บทที่ 352 - แก๊งม่วนป่วนหูเป่ย จิตพิฆาตโลก ดาราบันเทิงคือขั้วตรงข้ามของดารากีฬา

บทที่ 352 - แก๊งม่วนป่วนหูเป่ย จิตพิฆาตโลก ดาราบันเทิงคือขั้วตรงข้ามของดารากีฬา

งานเลี้ยงปิดกล้อง

ฟ่านปิงปิงดื่มจนเมา ทีมงานแยกย้ายกันไป เสิ่นซานทงจึงไปส่งเธอกลับห้อง

เมื่อกลับถึงห้อง ฟ่านปิงปิงที่ตอนแรกเมามาย จู่ๆ ก็กลับมากระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

เธอดึงตัวเสิ่นซานทงไว้และเผยความในใจ "อยากให้กองถ่ายไม่จบลงเลย จะได้อยู่กับคุณแบบนี้ตลอดไป"

เมื่อเห็นเช่นนั้น เสิ่นซานทงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ปรับเป้าหมาย ทาผงแมกนีเซียม แล้วเริ่มชู้ตบาสเกตบอล

ลูกบาสเกตบอลพุ่งผ่านตาข่ายไป

ฟ่านปิงปิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

การออกกำลังกายไม่ได้มีแค่ในสนามเท่านั้น

แต่มันยังสามารถทำบนเตียง โซฟา ขอบหน้าต่าง อ่างล้างหน้า หน้าประตู หน้ากระจก หรือพิงกำแพง... ขอเพียงแค่อยากทำ ก็สามารถออกกำลังกายได้ทุกที่ทุกเวลา

วันรุ่งขึ้น

ทีมงานเก็บของและทยอยกันออกจากกองถ่ายไปแล้ว

ฟ่านปิงปิงถามด้วยความอยากรู้ "ฉันได้ยินทีมงานบอกว่า ในกองถ่าย คุณมักจะเป็นคนสุดท้ายที่กลับเสมอเหรอ?"

เสิ่นซานทงตอบ "มันเป็นความเคยชินตั้งแต่ตอนทำ 'ซูเปอร์มาร์เก็ตบ้าดีเดือด' น่ะ เรื่องนั้นลงทุนน้อย ฉากก็เล็ก"

"ตั้งแต่การซ้อม การถ่ายทำ ไปจนถึงตอนเลิกกอง ผมจัดการทุกรายละเอียดด้วยตัวเองหมด"

ฟ่านปิงปิงรู้จักวิธีใส่ไฟ "แล้วเรื่อง 'สุขสันต์วันเกิด 2' ล่ะ คุณกับหลี่ปิงปิงแตกหักกันในเรื่องนี้ใช่ไหม เป็นช่วงระหว่างถ่ายทำหรือหลังจากนั้นล่ะ?"

ในใจเสิ่นซานทงรู้สึกขยะแขยงเล็กน้อย

แม้ว่าเขาจะรวบกินทั้งสองพี่น้องปิงเสวี่ยไปแล้ว แต่เขาก็ให้อภัยเต็มที่แค่หลี่เสวี่ยเท่านั้น

ส่วนหลี่ปิงปิง เขายังคงรู้สึกรังเกียจอยู่ดี

ความชอบทางร่างกายไม่ได้แปลว่าความชอบทางจิตใจ

ฟ่านปิงปิงกังวลเรื่องหลี่ปิงปิง โดยเฉพาะหลังจากผ่านเรื่องเหลวไหลมาด้วยกัน เธออุตส่าห์กลัวว่าถ่านไฟเก่าจะคุขึ้นมาอีก

เธอเพิ่มระดับความเข้มข้นในการพูด "ฉันเห็นเธอประกาศว่าจะไปเล่นหนังฮอลลีวูด แถมยังสร้างจากหนังสือขายดีอะไรสักอย่าง ชื่อ 'สโนว์ฟลาวเวอร์กับพัดลับ' โปรเจกต์นี้เป็นยังไงบ้างล่ะ?"

เสิ่นซานทงตอบ "จะเป็นยังไงได้ ก็คงแค่ดีกว่า 'นางโลมโลกจารึก' ที่จางจื่ออี๋กับกงลี่เล่นนิดหน่อยแหละ"

"เกอิชาก็คือโสเภณี ดาราระดับท็อปของเราดันภูมิใจที่ได้เล่นบทแบบนั้น ผมล่ะเกลียดพวกนี้ที่สุดเลย"

"ก็เหมือนกับโจวเหวินฟะที่ไปเล่นเป็นโจรสลัดนั่นแหละ ปล่อยบทวีรบุรุษสามก๊กทิ้งไว้ แต่ไปเล่นเป็นโจรสลัด ยอมลดคุณค่าตัวเองชัดๆ"

"ผลงานที่หลี่ปิงปิงจะไปร่วมแสดงนั้น เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมดั้งเดิมของเราอย่างอักษรภาพสำหรับผู้หญิง มันคือการเอาวัฒนธรรมดั้งเดิมของเราไปแต่งเรื่องเพ้อเจ้อเพื่อตอบสนองจินตนาการของคนอเมริกัน"

"โชคดีนะที่เรามีธรรมเนียมการบันทึกประวัติศาสตร์ ไม่เหมือนพวกมหาจักรพรรดิบ้าบออะไรนั่น ที่ออกรุกรานเอาชนะไปทั่วจีน"

"กลุ่มคนที่ไม่มีประวัติศาสตร์ของตัวเอง ก็มักจะชอบเอาประวัติศาสตร์ของกลุ่มคนอื่นมาล้อเล่น โรคจิตชัดๆ"

"คนพวกนี้ทั้งไร้ความรู้และหน้าด้าน เอาวัฒนธรรมเราไปย่ำยี เหมือนกับขนนกในเรื่อง 'เดอะ จอย ลัค คลับ' ที่ไม่เข้าใจความหมายอันงดงามของมันเลยสักนิด"

"'เดอะ จอย ลัค คลับ' เป็นการเล่าเรื่องผ่านมุมมองที่ตายตัว แก่นแท้ของเรื่องราวคุณแม่สองสามคนในตอนแรกกลับกลายเป็นเรื่อง 'การค้นพบตัวเอง' ส่วนเรื่องราวของลูกสาวในตอนหลังก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับตัวตนของการเป็นชาวจีนโพ้นทะเลเลย มันเป็นแค่บทความปลอบใจสไตล์อเมริกันล้วนๆ"

"นอกจากนี้ ยังเขียนถึงความลึกลับของโลกตะวันออกที่ดูแปลกประหลาดในสายตาคนอเมริกัน แต่กลับไม่มีความตระหนักรู้เรื่องสิทธิสตรีที่พวกเขาเชิดชูกันเลยสักนิด"

"มองพวกเราผ่านม่านหมอก มันทั้งสกปรกและน่าขยะแขยง"

"ผมมั่นใจเลยว่า 'สโนว์ฟลาวเวอร์กับพัดลับ' ก็คงจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน เป็นแค่ความเพ้อเจ้อแปลกประหลาดที่เอาวัฒนธรรมเรามาสวมทับ และไม่ได้เกี่ยวอะไรกับสิทธิสตรีเลย"

"แถมยังต้องใส่ตัวละครชายผิวขาวเข้าไป เพื่อให้ผู้หญิงผิวเหลืองสองคนมารักเขาจนแทบเป็นแทบตายอีก"

"คนพวกนี้มีความรู้สึกต่ำต้อยมาก ในหนังจะต้องแสดงความพิเศษของตัวเองออกมาตลอดเวลา ช่างน่าขันและน่าสมเพชจริงๆ"

เสิ่นซานทงมีความรังเกียจภาพยนตร์ประเภทนี้จากก้นบึ้งของจิตใจ

มันคือการปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพลักษณ์ที่ดีและทันสมัยของหลี่ปิงปิง ซึ่งสร้างขึ้นมาจากภาพยนตร์ของเขาอย่าง "สุขสันต์วันเกิด"

พอคิดว่าเธอจะไปรับบทบาทที่เต็มไปด้วยอคติแบบเหมารวมของฮอลลีวูด เขาก็รู้สึกสะอิดสะเอียนขึ้นมาทันที

ฟ่านปิงปิงครุ่นคิด ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าทำไมครั้งก่อนเสิ่นซานทงถึงได้โหดร้ายนัก

เขาไม่เห็นหลี่ปิงปิงเป็นคนเลยสักนิด

เธอรีบเปลี่ยนเรื่อง "ฉันจะไม่มีวันไปเล่นบทแบบนั้นแน่ ต่อให้ได้ไปฮอลลีวูด ก็ต้องได้บทดีๆ สิ"

เสิ่นซานทงตำหนิอย่างไม่เกรงใจ "จะไปทำบ้าอะไรฮอลลีวูด ระวังตัวไว้เถอะ พอไปแล้ว หันกลับมาอีกทีที่ยืนของตัวเองจะหายไป"

ฟ่านปิงปิงไม่ค่อยเห็นด้วยกับความคิดของเสิ่นซานทงนัก

การร่วมมือกันตามปกติมันก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่

เธอไม่เถียงกับเสิ่นซานทงเรื่องนี้ แต่ถอนหายใจและพูดว่า "ถ้าหนังเรื่องแรกได้ร่วมงานกับคุณก็คงดีสิ"

เสิ่นซานทงพูดตามความจริง "ตอนนั้นผมไม่มีปัญญาจ้างคุณหรอก กองถ่ายเราเล็กเกินไป"

ฟ่านปิงปิงรู้สึกไม่พอใจ

ที่ชวนคุยเรื่องนี้ ก็อยากจะโยงจากเรื่องภาพยนตร์ไปสู่เรื่องชีวิต น่าเสียดายที่คนแรกของเธอไม่ใช่เสิ่นซานทง

นี่กะจะหยั่งเชิงเพื่อยกระดับความสัมพันธ์ให้กลายเป็นความสัมพันธ์ที่เปิดเผยได้สักหน่อย

แต่คุณกลับไม่ยอมรับมุกเลยใช่ไหม? เสิ่นซานทงให้คนขับรถไปส่งฟ่านปิงปิงที่กำลังอารมณ์บูด ส่วนตัวเขาก็กลับบริษัท

สิ่งแรกที่ทำก็คือการประชุมสรุปภาพยนตร์เรื่อง "นรกน้ำตื้น"

เสิ่นซานทงกล่าว "เราต้องยืนหยัดในการค้นหาบุคลากรด้านภาพยนตร์จากในกองถ่าย จากคนที่ทำงานหน้างาน ผู้บริหารในตำแหน่งหลักทุกตำแหน่งต้องมีประสบการณ์การทำงานในกองถ่าย"

"เราต้องพัฒนากระบวนการผลิตผลงานภาพยนตร์และโทรทัศน์ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ตั้งแต่การเขียนบท การอนุมัติโปรเจกต์ การถ่ายทำ การตัดต่อหลังการถ่ายทำ การจัดจำหน่าย ไปจนถึงการเข้าฉาย ทุกขั้นตอนต้องทำให้เป็นมาตรฐานมากที่สุดเท่าที่จะทำได้"

ผ่านการฝึกฝนจากภาพยนตร์หลายเรื่อง แม้ว่าคนที่มีความสามารถระดับแม่ทัพจะหายาก แต่เราก็ได้ปั้นบุคลากรระดับหัวกะทิขึ้นมากลุ่มหนึ่งแล้ว เสิ่นซานทงวางแผนสำหรับอนาคตในใจ

เขาไม่ได้เรียกร้องให้สร้างผลงานระดับปรากฏการณ์ขึ้นมามากมาย หรือต้องปั้นดาราให้โด่งดังสักเท่าไหร่

แต่เขาหวังสิบกว่าปี หรือยี่สิบปีให้หลัง อย่างน้อยจะสามารถตอบสนองความต้องการของผู้ชมได้

ไม่ใช่เหมือนโอลิมปิก ที่ทำให้ผู้คนรู้สึกถึงความแตกต่างอย่างมาก

ดารากีฬา แข่งขันชิงความเป็นหนึ่งกับประเทศต่างๆ ทั่วโลก

แม้จะมองผ่านหน้าจอ ก็ยังสัมผัสได้ถึงความเป็นลูกผู้ชาย ความเป็นวัยรุ่น ความเด็ดเดี่ยว เลือดเดือด และการมุ่งไปข้างหน้า

แต่ดาราบันเทิงกลับห่วยแตกสิ้นดี

ทั้งเสแสร้ง โลภมาก จอมปลอม เลี่ยงภาษี เป็นเมียน้อย แถมทัศนคติก็บิดเบี้ยว

เหมือนเป็นกระจกบานหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นทั้งความงามและความอัปลักษณ์

ในชาติก่อน เสิ่นซานทงเคยทำงานด้านวิศวกรรม ในวงการนั้นก็มีเรื่องวุ่นวายอยู่บ้าง

แต่อย่างน้อยในด้านการก่อสร้าง พวกเขาก็สามารถสร้างตึก สร้างสะพาน สร้างถนน สร้างอพาร์ตเมนต์ และสร้างสวนสาธารณะออกมาได้ดี

ไม่เหมือนกับวงการบันเทิงบ้าบอนี่ ที่ทำตัวสวนกระแสโลกจนเกินไป

ละครโทรทัศน์ไล่ผู้ชมชายไปจนหมดแล้ว

ส่วนผู้ชมหญิง คนที่ปกติก็น่าจะดูฟรีซะส่วนใหญ่ ปล่อยให้คนโง่เสียเงินตามติ่งดาราไปเถอะ

ส่วนอุตสาหกรรมภาพยนตร์ที่ต้องพึ่งพารายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศของคนทั่วไป ก็กำลังบีบให้ผู้ชมทั่วไปออกจากโรงภาพยนตร์ทีละก้าวเช่นกัน

เสิ่นซานทงกล่าวว่า "ถ้าเราสามารถคว้าเจียเหอมาได้ เราจะใช้ภาพยนตร์ฮ่องกงเป็นตัวทดลองการผลิต ถึงเวลานั้นเราจะต้องมีทีมงานที่พร้อมรบและใช้งานได้ทันที"

การเข้าซื้อเจียเหอ ไม่ใช่แค่เพื่อสกัดกั้นอู่เค่อป๋อ แต่ยังมีผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมอีกมากมาย

ใช้ภาพยนตร์ฮ่องกงเป็นตัวทดลอง

ถ้าพลาดก็ไม่เป็นไร ตลาดฮ่องกงก็มีแค่นั้น ขอแค่ไม่เสียตลาดจีนแผ่นดินใหญ่ไป เราก็กลับมาผงาดได้ใหม่

อีกอย่าง การใช้เงินของนักลงทุน ต่อให้เล่นจนเจ๊งก็ไม่รู้สึกเสียดาย

เสิ่นซานทงไม่อยากตั้งตัวเป็นศัตรูกับคนทั้งโลก และไม่ได้มีความทะเยอทะยานที่จะกอบกู้วงการบันเทิงขนาดนั้น

การจะกอบกู้วงการบันเทิงอะไรนั่น มันเป็นแค่การคิดไปเองฝ่ายเดียว

และวงการบันเทิงก็ไม่ต้องการให้เขามากอบกู้หรอก

โดยภาพรวมแล้ว มันกำลังพัฒนาไปข้างหน้า เพียงแต่ความเร็วในการพัฒนามันช้าเกินไป ห่างชั้นจากอุตสาหกรรมอื่นๆ มาก

เสิ่นซานทงแค่อยากให้ซานทงเอนเตอร์เทนเมนต์มีความสามารถในการผลิตผลงานในระดับพื้นฐานก็พอ

เขาไม่อยากให้หลายปีต่อมา พอไม่ได้ทำแล้วหรือเกษียณไปแล้ว ต้องมาทำตัวเหมือนนักเขียนบทบางคน ที่ออกมาพูดจาใหญ่โตบนอินเทอร์เน็ต รำลึกความหลังว่าเคยไปนวดเท้ากับเถ้าแก่เหมืองถ่านหินยังไง แล้วก็คอยเอาแต่ประชดประชันความตกต่ำของอุตสาหกรรมบันเทิง

แค่นักเขียนบทคนนี้เอง ก็สะท้อนให้เห็นถึงคุณภาพของบุคลากรในแวดวงภาพยนตร์และโทรทัศน์แล้ว

ผู้ชมสามารถด่าได้ ใครๆ ก็ด่าได้

แต่คนในวงการที่ทำงานมาตั้งหลายปี ยังจะมีหน้ามาด่าอีกเหรอ? นี่มันหน้าด้านไร้ยางอายจริงๆ

เถ้าแก่เหมืองถ่านหิน พูดให้ดูดีหน่อยก็คือ คนนอกไม่มาก้าวก่ายการทำงานของคนใน

แต่จริงๆ แล้วก็คือเศรษฐีกระเป๋าหนักไม่ใช่หรือไง? การระบุนักแสดงหญิงให้เป็นนักแสดงนำ ก็เป็นเพียงแค่อำนาจแฝงของนักลงทุน

ของสงวนของใครมันจะล้ำค่าขนาดนั้น?

ลงทุนไปตั้งสิบกว่าล้าน หรืออาจจะหลายสิบล้าน ก็เพื่อจะได้มีความสุขแค่แป๊บเดียว

เถ้าแก่เหมืองถ่านหินเขาก็อยากได้กำไรเหมือนกันนั่นแหละ

แต่กลับถูกพวกเวรตะไลในวงการบันเทิงหลอกจนยับเยิน จนไม่อยากเล่นด้วยแล้ว

ไม่เพียงแต่โปรเจกต์ภาพยนตร์และโทรทัศน์จะหลอกลวงคนเท่านั้น แต่ยังมีดาราชายหญิงบางคนที่ทำตัวเป็นแม่เล้าและพ่อเล้าในวงการอีกด้วย

พวกเอเย่นต์เด็กเดินชิปกาสิโนที่อยู่รอบนอก ก็ใช้สารพัดวิธีดึงคนไปผลาญเงินในที่บางแห่ง นั่นแหละถึงจะเรียกว่าโหดจริง

นอกจากนี้ยังมีการฝึกฝนหญิงสาวรอบนอกมาโดยเฉพาะ เพื่อล่าพวกเศรษฐีหรือทายาทเศรษฐีรุ่นที่สอง ด้วยวิธีการที่หลากหลาย

ตอนที่กลุ่มทุนอินเทอร์เน็ตเข้ามาใหม่ๆ ก็ถูกวงการบันเทิงหลอกเหมือนกัน

แต่เงินของกลุ่มทุนอินเทอร์เน็ตมีเยอะ เป็นการเผาเงินของนักลงทุน

บวกกับผู้ที่ทำงานในสายอินเทอร์เน็ตมีการศึกษาสูง สูงกว่าเถ้าแก่เหมืองถ่านหิน และสูงกว่านักลงทุนในอุตสาหกรรมอื่นๆ

สาขาคอมพิวเตอร์ที่ครอบจักรวาลไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ข้อกำหนดด้านวุฒิการศึกษาในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

และนั่นก็คือการระเบิดพลังใส่ผู้ปฏิบัติงานในอุตสาหกรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์อย่างราบคาบ

ด้วยความฉลาดที่เหนือกว่า พอได้รับบทเรียนและจับทางได้ ก็กลับเข้ามาอีกครั้ง

วงการภาพยนตร์และโทรทัศน์แบบดั้งเดิมกลับถูกปั่นหัวจนหมุนติ้ว

จากนั้น พวกเขาก็เริ่มแสร้งทำเป็นคิดถึงเถ้าแก่เหมืองถ่านหิน

ก่อนหน้านี้มัวไปทำอะไรอยู่ล่ะวะ

เสิ่นซานทงกล่าวว่า "ปีหน้างานถ่ายทำของบริษัทภาพยนตร์หัวรถจักร จะเน้นไปที่ภาพยนตร์สองเรื่องของผมเป็นหลัก เรื่องแรกคือ 'แก๊งม่วนป่วนหูเป่ย' ซึ่งจะเป็นภาพยนตร์แฟรนไชส์ชุดใหญ่"

"ส่วนอีกเรื่องคือ 'จิตพิฆาตโลก' ซึ่งเป็นแนวไซไฟ และต้องเตรียมงานล่วงหน้าเป็นจำนวนมาก"

"แม้ว่าหลายๆ ฉากใน 'จิตพิฆาตโลก' จะสามารถถ่ายทำจากสถานที่จริงได้ แต่ก็ยังต้องสร้างฉากจริงขึ้นมาอีกเยอะ เราจะใช้โปรเจกต์นี้ฝึกฝนทีมงานให้แข็งแกร่ง"

ตอนแรกเขาไม่อยากทำ "จิตพิฆาตโลก" แต่เพื่อสะสมประสบการณ์ด้านเทคโนโลยีก็เลยต้องก๊อปปี้มา แต่คงต้องมีการดัดแปลงขนานใหญ่หลายจุด

(จบแล้ว)