บทที่ 90 - บทที่ 91 ฟรี

บทที่ 90: คุณน้าแฉะแล้ว

ซือกงเยียนหรานหยุดมือจากสิ่งที่ทำอยู่ พอหันกลับมาเห็นประกายตาแพรวพราวของเย่ฝาน ริมฝีปากบางก็กระตุกยิ้มทันที

"นวดเหรอ? ไอ้เด็กแสบ คงไม่ได้คิดจะฉวยโอกาสแต๊ะอั๋งน้าหรอกนะ?" ภาพเหตุการณ์เมื่อตอนบ่ายแวบเข้ามาในหัวเธอทันที!

"หึๆ แล้วคุณน้าอยากให้ผมแต๊ะอั๋งรึเปล่าล่ะครับ?" เย่ฝานไม่ได้สะทกสะท้านสักนิดที่โดนรู้ทัน หนำซ้ำยังยิ้มกริ่มอย่างเจ้าเล่ห์

"ไอ้เด็กบ้า นี่กะจะไม่เว้นแม้แต่คุณน้าตัวเองเลยใช่มั้ย?" เห็นรอยยิ้มกรุ้มกริ่มนั่น ซือกงเยียนหรานก็อดค้อนขวับไม่ได้

"เปล่าซะหน่อย ผมก็แค่ล้อเล่นเอง ช่วงนี้น้าทำงานหนัก ผมเห็นแล้วก็ปวดใจ เลยอยากนวดให้ผ่อนคลายจริงๆ นะครับ..." เย่ฝานรีบปรับสีหน้าให้ดูจริงจังตีหน้าซื่อตาใส

"เอาเถอะ น้ากำลังปวดคออยู่พอดี นวดให้หน่อยก็แล้วกัน..." แม้จะรู้สึกลึกๆ ว่ามันออกจะล่อแหลมไปสักหน่อยที่ยอมให้เขานวดในสถานการณ์แบบนี้ แต่เธอเองก็ไม่รู้จะปฏิเสธความหวังดีของเขาได้อย่างไร หรือพูดให้ถูกคือ... เธอใจแข็งปฏิเสธเด็กคนนี้ไม่ลงจริงๆ

พอได้ยินแบบนั้น เย่ฝานก็ยิ้มกริ่ม รีบกระโจนขึ้นเตียงไปซ้อนอยู่ด้านหลัง มือหนาวางลงบนลำคอขาวเนียนของเธอ เขามีวิชานวดติดตัวมาจากตาเฒ่าแถมยังรู้จุดฝังเข็มเป็นอย่างดี พอลงน้ำหนักนวดคลึงไปเบาๆ ซือกงเยียนหรานก็รู้สึกสบายจนเผลอตัว เธอวางแท็บเล็ตในมือลง แล้วหลับตาพริ้มรับสัมผัสจากเขาอย่างเต็มที่

"สบายมั้ยครับคุณน้า?" เย่ฝานถามขณะที่นิ้วยังคงนวดคลึงลำคอระหง

"อืม..." ซือกงเยียนหรานครางรับในลำคอ เปลือกตาปิดสนิท ดำดิ่งสู่ความผ่อนคลาย

เมื่อเห็นท่าทีเคลิบเคลิ้มของเธอ มือของเย่ฝานก็เริ่มซุกซน เลื่อนต่ำลงมาลูบไล้แผ่นหลังบางผ่านเนื้อผ้าชุดนอนบางเบา ความลื่นมือของผ้าไหมซ้อนทับกับผิวเนื้อนุ่มเนียนเบื้องล่างทำเอาปลายนิ้วของเขาสั่นสะท้าน ซือกงเยียนหรานเองก็เคลิ้มไปกับเทคนิคของเขาจนเผลอหลุดเสียงครางเครือออกมา

พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าจะขัดขืน มือหนาก็ยิ่งกำเริบเสิบสาน เลื่อนต่ำลงไปเรื่อยๆ... จนกระทั่งสัมผัสเข้ากับบั้นท้ายกลมกลึงเต่งตึง แม้จะมีชุดนอนกั้นกลาง แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงขอบกางเกงชั้นใน สัมผัสที่นุ่มเด้งสู้มือทำเอาเย่ฝานแอบกลืนน้ำลายเอื๊อก สองมือเริ่มขยับบีบเฟ้นแก้มก้นนั้นอย่างย่ามใจ

วินาทีที่ถูกสัมผัสตรงจุดอ่อนไหว หัวใจของซือกงเยียนหรานก็เต้นระรัว เธออยากจะเอ่ยปากห้าม แต่ความรู้สึกวาบหวามที่แล่นปราดขึ้นมามันช่างรัญจวนใจเหลือเกิน มันเสียวซ่านราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน จนเธอหลุดเสียงครางหวานหูออกมาอีกครั้ง

เสียงครางกระเซ้านั้นทำเอาหัวใจของเย่ฝานเต้นโครมคราม ภายในห้องเงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงหัวใจของกันและกัน ฝ่ามือร้อนผ่าวเลื่อนต่ำลงไปอีก สอดล้วงผ่านชายกระโปรงเข้าไปลูบไล้ต้นขาขาวผ่องดุจหยกเนื้อดี นิ้วแกร่งกรีดกรายขึ้นมาอย่างอ้อยอิ่ง สัมผัสนุ่มละมุนปานจะละลายในมือปลุกไฟราคะในตัวชายหนุ่มให้ลุกพรึบ 'น้องชาย' ของเขาชูชันผงาดง้ำ ดุนดันกางเกงขาสั้นขึ้นมาจนเป็นเต็นท์โด่ง

ทางด้านซือกงเยียนหราน ตอนนี้ทั้งเขินอายทั้งสับสนไปหมด ปลายนิ้วของเย่ฝานอยู่ห่างจากร่องซ่อนเร้นของเธอแค่ไม่กี่เซนติเมตร ฝ่ามือร้อนๆ ที่ลูบไล้ต้นขาทำเอาเธอขนลุกซู่ไปทั้งตัว เหมือนมีมดนับพันตัวไต่ยั้วเยี้ยพร้อมกับกระแสไฟฟ้าที่ช็อตแปลบๆ ไม่หยุดหย่อน

"อ๊า..." ซือกงเยียนหรานครางกระเส่า สติสัมปชัญญะเริ่มพร่ามัว เธอรู้เต็มอกว่าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ แต่ร่างกายกลับไม่อยากให้เขาหยุด ความเสียวซ่านนั่นมันชวนให้ลุ่มหลงเกินไปจริงๆ

"คุณน้า รู้สึกดีมั้ยครับ?" พอได้ยินเสียงครางหวานๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นบนใบหน้าเย่ฝาน สองมือสอดเข้าไปใต้ชุดนอน ลูบไล้ต้นขาด้านในจนเห็นกางเกงชั้นในลูกไม้สีม่วงอ่อนที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง

"อื้อ..." ซือกงเยียนหรานตอบรับเสียงแผ่ว ร่างกายร้อนผ่าวไปทุกสัดส่วน แม้แต่ติ่งหูก็ยังแดงก่ำ

"หึๆ..." เย่ฝานหัวเราะในลำคอ ก่อนจะถลกชายกระโปรงของเธอขึ้นไปกองไว้บนเอว เผยให้เห็นกางเกงชั้นในลูกไม้สีม่วงอ่อนแบบเต็มตา เนื้อผ้ามันบางเฉียบจนมองเห็นร่องก้นรำไร เย่ฝานวางมือลงบนเอวคอดกิ่ว ก่อนจะสอดปลายนิ้วมุดเข้าไปใต้ขอบกางเกงใน สัมผัสเนื้อแท้ของแก้มนุ่มเด้งโดยตรง

"อ๊ะ... เสี่ยวฝาน อย่า..." พอถูกล้วงเข้าไปจับบั้นท้ายตรงๆ ซือกงเยียนหรานก็ยิ่งใจเต้นระส่ำ เธออยากจะดิ้นหนี แต่ไม่รู้ทำไมเรี่ยวแรงถึงได้หดหายไปหมด ทำได้แค่ปล่อยให้มือมารของเย่ฝานบีบเฟ้นแก้มก้นของเธอตามอำเภอใจ

"ไม่เป็นไรหรอกน่าคุณน้า... แบบนี้สบายจะตาย ไม่ใช่เหรอครับ?" เย่ฝานไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ปลายนิ้วของเขายังคงนวดคลึงสะโพกงอนงาม ก่อนจะจัดการรูดกางเกงชั้นในตัวจิ๋วชิ้นสุดท้ายของเธอลง ปล่อยให้บั้นท้ายขาวเนียนอวดโฉมท้าสายตา

"มันก็สบาย... แต่มันไม่ดีนะ... อ๊า..." หัวใจของซือกงเยียนหรานเต้นรัวเร็วกว่าเดิมหลายเท่า คำว่า 'ไม่ดี' เพิ่งจะหลุดออกจากปาก เธอก็สะดุ้งเฮือกเมื่อปลายนิ้วของเย่ฝานกรีดไล้ลงมาตามร่องก้น แล้วแตะลงบนจุดลี้ลับของเธออย่างจัง

"คุณน้า... ตรงนี้ของน้าแฉะไปหมดแล้วนะครับ..." แค่ปลายนิ้วแตะลงบนร่องสวาท เย่ฝานก็สัมผัสได้ถึงความเปียกชุ่มจนฉ่ำเยิ้ม...

ได้ยินแบบนั้น ซือกงเยียนหรานก็แทบอยากจะมุดแผ่นดินหนี น่าอายอะไรขนาดนี้... เธอเปียกแฉะขนาดนี้ต่อหน้าเด็กคนนี้เนี่ยนะ...

"คุณน้า ทรมานเหรอครับ?" ถึงจังหวะนี้ นิ้วของเย่ฝานก็รุกคืบอย่างอุกอาจ บดคลึงลงบนติ่งเสียวของซือกงเยียนหรานโดยตรง...

บทที่ 91 คุณน้าครับ ผมช่วยน้านะ

"อ๊า..." เสียงครางหลุดออกจากริมฝีปากของซือกงเยียนหราน ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน ท่อนขาเรียวขาวเนียนหนีบเข้าหากันตามสัญชาตญาณ กักขังนิ้วของเย่ฝานเอาไว้ตรงนั้น

"เสี่ยวฝาน อย่า..." น้ำเสียงของซือกงเยียนหรานเอ่ยอ้อนวอน ทว่าใบหน้ากลับแดงก่ำจัดจ้าน

พอได้ยินเสียงอ้อนวอนของคุณน้า ไฟราคะในใจของเย่ฝานก็ยิ่งลุกโชนรุนแรงกว่าเดิม 'น้องชาย' ของเขาชูชันผงาดง้ำ ยิ่งตอนที่นิ้วถูกหนีบอยู่ระหว่างขาของเธอ สัมผัสได้ถึงความนุ่มละมุนของต้นขาด้านใน เขาก็อดใจไม่ไหวต้องใช้นิ้วสะกิดหยอกเย้าติ่งเสียวของเธอเล่นอีกสักที

"เสี่ยวฝาน ไม่เอาแบบนี้ มันไม่ดีนะ..." ซือกงเยียนหรานพยายามบิดตัวดิ้นรนเพื่อหนีจากอุ้งมือมารของเย่ฝาน แต่เรี่ยวแรงแขนขากลับหดหายไปเสียดื้อๆ แล้วเธอจะสลัดหลุดไปง่ายๆ ได้ยังไง?

"แต่คุณน้าครับ ขอผมดูหน่อยเถอะนะ ผมอยากจะขอดูชัดๆ..." หัวใจของเย่ฝานเต้นระรัวอย่างควบคุมไม่อยู่ เลือดในกายสูบฉีดเดือดพล่านไปทั้งร่าง ความเสียวซ่านจากปลายนิ้วทำเอาเขารู้สึกมัวเมา

"เสี่ยวฝาน แบบนี้มันไม่ดีเลย..." ซือกงเยียนหรานพยายามต่อสู้เพื่อรักษาสติสัมปชัญญะเอาไว้ เธอหวาดกลัวว่าถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ตัวเธอเองก็จะเตลิดจนกู่ไม่กลับและเผลอทำเรื่องที่ล้ำเส้นเกินขอบเขต

ถึงตอนนี้เย่ฝานจะโตเป็นหนุ่มเต็มตัวแล้ว ถึงเขาจะอายุน้อยกว่าเธอแค่เจ็ดปี แถมระหว่างพวกเขาก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกันเลยด้วยซ้ำ แต่ในใจเธอ เขาก็ยังเป็นหลานชายอยู่ดี ถ้าเธอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งแบบนั้นกับเขาจริงๆ ต่อไปเธอจะเอาหน้าไปสู้กับคุณลุงเย่ได้ยังไง?

"แต่คุณน้า ตอนนี้ผมทรมานมาก ทรมานเหลือเกิน..." ไฟตัณหาในตัวเย่ฝานถูกจุดขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ 'น้องชาย' ของเขาขยายใหญ่จนคับตึง ราวกับพร้อมจะทะลวงเป้ากางเกงในออกมาให้ได้

ระหว่างที่พูด มืออีกข้างของเย่ฝานก็วางแหมะลงบนบั้นท้ายขาวเนียนนุ่มเด้งของซือกงเยียนหราน ลูบไล้และบีบคลึงอย่างเบามือ ความร้อนระอุจากปลายนิ้วทำเอาร่างของซือกงเยียนหรานสั่นสะท้านระริกเหมือนโดนไฟช็อตซ้ำๆ และเสียงครางที่พยายามกลั้นไว้ก็หลุดลอดออกจากริมฝีปากอีกครั้ง

"อ๊า... เสี่ยวฝาน..."

"คุณน้า..." เย่ฝานครางเสียงพร่า นิ้วร้ายกาจสะกิดเขี่ยหยอกล้อติ่งเสียวของซือกงเยียนหรานอีกครั้ง ก่อนจะเลื่อนต่ำลงไปแตะกลีบกุหลาบสีชมพูอ่อนนุ่มทั้งสองข้าง บริเวณนั้นเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานสีขาวขุ่นไปหมดแล้ว ให้สัมผัสลื่นมือราวกับสารหล่อลื่น ความรู้สึกที่ปลายนิ้วสัมผัสโดนมันทำเอาเขาแทบคลั่ง ส่วนมืออีกข้างก็เริ่มอุกอาจหนักขึ้น เลื่อนจากบั้นท้ายลงมาที่ต้นขา คว้าขอบกางเกงชั้นในของเธอแล้วรูดรั้งมันลงมาโดยไม่ลังเลเลยสักนิด

วินาทีนี้ เขาถูกไฟตัณหาแผดเผาจนหน้ามืดตามัว สิ่งเดียวที่เขาต้องการในตอนนี้คือการได้ครอบครองหญิงสาวตรงหน้าให้หนำใจ

พอสัมผัสได้ถึงการกระทำของเย่ฝาน ซือกงเยียนหรานก็สะดุ้งเฮือก ถ้าเขาถอดกางเกงในเธอออก ใครจะรู้ล่ะว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?

"เสี่ยวฝาน อย่า ขอร้องล่ะ แบบนี้มันไม่ดี น้า..." ซือกงเยียนหรานตั้งใจจะบอกว่า เดี๋ยวน้าช่วยด้วยวิธีอื่นก็ได้ แต่ยังไม่ทันพูดจบ เย่ฝานก็รูดกางเกงชั้นในของเธอลงไปจนพ้นทางเรียบร้อยแล้ว

"คุณน้า น้าสวยเหลือเกิน..." น้ำเสียงของเย่ฝานเต็มไปด้วยความชื่นชมจากใจจริง ตอนนี้มือทั้งสองข้างของเขาวางอยู่บนต้นขาของซือกงเยียนหราน ลูบไล้อย่างอ่อนโยน ค่อยๆ เลื่อนไล้ไปสู่โคนขา โดยมีบางจังหวะที่ปลายนิ้วจงใจปัดป่ายเฉียดผ่านดินแดนลี้ลับของเธอ

ภายใต้การจู่โจมของเย่ฝาน ซือกงเยียนหรานที่ไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนล่วงล้ำสัมผัสมาก่อนยิ่งสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เรี่ยวแรงที่อุตส่าห์รวบรวมมาได้มลายหายวับไปในพริบตา เธอนอนอ่อนระทวยอยู่บนเตียง เสียงคราง อื้อ... อื้อ... ดังลอดออกมาเป็นระลอก

มาถึงจุดนี้ สองมือของเย่ฝานก็เริ่มออกแรงแหวก พยายามจะจับขาของซือกงเยียนหรานให้แยกออกจากกัน แต่ไม่รู้ว่าเพราะประหม่าหรืออะไร ท่อนขาขาวเนียนของซือกงเยียนหรานกลับยังคงหนีบเข้าหากันแน่น

"เสี่ยวฝาน อย่าทำเลยนะ แบบนี้มันไม่ดีจริงๆ น้าขอร้องล่ะ เสี่ยวฝาน..."

นัยน์ตาของเย่ฝานตอนนี้พร่ามัวไปด้วยไฟปรารถนา ยิ่งได้มองบั้นท้ายงอนงามที่ยกสูงขึ้นของซือกงเยียนหราน มองเห็นร่องหลืบระหว่างขาของเธอ 'น้องชาย' ของเขาก็ยิ่งพองขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

"คุณน้า ผมทรมานมาก ผมอยากจะ..." เย่ฝานแทบจะคลั่ง อยากจะง้างขาของซือกงเยียนหรานออกให้กว้าง เพื่อชื่นชมทัศนียภาพอันงดงามนั้น แล้วกระแทกกระทั้นสอดใส่เข้าไป ทว่าสติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายกลับดึงรั้งไว้บอกว่าอย่าทำ นี่คือคุณน้าที่เขาเคารพรัก เขาไม่อาจบังคับฝืนใจให้เธอทำในสิ่งที่เธอไม่อยากทำได้

"แต่เสี่ยวฝาน น้าคือคุณน้าของเธอนะ เรื่องระหว่างเราทำแบบนี้มันไม่ถูก ให้น้าช่วยด้วยวิธีอื่นดีมั้ย?" ซือกงเยียนหรานเหลียวหลังกลับมามองเย่ฝาน พอเห็นเป้ากางเกงของเขาตุงเด่นจนดันขึ้นมาเป็นเต็นท์ เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความทรมาน หัวใจของเธอก็ปวดหนึบด้วยความสงสาร

ประกายความลังเลพาดผ่านนัยน์ตาของเย่ฝาน พอเห็นแววตาอ้อนวอนของซือกงเยียนหราน เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องล้มเลิกความตั้งใจเดิม แล้วพยักหน้ายอมรับเบาๆ

ซือกงเยียนหรานรู้สึกราวกับได้รับสวรรค์โปรด เธอพยุงตัวลุกขึ้นจากเตียงอย่างยากลำบาก เย่ฝานก็ลุกขึ้นยืนตาม นัยน์ตาที่ยังคงมัวเมาของเขายังคงจับจ้องไปที่เรือนร่างนุ่มนิ่มเย้ายวนของเธอไม่วางตา

เมื่อเห็นความปรารถนาอันแรงกล้าในดวงตาของเย่ฝาน ซือกงเยียนหรานก็พยายามข่มความรุ่มร้อนปั่นป่วนในใจตัวเอง เธอยื่นมือเรียวขาวเนียนออกไป จับขอบกางเกงชั้นในของเขา แล้วค่อยๆ รูดรั้งมันลงมา ทันทีที่กางเกงชั้นในร่นลง 'หัวมังกร' ขนาดมหึมาก็ผงาดโผล่ขึ้นมาประจักษ์แก่สายตาของเธออีกครั้ง คราวนี้ท่อนลำนั้นมีขนาดใหญ่โตยิ่งกว่าเดิม ส่วนหัวหยักบานเบ่งเป็นสีแดงอมม่วง สัญญาณของการคั่งเลือดจนขีดสุด พอได้กุมท่อนเอ็นที่ใหญ่โตมโหฬารนี้ไว้ในมือ หัวใจของซือกงเยียนหรานก็เต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นและตื่นเต้น มันใหญ่เกินไปจริงๆ... อนาคตใครจะทนรับแรงกระแทกของเย่ฝานไหวกันเนี่ย?

มิน่าล่ะ เขาถึงได้ทรมานขนาดนั้น

เธอช้อนตาขึ้นมองเย่ฝาน พอเห็นแววตาเว้าวอนใสซื่อของเขา ซือกงเยียนหรานก็ยิ่งสงสารจับใจ เธอค่อยๆ เผยอริมฝีปากสีสด อมครอบความยิ่งใหญ่ของเย่ฝานเข้าไปในโพรงปาก แลบลิ้นนุ่มหอมหวานออกมาชิมเลีย 'หัวมังกร' ของเขาเบาๆ มือของเธอก็คอยรูดรั้งแก่นกายอันใหญ่โตของเขาไปด้วย หลังจากผ่านประสบการณ์ครั้งแรกมาแล้ว เทคนิคของเธอก็พัฒนาขึ้นเยอะ สัมผัสเสียวซ่านราวกับถูกไฟช็อตนั้นยิ่งทำให้เย่ฝานตื่นตัวหนักกว่าเดิม

มองดูคุณน้าใช้ปากปรนเปรอให้ตัวเอง ได้มองดูคุณน้าที่งดงามและเย้ายวนใจ นัยน์ตาของเย่ฝานก็เอ่อล้นไปด้วยความหลงใหล หลังจากที่ซือกงเยียนหรานปรนนิบัติเขาอยู่นานกว่าสิบนาทีโดยไม่มีวี่แววว่าเขาจะปลดปล่อย จู่ๆ เย่ฝานก็เอ่ยถามขึ้นมา "คุณน้า น้าเองก็ทรมานเหมือนกันใช่มั้ยครับ?"

"น้า..." ซือกงเยียนหรานเกือบจะหลุดปากตอบรับตามสัญชาตญาณ แต่ก็ฉุกคิดได้ว่าไม่ควรพูดคำนั้นออกไป ทว่าจังหวะที่เธอกำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธ เธอก็ได้ยินเสียงของเย่ฝานดังขึ้น

"คุณน้า ผมก็ช่วยน้าได้เหมือนกัน ให้ผมช่วยน้านะครับ..."