บทที่ 1001 การป้องกันและรักษาไข้เหลือง ต้องพึ่งพี่ใหญ่อย่างเด็ดขาด!
บทที่ 1001 การป้องกันและรักษาไข้เหลือง ต้องพึ่งพี่ใหญ่อย่างเด็ดขาด!
เกร็กหนีกลับห้องของตัวเอง เขียนและวาดอยู่พักใหญ่ เมื่อเขาเขียนเต็มกระดาษหนึ่งแผ่น แล้วก็เต็มอีกแผ่น เขาก็ออกไปพึ่งพี่ใหญ่อย่างเด็ดขาด
"พี่ครับ คุณต้องช่วยผมนะ!"
เกร็กยื่นกระดาษสองแผ่นไปตรงหน้าพี่ชาย ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ
"เรื่องพวกนี้ ผมคนเดียวทำไม่ไหวหรอก! พี่ครับ เรื่องนี้ พี่กำลังช่วยผม และก็ช่วยสภาเวทมนตร์ด้วย! งานวิจัยนี้ของผมสำคัญมากต่อสภาเวทมนตร์!"
จอมเวทเบย์ลบอร์ดถอนหายใจ ใบหน้าของเขาบ่งบอกว่า "นายมาหลอกเงินวิจัยอีกแล้ว ในป่าเถื่อนนี่ไม่มีเงินให้นายหลอกหรอก" เขารับกระดาษมา กวาดตาอ่านอย่างรวดเร็ว
ลายมือบนกระดาษเขียนหวัดๆ เห็นได้ชัดว่าเกร็กเขียนเร็วมาก และยังเขียนเอียงๆ บ้างด้วย บางทีก็มีการขีดฆ่าทั้งบรรทัด หรือวงบรรทัดนั้นแล้วลากเส้นออกไปยังบรรทัดอื่นข้างล่าง
แต่หากไม่นับความยุ่งเหยิงทางสายตาเหล่านี้ เอกสารโดยรวมเขียนได้ค่อนข้างชัดเจน บรรทัดแรกของหน้าแรกเขียนหัวข้อใหญ่ว่า การพิสูจน์วิธีการแพร่เชื้อ ด้านล่างมีรายการย่อยเต็มไปหมด
การแพร่ทางการหายใจ (นำคนป่วยและคนสุขภาพดีให้อยู่ในห้องเดียวกัน แต่ไม่มีการสัมผัสอื่นๆ)
การแพร่ทางระบบย่อยอาหาร (ให้คนสุขภาพดีสัมผัสสิ่งขับถ่ายของคนป่วย แล้วไม่ล้างมือก่อนกินอาหาร แต่ไม่มีการสัมผัสอื่นๆ)
การแพร่ทางการสัมผัส (ให้คนสุขภาพดีสัมผัสผิวหนังของคนป่วย เสื้อผ้าที่คนป่วยใช้ แต่ไม่มีการสัมผัสอื่นๆ)
การแพร่ทางเลือด (ฉีดเลือดของคนป่วยให้คนสุขภาพดี แต่ไม่มีการสัมผัสอื่นๆ)
การแพร่โดยแมลงพาหะ (ให้คนสุขภาพดีและคนป่วยอยู่ในห้องที่เชื่อมต่อกันแต่มีลูกกรงเหล็กกั้น แล้วปล่อยยุง หมัด เหา ฯลฯ เข้าไป นอกเหนือจากนี้ ไม่มีการสัมผัสอื่นๆ)...
"นายไม่ได้ให้คนไล่ยุงไปแล้วหรือ?" จอมเวทเบย์ลบอร์ดหน้าดำคล้ำ สะบัดกระดาษแผ่นนั้นถามเกร็ก
"นายรู้แล้วว่าเป็นเพราะยุง ทำไมยังต้องทำการทดลองมากมายขนาดนี้?"
"ถ้าผมรู้ผิดล่ะ?" เกร็กมองเขาด้วยความมั่นใจ
"ผมแค่คิดว่า การแพร่ระบาดในวงกว้างต้องมีวิธีการแพร่เชื้อที่แน่นอน วิธีอื่นๆ ผมควบคุมได้ทั้งหมด...เช่น ห้ามคนสุขภาพดีเข้าใกล้พวกเขา เพื่อหลีกเลี่ยงการแพร่ทางการหายใจและการสัมผัส เช่น จัดการสิ่งขับถ่าย กำหนดให้ล้างมือเมื่อเข้าออก เพื่อหลีกเลี่ยงการแพร่ทางระบบย่อยอาหาร"
เขาพูดอย่างมีหลักการ บอกวิธีหลายอย่างในคราวเดียว
"มีแค่เรื่องไล่ยุงนี่แหละ ที่ผมคนเดียววางอาคมไม่ไหว ถึงได้ขอให้พี่ช่วย!"
"จริงๆ นายแค่ขี้เกียจใช่ไหม..." จอมเวทเบย์ลบอร์ดอยากจะเคาะหัวเขาสักที เห็นเกร็กเอนตัวหลบเล็กน้อย จ้องมองเขาอย่างระแวดระวัง เขาจึงวางมือลง
"อืม คนไข้มากขนาดนี้ ต้องบริหารจัดการ ดูแล บันทึก ต้องใช้คนเยอะ...นายมาขอคนจากฉันหรือ? หรือให้ฉันไปขอคนจากฝั่งโน้น? นอกจากการบันทึกอาการของพวกเขาแล้ว เรื่องอื่นๆ สามารถโยนให้อาณาจักรนกอินทรีย์ทำได้ทั้งหมด..."
"แต่บ้านต้องให้คุณส่งคนมาสร้าง ไม่งั้นจะไม่ตรงตามความต้องการของผม เช่น ทุกห้องต้องติดตั้งอาคมไล่ยุง เพื่อตัดความเป็นไปได้ที่แมลงจะเป็นพาหะ..."
"ได้ๆๆ รอฉันดูให้จบก่อน ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็จะช่วยจัดการให้" จอมเวทเบย์ลบอร์ดปวดหัว พูดตัดบท แล้วดูกระดาษแผ่นที่สอง
การป้องกันและรักษา
สายตาของเขากระโดดขึ้นอย่างรวดเร็ว จ้องมองเกร็ก เกร็กมองเขาอย่างมั่นใจ
"พี่ใหญ่ พี่คงไม่อยากให้จอมเวทและนักรบของสภาเวทมนตร์ ออกไปผจญภัยในป่าแล้วป่วยหนักกันทีละคนสองคนหรอกนะ? พี่คงไม่อยากให้เรือนักผจญภัยเข้าจอด ขึ้นฝั่งเดินไปรอบหนึ่ง แล้วล้มป่วยไปครึ่งลำหรอกนะ? พี่คงไม่อยาก..."
"พอ!"
จอมเวทเบย์ลบอร์ดอดทนไม่ไหวร้องห้าม เมื่อเห็นเกร็กหุบปากเงียบอย่างว่าง่าย เขาก็ก้มหน้าลงอ่านทีละบรรทัด ในหัวข้อ "การป้องกันและรักษา" มีการแบ่งเป็นสามรายการอย่างละเอียด
สามรายการนี้ ยังแบ่งย่อยออกเป็นหัวข้อย่อยอีกมากมาย
หนึ่ง, การป้องกัน ค้นหาสาเหตุของโรค และป้องกันล่วงหน้า เช่น หากเป็นการแพร่ผ่านยุง ก็สร้างอุปกรณ์เวทมนตร์เพื่อป้องกันยุงเข้าใกล้ หรือหายา เผา ทาบนตัว หรือใช้มุ้งในที่พัก...
สอง, การรักษา หาตัวยาที่รักษาตามอาการ (ทั้งที่นี่หรือที่เมืองนิวิส) หรือวิธีการรักษาตามอาการที่มีต้นทุนต่ำ (หมายถึงระดับการร่ายและต้นทุนต่ำ) เพื่อรักษา
สาม, วัคซีน!
คำนี้...ซึ่งเป็นคำที่เกร็กคิดค้นขึ้น...เกร็กวงกรอบซ้ำๆ อย่างหนักแน่น เน้นให้เห็นชัดเจน จอมเวทเบย์ลบอร์ดไม่อ่านต่อ เงยหน้าขึ้นมองเกร็ก แล้วถอนหายใจอีกครั้ง
"คราวหน้าส่งรายงาน อย่าแสดงความเอนเอียงชัดเจนขนาดนี้ได้ไหม?"
สามรายการ มีแค่วัคซีนที่วงกรอบหนักแน่น เห็นทีเดียวว่าอยากทำอะไร งั้นที่เขียนอีกสองรายการก็เพื่อบังหน้าอันนี้สินะ?
ยังไม่ทันได้วิจัย แล้วนายเอนเอียงไปที่วัคซีนได้ยังไง? ส่งรายงานแบบนี้ขึ้นไป จะถูกจับผิดง่ายๆ อันนี้ไม่อนุมัติ อันนั้นไม่อนุมัติ!
"ฮ่ะๆ... ก็เขียนให้พี่ดูนี่นา..." เกร็กตอบยิ้มๆ
"อีกอย่างวัคซีนก็มีประสิทธิภาพที่สุดจริงๆ นี่นา! พี่ลองคิดดู ให้ทุกคนพกอุปกรณ์เวทมนตร์ แพงมาก ทุกวันก่อนออกจากบ้านต้องทายาตัวเอง เผลอทาไม่ทั่วนิดเดียวก็อาจติดโรคได้ ไม่ดีเท่าก่อนเข้าท่า หรือแม้แต่ก่อนออกเดินทาง ทุกคนฉีดวัคซีนเข็มเดียว!"
"งั้นนายมั่นใจว่าจะทำวัคซีนออกมาได้?"
เกร็กยักไหล่อย่างง่ายดาย
ไม่มั่นใจ ไม่รับรองว่าจะทำได้
ต้องใช้คน ต้องใช้ทรัพยากร
"พี่ลองคิดดู ตอนนี้มีแค่ผมกับเซเรล่าสองคน...โอ้ ไม่ก็เพิ่มลินน์ บางทีบาเรนซิโมอาจช่วยได้บ้าง ส่วนเบอร์นาร์ดช่วยได้แค่ยกของหนักๆ...จะทำเสร็จเมื่อไหร่กัน?"
"งั้นนายหมายความว่า?" จอมเวทเบย์ลบอร์ดเท้าคาง เอียงศีรษะ มองเกร็กตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วจากเท้าจรดหัว
"ต้องให้เรือเหาะบินไปอีกเที่ยว ไปรับทีมนักเวทย์เนโครแมนเซอร์ของนายจากโรงพยาบาลโอ๊กวูดมาหรือ?"
ในด้านการพัฒนาวัคซีน ตอนนี้ดูเหมือนจะมีแค่ทีมของเกร็กที่มีประสบการณ์... ภายใต้การแนะนำของเกร็ก พวกเขาทำวัคซีนฝีดาษและวัคซีนพิษสุนัขบ้าออกมาได้ และตอนนี้กำลังวิจัยวัคซีนอหิวาตกโรค...
เกร็กส่ายหน้าอย่างแรง การบินไปหนึ่งเที่ยวของเรือเหาะใช้พลังงานมหาศาล! ถ้าเป็นไปได้ ทำงานด้วยคนที่มีอยู่ตอนนี้ก็พอ ไม่อยากให้ต้องวุ่นวายอีกเที่ยว!
"...หรือจะพาเจ้ากลับไปเลย ยัดกลับไปที่โรงพยาบาลของเจ้า แล้วค่อยกลับมาหลังพัฒนาวัคซีนเสร็จ?"
"ไม่!"
เกร็กร้องออกมาทันที ผมไม่อยากกลับไปตอนนี้! ไม่อยากทำให้ตัวเองดูแย่ในสังคม! ถ้าจะกลับ ก็ต้องอยู่ข้างนอกอีกหลายปี ให้ทุกคนลืมเรื่อง "เทพแห่งโรคระบาด " นี่ก่อนแล้วค่อยกลับ!
"แล้วนายต้องการอะไร?"
"บ้าน ทรัพยากร คน... ที่สำคัญที่สุดคือคน... พี่ครับ ขอคนให้ผมสักสิบคนเถอะ! สิบคนที่เขียนหนังสือได้ บันทึกได้ และที่ดีที่สุดคือร่ายเวทมนตร์เป็น!"
"ถ้านายต้องการแค่คนบันทึก ฉันช่วยไหม?" เสียงอมตะดังมาจากนอกหน้าต่าง เกร็กหันไปมอง จอมเวทไฮนส์เดินเข้ามา โบกมือหนึ่งที บรรดาแสงทองร่วงลงพื้น
โครงกระดูก โครงกระดูก โครงกระดูก โครงกระดูก โครงกระดูก...
"พวกเขาเขียนหนังสือได้ บันทึกได้ ทำงานได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องให้ฉันควบคุม เป็นยังไง? จะเอาไหม?"