บทที่ 611 - ล้อมเว่ยช่วยจ้าว

บทที่ 611 - ล้อมเว่ยช่วยจ้าว

คนที่สงบนิ่งที่สุดในเหตุการณ์นี้ ก็คงจะเป็นเหนียนเหนียนและหูสือสือนี่แหละ

เหนียนเหนียนยังเด็กเกินกว่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ส่วนหูสือสือน่ะเหรอ เธอไม่กังวลแม้แต่นิดเดียว!

ซ่งฉือคือใครกัน?

ถ้าพูดกันเป็นการส่วนตัว เธอก็คือลูกสาวของเลขาธิการซ่ง

ถ้าพูดกันตามตำแหน่งหน้าที่ ซ่งฉือสังกัดเครือข่ายข่าวตำรวจมณฑลฮั่นตง ซึ่งเป็นหน่วยงานภายใต้กรมตำรวจมณฑลฮั่นตง

ต่อให้ตำรวจเทียนโจวจะหาข้ออ้างอะไรมาจับกุมซ่งฉือ หรือต่อให้มีหลักฐานการทำผิดของซ่งฉือจริงๆ พวกเขาก็ไม่มีอำนาจข้ามเขตมาแทรกแซงหรอก

ถ้าจะแตะต้องซ่งฉือ ก็ต้องรายงานให้กรมตำรวจมณฑลทราบก่อน

แล้วถ้ากรมตำรวจมณฑลรู้เรื่อง คิดว่าพวกเขาจะปล่อยให้ตำรวจเทียนโจวทำตามอำเภอใจงั้นเหรอ?

ไม่มีทาง!

ข่าวลือที่ว่าเลขาธิการซ่งกำลังจะเข้ารับตำแหน่งใหม่นั้น อาจจะเป็นแค่เสียงซุบซิบสำหรับคนนอก

แต่สำหรับผู้บริหารระดับสูงในกรมตำรวจมณฑล มันไม่ใช่ความลับแน่นอน

ในช่วงเวลาที่เลขาธิการซ่งกำลังจะเข้ารับตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายระดับมณฑล ตำรวจเทียนโจวกลับกล้าส่งจเรตำรวจมาคุมตัวลูกสาวของเขาไปสอบสวนเนี่ยนะ?

นี่ไม่ใช่แค่กินดีหมีหัวเสือหรอก แต่นี่มันคือการเอามือไปล้วงคองูเห่าชัดๆ!

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกอย่างในงานวันเกิดนี้ ซ่งฉือเตรียมการไว้อย่างรัดกุม ไม่มีทางทิ้งหลักฐานอะไรไว้ให้เอาผิดได้หรอก!

ในเมื่อไม่มีหลักฐาน แล้วยังกล้ามาจับตัวซ่งฉือไปโต้งๆ แบบนี้?

ตำรวจเทียนโจวคงคิดว่าตัวเองกระดูกเหล็กจริงๆ สินะ!

ในบรรดาทุกคนที่อยู่ที่นี่ ซ่งฉือคือคนที่นิ่งที่สุด

ตอนแรกกังวลว่าตำรวจเทียนโจวจะเล่นงานหลี่ตง

แต่ใครจะไปคิดว่า เป้าหมายของพวกเขาคือตัวเธอเอง

ดูเผินๆ เหมือนเป็นการเดินหมากพลาด แต่จริงๆ แล้วล้ำลึกมาก!

ข้อแรก ไม่ต้องแตะต้องหลี่ตง

ยังไงซะหลี่ตงก็เป็นวีรบุรุษตำรวจเทียนโจว ถ้าเล่นงานเขา ก็เท่ากับตบหน้าตัวเอง

วิธีนี้จึงไม่กระทบต่อรากฐานของตำรวจเทียนโจว และไม่ขัดต่อความรู้สึกของประชาชน!

ข้อสอง เป็นการบีบให้เธอต้องหงายไพ่ในมือออกมา

ถ้าเธอ ซ่งฉือ ยอมจำนน หลี่ตงก็คงหมดทางสู้

หรืออาจจะใช้เธอเป็นตัวประกัน เพื่อบีบให้หลี่ตงยอมทำตามคำสั่งก็ได้!

ข้อสาม เมื่อตำรวจเทียนโจวขยับเขยื้อนแล้ว ก็สามารถใช้เรื่องนี้ไปอธิบายกับเบื้องบนได้

ต่อให้มีปัญหาตามมาทีหลัง ตำรวจเทียนโจวก็ไม่ต้องลงไปเกลือกกลั้วด้วย เพราะยังมีเบื้องบนคอยรับหน้าอยู่

ถึงตอนนั้น ก็จะเป็นการต่อสู้ของระดับผู้บริหาร ตำรวจเทียนโจวก็ฉวยโอกาสนี้ตีตัวออกห่างได้เลย!

ฉลาดหลักแหลม!

แผนล้อมเว่ยช่วยจ้าว ช่างแยบยลจริงๆ!

คนอย่างถังหย่ง ไม่น่าจะคิดแผนการแบบนี้ได้!

ซ่งฉือสังหรณ์ใจว่า นี่ต้องเป็นแผนของถังหนิงแน่ๆ

วิธีการแบบนี้ มันสไตล์ถังหนิงชัดๆ!

ถังหนิงคงแค่อยากจะช่วยหลี่ตงให้พ้นจากสถานการณ์นี้เท่านั้น ส่วนซ่งฉือจะเป็นตายร้ายดียังไง คุณหนูใหญ่ตระกูลถังก็คงไม่แคร์หรอก!

แต่นี่แหละ เข้าทางซ่งฉือพอดี

ด้วยสถานการณ์ในตอนนี้ แค่พึ่งเจ๊ใหญ่คงรับมือไม่ไหวแล้ว

การจะยุติเรื่องนี้ได้อย่างเด็ดขาด จำเป็นต้องอาศัยบารมีของพ่อ

แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหลี่ตงยังไม่เป็นที่เปิดเผย พ่อเองก็ยังไม่รู้เรื่องนี้

ถ้าขืนเอาชื่อพ่อมาอ้างเพื่อแก้ปัญหาให้หลี่ตง ก็เท่ากับเป็นการตัดอนาคตของหลี่ตงจนหมดสิ้น!

ซ่งฉือไม่อยากได้ไม่คุ้มเสีย และยิ่งไม่อยากให้เรื่องของตระกูลเจียง มาทำลายความประทับใจแรกที่พ่อมีต่อหลี่ตงด้วย

ตอนนี้ ในเมื่อถังหนิงเป็นคนโยนเผือกร้อนมาให้เธอ เธอก็สามารถใช้โอกาสนี้โต้กลับได้อย่างสง่างาม!

แต่ยังไม่ทันที่ซ่งฉือจะเอ่ยปาก หลี่ตงก็ก้าวออกมายืนขวางอย่างกล้าหาญ "พวกคุณจะพาเธอไปไหน?"

จเรตำรวจไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย และตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ก็พาไปในที่ที่ควรไปน่ะสิ"

หลี่ตงพยักหน้า "ได้ งั้นผมจะไปด้วย!"

จเรตำรวจมองไปที่หลี่ตง แน่นอนว่าเขารู้จักฮีโร่ตำรวจเทียนโจวที่โด่งดังคนนี้ดี "สหายหลี่ตง กรุณาอย่าขัดขวางการปฏิบัติงานของเรา"

"ถ้าจำเป็นต้องเรียกตัวคุณ เราจะเชิญคุณไปให้ปากคำเอง"

"แต่ตอนนี้ ขั้นตอนของเราคือการสอบสวนผู้กองซ่งฉือ ขอความกรุณาอย่าเข้ามายุ่ง!"

หลี่ตงไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว "ตลกน่า ซ่งฉือเป็นภรรยาผม"

"พวกคุณจะมาพาตัวเธอไปต่อหน้าต่อตา โดยไม่บอกว่าจะพาไปไหน แล้วยังจะห้ามไม่ให้ผมเข้าไปยุ่งอีก พวกคุณคิดว่ามันเป็นไปได้งั้นเหรอ?"

หัวหน้าหน่วยจเรตำรวจเริ่มใช้คำพูดเป็นทางการ "สหายหลี่ตง คุณก็เป็นตำรวจเหมือนกัน อย่าทำผิดกฎหมายสิ"

"เมื่อการสืบสวนเสร็จสิ้น ทางจเรตำรวจจะมีคำชี้แจงให้คุณทราบอย่างแน่นอน"

"แต่ตอนนี้การสืบสวนยังไม่เสร็จสิ้น เราจึงไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลใดๆ ให้คุณรู้ได้!"

หลี่ตงหัวเราะเยาะ "แล้วถ้าผมไม่ยอมให้พวกคุณพาเธอไปล่ะ?"

จเรตำรวจถามเสียงแข็ง "หลี่ตง นี่คุณกำลังจะขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของจเรตำรวจใช่ไหม?"

หลี่ตงยังคงยืนกราน "เรื่องคืนนี้ไม่เกี่ยวกับภรรยาผม ผม หลี่ตง จะรับผิดชอบเองทั้งหมด"

"ถ้าจะหาเรื่องก็มาลงที่ผมคนเดียว อย่ายุ่งกับครอบครัวผม"

จเรตำรวจเตือนอีกครั้ง "สหายหลี่ตง นี่เป็นกระบวนการตามปกติของจเรตำรวจ การเรียกตัวผู้กองซ่งไปสอบปากคำ ไม่ได้หมายความว่าเธอทำความผิดเสมอไปหรอกนะ"

"การปฏิบัติงานครั้งนี้มีการบันทึกภาพตลอดเวลา ขอให้คุณอย่าใช้อารมณ์ส่วนตัว และกรุณาหลีกทางให้เราด้วย"

"มิฉะนั้น คุณนั่นแหละที่จะเป็นคนทำผิดกฎ!"

หลี่ตงไม่สะทกสะท้านต่อคำขู่ "ถ้าภรรยาผมทำผิดจริง เอาหลักฐานมาสิ เอาหมายเรียกมาสิ แล้วผมจะให้ความร่วมมือ"

"แต่ถ้าไม่มีหลักฐาน ไม่มีหมายเรียก แล้วจะมาอ้างว่าเชิญตัวไปให้ปากคำ เพื่อเอาคนไปจากผมเนี่ยนะ?"

"ขอโทษด้วย ผมให้ความร่วมมือไม่ได้!"

"และก็ไม่ต้องมาขู่ผมหรอกนะ!"

"ถ้าผมปกป้องภรรยาตัวเองไม่ได้ ผมก็ไม่ขอใส่เครื่องแบบตำรวจนี่อีกต่อไป!"

พอพูดจบ หลี่ตงก็ขยับไปข้างหน้าครึ่งก้าว ยืนบังซ่งฉือไว้อย่างแน่วแน่ ไม่ยอมขยับไปไหน!

เจียงไห่เฉาที่ยืนอยู่ไม่ไกล ยิ้มจนแก้มแทบปริ

โดยเฉพาะตอนที่เห็นหลี่ตงแข็งข้อกับจเรตำรวจของกองบังคับการเมืองเพื่อปกป้องซ่งฉือ เขาก็ยิ่งรู้สึกสะใจ!

ใช้กำลังขัดขวางจเรตำรวจงั้นเหรอ?

หลี่ตง แกมันรนหาที่ตายชัดๆ!

คิดว่าเป็นฮีโร่ตำรวจแล้วจะทำตัวกร่างยังไงก็ได้งั้นเหรอ?

วันนี้ถ้าแกกล้าแตะต้องจเรตำรวจแม้แต่ปลายเล็บ ต่อหน้าคนตั้งเยอะแยะ ต่อให้พระเจ้าก็ช่วยรักษาเครื่องแบบตำรวจของแกไว้ไม่ได้หรอก!

ในขณะที่หลี่ตงมีท่าทีแข็งกร้าว จเรตำรวจทั้งสองนายก็ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ไม่ใช่ว่ากลัวหลี่ตงหรอกนะ แต่ก่อนจะมา ผู้บังคับบัญชาสั่งไว้แล้ว

คืนนี้ที่โรงแรมมีแขกชาวต่างชาติมาร่วมงาน ให้รีบพาตัวซ่งฉือออกไปให้เร็วที่สุด พยายามอย่าให้เกิดเรื่องวุ่นวาย

แต่ถ้าหลี่ตงยังขัดขวางอยู่แบบนี้ งานนี้คงไม่ง่ายซะแล้ว!

บรรยากาศตึงเครียด กลิ่นอายความขัดแย้งพุ่งปรี๊ด

ราวกับว่าแค่มีสะเก็ดไฟนิดเดียว ระเบิดลูกนี้ก็พร้อมจะทำงานทันที!

ในสถานการณ์ที่ละเอียดอ่อนแบบนี้ ไม่มีใครกล้าขยับตัวทำอะไรบุ่มบ่าม เพราะกลัวว่าจะทำให้เกิดการเข้าใจผิด!

เมื่อเทียบกับความกังวลของคนอื่นๆ ซ่งฉือที่ยืนอยู่ข้างหลังกลับมีน้ำตาคลอเบ้า

เธอมองหลี่ตงที่กำลังปกป้องเธออย่างดุดัน รอยยิ้มก็ผุดขึ้นที่มุมปาก ความอบอุ่นลึกๆ ในดวงตายิ่งฉายแววชัดเจนขึ้น!

ตาบ้าเอ๊ย ไม่รู้จักฟังเหตุผลเอาซะเลย!

ซ่งฉือไม่ได้พูดอะไร แต่เธอขยับตัว

เธอก้าวออกมาข้างหน้าครึ่งก้าว แล้วค่อยๆ จับมือหลี่ตงไว้ "หลี่ตง อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามสิ!"

หลี่ตงหันไปมอง พร้อมกับขมวดคิ้ว "รุ่นพี่..."

ซ่งฉือไม่ได้อธิบายอะไร เธอมองไปที่จเรตำรวจทั้งสองคนแล้วพูดว่า "คุณตำรวจทั้งสองคะ พรุ่งนี้เป็นงานวันเกิดพ่อสามีฉัน สามีฉันก็เลยกังวลไปหน่อย"

"ฉันยินดีให้ความร่วมมือกับการทำงานของพวกคุณค่ะ แต่ฉันขอร้องว่าอย่าเอาความกับสามีฉันที่เขาพูดจาล่วงเกินไปเมื่อกี้เลยนะคะ"

"ได้ไหมคะ?"

(จบแล้ว)