง เกล็ดมังกรที่ดูบางเฉียบ แต่กลับต้องใช้มีดพยายามอยู่นานกว่าจะทำลายเกราะป้องกันได้

เกร็กยังจำได้แม่น หนามและเมมเบรนบนหลังมังกรนั้น มองจากระยะไกลช่างเย็นเยียบน่าขนลุก แต่กลับอุ่นสบายเมื่อได้สัมผัส พามังกรเคลื่อนไปในทะเลสาบ เมื่อเขาเหยียบเท้าเปล่าบนหลังมังกร เกล็ดแข็งกระด้างกลับให้ความอบอุ่นแปลกประหลาด

เกร็กยังจำได้แม่น ภาพในโรงแรมรังมังกร มองผ่านเครื่องมือพิเศษ เงาของมังกรเงินถูกยืดเป็นเส้นสายรูปแบบต่าง ๆ แต่ถึงกระนั้นก็ยังคงความงดงามลื่นไหล

เกร็กยังจำได้แม่น เมื่อเผชิญหน้ากับเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ของศาสนจักรแห่งแสงสว่าง ปีกคู่นั้นห่อหุ้มเขาไว้อย่างมิดชิด ปกป้องภัยร้ายแรงไว้ภายนอก...

เขาสะสมเหรียญเงินเพื่อสร้างเตียงให้เธอ สร้างรังมังกรให้เธอ หาเหรียญทองให้เธอ เรียนเวทย์บินมังกรเพื่อบินเคียงข้างกับเธอ สิ่งที่เขาหวังจริง ๆ คือ...

หากสักวันหนึ่ง แม้เพียงชั่วขณะ ที่จะได้กลายเป็นมังกรเงิน บินเคียงคู่กับเธอบนน่านฟ้าสูง

ข้าอยากกลายเป็น...มังกรเงิน!

แสงสีเงินพุ่งสว่างจ้า

ลมกรรโชกพัดแรงบนทุ่งหญ้า ในชั่วพริบตา ใบหญ้าบนพื้นสั่นไหว หักขาดทีละเส้น ปลิวว่อนออกไปทุกทิศทาง

ท่ามกลางใบหญ้า หมอกเย็นเยียบหมุนวน พองตัว ขยายปริมาตรไม่หยุด แต่ละเส้นของไอหมอกเคลือบด้วยแสงสีเงินบาง ๆ

ณ จุดที่หมอกเงินหนาแน่นที่สุด พองตัวและหดตัวสลับกันไป เหมือนมีสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมากำลังพยายามหายใจอย่างแรง พยายามลุกขึ้นยืน...

แม้แต่ภาพในดวงตาเวทมนตร์ก็เริ่มสั่นไหว จอมเวทไฮนส์และจอมเวทเจนนิงส์ อาจารย์และศิษย์สบตากัน ทั้งคู่มองเห็นความตกตะลึงและความหนักใจในแววตาของอีกฝ่าย

"เกร็กกำลังทำอะไร?"

"จอมเวทเวสท์แทมตันกำลังทำอะไร? เขาอยากเปลี่ยนร่างเป็นอะไร?!"

เขาต้องไม่ทำพลาดเด็ดขาด! การเปลี่ยนร่าง โดยเฉพาะการเปลี่ยนร่างครั้งแรก เป็นเรื่องที่เกิดปัญหาได้ง่ายที่สุด!

เจ้าแห่งสายฟ้าไม่ได้อยู่ที่นี่ แม้แต่สมาชิกกลุ่ม "เขาสายฟ้า" ก็ไม่มีใครอยู่ที่นี่สักคน ไม่มีแม้แต่จอมเวทระดับสูงสายแปรธาตุสักคน หากเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ พวกเขาสองศิษย์อาจารย์อาจจัดการไม่ได้!

"เร็ว! นำดวงตาเวทมนตร์เข้าไปใกล้อีก!"

"ใกล้ไม่ได้แล้ว! ภาพบิดเบี้ยวไปหมดแล้ว! ตอนนี้ต้องถอยห่างออกไปนิด จึงจะมองเห็นชัด!"

"ไปที่นั่นเลยดีกว่า! ไม่ต้องสนใจดวงตาเวทมนตร์แล้ว!"

"ไม่ได้! พลังอสูรอมตะของเราแรงเกินไป จะรบกวนเขา! ติดต่อวิญญาณหอคอย ติดต่อจอมเวทอาบัต!"

"ที่ดูแลอยู่ฝั่งนั้นคือเอลฟ์ระดับ 16 ผู้รับใช้ธรรมชาติ... เวทย์เปลี่ยนร่างของสายแปรธาตุกับสายธรรมชาติยังมีความต่าง เรื่องที่เอลฟ์จัดการไม่ได้ จอมเวทอาบัตอาจจัดการไม่ได้เช่นกัน..."

เอลฟ์เองก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าตนจะจัดการได้แน่ เอชิ มูนซองยืนตรงที่ขอบทุ่งหญ้า ร่างสูงตระหง่านดั่งหอกดั่งดาบ หุบปาก กำมือแน่น แล้วพยายามคลายออก รวบรวมพลังธรรมชาติรอบกาย

"เกร็ก อย่าทำอะไรบ้า... อย่าทำอะไรบ้า... สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งเกินไปเจ้าเปลี่ยนร่างไม่ได้... ระดับของเจ้าไม่พอ รับไม่ไหวแน่ เกิดอุบัติเหตุได้... ถอยกลับมา เริ่มจากเสือดำก่อน..."

หากเธอเครียด คนอื่น ๆ ที่ขอบทุ่งหญ้ายิ่งเครียดกว่า ลินน์กอดคุณโทรกาแน่น แขนรัดจนแมวดำรู้สึกอึดอัดไม่น้อย หากไม่ใช่เพราะแมวทุกตัวคือของเหลว คงจะร้องโวยวายและงัดเล็บออกมาตะปบไปนานแล้ว

แมวดำไม่ได้ดิ้นรน ไม่ได้โจมตี แต่ก็กดแขนลินน์ไว้อย่างแน่นหนา อุ้งเท้านุ่มนิ่มออกแรงกด จนกลายเป็นรอยกดรูปดอกเหมยบนแขนผอมแห้งของลินน์

เบอร์นาร์ดถอยหลังสองก้าว พิงตัวกับอาปา คนพิงกวาง กวางพิงคน ไหล่คนดันหน้าอกกวาง โดยไม่รู้ตัวก็เริ่มออกแรงดัน ไม่ช้าไม่นาน เท้าสองข้างของเบอร์นาร์ดและกีบสี่ข้างของอาปาก็เริ่มจมลง

มีเพียงเซเรล่าที่ดวงตาเปล่งประกาย สาวน้อยมังกรเงินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว หายใจเร็วขึ้น กางแขนโบกไปมา ราวกับต้องการเปลี่ยนร่างเป็นมังกรเงิน แต่กลับสะดุ้งตื่น กำมือแน่น ให้กำลังใจเกร็ก

"เกร็ก เจ้าทำได้! เจ้าทำได้! พยายามเข้า! สู้! เปลี่ยนร่างได้แล้วเราจะบินด้วยกัน!!!"

เกร็กไม่มีแรงจะคิดว่า "ได้" หรือ "ไม่ได้" อีกแล้ว ธรรมชาตินำทางเขา ผลักดันเขา เข้าสู่การเปลี่ยนร่างครั้งแรกด้วยตนเอง พลังเวทมนตร์ในร่างเขาหมุนวน เดือดพล่าน เติมเต็มกรอบการเปลี่ยนแปลง...

กระดูก! กล้ามเนื้อ! เกล็ด! หนาม! ปีก! เมมเบรน...

ร่างมหึมาของมังกรเงินปรากฏบนทุ่งหญ้า จากศีรษะ ถึงลำคอ สู่ลำตัวและหาง เพียงยืนอยู่เท่านั้น ก็ครอบครองพื้นที่ทุ่งหญ้าไปแล้วครึ่งหนึ่ง กางปีก ยกขึ้นเบา ๆ...

แรงลมมหาศาล พัดหมอกเงินกระจายในพริบตา เผยให้เห็นมังกรเงินที่มีขนาดใหญ่พอ ๆ กับร่างจริงของเซเรล่า หรืออาจใหญ่กว่านิดหน่อยด้วยซ้ำ

"เขาจะเปลี่ยนเป็นมังกรเงิน! เขากล้าเปลี่ยนเป็นมังกรเงินเชียวนะ!"

จอมเวทไฮนส์ลุกพรวดขึ้นยืน ใบหน้าซีดเขียว มังกรเงิน มังกรเงินโตเต็มวัย เวทย์เปลี่ยนร่างเป็นมังกรโตเต็มวัย นั่นอย่างน้อยต้องใช้มนตร์ระดับแปด! ต้องเป็นจอมเวทระดับ 15 หรืออาจถึง 16 และต้องเชี่ยวชาญด้านนี้เป็นพิเศษ จึงจะร่ายเวทย์ได้ปกติ!

เกร็กเพิ่งระดับ 10 เอง! ระดับ 10! แม้นักบวชธรรมชาติจะมีพลังเสริมในด้านการเปลี่ยนร่าง แต่การข้ามระดับมากมายเพื่อร่ายเวทย์ก็จะมีปัญหาใหญ่!

"พวกเราไปที่นั่นเดี๋ยวนี้!"

"ไม่ รอก่อน..."

จอมเวทเจนนิงส์ดึงอาจารย์ไว้ การล่าช้าเพียงเท่านี้ ก็ทำให้ภาพที่ฉายจากดวงตาเวทมนตร์เปลี่ยนไปอีกครั้ง

"เกร็ก..."

เซเรล่าเต็มไปด้วยความยินดี เธอป้องปากด้วยสองมือและเรียกเสียงเบา ๆ ยังพูดไม่ทันจบ มังกรเงินมหึมาก็พลันหดตัวลงราวกับรั่ว

หดลง หดลง จากยี่สิบเมตรเหลือสิบเมตร จากสิบเมตรเหลือห้าเมตร จากห้าเมตรเหลือหนึ่งเมตร...

แสงเงินอันตรธาน หมอกเงินสลาย มังกรเงินที่เคยโอ้อวดพลังลมกระโชกแต่ก่อนหน้า ราวกับร่างมหึมานั้นถูกพยุงด้วยหมอกเงินเดือดพล่าน เมื่อหมอกเย็นลงและกลั่นตัวเป็นหยดน้ำ ปริมาตรก็หดลงตามธรรมชาติ

ความสูงลดลง ศีรษะหดเล็กลง หางสั้นลง ปีกหดตัว สุดท้าย สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าทุกคนคือมังกรเงินจิ๋วสูงเพียงหนึ่งฉื่อกว่า ๆ ขนาดพอ ๆ กับแมว

เกร็กตกตะลึงทั้งร่าง เพิ่งเปลี่ยนร่างสำเร็จ เขายังไม่ทันดีใจได้แม้แต่วินาทีเดียว ความอ่อนแรงก็โถมเข้าใส่ทันที จากนั้น ระดับสายตาก็เริ่มลดฮวบ ลดฮวบ ลดฮวบ...

ข้าเป็นอะไรไป? ข้าเกิดอะไรขึ้นกันแน่? แย่แล้ว โลภมากเกินไป ระดับไม่พอ พลังเวทมนตร์ไม่พอ รับไม่ไหว...

เกร็กพยายามยกเลิกเวทย์เปลี่ยนร่าง แต่น่าเสียดายที่การเปลี่ยนเป็นมังกรเงินดูเหมือนจะดูดพลังเวทมนตร์เขาจนเกลี้ยง แม้แต่เวทมนตร์พื้นฐานที่สุดก็ร่ายไม่ออก

พยายามจะวิ่ง แต่พอวิ่งได้ก้าวเดียว ก็ถูกเศษผ้าลินินหยาบๆ ที่เคยเป็นชุดคลุมสะดุด "ตุ้บ" หน้าคะมำลงบนพื้น

พยายามลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก ได้แต่กระพือปีก ใช้หางฟาดพื้นไปมา วิ่งวนไปวนมาบนทุ่งหญ้า เงยหน้า หันไปทางเอชิ มูนซอง พยายามส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ

พี่มูนซองช่วยข้าที...

"อิงงิง~~~"

แย่แล้ว รีบหุบปาก ทำไมเสียงร้องของมังกรน้อยถึงได้น่าสงสารขนาดนี้ ทำลายภาพลักษณ์หมดเลย...

ลินน์ "..." คุณโทรกา "..." เบอร์นาร์ด "..." อาปา !!!

กวางเงินจันทร์ดันตัวไปข้างหน้าเต็มแรง ทำให้คนป่าเซถลาไปสองก้าว เกือบจะล้มลง

แล้วนายจะออกแรงต้านข้าไปทำไม?

ฝีเท้าของจอมเวททั้งสองชะงักลง ถัดมา จอมเวทไฮนส์หันซ้าย จอมเวทเจนนิงส์หันขวา ควบคุมดวงตาเวทมนตร์อย่างรวดเร็ว

"เร็ว เร็ว เร็ว! บันทึกไว้!"

"นำดวงตาเวทมนตร์เข้าไปใกล้! ใกล้กว่านี้! ต้องบันทึกให้หมด!"

"อย่าพลาด! อย่าพลาดทุกมุม!"

หาดูยากจริง ๆ! ลูกมังกรแห่งเทพโรคระบาด ไม่สิ ลูกเล็ก ไม่สิ มังกรโตเต็มวัยเวอร์ชั่นย่อส่วนสุด ๆ! ยังโงนเงน ยังเดินไม่เป็น ยังล้มได้ ยังส่งเสียงร้อง!

ต้องบันทึกไว้ให้ได้! นำไปยังหนองกาดำ เก็บไว้ในวิญญาณหอคอยของหอคอยไร้การหลับไหล! ถ้าท่านอมตะได้เห็น คงจะหัวเราะจนเอนหลัง กะโหลกแตกเป็น 23 ชิ้น!

เอชิ มูนซองวิ่งออกมาตั้งแต่มังกรเงินเริ่มหดตัว หนึ่งก้าว สองก้าว ห้าเมตร สิบเมตร แต่ความเร็วในการวิ่งของเธอ ยังไล่ไม่ทันความเร็วในการเปลี่ยนแปลงของมังกรเงิน เห็นใบหญ้าไหวสะเทือน บนทุ่งหญ้าที่ถูกยุ่งจนโล่งเตียน ปรากฏ... ปรากฏ...

พูดไป นี่จัดเป็นลูกมังกร มังกรน้อย หรือเวอร์ชั่นย่อส่วนของมังกรเงินโตเต็มวัยกันแน่?

เอชิ มูนซองพยายามสัมผัสสภาพของเกร็ก โดยไม่รู้ตัวก็หันกลับไปมองเซเรล่าแวบหนึ่ง นี่ มังกรเงินตัวจริง เธอว่ายังไง?

เซเรล่ายืนนิ่งอยู่กับที่ สองมือประสานไว้ที่อก ริมฝีปากแดงอ้าเล็กน้อย แววตาไหววับ จะว่าตกใจก็ไม่เชิง จะว่าดีใจก็ไม่ใช่ เหมือนจะมีความรู้สึกอยากหัวเราะนิด ๆ...

แต่ไม่ว่าจะตกใจหรือดีใจ เอชิ มูนซองไม่ได้สัมผัสถึงความเป็นห่วงหรือกังวลใด ๆ จากร่างสาวน้อยมังกรเงิน นี่ทำให้เธอถอนหายใจโล่งอก

สภาพของเกร็กตอนนี้ น่าจะ... อย่างน้อยก็ไม่มีอันตราย?

อืม ถ้ามีแค่เกร็กคนเดียว อาจมีอันตรายก็ได้ เพิ่งเปลี่ยนร่างสำเร็จ ร่ายเวทย์ไม่ได้ ต่อสู้ไม่ได้ แม้แต่ร่างกายตัวเองก็ควบคุมไม่ค่อยได้

วิ่งไม่เร็ว กระโดดไม่สูง แม้จะไม่ถูกนักล่าเอาชีวิต ก็อาจจะกลิ้งตกเนินเขา ทำให้คอหักด้วยตัวเอง...

แต่มีคนล้อมรอบมากมายขนาดนี้ก็ไม่ต้องกลัวแล้ว บนทุ่งหญ้าราบเรียบ มีคนปกป้อง จะไม่เกิดอุบัติเหตุอะไร

เอชิ มูนซองเงยหน้ามองก่อน ตรวจสอบว่าบนท้องฟ้าไม่มีเหยี่ยวบินวน ไม่มีนักล่าทางอากาศที่จะพุ่งลงมาคาบเกร็กไป จากนั้นจึงชะลอฝีเท้า ระมัดระวังเดินเข้าไป

"ไม่ต้องกลัว" เธอพยายามทำเสียงนุ่มนวล ปลอบโยนมังกรเงินไซส์แมวที่กระพือปีกไม่หยุด ดูตื่นตระหนกเล็กน้อย

"เจ้าเปลี่ยนร่างได้ดีมาก รูปร่างปกติ ไม่มีปัญหาใด ๆ... บินไม่ได้ เดินไม่ได้ เพราะเจ้ายังไม่คุ้นเคย... ไม่ต้องรีบ สงบลง จะไม่เป็นไร ให้ข้าช่วยเจ้าเปลี่ยนกลับ..."

"รอก่อน!"

เซเรล่าพุ่งผ่านข้างเธอไปดุจสายลม หยุด ก้มตัว คว้ามังกรเงินเวอร์ชั่นมินิไว้ในอ้อมอกในพริบตา